Ad-hocracy in local integration governance: A comparison of Altındağ and Çankaya municipalities' approaches to the local integration of Syrian refugees in Ankara

2011 yılında Suriye'den Türkiye'ye kitlesel göç akını başladığında, Türkiye ilk etapta sınır illerinde kurulan kamplarda Suriyeli mültecileri karşıladı. Ancak yıllar geçtikçe Türkiye'ye sığınan Suriyelilerin sayısı artmış ve çoğu Suriyeli mülteci iş imkanlarının yüksek olduğu şehirlere doğru hareket etmeye başlamıştır. Böylece, Suriye zorunlu göç yönetiminin en ön saflarında yer alan belediyeler, herhangi bir yasal yetkilendirme olmaksızın yeni gelenlere hizmet verme yükümlülüğü ile karşı karşıya kalmıştır. Böyle bir durumda, karar alma ve düzenleyici organları ile yönlendirici rol oynayan merkezi hükümet ile kent düzeyinde entegrasyon zorluklarıyla karşı karşıya kalan belediyeler arasında herhangi bir uyum veya etkileşim olup olmadığını araştırmak oldukça önemlidir. Türkiye'deki Suriyeliler belirsiz bir süre ile geçici koruma statüsüne sahip olduklarından, entegrasyon politikası, belediyelerin yaklaşımlarına da yansıması beklenen ulusal politika adhokrasisi ile şekillenmiştir. Dolayısıyla bu çalışma, Ankara'daki Altındağ ve Çankaya belediye bölgelerinde Suriyelilerin yerel entegrasyonuna ilişkin belediye yaklaşımlarının ne ölçüde ulusal politika adhokrasisinin bir parçası olarak değerlendirilebileceğini incelemeyi amaçlamaktadır. Bu çalışma, Altındağ ve Çankaya belediyelerinin karşılaştıkları zorluklar arasında büyük farklılıklar olsa da, belediyelerin yerel entegrasyon çabaları açısından siyasi parti politikalarının çoğu zaman belirleyici olduğunu ortaya koymuştur.