Türkiye'nin göç politikası ve 2010-2020 yılları arasının sığınmacı politikası açısından değerlendirilmesi

Göç ve göç olgusu en basit ifade ile bir kişi veya grubun coğrafi olarak yer değiştirmek amacıyla başka bir yere hareket etmesidir. Göç sonrası ise hem göç alan hem de göç veren toplumlarda, özellikle de göç eden kişilerde bir takım olumlu ve olumsuz etkiler söz konusu olmaktadır. Özellikle de kitlesel göç hareketleri sonrası göç alan ülkelerin toplumsal yapılarında önemli ölçüde değişiklikler yaşandığı birçok kez gözlemlenmiştir. Türkiye Cumhuriyeti ise bulunduğu coğrafi konumu itibariyle kurulduğu andan itibaren pek çok göç süreci yaşamıştır. Zaman zaman zorunlu nedenlerle bazı durumlarda ise çevresine göre daha iyi şartlarda olmasından hareketle pek çok kez bireysel ve toplu göçlere maruz kalmıştır. Özellikle 2010 yılından itibaren komşu ülke Suriye'de yaşanan olumsuz durumlar ve iç savaş sonrası gerçekleşen kitlesel göç, Türkiye göç tarihinde yaşanmış olan en kalabalık nüfus hareketi olarak görülmüştür. Türkiye, Suriye'den yaşanan kitlesel göçe yönelik olarak açık kapı politikasıyla günümüzde yaklaşık olarak 4 milyon kişiye ev sahipliği yapmaktadır. Ayrıca son yıllarda sayıları gittikçe artan Pakistan ve Afganistan uyruklu sığınmacılarında Türkiye'ye gelerek yaşamlarını burada sürdürme gayreti bulunmaktadır. Bu çalışma Türkiye'nin Cumhuriyetin ilanından itibaren günümüze kadar uyguladığı göç politikalarını özellikle de 2010 sonrası yaşanan süreçte ne gibi yeni politikalar üretildiğini kronolojik olarak değerlendirmektedir.