Vergi hukuku yönüyle teknokent faaliyetlerinin değerlendirilmesi

Bilime ve teknolojilere dayalı araştırmalar büyük ölçüde üniversiteler ve yüksek teknoloji enstitülerinde gerçekleştirilmektedir. Teknoloji Geliştirme Bölgeleri, son yıllarda etkinlik kazanan araştırma merkezleri durumundadır. Bu merkezlerde gerçekleştirilen Ar-Ge ve endüstriyel tasarım gibi faaliyetler vergisel teşvikler yoluyla desteklenmektedir. Vergisel teşvik ve diğer destekler, kurumlar ve gelir vergisi kanunları başta olmak üzere ilgili mevzuat açısından belirleyici öneme sahiptir. Teknokentlere sağlanan vergisel muafiyet ve istisnaların, Ar-Ge gelişmişlik düzeyine ek olarak farklı ölçekte ekonomik gelişmeye ve verimliliğe de etkileri bulunmaktadır. Bu tezde, vergi hukuku yönüyle teknokent faaliyetleri değerlendirilmiştir. Bilim ve teknoloji politikaları bakımından; gelir, harcama ve kaynak dağılımı yönüyle Ar-Ge faaliyetlerine stratejik hedefler ve yapay zekâ gibi yeni bilgi teknolojileri doğrultusunda yön verilmelidir. Vergi hukuku ve vergi politikaları bakımından ise, teknolojik değişim ve zamanla ortaya çıkan ihtiyaçlar gözetilerek hukuksal belirsizlikler ve uygulama farklılıkları (KDV gibi) giderilmelidir. Bu yönüyle mali mevzuatın değişimlere bağlı olarak güncellenmesi önem taşımaktadır. Yüksek öğretimdeki teknik ve akademik personelin teknokent çalışmalarıyla bütünleştirilmesi, önemli bir gelişme parametresi olarak göz önünde tutulmalıdır. Bununla birlikte, teknokent çalışmalarının üniversiteler üzerinde kontrolsüz ticarileşme baskısını artırması olumsuz bir etken olarak kaydedilmelidir.