Turkey's governance of Syrian refugees: A case of transformation towards regulatory statehood

Türkiye'ye doğru ilk Suriyeli mülteci dalgasının ardından geçen on yıllık sürede, Türkiyenin söz konusu yerinden edilen nüfusa yönelik muamelesini bazı kesimler örnek alınması gereken bir davranış olarak överken, bazıları ise politika reformları yapılması gereğini vurgulamıştır. Ancak, neo-Weberyen bir bakış açısından kavramsallaştırılan devlet kapasitesi anlayışının hakim olduğu mevcut teknokratik yaklaşımlarda bu kavramsallaştırma sorgulanmamıştır. Bu çalışmada, yönetişim olgusunun organik olmadığı, aksine birtakım menfaatlere hizmet ederken diğer bazılarını asgariye indiren şekilde işleyen maksatlı bir süreç olduğu düşüncesi ile meseleye yaklaşmaktayız. Türkiye yönetiminin Suriyeli mültecileri muamele tarzını açıklamayı amaçlayan bu çalışmada, bu süreç devletin neoliberalleşmesi bağlamına oturtulmuştur. Bu çalışma, öncelikle, Türkiye yönetiminin Suriyeli mültecilere yönelik yaklaşımına ilişkin mevcut değerlendirmeleri şekillendiren ana akım kuramsal yaklaşımları tartışmaya açmakta ve Devlet Dönüşüm Yaklaşımı (DDY) kavramını alternatif olarak önermektedir. Sonrasında, bu kavramı Suriyeli mültecilerin yoğun olduğu Gaziantep ilinden gelen ampirik veriler yolu ile gelişmelerin incelenmesinde kullanmıştır. Şu üç temel sonuç ile bu çalışma tamamlanmıştır: Türkiye yönetiminin Suriyeli mültecilere yönelik muamelesi, ülkenin kapitalist gelişiminin eleştirel değerlendirmesinin dışında tutularak anlaşılamaz. Türkiye yönetiminin Suriyeli mültecilere yönelik muamelesi Türk devletinin düzenleyici devlete yönelik dönüşümünde yaşanan bir süreci oluşturmaktadır. Türkiye'nin kapitalist gelişimi ve düzenleyici devlete dönüşümü ülkedeki Suriyelilerin gelecekteki durumunu şekillendirmeye devam edecektir.