Türkiye'de anayasal ve kurumsal inşa bağlamında modernleşme (1876-1982)

Bünyesinde bir çok eğilim ve oluşumu, sosyal, ekonomik, siyasal, kültürel, psikolojik ve düşünsel boyutları bulunan bir süreci ifade eden modernleşme kavramı esas olarak, geleneksel toplumdan modern topluma doğru yönelen hızlı ve köklü değişimi ifade eder. Hukukun en önemli işlevi toplumdaki düzeni sağlaması ya da toplumdaki düzene katkıda bulunmasıdır. Bu bağlamda bir toplumun modernleşip modernleşmediği, o topluma uygulanan hukuk kurallarına bakılarak anlaşılabilir. Modern bir devletin hukuksal yapısı anayasa temeli üzerine kurulur. Anayasa, devleti oluşturan ve vatandaşların temel hak ve özgürlüklerini koruyan en önemli belgedir; siyasal iktidarın kullanılmasını sınırlayan ve denetlenmesini sağlayan hukuksal araçtır; aynı zamanda ekonomik ve toplumsal alanda siyasal iktidara yön veren temel kuralları düzenler. Bu açıdan bakıldığında modern bir devletin anayasasının olması gereklidir. Türkiye'de anayasal düzene ilk geçiş sürecinden günümüze kadar modernleşmenin anayasal ve kurumsal inşa bağlamında değişimi, bu araştırmanın temel konusunu oluşturmaktadır. Bu çerçevede, modernleşme ve anayasa kavramlarının tartışılması, Türkiye'de anayasal düzene geçişte toplumsal ve kurumsal değişimlerin analizi yapılarak, anayasaların ve anayasa değişikliklerinin modernleşme sürecine etkisi incelenmektedir