Yersinia Ruckeri ile enfekte edilen gökkuşağı alabalığı (Oncorhynchus Mykiss)'nın tedavisinde propolisin kullanılması

Bu çalışmada; ortalama ağırlıkları 103,90 g (86,3-124,2 g) olan 1600 adet gökkuşağı alabalığı Yersinia ruckeri' nin LD50 ve LD75' ini içeren inokülatlarıyla deneysel olarak enfekte edildi. Enfeksiyondan 24 saat sonra balıklara günlük 2.5, 5 ve 10 mg/kg balık oranlarında 21 günlük süreyle propolis oral, enjeksiyon ve banyo yöntemleriyle uygulandı. Propolis uygulanan deneme ve kontrol balıklarından araştırmanın 3., 4., 5., 9., 15. ve 21. günlerinde kan, karaciğer, böbrek, dalak ve solungaç örnekleri alındı. Bu doku ve organlarda nitroblue tetrazolium (NBT) ve katalaz aktivitesi, protein, total immunoglobulin, lipid peroksidasyon (MDA) ve redükte glutatyon (GSH) düzeyleri tespit edildi. Enfekte balıklara uygulanan propolisin mortalite etkisine bakıldı. Bununla beraber tedavi sırasında balıkların organlarından bakteriyolojik muayene için besi yerlerine ekimler yapılarak Yersinia ruckeri yönünden incelendi.LD50 oranında bakteri verilerek enfeksiyon oluşturulduktan sonra oral olarak yemle ve enjeksiyonla intraperitoneal olarak 2.5, 5 ve 10 mg/kg balık oranında propolis uygulaması ile Yersiniosis'e karşı tedavide başarılı sonuçlar alındı. LD75 oranında bakteri içeren inökulatlarla enfekte balıklarda ise aynı başarı sadece 10 mg/kg dozunda propolis uygulaması ile elde edildi. Ayrıca intraperitoneal enjeksiyonla tedavideki etkinlik oral uygulamadan daha yüksek ve hızlı bulundu. Propolisin banyo yöntemi ile uygulanmasında başarı elde edilemedi.İmmunolojik parametreler değerlendirildiğinde enfekte balıklarda NBT, protein ve toplam immunoglobülin düzeylerinin düştüğü, fakat propolisin her üç dozunun uygulandığı balıklarda ise bu parametrelerin yükseldiği tespit edildi (p<0,05). Enfekte balıkların kan, plazma ve dokularında enfeksiyon süresince stres indikatörü olan MDA düzeyinin yükseldiği, katalaz aktivitesi ile GSH düzeylerinin düştüğü saptandı. Fakat enfekte balıklara propolis uygulaması ile stresin azaldığı, katalaz aktivitesi ve GSH düzeylerinin arttığı belirlendi (p<0,05).