Son dönem Türk öykücülüğünde göç (2015-2022)

Bu çalışmada Türk öykücülüğü merkeze alınarak insanlık tarihi kadar eski olan göç olgusunun edebiyattaki aksi incelenmiş; dünyada büyük bir etki uyandıran son dönem göçlerinin edebiyata ne şekilde yansıdığı tartışılmıştır. 2000'li yıllarda Amerika-Irak savaşı ile başlayan süreç Arap baharı ile devam etmiş, Suriye iç savaşı ile Türkiye yoğun göç hareketliliğinin merkezi haline gelmiştir. İlk başlarda kamplara yerleştirilen sığınmacılar sayılarının fazlalaşmasıyla birlikte şehirlere dağılmaya başlamıştır. Özellikle 2015 yılı sonrasında ülkenin birçok şehrine yerleşen bu sığınmacılar, toplumla iç içe yaşamaya başlamışlar ve onun bir parçası olmuşlardır. Son dönem Türk öykücülüğünde bu göçlerin ele alındığı, izlek olarak seçildiği ve tartışıldığı görülmüştür. Bu amaçla belirlenen edebiyat dergilerinde 2015-2022 yılları arasında yayınlanan öyküler bu bağlamda taranmış ve 80 adet öykünün göç olgusu ile bağlantılı olduğu görülmüş, belirlenen öyküler konularına göre tasnif edilmiştir. Edebiyat ve göç üzerine kavramsal bir inceleme yapılmış, Türk anlatı geleneğinde göç olgusunun tezahürü izlenmiş ve tespit edilen öyküler üzerinden göç olgusunun öyküde ele alınış biçimi incelenmiştir. Çalışmada, disiplinler arası bir yöntemle sosyoloji biliminin açılımlarından yararlanılmış; insan, kimlik ve aidiyet kavramlarının göç olgusu ile olan ilişkileri öncelenerek, öykünün bireysel ve toplumsal anlamda göçü yansıtma şekli incelenmiştir. Anahtar kelimeler; Göç, Mültecilik, Eleştiri, Kimlik, Öykü