2001 krizi sonrasında Türk bankacılık sektöründe performans analizleri

Bu tez Türk bankacılık sektörünün güçlü ve zayıf yönlerine katkıda bulunmaktadır. 2001 yılından 2015 yılına kadar çeyreklik veriler kullanarak performans analizleri (DuPont analizi, CAMELS reyting analizi ve Veri Zarflama Analizi) yapılmıştır. İstanbul Uluslararası Finans Merkezi Projesi, 10'uncu Kalkınma Planı amaç ve hedefleri ve Avrupa Birliği üyeliği amelleriyle uyumlu olarak 2001 krizi sonrasında uygulanan politikaların sonuçları ve etkileri güçlü bankacılık sektörü oluşturulması açısından incelenmiştir. Analiz edilen birimler arasındaki performans farklılıkları zaman içinde azalmıştır. 2001 ekonomik krizi sonrası finansal düzelme genel olarak sağlanmış ve bankacılık sektörü ilerlemiş ve milenyumun başına göre daha güçlü hale gelmiştir. Daha sağlam ve daha güçlü sürdürülebilir bir sistem için, özellikle bankacılık sektörü varlık kalitesi ve likidite yönetimi alanlarında başarılı politikalar devam ettirilmeli ve geliştirilmelidir. Ayrıca finansal aktörler üzerine negatif etkiler içerebilse de, denetimsel şeffaflık arttırılmalıdır. Bu durumda dahi geleneksel oran analizleriyle gelişmiş model analizleri tutarlıdır. Sektördeki bankaların yönetimsel kalitelerinin iyi durumda olduğu gözlemlenmiştir; ancak donuk alacaklarda gözlemlenen, eksik sağlama hipotezini (skimping hypothesis) destekleyici bulgular risk yönetim departmanlarının yeterli düzeyde olmadığına yönelik güçlü kanıtlar sağlamaktadır. Türk bankacılık sektöründe yer alan, devlet sahipliğindeki mevduat bankaları rakiplerinden daha iyi performans sergilemekte; ancak sahip olabilecekleri en iyi performans seviyesinde bulunmamaktadır. Bu bulgu sektörün daha iyi duruma getirilmesi için yabancı bankaların sistem dışına çıkarılması gerektiği anlamına gelmemelidir. Türk bankaları varlık kalitesi yönetiminde ve piyasa riskine daha duyarlı olma konusunda yabancı bankalardan daha düşük performans sergilemektedir.