ST segment yükselmeli miyokard infarktüsü hastalarında trombüs yükünün ilk akım sağlanması öncesi veya sonrasında hesaplanmasının klinik sonuçlarla ilişkisi

Giriş: ST segment yükselmeli miyokard infarktüsü (STEMİ) tedavisinde standart tedavi primer perkütan koroner girişimdir (PPKG). PPKG ile miyokardiyal ve epikardiyal perfüzyon genellikle sağlanmakla birlikte infarktla ilişkili arterin (İİA) trombüs yükü, işlem başarısını ve klinik sonuçları olumsuz etkilemektedir. Çalışmamızda STEMİ hastalarında, trombüs yükünün ilk akım sağlanması öncesi veya sonrasında hesaplanmasının klinik sonuçlarla ilişkisini araştırdık. Metot: Çalışmamıza retrospektif olarak Mayıs 2012 - Kasım 2015 yılları arasında STEMİ tanısıyla başvuran 1376 hasta dahil edildi. Sadece balon anjioplasti yapılan ve acil koroner arter by-pass greft (KABG) cerrahisine gidecek olan hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Hastaların başlangıçtaki klinik ve demografik özellikleri hastane kayıtlarından elde edildi. Hastaların bazal ve final (tel ile lezyon geçildikten ya da küçük balon şişirildikten sonra) trombüs yükleri TIMI trombüs sınıflandırması kullanılarak hesaplandı. Çalışmamızın sonlanım noktaları PPKG sonrası no-reflow (akımsızlık) gelişimi ve 1 yıllık takipte tüm nedenlere bağlı ölüm olarak tanımlandı ve p değerinin <0,05 olması istatiksel önemlilik sınırı olarak belirlendi. Bulgular: Hastaların işlem sonrası kayıtları incelendiğinde 169 hastada (%12,3) no-reflow geliştiği tespit edildi. Hesaplanan bazal trombüs yükünün işlem sonrası no-reflow ile ilişkili olduğu tespit edildi (p< 0,001). Ayrıca ileri yaş (p< 0,001), uzun ağrı kapı zamanı (p< 0,001) ve artmış kan glukoz düzeyi (p: 0,032) de no-reflow ile ilişkili bulundu. Hesaplanan final trombüs yükünün 1 yıllık tüm nedenlere bağlı ölüm ile ilişkili olduğu tespit edildi (p: 0,047). İleri yaş (p< 0,001) yüksek Killip sınıfları (p: 0,003) artmış beyaz küre (p: 0,001) ve düşük tahmini glomeruler filtrasyon hızının (p< 0,001) da 1 yıllık tüm nedenlere bağlı ölüm ile ilişkili olduğu tespit edildi. Sonuç: Çalışmamızda bazal trombüs yükünün no-reflow ile, final trombüs yükünün ise 1 yıllık tüm nedenlere bağlı ölüm ile ilişkili olduğunu tespit ettik. Yani trombüs yükünün ilk akım sağlanması öncesi veya sonrasında hesaplanmasının klinik sonuçlar üzerine farklı etkileri olduğunu düşünmekteyiz. Anahtar kelimeler: Miyokard infarktüsü, trombüs yükü, no-reflow