Üriner inkontinans nedeni ile yapılan transobturator tape (TOT) ve kelly plikasyonu operasyonlarının karşılaştırılması

Üriner inkontinans, kadınlarda sosyal ve hijyenik olarak yaşam kalitesinde olumsuz etkiye yol açmaktadır. Üriner inkontinansın cerrahi tedavisine yönelik pek çok metod olmasına rağmen, halen altın standart bir yöntem belirlenememiştir. Çalışmamızda üriner inkontinansı etkileyebilecek faktörleri araştırmak ve üriner inkontinans tedavisinde kullanılan cerrahi yöntemlerden TOT ve Kelly plikasyonu operasyonlarının kısa dönem sonuçlarını karşılaştırmak amaçlanmıştır. Ocak 2016 ve Aralık 2021 tarihleri arasında Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Kliniği'nde üriner inkontinans nedeni ile transobturator tape (TOT) ve Kelly Plikasyonu operasyonu uygulanan, 253 hastanın verileri ameliyattan sonraki 1 yıllık değerlendirmeleri göz önünde bulundurularak retrospektif olarak incelendi. Hastaların preoperatif ve postoperatif bilgileri, Gaziantep Üniversitesi Tıp Fakültesi bilgi yönetim sistemi ve arşivleri kullanılarak analiz edildi. Hastaların yaş, operasyon çeşidi, tam idrar analizi, üre, kreatinin sonuçları, kronik hastalık durumları, menopoz durumu, gravide ve pariteleri, vücut kitle indeksleri, idrar kaçırma(üriner inkontinans) tipi, stres testinin pozitif olup olmaması, vajinal prolapsus dereceleri, postoperatif kontrollerde idrar kaçırma şikayetlerinin devam edip etmemesi incelendi. Hastalar TOT ve Kelly plikasyonu operasyonu olanlar olmak üzere iki gruba ayrıldı. Grup 1 TOT operasyonu geçirenler, Grup 2 Kelly plikasyonu operasyonu geçirenler olarak belirlendi. Sayısal normal dağılan değişkenler için student's t-testi, normal dağılmayan sayısal değişkenler için Mann-Whitney U testi kullanıldı. Kategorik değişkenler için ki-kare testi kullanılarak veriler değerlendirildi. Tüm istatistiksel analizler R-software v. 3.5.1 (R statistical software, Institute for statistics and mathematics, Vienna, Austria) aracılığıyla yapıldı. Ameliyattan sonraki 1 yıllık süreçte, 3'er aylık bulgulara bakıldığında Grup1 ve Grup 2 arasında istatistiksel olarak anlamlı fark izlendi. TOT operasyonu sonrası başarı oranı Kelly plikasyonu yapılan gruptan daha yüksekti. Parite ve gravida sayısına bakıldığında iki grup arasında anlamlı fark varken, yaş, VKİ, menopozal durum, üriner inkontinans tipi, laboratuar sonuçları, kronik hastalık durumu konusunda anlamlı fark izlenmedi. Genel popülasyona bakıldığında yaş, gravida, parite ve VKİ yükseldikçe üriner inkontinans görülme sıklığının arttığı ve postmenopozal durumun ve idrar yolu enfeksiyonunun üriner inkontinansta önemli bir risk faktörü olduğu izlendi. TOT ve Kelly plikasyonu operasyonu SÜİ tedavisinde uygulanan minimal invaziv cerrahi tekniklerden olup TOT kısa dönem başarısı çalışmamızda daha yüksek saptandı. SÜİ nedeni ile ilgili uygulanan daha başarılı cerrahi yöntemlerin belirlenmesi amacı ile daha fazla hasta sayısını ve değişkenleri içeren, prospektif çalışmaların olması daha faydalı olabilir.