Yekta Kopan'ın hikâyelerinin psikanalitik açıdan incelenmesi

Psikanalitik edebiyat kuramının temeli 19. yüzyılda Sigmund Freud tarafından atılmıştır. Freud, psikanaliz yöntemlerini başta sanatçılara uygulamıştır. Daha sonra Freud'un öğrencileri psikanalizi edebî eserlere uygulamaya başlayınca psikanaliz ve edebiyat aynı ortak paydada yer almıştır. Yani psikanalitik edebiyat kuramı, sanatçı-dan esere ya da eserden sanatçıya yönelik bir inceleme yöntemidir. Bir edebî eser sanatçısından ayrı düşünülemez. Çünkü bir edebî eser sanatçısının hayatından, düşüncelerinden ve ruh dünyasından izler taşır. Edebî eserdeki kahramanların çözümlenmesin-de psikoloji önemli bir yere sahiptir. İnsan davranışlarının bilinçaltı ve bilinçdışı süreçlerine sahip olan psikanaliz, edebiyatta önemli bir yer tutar. Psikanalistler, insan davranışlarının pek çoğunun bilinçaltı tarafından yönlendirildiğini savunurlar. Dolayısıyla bir edebî eserin psikanalitik incelemesi yapılırken kahramanların psikolojik yapılarıyla ilişki kurulur. 2000 yılında yayımlanan ilk hikâye kitabının ardından günümüz Türk edebiyatında adından söz ettirmeye başlayan Yekta Kopan eserlerini postmodernist çizgide kaleme alır. Yekta Kopan, bireye, bireyin iç dünyasına ve varoluş sorunlarına hikâyelerinde geniş yer verir. Yekta Kopan, hikâyelerinde kahramanların psikolojisi üzerinde yoğunlaşmış bir yazardır. Bu sebeple Yekta Kopan'ın hikâyeleri psikanalitik açıdan incelenmeye oldukça uygundur. Bu çalışmada Yekta Kopan'ın hikâyeleri bilinçaltı, bilinçdışı, bilinç akımı, iç monolog, kişilik bozuklukları, cinsellik, yabancılaşma, yalnızlık, intihar ve cinayet, Oedipus kompleksi gibi psişik durumlar açısından incelenmiştir. Anahtar Kelimeler: Yekta Kopan, Hikâye, Analitik Psikoloji, Jung, Postmodernizm