Yoğun bakımda COVİD 19 tanılı hastalara bakım veren hemşirelerin iş doyumunu etkileyen faktörler

Bu çalışma, yoğun bakım ünitelerinde yatan COVID 19 tanılı hastalara bakım veren hemşirelerin iş doyumunu etkileyen faktörlerin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma kesitsel ve ilişkisel türdedir. Çalışmanın evrenini iki kamu ve bir üniversite hastanesinin COVID 19 tanılı hastalara bakım verilen yoğun bakım ünitelerindeki tüm hemşireler, örneklemini ise araştırmaya dahil olma kriterlerini karşılayanlar oluşturmuştur. Örneklem sayısı güç analizi ile 275 olarak belirlenmiş olup 275 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Veriler; Hemşire Tanıtıcı Bilgi Formu, Minnesota İş Doyum Ölçeği, Maslach Tükenmişlik Ölçeği ve Hemşirelikte Mesleğe Bağlılık Ölçeği ile elde edilmiştir. Katılımcıların %72,4'ü kadın, %45,1'i 26-35 yaş aralığında, %61,8'i lisans mezunu ve %55,3'ü evlidir. Katılımcılardan %69,5'i ekonomik durum algısını "Orta" olarak belirtirken, %58,9'u COVID 19 tanılı hastaya bakım verme korkusunun olmadığını, %54,9'u ise COVID 19 ile yaşama endişesinin bulunmadığını ifade etmiştir. Katılımcıların iş doyumlarını en çok etkileyen faktör "Ücret" (%54,2), en az etkileyen faktör ise "Kurumusal Kimlik" (%5,5)' tir. Katılımcılar arasında 51-65 yaş grubunda olanlar, lisans mezunları, mesleki deneyim yılı ve yoğun bakımda çalışma yılı 21-30 arasındakiler ve 6 ay-1 yıl arasında COVID 19 tanılı hastalara bakım verenler istatistiksel olarak daha yüksek iş doyumuna sahiptirler (p<0,05). Ekonomik durum algısı "Kötü" olanların iş doyumu diğerlerine göre anlamlı derecede daha düşüktür (p<0,05). Maslach Tükenmişlik Ölçeği puanları ile Minnesota İş Doyum Ölçeği puanları arasında anlamlı negatif korelasyon, Hemşirelikte Mesleğe Bağlılık Ölçeği puanları ile Minnesota İş Doyum Ölçeği puanları arasında orta derecece pozitif korelasyon olduğu görülmüştür. Buna göre hemşirelerin tükenmişlik düzeyleri arttıkça iş doyumları azalmakta, mesleğe bağlılık düzeyleri arttıkça iş doyumları artmaktadır.