Türkiye'de enflasyon hedeflemesi stratejisi altında parasal aktarım mekanizması

Türkiye ekonomisinde para politikası uzun yıllar maliye politikasına destek olma görevini üstlenmiştir. 2001 yılındaki Bankacılık Krizi sonrasında TCMB bağımsız bir kurum haline getirilmiş ve sorumluluğu fiyat istikrarı ile sınırlandırılmıştır. 2002 yılında TCMB enflasyonu düşürmek için örtük enflasyon hedeflemesi stratejisini, 2006 yılından sonra ise açık enflasyon stratejisini uygulamaya başlamıştır. Para politikasının fiyatlar genel düzeyini ve üretim düzeyini nasıl etkilediği parasal aktarım mekanizmaları aracılığıyla anlaşılabilir. Parasal aktarım mekanizmasının anlaşılması politika araçlarını ve amaçlarını iyi tayin etmek için önemlidir. Türkiye'de uygulanan para politikası sonucu 2002 sonrası dönemde enflasyon oranlarının tek haneye kadar düşürülmesi parasal aktarım kanallarından birisinin veya bir kaçının işlediğine yönelik bir göstergedir. Bu durum Türkiye'de parasal aktarım mekanizmasının hangi kanallar aracılığıyla gerçekleştiğine yönelik artan ilgiyi beraberinde getirmiştir.Bu çalışmanın amacı enflasyon hedeflemesi uygulanan dönemde Türkiye'de parasal aktarım kanallarının işleyişini test etmek ve sonuçları iktisat teorilerinin savları altında yorumlamaktır. Çalışmada incelenen dönem enflasyon hedeflemesi stratejisinin başlangıç tarihi olan Ocak 2002 ile verilerin en son elde edildiği Şubat 2010 tarihleri arasıdır. Türkiye'de döviz kuru, faiz oranı ve kredi kanalının işleyişi yapısal VAR modeli ile test edilmiştir.Çalışmada Türkiye'de döviz kuru kanalının hem fiyatlar, hem de üretim üzerinde etkili olduğu; faiz oranlarının üretim üzerinde ve para arzının enflasyon üzerinde daha etkili olduğu bulunmuştur. Çalışmanın bir başka bulgusu ise politika değişkeni olan faiz oranlarının içsel davranmasıdır.