Yaşa bağlı maküla dejenerasyonu tanılı olgularda intravitreal anti-VEGF ilaç değişimi ile elde edilen anatomik ve görsel sonuçların değerlendirilmesi

Amaç: İntravitreal ranibizumab tedavisine yeterli görsel ve anatomik yanıt alınamayan yaş tip yaşa bağlı maküla dejenerasyonu (YBMD) tanılı gözlerde, tedaviye intravitreal aflibercept olarak devam edildiğinde ortaya çıkan anatomik ve görsel sonuçların değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Otuz yedi hastanın 40 gözü değerlendirildi. Neovasküler YBMD tanısıyla, ranibizumab protokolünden, intravitreal aflibercept tedavisine geçilen ve en az 6 ay süre takibi olan gözlerin verileri geriye dönük olarak incelendi. Tüm hastalara, aflibercept tedavisine geçiş öncesi, en az 12 ay süre ile intravitreal ranibizumab tedavisi uygulanmıştı. Bu çalışmada, ranibizumab tedavisinden aflibercept tedavisine geçmeden önceki ve sonraki en iyi düzeltilmiş görme keskinlikleri (logMAR) ölçüldü. Spektral domain optik koherens tomografi (SD-OKT) ile retinal morfoloji(fotoreseptör iç segment/dış segment bileşkesi (İSOS), eksternal limitan membran (ELM), intra- ve subretinal sıvı (İRS, SRS), en geniş PED taban çapı ve en büyük PED yüksekliği) ve santral maküla kalınlığı (SMK) değerlendirildi. Bulgular: Otuz yedi hastanın (20 kadın, 17 erkek) 40 gözü çalışmaya alındı Hastaların ortalama yaşı 71.6±9.1 (54-91) idi. İlaç değişimi öncesi 6 aylık ortalama enjeksiyon sayısı 2,34±1 olarak tespit edilmiş iken; ilaç değişimi sonrasında 1.91±0.7 olarak tespit edilmiştir(p<0.05). İlaç değişimi öncesi EİDGK 0,50±0,27 LogMAR iken, ilaç değişimi sonrası EİDGK 0,41±0,30 LogMAR ve ortalama SMK 479,32±187.57 µm'dan, 305,42±164,70 µm'a gerilemiştir(p<0.005). İlaç değişimi öncesi en büyük PED yüksekliği 283±162,47 µm, en geniş PED taban çapı 2972±1392,42 µm olarak tespit edilmiş iken; ilaç değişimi sonrası en büyük PED yüksekliği 242±201,42 µm, en geniş PED taban çapı 2927±1386,17 µm'a gerilemiştir(p>0.05). İlaç değişimi öncesi 22 gözde (% 55) İRS, 31 gözde (%77.5) SRS saptanmıştı. İlaç değişimi sonrasında ise 11 gözde (%27.5) İRS, 7 gözde (%17.5) SRS saptanmıştır. ELM' nin bütünlüğü ile EİDGK arasında istatistikel anlamlı korelasyon saptanmıştır. Sonuç: Başlangıçta ranibizumab'a yetersiz cevap veren neovasküler YBMD' li hastalarda intravitreal aflibercept tedavisine geçiş, klinik bulguları iyileştirmektedir. PED yüksekliği ve SMK' nın azalması gibi retinal morfolojide iyileşmenin yanı sıra, ortalama enjeksiyon uygulama aralığı uzamıştır. Bununla birlikte, ortalama görme keskinliği değişiminde de istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır. Anahtar Kelimeler: Yaş tip yaşa bağlı maküla dejenerasyonu, intravitreal ranibizumab tedavisinden intravitreal aflibercept tedavisine geçiş, görsel ve anatomik sonuçlar