Vezikoüreteral reflü ve üreteropelvik bileşke darlığı bulunan çocuklarda böbrek erken hasar belirteçleri düzeyleri

Kim-1 bir transmembran glikoproteini olup, akut böbrek hasarında renal epitel hücreleri içinde keşfedilmiştir. Klinik çalışmalar Kim-1'in fokal segmental glomerüloskleroz, IgA nefropati ve membranoproliferatif glomerülonefritte tübülllerde aşırı miktarlarda yapıldığını ve artmış Kim-1 düzeyinin bu hastalarda proteinüri, tübüler hasar ve interstisyel fibrozis ile orantılı olduğunu göstermektedir. Neutrophil gelatinase associated lipocalin (NGAL) ise böbrekte tübülüslerden salgılanan böbrek hasarı için erken ve duyarlı bir belirteçtir. Önceki çalışmalarda NGAL düzeyi akut böbrek hasarı, diyabetik nefropati, nefrotik sendrom, tübülointerstisyel nefrit ve IgA nefropatisinde artmış olarak bulunmuştur. Literatürde vezikoüreteral reflü (VUR) ve üreteropelvik bileşke darlığı (UPD)'ında idrar Kim-1 ve NGAL düzeylerini araştıran çok az sayıda çalışma vardır. Bu prospektif vaka-kontrol çalışmasında VUR'lu ve UPD'li çocuklarda idrar Kim-1 ve NGAL düzeyleri ölçülerek, sağlıklı kontrollerle karşılaştırılmıştır. Dicle Üniversitesi hastanelerinde ilave bir hastalığı bulunmayan, VUR tanısıyla izlenen 33 çocuk ile 31 UPD'li çocuk çalışmaya alındı. Yaş ve cinsiyet olarak eşleştirilmiş 30 ve 31 sağlıklı çocuk kontrol grupları olarak alındı. Hastaların idrar örnekleri alınıp -80oC'de donduruldu ve daha sonra ELİZA yöntemi ile Kim-1 ve NGAL düzeyleri ölçüldü. İdrar kreatinin (Kr) düzeyi standart yöntemle çalışıldı ve idrar Kim-1/Kr ve NGAL/Kr düzeyleri çalışma grupları arasında karşılaştırıldı. VUR'lu hastalarda Ultrason, DMSA ve VSUG çekildi. UPD'li hastalarda ise tümüne ultrasonografi, DTPA veya MAG3 ve bazısında DMSA çekildi. VUR'lu hastaların yaş ortalaması 7,5±3,5 (1,5-16) yıl, UPD'li hastaların yaş ortalaması ise 5,2±3,6 (1-12) yıl idi. VUR'lu hastaların 19'unda tek taraflı, 14'ünde çift taraflı VUR mevcuttu. VUR'lu hastaların %80'inde grade 3-5 VUR vardı. VUR'lu hastaların 36/66 böbreğinde renal skar saptandı. DMSA çekilen UPD'li hastaların yarısında renal skar saptandı. VUR grubunda idrar Kim-1/Kr düzeyleri control grubundan anlamlı yüksek bulundu (6,6±9,3 ve 2,8±6,8, p<0,001). Benzer şekilde idrar NGAL/Kr düzeyleri de VUR'lu hastalarda kontrollerden anlamlı yüksek bulundu (1801±2161 ve 558±1143, p<0.001). Bilateral VUR'lu hastalardaki Kim-1/Kr düzeyi unilateral VUR'lu olanların 3 katı, NGAL/Kr düzeyi ise 2 katı kadardı. Ancak VUR grubunda skar gelişen ve gelişmeyen hastalar arasında idrar Kim-1/Kr ve NGAL/Kr düzeyleri açısından anlamlı farklılık saptanmadı (p>0,05). UPD grubunda idrar Kim-1/Kr düzeyleri (6,8±8,9 ve 3,7±7,3, p=0.004) ve NGAL/Kr düzeyleri (3309±3549 ve 696±1228, p<0.001) sağlıklı kontrollerden anlamlı yüksek bulundu. Korelasyon analizi ile VUR grade'I ile idrar Kim-1/Kr (r=0,467, p=0,007) ve NGAL/Kr düzeyleri (r=0,378, p=0,048) arasında istatistiksel olarak anlamlı korelasyonlar saptandı. Sonuç olarak, VUR'lu ve UPD'li çocuklarda idrar Kim-1/Kr ve NGAL/Kr düzeyleri normal sağlıklı kontrollerden anlamlı yüksek bulundu. VUR'lu hastalarda skar varlığının idrar kim-1/Kr ve NGAL/Kr oranlarını etkilemediği, VUR'da idrar biyobelirteçlerinin fibrosisten farklı mekanizmalarla artmış olabileceği düşünüldü. VUR, UPD, renal skar ilişkilerini araştıracak daha fazla hasta içeren ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.