Yılmazlık ve öğretmen-çocuk ilişkisi arasında problem davranışların aracı rolü

Bu araştırmada, okul öncesi dönem çocuklarının yılmazlığı ile öğrenci-öğretmen ilişkisi arasındaki ilişkide problem davranışların aracı rolünün saptanması amaçlanmıştır. Araştırmada, nicel araştırma türü olan ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Balıkesir ilinin Altıeylül ve Karesi ilçelerinin Balıkesir Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı anasınıfları ve anaokulları arasından kolay ulaşılabilirlik yöntemi ile seçilen kurumlara devam eden 48-72 aylık (79 kız, 78 erkek) toplam 157 çocuk oluşturmuştur. Araştırmanın verileri, araştırmacı tarafından oluşturulan "Kişisel Bilgi Formu", Şahin (2014) tarafından Türkçeye uyarlanan "Öğretmen-Çocuk İlişki Ölçeği", Alisinanoğlu ve Özbey (2009) tarafından Türkçeye uyarlanan "Anaokulu ve Anasınıfı Davranış Ölçeği" ve Ersay (2016) tarafından geliştirilen "Erken Çocuklukta Yılmazlık Ölçeği" kullanılarak elde edilmiştir. Araştırma sonucunda, öğretmenleri ile çatışma ve bağımlılık türünde ilişki kuran çocukların yılmazlıklarının düşük olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca çocukların yılmazlığının öğrenci-öğretmen ilişkisindeki yakınlık ve çatışmanın yordayıcısı olduğu belirlenmiştir. Yılmazlıkları yüksek düzeyde olan çocukların davranış problemlerinin düşük olduğu ortaya konmuştur. Buna ek olarak, davranış problemleri düşük düzeyde olan çocukların öğretmenleri ile daha çok yakınlık kurdukları ancak davranış problemleri yüksek düzeyde olan çocukların öğretmenleri ile sık çatışma yaşadıkları ve bağımlılık ilişkisi (sadece dışa yönelim davranış problemleri) geliştirdikleri sonucuna ulaşılmıştır. Çocukların öğretmenleri ile kurdukları ilişkide içe yönelim ve dışa yönelim davranış problemlerinin aracı rollerinin olmadığı ortaya çıkarılmıştır. Öğretmen ile etkili iletişimin ortaya çıkması için çocukların yılmazlıklarının desteklenmesi ve problem davranışlarını azaltacak önlemlerin alınması gerektiği anlaşılmıştır.