Trikloretilen uygulanan ratların over ve uterus dokularına benfotiamin'in etkileri

Trikloretilen (TCE) klorinli hidrokarbondur. Esas olarak metal parçalarının indirgenmesinde kullanılmaktadır. TCE maruziyeti genellikle TCE ile kontamine suların kullanımı veya metal indirgeme işlemleri sırasındaki buharlaşma ile olmaktadır. TCE leke gidericilerde, yapıştırıcılarda, parke temizleme solüsyonlarında bulunduğundan dolayı ev içinde de bulunabilen zararlı bir maddedir. Yapılan bir çok çalışmada TCE nin böbrek, karaciğer, testis ve over dokuları üzerine toksik etkileri gösterilmiştir. Vitamin B1'in yağda çözünen hali benfotiamindir. Benfotiaminin reaktif oksijen türleri üzerinde baskılayıcı olduğu gösterilmiştir. Bu çalışma ile TCE uygulanan sıçanların over ve uterus dokularına benfotiamin'in etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada, 24 adet 8-10 haftalık Wistar albino cinsi dişi sıçanlar kullanıldı. Deney hayvanları 4 gruba ayrıldı. Kontrol grubuna deney süresi olan 3 hafta boyunca herhangi bir uygulama yapılmadı. TCE grubuna 1000 mg/kg/gün TCE oral olarak verildi. TCE+Benfotiamin grubuna 1000 mg/kg/gün TCE ile birlikte 70 mg/kg/gün Benfotiamin oral olarak uygulandı. Benfotiamin grubuna ise Benfotiamin 70 mg/kg/gün oral olarak verildi. Deney süresi sonunda tüm gruplardaki sıçanlar anestezi altında dekapite edildi. Dekapitasyonun ardından sıçanların over ve uterus dokuları hızla çıkarılıp uygun fiksatiflerle tespit edilip ardından histolojik takip serilerinden geçirilip parafin bloklara gömüldü. Parafin bloklardan alınan doku kesitlerine Masson-Trikrom boyası yapılarak gruplar arası histopatolojik farklılıklar incelendi. Ayrıca bu kesitlere TUNEL tekniği uygulanarak apoptotik hücreler tespit edildi. Bununla birlikte over ve uterus dokularında Malondialdehid (MDA) seviyelerine bakılacağından dokular çalışma gününe kadar -80 °C'de saklandı. Over dokusunda TCE grubunda MDA düzeyleri, apoptotik hücreler ve histopatolojik değişikliklerde belirgin olarak artış izlendi. TCE grubuyla kıyaslandığında ise TCE + Benfotiamin grubunda bu değişikliklerde azalmalar gözlendi. Uterus dokusunda ise TCE grubunda MDA düzeyleri azalmış gözlenirken TCE + Benfotiamin grubunda MDA düzeylerinde belirgin artış izlendi. Apoptotik hücreler için yapılan değerlendirmede gruplar arasında anlamlı bir fark gözlenmedi. Histopatolojik olarak uterusta TCE grubunda belirgin inflamatuar hücre artışı izlenirken TCE + Benfotiamin grubunda bir değişiklik gözlenmedi. Sonuç olarak; TCE'nin over dokusunda MDA, apoptotik hücreler ve histopatolojik değişiklikleri arttırdığı ve tedavi olarak verilen Benfotiamin bu değişikliklerde azalmalar yaptığı, uterus dokusunda ise TCE'nin sınırlı bazı değişikler yaptığı, gelecekte daha ileri ve kapsamlı çalışmalara ihtiyaç olduğu sonucuna varılmıştır. Anahtar kelimeler: Trikloretilen, Over, Uterus, Benfotiamin