Tüp bebek uygulamalarında öploid embriyo transferi yapılan donma çözme sikluslarında uygulanan endometriyal hazırlık protokollerinin gebelik sonuçlarının karşılaştırılması

AMAÇ: Son yıllarda dondurulmuş embriyo transfer (DET) sikluslarının kullanımında artış eğilimi görülmektedir. DET siklusları sırasında endometriyumu hazırlamak için çeşitli protokoller uygulanmaktadır. Buna rağmen; özellikle trofektoderm biyopsi yapıldıktan sonra test edilen blastokistlerin transferinde kullanılan en iyi endometriyal hazırlık protokol seçimi için veri yetersizliği mevcuttur . Mevcut çalışmada, donma çözme sikluslarında anöploidi için pre-implantasyon genetik tarama (PGT-A) sonrasında endometriyal hazırlık için en iyi protokolün belirlenmesi amaçlandı. METOT: Mayıs 2015 ile Haziran 2017 tarihleri arasında Hacettepe Üniversitesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı Üreme Endokrinolojisi ve İnfertilite Ünitesi, Anatolia Kadın Sağlığı ve Tüp Bebek Merkezi'nde PGT-A uygulandıktan sonra DET siklusuna giren tüm hastalar incelendi Çalışmaya, yalnızca ileri maternal yaş (≥ 35 yıl) nedeniyle 5. veya 6. günde trofektoderm biyopsi ile test edilen hastalar dahil edildi. Çalışmada monogenetik hastalıklar ve translokasyon için PGT yapılan olgular hariç tutulmuştur. Sonuçta toplam 155 ilk DET döngüsü retrospektif olarak tanımlandı ve analiz edildi. Anöploidi tanısı için yeni nesil dizileme (NGS) ve dizi karşılaştırmalı genomik hibridizasyon (aCGH) tercih edildi. Hastalar endometriyal hazırlık protokolüne göre aşağıdaki şekilde gruplandırıldı; gonadotropin salgılatıcı hormonu agonisti (GnRHa) supresyonu olan artifisiyel siklus (AS) (n = 113), doğal siklus (DS) (n = 19) GnRHa supresyonu olmayan artifisiyel siklus (n = 15) ve oral kontraseptifli (OK) GnRHa supresyonu olan AS (n = 8). Tüm sikluslarda tek öploid embriyo transferi gerçekleştirildi. Primer çıktı; embriyo transferi başına devam eden/canlı gebelik sayısı. Ikincil çıktılar; implantasyon oranı, embriyo trasferi başına klinik gebelik oranı, düşük oranıdır. BULGULAR: Demografik özellikler değerlendirildiğinde, ortalama kadın / erkek yaş, kadın vücut kütle indeksi, önceki siklus sayısı, infertilite süresi ve antral folikül sayısı karşılaştırılabilir düzeydedi. Yumurtalık uyarımı sırasında kullanılan toplam FSH dozu, toplanan oosit sayısı ve 2-pronukleus embriyo sayısı da tüm gruplar arasında benzerdi. İmplantasyon, klinik gebelik, biyokimyasal gebelik oranları gruplar arasında anlamlı farklılık göstermedi. GnRHa supresyonlu AS, DS, GnRHa supresyonu olmayan AS ve OK ile GnRHa supresyonlu AS'de devam eden gebelik / canlı doğum oranları sırasıyla % 46.9, % 52.6, % 49 ve % 62.5 idi (p = 0.821). SONUÇ: PGT-A sonrası DET yapılan hastalarda herhangi bir endometriyal hazırlık protokolünün birbirine üstünlüğü yoktur. ANAHTAR KELİMELER: İN VİTRO FERTİLİZASYON, DONMUŞ EMBRİYO TRANSFERİ, ENDOMETRİYAL HAZIRLIK, PREİMPLANTASYON GENETİK TARAMA