Sürdürülebilir kalkınma teorisi çerçevesinde ekolojik vergiler ve Türkiye açısından değerlendirilmesi

Teknolojik gelişmelerle birlikte sanayi ve endüstri sektörünün gelişmesi, nüfusun artması, üretim ve tüketim tekniklerinin modernleşmesi, tüketimin hızlı olması doğal kaynakları tahrip ederek tüketmeye başlamıştır. Su, toprak ve hava gibi alıcı alanlarda yaratılan kirlilik doğal kaynaklara zarar vermiş, çevrenin kendini yenilemesini güçleştirerek ekolojik dengeleri bozmuştur. Tüm bu gelişmeler çevre üzerinde olumsuz dışsallıklar yaratmıştır. Devletler meydana gelen olumsuz dışsallıkları ve çevreye zararlı faaliyetleri önlemek için yerel, ulusal ve uluslararası çalışmalarda bulunmakta ve bu doğrultuda düzenlenen konferans, seminer ve yapılan antlaşmalarla çevre kirliliğini önlemeye çalışmaktadırlar. Ülkelerin nihai hedefi olan kalkınmanın; günümüz koşullarında geleneksel yöntemlerle sağlanamayacağının farkına varılmıştır. Bununla birlikte büyüme ve gelişmenin, çevreyle ilişkili, olumsuz dışsallıkları önleyen ya da gideren, ekosisteme zarar vermeyen yeni uygulama ve politikalarla, uzun vade de sürdürülebilirliği olan kalkınma modelleriyle sağlanabileceği görülmüştür. Kalkınma ve gelişme çalışmalarının uzun vade de çevrenin korunmasını dikkate alarak, bilinçli politikalarla yürütülebileceğinin devletlerce benimsenmesi gerektiği öngörülmüştür.