Suriyeli mültecilere yönelik göç politikalarında yerel yönetimlerin rolü: Gaziantep ve Trablusşam'da karşılaştırmalı bir politika analizi

Bu çalışma Suriyeli mültecilere yönelik göç politikalarının uygulanmasında yerel yönetimlerin rolü üzerine karşılaştırmalı bir politika analizi sunmayı hedeflemektedir. Çalışmanın temel gözlemi, Türkiye ve Lübnan'da Suriyeli mültecilere yönelik göç politikalarında, yerel yönetimlerin konumlarının belirsizliği ve yetkilerinin eksikliği sebebiyle göç sürecinden en çok etkilenen yönetim mekanizmaları olmalarına rağmen, göç politikalarında etki düzeyi düşük, sınırlı ve dolaylı yetkili aktörler oldukları yönündedir. Bu gözlemden hareketle, yoğun bir Suriyeli mülteci nufusuna ev sahipliği yapan Türkiye'nin Gaziantep ve Lübnan'ın Trablusşam kentlerinde, Suriyeli mültecilere yönelik göç politikalarının nasıl şekillendiği karşılaştırmalı olarak ortaya konmuştur. Araştırma, Suriyeli mültecilere yönelik göç politikalarının uygulanmasında yerel yönetimlerin rolünü, karşılaştırmalı bir perspektifle, "göç yönetişimi" Paul Sabatier ve Daniel Mazmanian'ın "uygulama teorisi (implementation theory)" ve Michael Lipsky'nin çalışmada "saha bürokrasisi" olarak adlandırılan "street level bureaucracy" ve "takdir yetkisi(discretion)" bağlamlarında ele almaktadır. Araştırma, nitel yönteme gore yürütümüştür. Bu anlamda Gaziantep'te 32, Trablusşam'da 34 ve Beyrut'ta 3 Suriyeli mülteci ile yarı yapılandırılmış mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Bunun yanı sıra, Gaziantep ve Trablusşam'da yerel yönetim ve merkezi yönetim temsilcileri ve sivil toplum kuruluşları ile görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Görüşmelerin analizi Miles ve Huberman'ın "akış modeli"ne göre yapılmıştır. Çalışmanın nihayetinde, Gaziantep'te saha bürokratlarının da etkisiyle politikanın dönüştüğü ve aşağıdan yukarıya (bottom up) doğru şekillendiği, Trablusşam'da ise, politikanın merkezi hükümetin politikası ile paralel uygulandığı ve yukarıdan aşağıya(top down) doğru şekillendiği sonucuna varılmıştır.