Türkiye'de enflasyonla mücadelede uygulanan para ve maliye politikaları: 2001-2011 yılları analizi

Türkiye, yüksek enflasyon olgusuyla 1970'li yıllarda tanışmıştır. Petrol fiyatlarındaki artış, kamu sektörü açıkları, bu açıkların Merkez Bankası kaynakları ile finanse edilmesi ve borç stokunun fazlalığı ülkemizde yüksek enflasyona neden olan başlıca etkenler arasındadır. Otuz yılı aşkın süreyle ülkede ekonomik faaliyetler yüksek enflasyon baskısı altında sürdürülmüş, gelir dağılımı bozulmuş, spekülatif yatırımlar artmış, dış ticaret dengesi bozulmuş ve kalkınma süreci sekteye uğramıştır. Ülke ekonomisinin diğer yapısal sorunları ile birlikte enflasyon olgusu, kısa aralıklarla tekrarlanan ve ağır sonuçları olan ekonomik krizlere neden olmuştur. Üstelik bu ekonomik krizler enflasyon oranını daha da ciddi boyutlara taşımıştır.Yaşanan ekonomik krizlerden sonra IMF ile yapılan Stand-By anlaşmaları ile enflasyonu düşürmeye yönelik istikrar programları uygulanmıştır. Ancak bu istikrar programları cari işlemler açığının yüksekliği, mali sektörün sağlıksız yapısı ve yüksek kamu borç stoku nedeniyle başarısız olmuştur.2001 krizi sonrası uygulanmaya başlanan IMF desteğindeki ?Güçlü Ekonomiye Geçiş Programı? ile son on yılda enflasyon tek haneli rakamlara indirilmiştir. Bu programın başarılı olmasında birçok faktör etkilidir. Bu faktörler mali sistemin yeniden yapılandırılmasına yönelik yapılan yasal ve kurumsal düzenlemeler, özellikle sıkı para ve maliye politikası uygulaması sonucu kamu finansman yapısının iyileştirilmesi ve para - maliye politikalarının koordinasyonunu sağlayan enflasyon hedeflemesi rejimidir.