Üniversite öğrencilerinde çocukluk çağı travması ile bağlanma, saldırganlık ve mental iyi oluş arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bugün yaşadığımız psikolojik sorunların çoğu çocukluğumuzdan kaynaklanmaktadır. Yetişkinler olarak nedenini bilmediğimiz bir olayla karşılaştığımızda farklı tepkiler verebiliriz. Bunun nedeni farklı karakterlere sahip olmamızdır. Bu özellikler çocuklukta şekillenmeye başlar. Ağacın büyümeye başladığı dönem olarak çocukluğumuzu görebiliriz. Hiçbir dönem çocukluk kadar yoğun ve hassas değildir. İlk deneyimler hayata bakışımızı şekillendirir. Bu deneyimler kötüyse, iz her zaman kalacaktır. Bu yüksek izi bırakan deneyim, yetişkin olduğumuzda hala etkili olacaktır. Bu deneyim, sınavdan düşük not almak veya çocuğun en sevdiği oyuncağını almak değildir. Tamamen etkilenen ve hatta fizyolojik yapıyı değiştiren çok şiddetli bir tehdit teşkil eden duygusal istismardır. Bu araştırmanın amacı çocukluk çağı travma öyküsü olan üniversite öğrencilerinin bağlanma, saldırganlık ve mental iyi oluşları arasındaki ilişkiyi araştırmaktır. Çalışma 2021 yılında Türkiye'deki 18-30 yaş aralığındaki üniversite öğrencisi olan 351 gönüllü kişiler ile birlikte gerçekleştirilmiştir. Verileri toplarken sosyo demografik bilgi formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (CTQ), Erişkin Bağlanma Biçimi Ölçeğinin (EBBÖ), Agresyon Ölçeği ve Warwick-Edinburgh Zihinsel İyi Olma Ölçeği kullanılmıştır. Travmanın diğer bağımlı değişkenler üzerindeki etkilerini gözlemlemek amaçlanmıştır ve SPSS ile değişkenler arasındaki ilişkileri belirlemek için "Korelasyon ve regresyon" kullanılmıştır. Araştırma, çocukluk çağı travmasının bazı fiziksel ve psikolojik bozukluklarla (depresyon, anksiyete, intihar, travma sonrası bozukluk stresi vb.) ilişkili olduğunu göstermiştir. Hedeflerimize ulaşmak için nicel teknikler kullanılmıştır. Travma yaşamış üniversite öğrencilerinde, bireyin tüm yaşamı üzerindeki psikolojik etki ve kişilikte büyük bir rol oynadığı görülmüştür.