Uluslararası Mülteci Hukuku ve Avrupa Birliği

Uluslararası Mülteci Hukuku'nda mültecilik: Irkı, dini, vatandaşlığı, muayyen bir sosyal gruba mensubiyeti veya siyasi kanaatleri yüzünden zulme uğrayacağından haklı olarak korktuğu için doğduğu ve büyüdüğü ülkeyi terk etmek zorunda kalan kişi olarak tanımlanmaktadır. Eskiden beri var olan mültecilik 1. ve 2. Dünya Savaşı'ndan sonra Avrupa'da büyük bir sorun haline gelmiştir. Bu sorunun çözülmesi ve mülteci durumunda bulunan milyonlarca insanın güvenliğinin sağlanması ve onlara gerekli hakların ülkelerce verilmesi için 1951 yılında uluslararası mülteci hukuku için oldukça önem teşkil eden Cenevre Sözleşmesi imzalandı. Söz konusu bu sözleşme ile birlikte mültecilik kavramının nasıl tanımlanacağı gündeme gelmiş oldu. Mülteci tanımı ve hukuku ile ilgili düzenlemeler bu sözleşme ile sınırlı kalmadı. 1967 yılında bu sözleşmeye ek olarak bir protokol imzalandı. Bu imzalanan protokol ile birlikte mülteci tanımı daha da geniş bir hal almaya başladı. Bu dönemde özellikle göç yönü daha çok Avrupa yönünde olmuştur. Bundan dolayı da Avrupa ülkeleri de bu sorunun çözümü için önlemler almaya çalışmıştır. Bu çalışmalarını daha çok Avrupa birliği nezdinde yürütmüşlerdir. Avrupa Birliği bu sebepten dolayı birçok önemli sözleşmesinde mülteci kavramına ve mültecilerle ilgili konulara yer vermiştir. Tüm bunlara baktığımızda yapılan sözleşmeler ile birlikte uluslararası Mülteci Hukuku'nun önem kazandığını görmekteyiz. Bu çalışmada yukarıda kısaca değinilen konular Uluslararası Mülteci Hukuku ve AB başlığı altında incelenmeye çalışılacaktır. Anahtar Kelimeler: Cenevre sözleşmesi, 1967 Protokolü, mültecilik, AB