Stabil koroner arter hastalığında trigliserid glukoz indeksi ile koroner arter stent restenozu arasındaki ilişki

AMAÇ: Koroner arter hastalığı, dünyada en yaygın ölüm nedenlerinden biridir. Stabil koroner arter hastalığı düşünülen hastalarda medikal tedaviye karşın iskemi semptomları devam etmekte ise perkütan koroner girişim (PKG) ile epikardiyal koroner arterlerdeki darlıklara müdahale edilmektedir. Bu yaklaşımın semptomatik faydaları birçok çalışmada gösterilmiştir; ancak yüksek stent içi restenoz (SİR) oranı, uygulamada hala çözülmemiş bir klinik problem olarak kalmaya devam etmektedir. Stent içi restenoz önceden stent implante edilmiş bir koroner arterde, stentin bulunduğu bölgenin içinde veya stentin proksimal ve distal kenarlarından 5 mm uzaklıkta %50'den fazla darlık olmasıdır. Trigliserid glukoz (TyG) indeksi, metabolik sendromu ve insülin direncini belirlemede yüksek bir duyarlılık ve özgüllüğe sahip olduğu gösterilen yeni bir belirteçtir. Metabolik sendromun kardiyovasküler hastalık riskini artırdığı meta-analizler ile kanıtlanmıştır. TyG indeksi açlık trigliserid ve glukoz seviyelerini içerisinde bulunduran bir formül aracılığı ile [açlık trigliseridleri (mg / dl) x açlık glikozu (mg / dl) / 2] hesaplanmaktadır. Bu belirtecin genel popülasyonda ve birçok hasta kohortunda kardiyovasküler hastalık (KVH) morbidite ve mortalitesini öngördüğü gösterilmiştir. Ancak TyG indeksinin stentli stabil koroner arter hastalığı olan hastalarda stent restenozu üzerindeki etkilerine ilişkin şu anda hiçbir veri mevcut değildir. Çalışmamızda stabil koroner arter hastalığı olan hastalarda TyG indeksi ile stent restenozu arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. MATERYAL VE METOD: Çalışmaya 1 Mart 2019- 15 Mayıs 2021 tarihleri arasında Ankara Şehir Hastanesi Erişkin Kateter Ünitesinde stabil koroner arter hastalığı nedeniyle anjiyografi yapılmış olan hastalar arasından dahil edilme kriterlerine sahip 235 adet stent içi restenoz saptanan (vaka) ve 265 adet stent içi restenoz izlenmeyen (kontrol) hasta dahil edilmiştir. Araştırmaya dahil edilen hastaların dosyaları, e-nabız verileri, medeczane verileri restrospekttif olarak taranarak demografik verileri elde edilmiş, kardiyovasküler risk faktörleri değerlendirilmiş ve kayıt altına alınmıştır. Ayrıca hastaların daha önceki ve bizim hastanemizde yapılan koroner anjiyografi ve perkütan koroner girişim raporları incelenmiş lezyon özellikleri, kullanılan stentler ve stent içi restenozla ilgili olabilecek tüm veriler kaydedilmiştir. Çalışmamızdaki sonlanım noktası TyG indeksi ile stent restenozu arasındaki pozitif ilişkinin varlığını tespit etmek ve stent restenozunu öngörmede TyG indeksinin değerini ve hastalığı ayırt etmedeki gücünü değerlendirmektir. BULGULAR: Çalışmaya stabil koroner arter hastalığı olan 500 hasta dahil edildi. Bu hastaların yaş ortalaması 62,98 ± 9,84 olarak saptandı. Erkek cinsiyet oranı %72,6 olarak saptanırken, kadın cinsiyet oranı %27 olarak saptandı. Ortalama Trigliserid değerleri; çalışmaya alınan hastaların tümünde 150,5 mg/dl (39- 477), restenoz olmayan grupta 141 mg/dl (40- 445), restenoz olan grupta 156 mg/dl (39 - 477) olarak belirlendi. İki grup arasında anlamlı farklılık saptandı (p= 0,013). Ortalama glukoz değerleri çalışmaya alınan hastaların tümünde 101 mg/dl (47 - 398), restenoz olmayan grupta 96 mg/dl (47 - 300), restenoz olan grupta 111 mg/dl (67 - 398) olarak belirlendi. İki grup arasında anlamlı farklılık saptandı (p= 0,001). Hastalarda hesaplanan TyG indeksinin tüm hastalarda ortalaması 7912,5 (1860 - 79003) olarak saptandı. Restenoz olmayan grupta TyG indeksi ortalaması 7138 (1860- 43845) olarak hesaplanırken; restenoz olan grupta 9089 (2106 - 79003) olarak hesaplandı. İki grup arasında anlamlı farklılık saptandı (p=0,001). TyG indeksinin restenoz üzerine etkisi istatiksel olarak incelendiğinde AUC 0,63 (0,58-0,68) olarak hesaplandı. Cut-off değeri 8006, sensitivitesi %60, spesifitesi %61 olarak hesaplandı. Yani TyG indeksinin değeri 8006 üzerinde hesaplanan hastalarda %60 sensivite ve %61 spesifite ile restenoz görülmesini beklemekteyiz. SONUÇ: Yaptığımız çalışmada SİR olan hastalarda SİR olmayan gruba göre TyG indeksi anlamlı olarak yüksek saptanmıştır. İnsülin direncinin son zamanlardaki yeni belirteçlerinden birisi TyG indeksidir ve insülin direncinin SİR ile önemli ölçüde ilişkili olduğu daha önce yapılan çalışmalarda gösterilmiştir. Çalışmamız TyG indeksinin daha yüksek stent restenozu ile pozitif ilişkili olduğunu göstermektedir ve TyG indeksinin stent restenozunu öngördürmede bir parametre olarak kullanılması ve stentli hastalarda TyG indeksinin bir tedavi hedefi haline getirilmesi düşünülebilir. Bu ilişkiyi netleştirmek için geniş prospektif kontrollü randomize çalışmalara ihtiyaç vardır. ANAHTAR KELİMELER: TyG indeksi, stent içi restenoz, stabil koroner arter hastalığı