Tip 2 diabetes mellitus hastalarında COVID-19 pandemisinin glisemik regülasyona etkisi ve diyabet sıkıntı ölçeğinin değerlendirilmesi

COVID-19 pandemisinin sağlık hizmetlerinin devamlılığı üzerinde önemli etkileri olmuştur. Özellikle kronik hastalığı olan bireylerin hastalık izlemi ve yönetiminde aksaklıklar yaşanmıştır. Bu araştırmada, pandeminin diyabetli bireylerde kan şekeri regülasyonu üzerine etkisini ve bu dönemde diyabete bağlı sıkıntı durumunu değerlendirmek amaçlanmıştır. Pandemi öncesi ve pandemi sırasındaki veriler, tıbbi kayıtlar ve telefon görüşmeleri yoluyla yapılandırılmış anket aracılığıyla toplanmıştır. Toplam 70 hasta ile görüşülmüş ve 42 hastanın verileri analizlere dahil edilmiştir. Katılımcıların çoğunluğu (%79.1) tedavi alma davranışına yüksek uyum göstermiş ve düşük düzeyde (%92.7) stres bildirmiştir. Analizlerde, COVID-19 pandemisinden önce ve sonra yapılan fiziksel aktivite düzeyi (sırasıyla p = 0.128, p=0.869) ve pandemi sırasında COVID-19 geçirmiş olma ile HbA1C seviyeleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmamıştır (p = 0.846). COVID-19 enfeksiyonu ile ilaca uyum arasında da anlamlı bir ilişki gözlenmemiştir (p=0.543). Ayrıca, HbA1C ve açlık kan şekeri düzeylerinde pandemi öncesi ve pandemi dönemi arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (sırasıyla p = 0.883 ve p=0.513). Araştırma sonucunda, araştırma örneğine seçilen hastaların düzenli sağlık hizmetine ulaşabildiği sonucuna ulaşılmış ve sağlık krizleri sırasında diyabetli bireyler için sürekli destek ve müdahalelerin önemi vurgulanmıştır. Anahtar Kelimeler: Diyabet, COVID-19, glisemik kontrol, Pandemi etkisi