Yûnus suresinde belağî özellikler

Bu çalışmada Yunus Suresi'ndeki belagat özelliklerini öncelikle betimleme yöntemiyle, ardından da ondaki kıraat vecihlerini analitik yöntemle ele alınmaktadır. Çalışmanın amacı suredeki karakteristik özellikleri, ayırt edici vasıfları ve gizli kalmış sırları ortaya çıkarmaktır. Bu bağlamda meanî ilmine dair surede bulunan, haber ve inşa cümlelerindeki takdim-te'hir, hazf-zikr gibi konulara değinilmiştir. Aynı şekilde emir, nehiy, istifham, kasem (yemin), ta'rif ve tenkir gibi konulara da işaret edilmiştir. Ardından suredeki beyan ilmine ait unsurlar olan teşbih ve çeşitleri, lugavî ve aklî mecaz, mecaz-ı mürsel, tasrîhî istiâre, tebeî istiâre, mürekkep istiâre (temsîlî istiâre), sıfat, mevsuf ve nisbete dair kinayeler üzerinde durulmaktadır. Çalışmada ayrıca surede var olan ve bedi'ilmi içerisinde değerlendirilen, tıbak ve çeşitleri, îcap, selb, mukabele, tevriye gibi manevi güzelleştirici sanatlar ile cinas, raddu'l-acuz ale's-sadr ve seci' gibi lafzî güzelleştirici sanatlar da açıklanmaktadır. Son olarak çalışmada Yunus suresindeki iltifat konusu için müstakil bir başlık açılmıştır. Zira surede iltifat sanatı sıkça kullanılmaktadır. Bu durum dinleyenin ilgisini sürekli canlı tutmakta, onun dikkatini daima kendine çekmekte ve sözün kullanım alanını genişletmektedir. Bu bağlamda sık sık mütekellim sıgadan gâib veya muhatap sıgaya, gâib sıgadan mütekellim veya muhatap sıgaya, muhatap sıgadan gâib veya mütekellim sıgaya geçiş yapıldığı görülmektedir.