Başkent University
Discipline

Periodontology

Başkent University

163

Archived Theses

0

DOIs Assigned

0%

DOI Rate

Discipline

50 Theses
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Peri-implant ve periodontal doku sağlığı arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Bu kesitsel araştırmanın amacı, periodontal ve peri-implant doku sağlığı arasındaki ilişkiyi değerlendirmektir. Çalışmaya yaşları 24-88 arasında değişen 159 hasta ve 451 dental implant dahil edildi. Tüm implantların ve dişlerin CD, GI, SK, PI, MÇ, süpürasyon, KKK ölçümleri kaydedildi. Ölçümler sonucunda implantlar, peri-implant mukozitis ve peri-implantitis; hastalar, gingivitis ve periodontitis olarak kategorize edildi. Periodontitis hastaları şiddeti (evre 1,2,3,4) ve derecesine (A,B,C) göre ayrıldı. Klinik ve radyolojik veriler, Mann-Whitney U, Kruskal Wallis, Pearson ki- Kare, Dunn testi, Monte Carlo düzeltmeli Fisher Exact testi, Bonferroni düzeltmeli z testi ve Spearman's rho korelasyon testi kullanılarak istatistiksel olarak analiz edildi. Peri-implant parametreler ile peridontal hastalık arasındaki potansiyel ilişkileri test etmek ve olası risk faktörlerini değerlendirmek için Robust Regresyon analizi ve binary lojistik regresyon analizi yapıldı. 203 implantta (% 45) peridontal durumun gingivitis olduğu, 248 implantta (%55) periodontitis olduğu bulundu. Periodontal durumu periodontitis olan 248 implanttan periodontitisin şiddetine göre 34'ü (%13,7) Evre1, 65'i (%26,1) Evre2, 61'i (%24,5) Evre3, 89'u (35,7) Evre4'e; periodontitisin derecesine göre 82'si (%32,9) Derece A'ya, 108'i (%43,4) Derece B'ye, 59'u (%23,7) Derece C'ye sahipti. Periodontal hastalığın peri-implant CD, PI, KKK, süpürasyon varlığı ve peri-implantitis varlığı ile pozitif şekilde korele olduğu tespit edildi (p<0.05). Periodontal durumu gingivitis olan implantlarda daha az CD, PI, KKK, süpürasyon ve peri-implantitis saptandı (p<0,05). Ancak GI, SK ve MÇ'de gruplar arası fark bulunmadı (p>0,05). İmplant düzeyinde periodontitis şiddetinin peri-implant CD, PI, GI, SK, KKK, süpürasyon ve peri-implantitis varlığı ile; periodontitis derecesinin PI ile pozitif şekilde korele olduğu tespit edildi (p<0.05). Ancak hasta düzeyinde periodontitisin şiddeti ve derecesi ile CD, PI, GI, SK, KKK, MÇ, süpürasyon varlığı ve peri-implant hastalık arasında istatistiksel olarak anlamlı bir bağlantı bulunmadı (p>0,05) . Peri-implant hastalığın implanta komşu diş CD ve KAK ile pozitif şekilde korele olduğu tespit edildi (p<0.05). Peri-implantitisli implantlara komşu dişlerde daha fazla CD ve KAK olduğu saptandı (p<0.05). İmplant düzeyinde peri-implantitis riski periodontitis hastalarında gingivitis olanlara göre 6,33 (1/0,158) birim; hasta düzeyinde ise 8,59 birim daha fazladır (p<0,001). Periodontal hastalık ile peri-implant hastalık ilişkili bulunmuştur. Periodontal durum kötüleştikçe peri-implantitis riski artmaktadır. Peri-implant doku sağlığının sürdürülebilmesi için sağlıklı periodontal durumun da sağlanması, korunması ve idame edilmesi önem taşımaktadır. Anahtar Kelimeler: Periodontal hastalık, Peri-implant hastalık, Dental implant

Deniz Gençay
Trakya University
2025
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Periodontitis hastalarında cerrahi olmayan periodontal tedaviyi takiben gelişen dentin hassasiyetinin Gluma, Er,Cr: YSGG lazer ve kombinasyonuyla tedavisi sonrasında hastaların hassasiyet algısındaki değişimin değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı Evre III-IV periodontitis hastalarında cerrahi olmayan periodontal tedavi sonrası oluşan dentin hassasiyetinin dentin hassasiyet giderici ajan olan Gluma®, Er,Cr:YSGG lazer ve kombinasyonuyla tedavisinin sonrasında ağrı ve hassasiyet algısının değerlendirilmesidir. Periodontitis hastası olan 62 hastanın cerrahi olmayan periodontal tedavisi yapıldı. Tedaviden 24 saat sonra hastalar tekrar kliniğe çağırılarak hava uyaranlı VAS ve Schiff ölçümlerine göre; VAS değeri 4'ten büyük Schiff değeri 2 veya 3 olan 2 tane diş rastgele belirlendi, dahil edilme kritlerini sağlayan 52 hasta çalışmaya dahil edildi. Çalışma randomize, kontrollü ve paralel olarak planlandı. 52 hasta randomize olarak 3 gruba atandı. 1. Grup Gluma® hassasiyet giderici uygulandı, 2. Grup Er,Cr:YSGG lazer ve 3. Grup önce Gluma® sonrasında Er,Cr:YYSGG lazer uygulandı.Gruplar uygulama sonrası 1. Hafta, 2.hafta, 1.ay, 2.ay ve 6.ay dentin hassasiyeti olan hastalar tekrardan kliniğe çağırılarak hassasiyet değerlerine bakıldı.Kontrol seanslarında 4 kişi çalışmadan ayrıldı ve 48 hastayla çalışma tamamlandı. İstatistiksel analiz sonuçlarına göre, her üç tedavi yöntemi de dentin hassasiyetinin azaltılmasında 6.aya kadar etkili bulunmuştur; ancak gruplar arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır. Gluma® uygulamasında VAS ve Schiff skorları 1. aya kadar azalmış, ardından 6.ayda artış seyretmiştir. Er,Cr:YSGG lazer uygulamasında VAS skoru 1. haftada en düşük seviyeye ulaşmış ve sonrasında sabit kalmış, 6.ayda tekrardan artmıştır; ancak Schiff skoru 1. aya kadar azalmış, 2. ayda ve 6.ay artış eğilimi göstermiştir. Kombinasyon grubunda ise VAS ve Schiff skorları tüm zaman diliminde genel olarak azalma eğiliminde, 6.ay ise artış eğilimindedir. Dentin hassasiyeti tedavisinde kullanılan 3 tedavi yöntemi de güvenle kullanılabilmektedir. Anahtar kelimeler; cerrahi olmayan periodontal tedavi, dentin hassasiyeti, Gluma® hassasiyet giderici, Er,Cr:YSGG lazer

Gözde Erdoğan
Trakya University
2025
00
DoctorateOpen AccessTR

Sigara kullanımının periodontitis patogenezinde makrofaj polarizasyonu üzerine etkisi

ÖZET Sigara Kullanımının Periodontitis Patogenezinde Makrofaj Polarizasyonu Üzerine Etkisi Amaç: Periodontitis ve sigara kullanımı arasındaki ilişkiye dair çalışmalar bulunsa da, sigaranın periodontitis patogenezinde makrofaj polarizasyonu üzerindeki etkisini doğrudan inceleyen araştırmalar sınırlıdır. Bu nedenle çalışmanın amacı, sigara kullanımının periodontal dokularda makrofaj polarizasyonunun yönünü belirlemek ve sigara kullanan bireylerde inflamatuvar yanıtın makrofaj polarizasyonundaki yönünü fenotipik olarak (M1, M2) ortaya koymaktır. Gereç ve yöntem: Çalışmada sigara kullanım durumu ve periodontal sağlık durumuna göre dört grupta, toplam 80 sistemik olarak sağlıklı birey değerlendirildi (sigara kullanmayan sağlıklı, sigara kullanmayan periodontitisli, sigara kullanan sağlıklı ve sigara kullanan periodontitisli; her grup n=20). Klinik değerlendirmede plak indeksi, gingival indeks, sondlamada kanama (%), cep derinliği ve klinik ataçman kaybı ölçüldü. Katılımcılardan elde edilen gingival doku örneklerinde Arginaz (Arg)-1 ve indüklenebilir nitrik oksit sentaz (iNOS) protein düzeyleri Enzim Bağlı İmmünosorbent Testi (ELISA) yöntemi ile analiz edildi. Bağımsız faktörlerin hasta gruplarına etkilerinin Multinominal Lojistik Regresyon Analizi ile incelendi. Bağımsız faktörlerin periodontitise etkileri Binary Lojistik Regresyon Analizi ile incelendi. İncelenen parametrelerin periodontitisi ayırt etmedeki etkisi ROC analizi ile değerlendirildi. Kategorik değişkenler arasındaki bağlantının incelenmesinde Monte Carlo Düzeltmeli Fisher's Exact Testi kullanıldı. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edildi. Bulgular: Gruplar arasında yaş ve cinsiyet açısından anlamlı bir farklılık görülmedi (p>0,05). Periodontitisli bireylerde gingival inflamasyon ve periodontal yıkımı yansıtan klinik göstergelerde, sağlıklı gruplara kıyasla anlamlı yükseklik belirlendi (p<0,05). Sigara kullanan bireylerde kullanmayanlara göre gingival indeks ve sondlamada kanama değerlerinin daha düşük olduğu görüldü (p>0,05). Gingival doku örneklerinde Arginaz-1 ve iNOS düzeyleri periodontitisli gruplarda yüksek düzeydeydi (p<0,05). Periodontitisli grubu periodontal sağlıklı gruptan ayırt etmede her iki protein de etkili bulunmakla beraber, en yüksek gruplandırma başarısı iNOS proteinine ait olarak belirlendi (p<0,05). Sonuç: Bu çalışmanın sonuçları, periodontitisli bireylerde hem M1 hem de M2 makrofaj yanıtının arttığını, ancak sigara kullanımının inflamatuvar yanıtı M1 yönünde belirginleştirdiğini göstermektedir. Sigaranın, periodontal dokulardaki proinflamatuvar süreci güçlendirerek iNOS düzeylerini artırdığı; buna karşın Arginaz-1 yanıtının sigara kullanmayan periodontitisli bireylerde daha belirgin olduğu görülmüştür. Bu bulgular, sigara kullanımının periodontitis patogenezinde makrofaj polarizasyonunu değiştiren önemli bir çevresel faktör olduğunu ve konak yanıtının biyolojik dengesini M1 ağırlıklı bir inflamatuvar profile kaydırdığını düşündürmektedir. Benzer popülasyonda yapılacak ileri çalışmalarda hücre tiplendirmelerinin ve ürünlerinin beraber değerlendirilmesi konu ile ilgili daha net bir yorum yapılabilmesini kolaylaştırabilir. Anahtar Kelimeler: Periodontitis, Makrofaj, Polarizasyon, Sigara

Periodontoloji
Aslı Ege Özdamar
Süleyman Demirel University · Institute of Health Sciences
2025
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Sigara içen orta şiddetli periodontitis hastalarında cerrahisiz periodontal tedaviye destek olarak diyot lazer uygulanmasının periodontal ve biyokimyasal parametreler üzerine etkisi

Periodontal hastalıklar, konak bağışıklık yanıtı ile mikroorganizmalar arasındaki etkileşim sonucu ortaya çıkan, patogenezinde pro- ve anti-enflamatuvar sitokinler ile oksidatif stres mediatörlerinin rol oynadığı kronik enflamatuvar hastalıklardır. Bu çalışmanın amacı sigara içen orta şiddetli periodontitis hastalarında cerrahi olmayan periodontal tedaviye destek olarak diyot lazer uygulamasının periodontal ve biyokimyasal parametreler üzerinde olan etkisini değerlendirmektir. Çalışmaya; Selçuk Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi Periodontoloji Anabilim Dalı'na başvuran sistemik olarak sağlıklı Evre 3 Derece B periodontitise sahip sigara içen diyot lazer uygulanmış (L+S+) 15 birey, sigara içen diyot lazer uygulanmamış (L-S+) 15 birey, sigara içmeyen diyot lazer uygulanmış (L+S-) 15 birey ve sigara içmeyen diyot lazer uygulanmamış (L-S-)15 birey olmak üzere toplam 60 birey dahil edildi. Sondlama cep derinliği (SCD, SCD≥4, SCD≥5, SCD≥6), klinik ataşman seviyesi (KAS), plak indeks (Pİ), gingival indeks (Gİ) ve sondlamada kanama yüzdesi (SKY) gibi klinik periodontal kayıtlar alındı ve uyarılmamış tükürük örnekleri toplandı. Total Oksidan Seviyesi (TOS), Total Antioksidan Seviyesi (TAS), Malondialdehit (MDA) ve 8- Hidroksideoksiguanizon (8-OHdG) seviyeleri ELISA yöntemi ile değerlendirildi. Tüm istatiksel veriler iki düzeyli değişkenlerin ortalamalar arası fark kontrollerinde; homojen varyanslı ikililer için Student's t testi, heterojen varyanslı ikililer için ise Welch's t testi kullanılmıştır. Varyansların homojenliği Bartlett testi ile sınanmıştır. İki düzeyli değişkenlerin tekrarlı ölçümler arasındaki farkın kontrolünde Bağımlı Örneklem t testi kullanılmıştır. İkiden çok düzeyli değişkenlerin ortalamalar arası fark kontrollerinden önce Bartlett testi ile varyans homojenliği sınanmıştır. Homojen varyanslı değişkenlerde Fisher's ANOVA testi, heterojen varyanslı değişkenlerde Welch's ANOVA testi kullanılmıştır. Anlamlı bulunan farkların ikili karşılaştırmalarında; homojen varyanslı ikililerde Tukey testi, heterojen varyanslı ikililerde Games-Howell testi kullanılmıştır. İkiden çok düzeyli değişkenlerin tekrarlı ölçümler arasındaki farkın kontrolünde, öncelikle Mauchly's W testi ile küresellik sınanmıştır. Ardından tekrarlı ölçümlü ANOVA testi ile ölçümler arasındaki fark sınanmıştır. Anlamlı bulunan farkların ikili karşılaştırmalarında; küreselliğin sağlandığı ikililerde Bonferroni testi, küreselliğin ihlal edildiği ikililerde Holm testi kullanılmıştır. Parametreler arası korelasyon analizi Pearson korelasyon katsayısı ile sınanmıştır. p<0,05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Çalışmamızda elde ettiğimiz verilere göre gruplar arasında ortalama yaş bakımından kontrol grubunda sigara içen bireyler (L-S+) ile test grubunda sigara içmeyen bireyler (L+S-) arasında fark bulunmaktadır (p<0,05). Cinsiyet açısından hem test hem de kontrol grubunda sigara içenlerin çoğunu erkek hastalar oluşturdu. Cerrahi olmayan periodontal tedavi sonrası tüm gruplarda 1.ve 3. aylarda klinik parametrelerde KAS, SCD, SCD≥4, SCD≥5, SCD≥6, PESA, PISA, SKY, Pİ ve Gİ değerlerinde anlamlı bir azalma olmuştur (p<0,05). L+S- grubunda başlangıçtan birinci aya SCD≥6 parametresi, başlangıçtan üçüncü aya SCD≥5 ve Gİ parametresi, birinci aydan üçüncü aya SCD≥4, SCD≥5, Gİ ve KAS parametrelerinde diğer gruplara göre anlamlı olarak daha fazla bir azalma olmuştur (p<0,05). Biyokimyasal parametreler TAS, MDA ve 8-OHdG başlangıçta gruplara göre anlamlı bir fark gösterdi (p>0,05) TAS seviyeleri L-S+, L+S+ ve L-S- gruplarında başlangıca göre üçüncü ayda istatiksel olarak anlamlı artış gösterirken (p<0,05), test grupları olan L+S+ ve L+S- gruplarında ise başlangıca göre birinci ayda anlamlı artış gösterdi (p<0,05). Başlangıçtan birinci aya olan değişimlerde sigara içmeyen grupların TAS seviyelerinin diğerlerine göre daha fazla arttığı görüldü (p<0,05). TOS seviyelerinin L-S+, L+ S+ ve L+S- gruplarında başlangıçtan üçüncü aya anlamlı bir şeklide azaldığı görüldü (p<0,05). TOS parametresinin başlangıçtan birinci aya gruplar arası değişimlerine bakıldığında L+S- grubu ve L-S+ grubunda daha fazla azaldığı görüldü (p<0,05). MDA seviyelerinde L-S+ grubu haricinde diğer 3 grupta başlangıca göre üçüncü ayda anlamlı bir azalma gözlenirken (p<0,05), L-S- ve L-S+ gruplarında ise başlangıca göre birinci ayda anlamlı bir şekilde azaldığı görüldü (p<0,05). TOS parametresinin başlangıçtan birinci aya gruplar arası değişimlerine bakıldığında L+S- grubu ve L-S+ grubunda daha fazla azaldığı görüldü (p<0,05). 8-OHdG seviyelerinin dört grupta da başlangıca göre üçüncü ayda, L-S- ve L+S+ gruplarında birinci aya göre üçüncü ayda anlamlı bir şekilde azaldığı görüldü (p<0,05). PESA, PISA, Gİ, Pİ, KAS, SCD ve SKY arasında kuvvetli pozitif korelasyonlar saptandı (p<0,05). Başlangıçta üçüncü aya olan değişim miktarları arasındaki korelasyon analizinde MDA değişimi ile PESA değişimi arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. TOS değişimi ise SCD, KAS ve PESA değişimleriyle pozitif korelasyon göstermiştir. Birinci ayla üçüncü ay arası değişimlerde de yine MDA değişimi; SCD≥4, SCD≥5, PISA ve Pİ değişimleriyle pozitif yönde korelasyon sergilemiştir. TOS değişimi de SCD≥4, SCD≥5 ve TAS değişimleriyle pozitif korelasyon göstermiştir. Bu çalışmanın sonuçları, cerrahi olmayan periodontal tedaviye ek olarak diyot lazer uygulamasının özellikle sigara içmeyen bireylerde olumlu etki sağladığı göstermektedir. Bu etkinin daha iyi görülebilmesi ve incelenen mediatörlerin tedavi takibindeki rolünün daha iyi anlaşılabilmesi için daha uzun gözlem süreli çalışmaların daha büyük örneklemde gerçekleştirilmesine ihtiyaç olduğu düşünülmektedir.

Adem Begeçaslan
Selçuk University
2025
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Mandibular kanalın seyrinin konik ışınlı bilgisayarlıtomografi kullanılarak belirlenmesi

Dental implant uygulamaları ve mandibulada gerçekleştirilen cerrahi prosedürler esnasında inferior alveoler sinirin ve dallarının zarar görmesinin önüne geçilmesi adına Konik Işınlı Bilgisayarlı Tomografi (KIBT) incelemeleri ile mandibular kanalın seyrini ve bifid mandibular kanal gibi varyasyonlarını belirlemektir. Bu çalışma, Hacettepe Üniversitesi Diş hekimliği Fakültesi Periodontoloji Anabilim dalına başvuran 600 hastaya ait KIBT verileri incelenerek retrospektif olarak gerçekleştirildi. Dahil edilme kriterleri arasında manbibular kanal seyrinin izlenebilir olması zorunlu olmakla birlikte, KIBT görüntülerinde mandibular foramen, mandibular kanal (üçüncü molar, ikinci molar, birinci molar ve ikinci premolar), mental foramen incelendi. Mandibular ve mandibular insiziv kanalın çapı bukkolingual ve apikokoronal yönde ölçüldü. Mandibular kanalın mandibula dış sınırlarına ve diş apekslerine olan uzaklığı kaydedildi. Bifid mandibular kanal, anterior loop ve mandibular insiziv kanal prevalansı değerlendirilirken, bifid mandibular kanal ve mental foramenin yeri sınıflandırılarak rapor edildi. Mental foramenin apikokoronal yöndeki mesafesi ve mandibula dış sınırlarına ve diş apekslerine olan uzaklığı ölçüldü. Araştırma raporu oluşturulurken, anlamlılık düzeyi için %95 güven aralığı kullanıldı. Kategorik verilerin karşılaştırılmasında Ki-Kare testi yapıldı. Çalışmaya dahil edilen 600 hastanın 354'ü kadın ve 246'sı erkek olarak belirlendi. Mandibular foramenin mandibula bazisine olan uzaklığı 24.12 mm olarak kaydedildi. %24.7 oranında bifid mandibular kanal varlığı saptandı. Bifid mandibular kanal %38.2 oranında en sık tip 2 olarak görüldü. Yaptığımız retrospektif çalışmada mandibular kanalın çapı apikokoronal ve bukkolingual yönde sırasıyla üçüncü molar diş bölgesinde 2.65 mm, 2.12 mm, ikinci molar diş bölgesinde 2.45 mm, 2.02 mm, birinci molar diş bölgesinde 2.32 mm, 2.02 mm, ikinci premolar diş bölgesinde 2.35 mm, 2.14 mm olarak kaydedildi. Mental foramenin yeri %54.8 ile en sık tip 4 (ikinci premolar diş apeksi hizasında) olarak saptandı. Anterior loop prevalansı %25.8 olarak bulundu. Anterior lopun uzunluğu ortalama 6.03 mm, kaudal mesafesi ise 3.67 mm olarak rapor edildi. Mandibular insiziv kanalın prevalansı %79.8 olarak saptandı. Mandibulaya ait cerrahi girişimler öncesi bölgenin özellikle KIBT'ler kullanılarak değerlendirilmesi operasyon sırasında ve sonrasında karşılaşılabilecek olası komplikasyonlardan kaçınılması adına çok önemlidir. Yapmış olduğumuz bu retrospektif çalışma mandibular kanalın seyri ve varyasyonları ile ilgili mandibulaya ait cerrahi girişimler öncesi önemli klinik bilgiler sağlayabilmektedir. Özellikle mandibular posterior bölgenin kompleks yapısı dental implant uygulamasından önce ekstra dikkatli inceleme gerektirmektedir. Çalışmamız bölgenin anatomisini detaylı olarak sunmuştur. Anahtar kelimeler: mandibular kanal, implant, varyasyon

Elif Koçak Akdeniz
Hacettepe University
2024
10
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Periodontitisli ve tip 2 diyabetli hastalarda AGE, RAGE, sRAGE, IL-17 miktarının ve AGE/sRAGE oranının belirlenmesi

Periodontitis diyabetli bireylerde glisemik kontrolü olumsuz yönde etkilemekte ve komplikasyon riskini arttırmaktadır. Diyabet ise kontrol edilemediği takdirde periodontal hastalık ve buna bağlı diş kaybı riskini arttırmaktadır. Bu çalışmanın amacı, diyabetik hastalarda periodontitis varlığında tükürük ve dişeti oluğu sıvısındaki AGE, RAGE, sRAGE, IL-17 seviyelerinin ve AGE/sRAGE oranının değerlendirilmesidir. Çalışmaya 64 hasta dahil edilmiştir. Bu hastalar, klinik ve radyolojik muayene sonuçlarına göre 'Diyabeti ve periodontal hastalığı bulunmayan sağlıklı bireyler (SS)' (n=16), 'Diyabeti olmayan periodontitisli hastalar (SP)' (n=16), 'Diyabeti kontrol altında olan periodontitisli hastalar (DP)' (n=16), 'Diyabeti kontrol altında olmayan periodontitisli hastalar (KDP)' (n=16) olarak 4 gruba ayrılmıştır. Tüm grupların periodontal klinik parametreleri ölçülmüş, en derin sondlama derinliğine sahip 6 dişten DOS örnekleri alınmış ve hastalardan tükürük örnekleri toplanmıştır. DOS ve tükürük örneklerinde AGE, RAGE, sRAGE, IL-17 düzeyleri ELİSA kitleriyle ölçülmüş ve AGE/sRAGE oranı belirlenmiştir. SP, DP, KDP gruplarına ait DOS AGE değerlerinin, SS grubuna göre önemli derecede fazla olduğu, DOS sRAGE değerlerinin ise az olduğu görülmüştür. KDP grubuna ait DOS IL-17, DOS AGE/sRAGE ve tükürük AGE/sRAGE değerlerinin SS grubuna göre önemli derecede az olduğu saptanmıştır. 'DP-KDP' grubuna ait tükürük AGE/sRAGE değerlerinin, SS grubuna göre önemli derecede fazla olduğu, tükürük sRAGE değerlerinin SP grubuna göre önemli derecede az olduğu görülmüştür. KDP grubuna ait DOS IL-17, DOS AGE, DOS AGE/sRAGE ve tükürük AGE/sRAGE değerlerinin, DP grubuna göre önemli dercede fazla olduğu görülmüştür. Çalışmamızda klinik parametreler ile yaş, DOS IL-17, DOS AGE, DOS AGE/sRAGE, tükürük AGE/sRAGE arasında pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki saptanmış ve DOS sRAGE değeri arasında negatif yönlü ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0,05).

Diabetes mellitus
Alper Aydoğdu
Hacettepe University
2023
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Farklı klinik periodontal durumlardaetkilenen doku yüzeyi alanı ve oral sağlıkdurumu ilişkisinin belirlenmesi

Periodontitisin lineer ölçümleriyle kaybedilen ataçman yüzey alanını ilişkilendirmeye yönelik çalışmalar yapılmıştır ancak bu çalışmaların hiçbirinde devamlı bir değişken olarak inflame yüzey alanı ölçümü kullanılmamıştır. Periodontal hastalık, bireylerin yaşam kalitesini de etkileyebilir. Bu yüzden periodontal hastalık, ağız sağlığı ile ilgili yaşam kalitesi üzerindeki etkisini ölçen ölçümlerle öznel olarak da değerlendirilmelidir. Bu çalışmanın amacı 'Periodontal ve Peri-implant Hastalıklar ve Durumların Sınıflaması' başlıklı 2017 yılında önerilen en güncel sınıflamada tanı gruplarına göre, farklı klinik periodontal durumlarda inflame ya da yıkıma uğramış yüzey alanlarını karşılaştırmalı olarak incelemek ve oral sağlıkla ilişkili yaşam kalitesini yansıtan ölçütler ile olası ilişkisini değerlendirmektir. Hacettepe Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Periodontoloji A.D.'ye başvuran 240 hastanın sosyo- demografik bilgileri kaydedilmiştir (yaş, cinsiyet, sigara kullanımı, sistemik hastalık durumu ve ilaç kullanımı). Çalışmadaki bireyler Periodontal ve Peri-implant Hastalıklar ve Durumların Sınıflamasına göre şu şekilde gruplara ayrılmıştır: bozulmamış periodonsiyum üzerine klinik sağlık (grup 1), azalmış periodonsiyum üzerine klinik sağlık (grup 2), bozulmamış periodonsiyum üzerine gingivitis (grup 3), azalmış periodonsiyum üzerine gingivitis (grup 4), evre 1 periodontitis (grup 5), evre 2 periodontitis (grup 6), evre 3 periodontitis (grup 7), evre 4 periodontitis (grup 8). Hastaların sondlama derinliği (SD), klinik ataçman kaybı (KAK), plak indeksi (Pİ), sondlamada kanama (SK), gingival indeks (Gİ) olmak üzere periodontal durumları yansıtan indeks değerleri kaydedilmiş ve SK, SD, KAK değerleri kullanılarak periodontal yüzey alanı ölçümleri olarak tarif edilen periodontal epitelyal yüzey alanı (PEYA), periodontal inflame yüzey alanı (PİYA), ataçman kaybı yüzey alanı (AKYA) değerleri hesaplanmıştır. Oral sağlık-yaşam kalitesini belirlemek için Ağız sağlığı etki profili -14 (OHİP-14), hastaların subjektif bulguları için Görsel Analog Ölçeği (VAS), ağız içi genel durumunu değerlendirmek için Ağız değerlendirme kılavuzu (ADK) ve risk değerlendirmesi için Dünya Diş Hekimleri Birliği'nin (FDI) risk değerlendirme ix skorlaması kullanılmıştır. Çalışmaya dahil edilen hastaların %68'i kadın, %32'si erkektir ve çalışmada periodontal durumlara göre oluşturulan sekiz grup yer almaktadır. Bu gruplar arasında yaş ve cinsiyet açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmakla birlikte gruplar arasındaki karşılaştırmalar, bu değişkenlerin kontrol altında tutulması amacıyla kovaryans analizleri ile değerlendirilmiştir. Gruplar arasında Pİ ve SD belirgin farklılıklar göstermektedir (p<0,05). Evre 3 ve evre 4 periodontitis gruplarının, diğer gruplara göre daha yüksek PI değerlerine sahip olduğu görülmüştür (p<0,05). SD değerleri evre 4 periodontitis grubunda önemli ölçüde daha yüksek bulunmuştur (p>0,05). Periodontal yüzey alanı ölçümlerinin (PEYA, PIYA, AKYA) periodontitis gruplarında, diğer gruplara göre anlamlı olarak daha yüksek olduğu görülmüştür (p<0,05). Gruplar arasında OHİP ve VAS skorları açısından anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır (p>0,05). Klinik sağlık ve gingivitis gruplarının risk değerlendirme skorları, evre 2, evre 3 ve evre 4 periodontitis hastalarından anlamlı olarak düşük bulunmuştur (p<0,05). Ayrıca bozulmamış periodonsiyum üzerine klinik sağlık grubunun ADK değeri diğer gruplardan anlamlı düzeyde düşük bulunmuştur (p<0,05). Periodontal yüzey alanı ölçümlerinin periodontal hastalık şiddeti ile uyumlu olduğu göz önüne alındığında özellikle periodontal inflame yüzey alanı ölçümlerinin 2017'de önerilen en güncel sınıflandırmanın tanı kriterlerini destekleyebilecek bir ölçüt olduğu söylenebilir. Ayrıca, oral sağlığı değerlendirmeye yönelik subjektif yöntemler olan OHİP ve VAS ile farklı periodontal durumlar ayırt edilemezken, klinik kayıt ve bulgulara dayanan ADK ve risk değerlendirme skorlamasının farklı periodontal durum ve hastalık şiddetinin ayırt edilmesinde etkili oldukları görülmektedir. Bu değerlendirme yöntemleri, kişiselleştirilmiş ve hasta-merkezli tedavi yaklaşımları için yararlı olabilir.

Barış Sarp Sevimli
Hacettepe University
2023
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Serbest dişeti grefti operasyonunun hasta yaşam kalitesine etkisinin klinik parametreler ile karşılaştırılarak değerlendirilmesi

Çalışmamızda Serbest Dişeti Grefti operasyonunun hasta yaşam kalitesine olan etkisinin operasyon sonrası bir aylık dönemde değerlendirilmesi, ağrı durumu ve anksiyete ile olan ilişkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. 36 hastanın yaşam kalitesi operasyon öncesi, operasyon sonrası ilk 7 gün boyunca ve 1. ay için "General Oral Health Assessment Index" ve "Oral Health Impact Profil" ölçeği kullanılarak değerlendirilmiştir. Operasyon öncesi anksiyete seviyesi Durumluk ve Sürekli Kaygı Ölçeği (STAI) yardımıyla ve operasyon sonrası ilk 7 gün için ağrı düzeyi Vizüel Analog Skala (VAS) ile belirlenmiştir. Grefte ait yatay genişlik (GYG), dikey boyut (GDB), alıcı yatağın yatay genişliği ve dikey derinliği ile operasyon süresi kaydedilmiştir. Plak ve gingival indeks, keratinize dişeti genişliği ölçümleri operasyon öncesi ve 1. ay olmak üzere kaydedilmiştir. Her iki ölçeğin birlikte değerlendirilmesi sonucuna göre; operasyon sonrası ilk üç gün, öncesine göre hasta yaşam kalitesi olumsuz yönde etkilenmektedir. Operasyon sonrası 1. ayda yaşam kalitesi tedavi öncesine ve sonrasındaki ilk 5 güne göre olumlu yönde değişmektedir. En olumsuz etki fonksiyonel sınırlama kategorisinde ve operasyon sonrası ilk 6 gün için görülmektedir. GYG'nin artması fonksiyonel sınırlanmanın artışı, GDB'nin artması ise 4-7 günler arasındaki ağrı artışı üzerine etkili bulunmuştur. Operasyon sonrası ilk gün ağrı düzeyinin artışı, yaşam kalitesi seviyesinin azalması ve analjezik tüketiminde görülen artış en belirgindir. Operasyon öncesi yüksek anksiyete seviyesi hasta yaşam kalitesini özellikle ağrı ve psikolojik etkiler kategorileri olmak üzere olumsuz etkilemekte, 1. ayda etkisini sürdürmektedir ve ilk 3 gün için analjezik tüketimini arttırmaktadır. Sigara kullanan hastalar, kadın hastalar ve implanta sahip olan hastaların yaşam kaliteleri karşıt gruplara göre daha olumsuz etkilenmektedir. SDG operasyonu sonrası hasta yaşam kalitesinin değerlendirilmesinde ölçeklerin kullanılması alternatif bir yöntem olarak düşünülebilir.

Hande Güntan Erdemir
İstanbul Aydın University
2017
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Periimplantitis tedavisinde cerrahi olmayan periodontal tedaviye ek olarak uygulanan diyot lazerin etkinliğinin değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı; peri-implantitis hastalarında cerrahi olmayan tedaviye ek olarak diyot lazer kullanımının, klinik parametreler ve peri-implant oluk sıvısındaki İnterlökin-1 beta (IL-1β) seviyesi üzerine etkisinin değerlendirilmesidir. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Periodontoloji Anabilim Dalı'na başvuran ve peri-implantitis teşhisi konulan, sistemik olarak sağlıklı 8 kadın ve 12 erkek olmak üzere toplam 20 gönüllü çalışmaya dahil edilmiştir. Başlangıçta ve 3. ayda peri-implant oluk sıvısı (PİOS) örnekleri toplanmış ve klinik parametreler (Gingival indeks (Gİ), plak indeksi (Pİ), sondlama cep derinliği (SCD), sondlamada kanama (SK) ve klinik ataçman seviyesi (KAS)) kaydedilmiştir. Çalışmada çenelerin bir tarafı test grubunu diğer tarafı kontrol grubunu oluşturmuştur. Kontrol grubuna sadece başlangıç periodontal tedavi yapılırken test grubu olarak belirlenen bölgedeki implantlara ek olarak diyot lazer uygulanmıştır. Çalışmamızın verilerine göre her iki grupta da tedavi sonrası klinik parametrelerde azalma gözlenmiştir. Gruplar arası değerlendirmede tedavi sonrası test grubunda Gİ ve SK kontrol grubuna göre anlamlı olarak düşük bulunmuştur. Biyokimyasal verilerdeki değişime bakıldığında ise her iki grupta da 3.ayda IL-1β değerlerinde artış gözlenmiştir. Kontrol grubunda IL-1β seviyesindeki bu artış istatistiksel olarak anlamlı iken test grubunda bu artış anlamlı bulunamamıştır. Bu sonuç, diyot lazer tedavisinin detoksifikasyon etkisi nedeniyle mekanik tedaviye ek bir yarar sağladığını düşündürebilir. Klinik parametrelerdeki iyileşmeye rağmen IL-1β düzeylerinde gözlenen bu artışın periodontal hastalığın erken iyileşme dönemiyle ilişkili olduğu düşünülmektedir. Peri-implantitis tedavisinde farklı doz ve uygulama sürelerinin kullanıldığı lazer uygulamalarını içeren daha fazla çalışmaya ihtiyaç bulunmaktadır. Anahtar Kelimeler: Dental implant, peri-implantitis, diyot lazer, IL-1β, sitoki

Dental implantasyonDental implantlarDiyod lazer+6
Dicle Altındal
Van Yüzüncü Yıl Üniversity
2018
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Mukogingival problemi olan hastaların periodontal estetik algısının ve yaşam kalitesinin değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı klinik rutinde çok sık karşılaştığımız mukogingival problemlerden olan anterior bölgedeki diş eti çekilmesi ve diş eti büyümesini ile ilişkili bireylerin periodontal estetik algısını ve yaşam kalitesini değerlendirmektir. Çalışmamıza periodontal sağlıklı, kronik inflamatuar diş eti büyümesi ve Cairo Tip1 diş eti çekilmesi teşhisi konulmuş 184 birey dahil edildi. Periodontal klinik durumlarını değerlendirmek amacıyla, plak indeksi (PI), gingival indeks (GI), sondlamada kanama indeksi (SKI), klinik ataşman seviyesi, (KAS), çekilme derinliği (ÇD) ölçümleri yapıldı. Sonrasında bireylere ait sosyoekonomik ve demografik veriler ve oral hijyen alışkanlıkları kaydedildi. Periodontal estetik algı, periodontal estetik algı sakalası(PAPS) ile ağız sağlığı ile ilişkili yaşam kalitesi (OHRQoL) ise Ağız Sağlığı Etki Profili-14 (OHIP-14) ölçeği kullanılarak değerlendirildi. Verilerin istatistiksel analizinde tanımlayıcı istatistiksel metotları, Shapiro-Wilk Testi, Kruskall-Wallis testi, Mann-Whitney U Testi, Chi-square analizi, Spearman's korelasyon analizi kullanıldı. PI, GI, SK, değerleri en yüksek diş eti büyümesi grubunda, en düşük periodontal sağlık grubunda bulundu. PAPS-T, PAPS-E ve PAPS-P skorları en yüksek periodontal sağlıklı grupta bulundu. PAPS-E skoru diş eti çekilmesi ve diş eti büyümesi için benzerdi. PAPS-P skoru diş eti büyümesi grubunda en düşüktü. Fonksiyonel kısıtlılık değeri hariç diş eti çekilmesi ve diş eti büyümesi grubunda OHIP skorlarında fark gözlemlenmedi. Fonksiyonel kısıtlılık değerinde en yüksek skor diş eti büyümesinde gözlendi. Sosyal yetersizlik değeri hariç, diğer OHIP-14 alt başlıkları ve total OHIP-14 skoru en düşük değer periodontal sağlıklı grupta bulundu. Sosyal yetersizlikte gruplar arası fark bulunamadı. Çalışmamıza göre diş eti çekilmesi ve diş eti büyümesi bireylerin estetik algıları ve OHRQoL'si benzer oranda etkilenmiştir. Diş eti çekilmesi olan bireylerin periodontal estetik algıları, diş eti büyümesi olan bireylere göre daha iyidir.

Ağız sağlığıDental estetikGingival büyüme+5
Esra Özge Aydın
Uşak University
2023
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Peri-implantitisli hastalarda dişeti oluğu sıvısı ve genel salyada immünolojik ve biyokimyasal parametrelerin incelenmesi

Periodontal ve peri-implant hastalıkların patogenezinde, plak biyofilmi ve konağın aşırı inflamatuar yanıtı rol oynamaktadır. İnflamatuar yanıtta, enzimler, proteinler ve sitokinler önemli komponentlerdir. Bu çalışmanın amacı, dişeti oluğu sıvısında (DOS), peri-implant oluğu sıvısında (PİOS) ve salyada IL-10, IL-17, RANKL, OPG, S100A8 ve S100A9 düzeylerini peri-implant ve periodontal hastalık ve sağlık durumlarında incelemek, bu hastalıkların patogenezleri arasındaki farklılıkları belirleyebilmektir. Çalışma grubumuz yaş ortalaması 46.6±14 olan 60 kadın, 29 erkek toplam 89 kişiden oluşmaktadır. Çalışmaya dahil edilen 42 diş ve 47 implant, klinik ve radyolojik muayene sonuçlarına göre, 'Periodontitis' (n=22), 'Sağlıklı periodonsiyum' (n=20), 'Peri-implantitis' (n=26), 'Peri-implant sağlık' (n=21) olarak dört gruba ayrılmıştır. Tüm gruplardan, periodontal ve peri-implant klinik parametreler ölçülmüş, DOS/PİOS ve salya örnekleri elde edilmiştir. DOS/PİOS ve salya örneklerinde IL-10, IL-17, RANKL, OPG, S100A8 ve S100A9 seviyeleri uygun ELİSA kitleriyle ölçülmüştür. Çalışma sonucunda, DOS/PİOS'ta IL-10 seviyeleri, periodontitis grubunda peri-implantitis grubuna göre anlamlı ölçüde yüksek tespit edilmiştir. DOS/PİOS'ta IL-17 seviyeleri peri-implantitis grubunda tüm gruplara göre anlamlı ölçüde yüksek bulunmuştur. DOS/PİOS'ta RANKL seviyeleri peri-implantitis grubunda, sağlıklı periodonsiyuma göre anlamlı ölçüde yüksek bulunmuştur. IL-17 salya seviyeleri, periodontitiste peri-implant sağlığa göre anlamlı ölçüde yüksektir. Salya RANKL düzeyleri, peri-implant sağlıkta sağlıklı periodonsiyuma göre anlamlı ölçüde armış, S100A8, S100A9 değerleri sağlıklı periodonsiyumda, peri-implant sağlığa göre artmıştır. Bu çalışmanın sonucunda sağlıklı ve hastalıklı peri-implant dokular arasında ayırımda IL-17'nin kuvvetli bir indikatör olduğu IL-10'un ise bu sonucun ortaya çıkmasındaki etkili faktörlerden biri olduğunu göstermektedir. Ayrıca, salya RANKL, S100A8 ve S100A9'un peri-implant sağlık durumu ile sağlıklı periodonsiyumda hastalık riski ve immüno-inflamatuar yanıttaki farklılıkların belirlenmesinde önemli olabileceğini düşündürmektedir.

GingivaGingival hastalıklarGingival oluk sıvı+3
Bilgesu Mercan
Hacettepe University
2022
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Mandibuler posterior bölgede immediat implant uygulamalarında apikal ve lingual stabilizasyon alanlarının cerrahi sınırlamalarının incelenmesi

Amaç. Bu radyolojik çalışmanın amacı; Konik Işınlı Bilgisayarlı Tomografi (KIBT) incelemeleri ile, mandibuler posterior bölgedeki immediat implant uygulamalarında; planlama, cerrahi sırası veya sonrasındaki olası kompleksite ve/veya komplikasyonların belirlenmesi ve prognoz tayini için, veri toplama ve tanımlamaya yönelik, bölgedeki anatomik oluşumların durumlarının araştırılmasıdır. Gereç ve yöntemler. Toplam 497 hastanın mandibuler bölge için dört yüz doksan yedi KIBT görüntüsü geriye dönük olarak analiz edildi. Mandibuler birinci premolar, ikinci premolar, birinci molar ve ikinci molar bölgelerinin görüntüleri değerlendirildi. Bu tarama çalışmasında; mandibuler posterior bölgenin kret morfolojisi (Gallucci ve Posterior Kret tipi) ve anatomik oluşumları değerlendirildi. Kategorik değişkenler olay sayısı ve yüzde olarak sunuldu. Kategorik değişkenleri karşılaştırmak için ki-kare testi kullanıldı (P=.05). Bulgular. Dört yüz doksan yedi kısmi dişsiz hastanın 293'ü kadın, 204'ü erkekti. Gallucci kret tipi değerlendirmesinde oranlar sırasıyla oblik kret %41,5, S-şekilli kret %25,2, düz kret %19, kum saati kret %10,7, bazal kemik kret %3,7 olarak bulundu. Posterior Kret Tipi sınıflaması değerlendildiğinde sırasıyla U (konkav) tipi kret %35,5, P tipi %34,1, C tipi %30,3 oranında bulundu. İmplant kompleksitesi acısından diğer çalışmalara göre bizim çalışmamızda oblik kret tipinin yüksek ve (U) konkav kret tipi diğer çalışmalara göre düşük bulunmuştur. Sonuçlar. Yaptığımız tarama çalışmasında konkav ( U ) kret tipinin diğer çalışmalara göre düşük bulunması komplikasyon oranın da düşmesi anlamına gelir ve ırksal olarak implant başarısı açısında daha şanslı olduğumuzu gösterir niteliktedir. KIBT görüntülerinin dikkatli bir şekilde değerlendirilmesi, implant yerleştirmeden önce ve yerleştirme esnasında kret şekli ve anatomik oluşumlarla ilgili önemli klinik bilgiler sağlayabilir. Özellikle mandibuler posterior bölgenin kompleks yapısı implant uygulama öncesi ekstra dikkatli inceleme gerektirir. Anahtar Kelimeler: İmmediat implant, mandibula, komplikasyon.

Cerrahi-diş hekimliğiDental implantasyonDental implantlar+4
Orkhan Magsudlu
Hacettepe University
2022
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Farklı implant cerrahi prosedürlerinde iki farklı frezleme sisteminin karşılaştırılması: Retrospektif çalışma

Giriş ve Amaç: Dental implantlar günümüzde dişsizlik tedavisinde kullanılan en popüler yöntemdir. İmplantların başarılı olabilmesi için implantın kemik dokusuyla tam ve sağlıklı bir bütünleşme sağlaması zorunludur. İmplantın stabilite değerleri bu bütünleşmenin sağlanması için büyük önem taşımaktadır. Osseodensifikasyon yöntemi günümüzde stabilite artışı için kullanılan yöntemler arasında yer almaktadır. Çalışmanın amacı bu yöntemi geleneksel yöntemlerle karşılaştırarak etkinliğini anlamaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, retrospektif bir çalışma olarak tasarlanmıştır ve 30.07.2021- 01.01.2023 tarihlerinde Ordu Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Periodontoloji Anabilim Dalı'nda gerçekleştirilen dental implant uygulamalarını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Çalışmamıza gerekli şartları sağlayan 80 hastada uygulanan 449 implant dahil edilmiştir. Çalışmamıza dahil edilen implantlar cerahi prosedürlere göre ayrılmış olup 47 implant kapalı sinüs yükseltme ile uygulanan gruba, 402 implant immediat yerleştirme ile uygulanan gruba dahil edilmiştir. Çalışmada kullanılan veriler (tork, ISQ, kemik yoğunluğu ve kemik kazanımı) hasta kayıtlarından ve radyolojik görüntülerinden elde edilmiştir. Bu değerler osseodensifikasyon ve konsiyonel frez sistemlerine göre ikiye ayrılmıştır. İmmediat implant uygulamalarında ve Kapalı sinüs yükseltme uygulamalarında tork değerleri operasyon sırasında, ISQ değerleri operasyon sırasında ve implant iyileşme başlığının takıldığı zamanda (3-4. Ay) ölçülmüştür. Kapalı sinüs yükseltme operasyon öncesi ve sonrası (3-4. Ay) radyolojik görüntüleri kemik kazancı ve yoğunluğu ölçümünde kullanılmıştır. Bulgular: Yapılan değerlendirmeler doğrultusunda Osseodensifikasyon (OD) ve Konvansiyonel frez sistemleri arasında tork değeri açısından anlamlı bir fark iki cerrahi yöntemde de bulunamamıştır. ISQ değerleri karşılaştırıldığında Kapalı sinüs yükseltme uygulamasında OD grubu daha yüksek değerler göstermiştir. İmmediat implantasyon uygulamasında ise maxilla anterior, maxilla posterior, mandibula posterior bölgelerinde OD grubu daha yüksek ISQ değerleri göstermiş fakat mandibula anterior bölgesinde anlamlı bir fark gözlemlenmemiştir. Kapalı sinüs yükseltme uygulamalarında kemik kazanımı açısından değerlendirildiğinde iki frez sistemi arasında bir fark gözlemlenmemiştir ancak implant çevresi kemik yoğunluğu değerlendirildiğinde Osseodensifikasyon grubu daha yüksek değerlere sahiptir. Sonuç: OD yönteminin düşük yoğunluklu kemiklerde stabilite arttırımı için iyi bir seçenek olduğu görülmüştür. Kapalı sinüs yükseltme uygulamalarında kemik seviyesinin yükseltilmesi açısından geleneksel yöntemler kadar başarılı ve stabilite açısından daha başarılı sonuçlar elde edilmiştir. İmmediat implantasyon gibi yeterli primer stabilitenin sağlanması zor bir uygulamada OD yönteminin implant stabilitesine olumlu katkıda bulunduğu gözlemlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Dental İmplant, Osseodensifikasyon, Primer Stabilite, Kemik Kazancı

Barış Ufuk Dalkılıç
Ordu University
2024
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Cerrahi olmayan periodontal tedavi ile birlikte diode laser uygulamasının etkinliğinin klinik ve biyokimyasal olarak değerlendirilmesi

Periodontitis lokal ve sistemik etkenlere bağlı olarak gelişen, kompleks etiyolojiye sahip, periodontal dokularda yıkıma yol açan enfeksiyöz bir hastalıktır. Konak kaynaklı enzimler, sitokinler ve proinflamatuar belirteçler bu yıkımda rol oynayan ana elemanlardandır. Tedavisinde cerrahi olmayan veya cerrahi yöntemler ile birlikte laser uygulaması gibi yeni teknikler kullanılır. Bu çalışmanın amacı; periodontitis tedavisinde cerrahi olmayan tedaviye ek diode laser uygulamasının etkinliğini klinik ve biyokimyasal olarak değerlendirmek ve incelenen biyokimyasal parametrelerin biyobelirteç olarak kullanılabilme potansiyellerini değerlendirmektir. Bireyler "Cerrahi Olmayan Periodontal Tedaviye Ek Olarak Diode Laser Uygulanan Bireyler" (Laser grubu, n=15) ve "Cerrahi Olmayan Periodontal Tedavi (SRP) Uygulanan Bireyler" (Kontrol grubu, n=15) olarak iki gruba ayrıldılar. Kontrol grubunda bireylere yalnızca cerrahi olmayan periodontal tedavi uygulanırken; laser grubunda bu tedaviye ek olarak diode laser uygulaması yapıldı. Tüm bireyler tedaviden sonra 1. ay ve 3. ayda muayene edildi. Klinik parametreler (cep derinliği, klinik ataçman kaybı, sondlamada kanama, gingival indeks, plak indeksi) ve dişeti oluğu sıvısı (DOS) örneklemesi her kontrolde elde edildi. DOS örneklerindeki IL-1β, IL-10, IL-17, OPG, RANKL, TWEAK, Sklerostin düzeyleri ELISA yöntemi ile ölçüldü. Klinik parametreler iki grupta da zaman içinde sağlık yönünde anlamlı değişim gösterirken, laser grubunda 1. ayda sondlamada kanama değerleri ve DOS hacmi; 3. ayda DOS hacmi ve klinik ataçman kaybı değerleri kontrol grubuna göre anlamlı düzeyde azaldı. DOS örneklerindeki IL-17, TWEAK, Sklerostin düzeyleri zaman içinde iki grupta da anlamlı değişim gösterirken; laser grubunda kontrol grubuna göre 3. ayda IL-17 düzeyi anlamlı miktarda düşük çıktı. Tedavi gruplarında zaman içerisinde klinik ve biyokimyasal değişimler iki yöntemin de periodontitis tedavisinde başarılı olduğunu gösterdi. Diode laser uygulamasının periodontal iyileşmeye etkisinin sınırlı düzeyde olduğu kaydedildi. DOS içeriğindeki miktarları anlamlı düzeyde değişen IL-17, TWEAK, Sklerostin ile klinik parametrelerle korelasyon gösteren IL-1β ve RANKL'ın periodontitis teşhisinde biyobelirteç olarak kullanılması hedefine katkı sağlaması açısından değerlidir.

Gingival oluk sıvıLazer diyoduLazer tedavisi+5
Ali Tuğrul Gür
Hacettepe University
2020
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Anterior maksiller bölgede implantasyonu etkileyen parametrelerin retrospektif değerlendirilmesi

Dental implant cerrahisinde değerlendirilmesi gereken temel unsurlardan biri kemiğin özellikleridir. Klinik muayene önemli olsa da; kemiğin formu, şekli, yapısı, anatomik özellikleri gibi immediate implant yerleştirmeyi etkileyebilecek faktörler nedeniyle; radyografik değerlendirme doğru planlama ve uzun dönem başarı için değerlidir. Bu çalışmanın amacı; anterior maksiller bölgede immediate implant uygulamalarını etkileyen parametreleri Konik Işınlı Bilgisayarlı Tomografi (KIBT) ile cerrahi öncesi değerlendirmektir. 150 hastanın üst anterior 4 keser dişinin bukkal kemik kalınlıkları, bukkopalatinal kemik kalınlıkları, apikal kemik yükseklikleri, fenestrasyon ve dehisens varlığı/yokluğu KIBT görüntülerinde ölçülmüş; her hastanın yaşı, cinsiyeti ve sigara kullanımı kaydedilmiştir. BKK'nda en yüksek oran ince kemik fenotipinde görülmüştür. Ayrıca 2 ve 5 mm apikaldeki ölçümlerde lateral dişlerin, 8 mm'de ise santral dişlerin BKK daha kalın bulunmuştur. BPKK ise santral dişlerde ve erkeklerde daha kalın ölçülmüşken, sigara kullanımı ve yaşa bağlı bir fark görülmemiştir. FD oranı kadınlarda daha yüksek bulunmuştur. AKY erkeklerde daha yüksek bulunurken, sigara kullanımı ve yaşa bağlı istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmemiştir. Bu sonuçlar ışığında, maksiller anterior dişlerde, çevre yumuşak ve sert dokuların idamesi ve stabilitesi için yeterli ve doğru planlama yapılmadığı takdirde, immediate implantasyonun yararlarını ortadan kaldırabilecek ince bukkal kemik duvarı bulunmuştur. Bu nedenle, ince bukkal kemik duvarı varlığında, estetik bir sonuç elde etmek için implant bölgesinin ogmentasyonu önerilmektedir. Başarılı estetik sonuçlar elde etmek için; titiz bir preoperatif analiz ve uygun tedavi yaklaşımı için KIBT kullanımı gerekmektedir.

Dental implantasyonDental implantlarKonik ışınlı bilgisayarlı tomografi+3
Buğra Çakın
Hacettepe University
2019
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Farklı gingival enflamasyon dereceli derin periodontal ceplerde mikrobiyal flora ve defensin düzeylerinin incelenmesi

Dişetinde bulunan beta-defensinlerin (hBD) üretilmesi ve salgılanması, bakteri virülansına ve konağa ait enflamatuar yanıttaki değişimlere duyarlıdır. Bu çalışmanın amacı, klinik gingival enflamasyon, Porphyromonas gingivalis (P. gingivalis) miktarı ve proteaz aktiviteleri ile ilişkili olarak, hBD-2 ve hBD-3'ün dişeti dokusundaki seviyelerini karşılaştırmaktır. Çalışmamıza 5-7 mm'lik sondlama derinliğinde, marjinal, hafif veya orta-şiddetli olmak üzere farklı enflamasyon derecelerine sahip 21 periodontitis hastası dahil edilmiştir. Bu hastalara ait 48 adet periodontal cepten granülasyon dokusu ve subgingival plak örnekleri toplanmıştır. Beta-defensin düzeyleri Western Blotting, P. gingivalis miktarı PCR, proteaz aktiviteleri ise florojenik substratlarla ile belirlenmiştir. Veriler istatistiksel olarak Kruskal-Wallis, Mann-Whitney U ve Spearman korelasyon testleri kullanılarak analiz edilmiştir. Dişeti dokusunda hBD-2 ve hBD-3 dimer formunda bulunmuştur. Subgingival plaktaki P. gingivalis ve ilgili gingipain aktivitesi enflamasyon ile artarken, hBD-2 ve hBD-3 seviyelerinde bir değişiklik gözlenmemiştir. Buna karşın, dokuya ait total proteaz aktivitesi ile hBD-2 ve hBD-3 seviyeleri arasında negatif korelasyon bulunmuştur. Plaktaki P. gingivalis ve gingipain aktivitesi klinik enflamasyonla ilişkilidir ancak hBD'ler ile klinik enflamasyon arasında bir ilişki bulunmamıştır. hBD'ler ve total proteaz aktivitesi arasındaki negatif korelasyon, bu antimikrobiyal peptitlerin ilerlemiş enflamasyonda parçalandığını veya inaktif olduğunu gösterebilir.

Meltem Özdemir
Hacettepe University
2019
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

İmplant çevresi vertikal defekt boyutlarının radyolojik ve klinik olarak değerlendirilmesi

Amaç: Periimplantitis tanısı konulmuş hastalarda; implant çevresindeki kemik kaybının dijital periapikal radyografi kullanılarak ölçümü ile cerrahi sırasında yapılan ölçümünün kıyaslanması ve periapikal radyografinin gerçeğe yakınlığının değerlendirilmesi, radyografi üzerinden yapılan defekt tipi tayininin gerçek defekt tipi ile karşılaştırılması ve implant çevresi dokularda metal ve plastik sonda ile yapılan ölçümlerin uyumunun incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Kemik içi komponente sahip periimplantitis defekti bulunan 28 hasta (10'u erkek, 18'i kadın), 51 implant ve 96 yüzey çalışmaya dahil edildi. Plastik ve metal sonda ile sondalama derinlikleri ölçülerek, modifiye gingival ve modifiye plak indeksi değerleri ve keratinize mukoza genişliği değerleri kaydedilen bölgelerden üzerine 10'ar mm' lik metal teller yapıştırılmış filmler ile paralel teknikle periapikal radyografik görüntüler alındı. Cerrahi tedavi sırasında defektin granülasyon dokularından temizlenmesinden sonra defekt tipi tayini yapıldı ve defekt boyutları vertikal ve horizontal yönde stoperli spreader ile dijital kumpas kullanarak ölçüldü. Alınan radyografik görüntüler üzerinden java tabanlı bir program aracılığı ile aynı yönde ölçümler ve defekt tipi tayini yapılarak kaydedildi ve bu veriler birbirleriyle karşılaştırıldı. Metal ve plastik sonda ile yapılan sondalama derinliği ölçümlerinin uyumu da kendi içinde değerlendirildi. Defekt boyutu ölçümleri karşılaştırılması için Bland-Altman analizi kullanıldı. Defekt tipi uyumu için Kappa değeri hesaplandı. İki sonda ile yapılan sondalama derinliği ölçümü uyumu için ise Weigted Kappa değeri hesaplandı. Bulgular: Radyografi üzerinden yapılan ölçümler cerrahi sırasında yapılan ölçümlerden düşük (fark horizontal yönde 0,26mm; vertikal yönde ise 0,23mm) bulundu ve bu istatistiksel olarak anlamlıdır. (p˂0,001) Radyografi üzerinden yapılan defekt tayini cerrahi sırasında belirlenen defekt tipi ile 'orta' derece uyumlu bulundu. (κ= 0,47) Plastik ve metal sonda ile yapılan sondalama derinliği ölçüm değerleri birbiriyle 'iyi' derece uyumlu bulundu. (κw = 0,71) Sonuç: Sonuç olarak periapikal radyografiler paralel teknik ve kalibrasyon için ilave bir işlem kullanılarak elde edildiğinde gerçek defekt boyutunu gerçeğe yakın, ancak olduğundan daha az göstermektedir. Defekt tipi belirlemede ise çok başarılı olmasa da klinisyen için operasyon öncesi fikir sağlayabilir. İmplant çevresinde sondalama derinliklerinin ölçülmesinde uyumları iyi derecede olduğu için metal veya plastik periodontal sondadan herhangi biri tercih edilebilir. Anahtar Kelimeler: Periimplant Defekt, Periapikal Radyografi, Periimplantitis, Periodontal Sonda

Dental implantasyonDental implantlarPeriimplantitis+3
Asena Türedi
Ege University
2019
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Sinüs tabanı yükseltilmesinde kullanılan manyetik çekiç ve konvansiyonel yöntemin karşılaştırılması

Amaç: Çalışmanın amacı manyetik çekiç ve manuel çekiç kullanılarak yapılan krestal sinüs tabanı yükseltme (KSTY) operasyonu ile birlikte kısa implant uygulanması esnasında oluşan rahatsızlık seviyeleri, postoperatif dönemde oluşan ağrı seviyeleri ve klinik sonuçların kıyaslanmasıdır. Gereç ve Yöntem: Üst çene posterior bölgede karşılıklı tek diş eksiği bulunan ve maksiller sinüs altında residüel kemik yüksekliği <6mm olan 9 erkek ve 5 kadın, toplam 14 hasta (yaş  ort std: 45  12) çalışmaya dahil edildi. KSTY operasyonu ile birlikte kısa implant yerleştirilmesi esnasında, bir tarafta manyetik çekiç kullanılırken (Test grubu), diğer tarafta manuel çekiç (Kontrol grubu) kullanıldı. Cerrahi rahatsızlık, postoperatif birinci haftada algılanan ağrı seviyesi, komşu dişlerin vitalite durumları, cerrahi süre, çekiç ile yapılan vuruş sayısı ve yükseltilen sinüs miktarları kıyaslandı. Bulgular: Test grubunda cerrahi rahatsızlık seviyesinin kontrol grubundan anlamlı seviyede düşük olduğu saptandı (p<0.05). Benzer şekilde 2, 4 ve 5. günlerdeki ağrı seviyeleri anlamlı seviyede test grubunda düşüktü (p<0.05). Sinüs tabanı yükseltilmesi için kullanılan vuruş sayısı manyetik çekiç grubunda anlamlı seviyede düşükken (p<0,05), komplikasyon oranları ve diğer klinik parametreler grup içi ve gruplar arasında benzerdi. Sonuç: Manyetik çekiç kullanılarak yapılan KSTY operasyonları hasta tarafından daha rahat tolere edilmekte, postoperatif dönemde oluşan ağrı seviyeleri daha düşük olmaktadır. Her iki yöntem de KSTY de güvenli yöntemler olmasına karşın, manyetik çekiç KSTY operasyonlarında manuel çekicin yerini alabilecek kapasitesinin mevcut olduğu düşünülmektedir.

AğrıDental implantasyonDental implantlar+3
Rouzbeh Fazelı
Ege University
2019
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Bağ dokusu grefti alındıktan sonra verici bölgedeki doku kalınlığı ve sigaranın yara iyileşmesine etkisinin değerlendirilmesi

Bağ dokusu grefti alındıktan sonra verici bölgedeki doku kalınlığı ve sigaranın yara iyileşmesine etkisinin değerlendirilmesi Dişeti ve alveol mukoza arasındaki sağlıklı ilişkinin bozulmasıyla mukogingival sorunlar ortaya çıkar. Mukogingival sorunlardan biri olan ve hastada estetik kaygıya neden olan dişeti çekilmesinin tedavisinde otojen bağ dokusu greftleri sıklıkla kullanılır. Otojen bağ dokusu greftinin elde edilmesinde en sık tercih edilen verici bölge damaktır. Yara iyileşmesi travma ile başlayan hücresel ve biyokimyasal olayların yeni doku oluşumuyla sonuçlanmasıdır. Sigara çeşitli mekanizmalar üzerinden yara iyileşmesini olumsuz etkileyen önemli bir çevresel faktördür. Periodontal cerrahi işlemler sonrasında da yara iyileşmesi sigara kullanımından olumsuz etkilenir. Çalışmamızın amacı, başlangıç doku kalınlığı ve bağ dokusu grefti elde edildikten sonra kalan doku kalınlığının sigara içen ve içmeyen hastalarda verici bölgenin tam epitelizasyon süresi ve doku dolumu miktarına etkisini değerlendirmektir. Toplam 20 hasta çalışmaya dahil edilerek sigara içen ve sigara içmeyen çalışma grupları oluşturuldu. Operasyon sırasında damak üzerinde üç noktadan başlangıç damak kalınlığı, kaldırılan kapak kalınlığı ve kapağın altında kalan doku kalınlığı ölçümleri yapıldı. Operasyon sonrası 7, 14, 21. ve 28. günlerde damak bölgesinde tam epitelizasyon var/yok şeklinde kaydedildi. İkinci ve 3. aylarda ise üç noktadan damak kalınlığı ölçümleri tekrarlandı. Her iki grupta damağın tam epitelizasyon süreleri benzer bulundu. Başlangıç damak kalınlığı ile 2. ve 3. ay damak kalınlığı arasında pozitif ilişki görüldü. Başlangıç damak kalınlığının artmasıyla 2. ve 3. aydaki damak kalınlığında artış saptandı. Sigara içen grupta, başlangıçtan 3. aya mezyal noktadaki damak kalınlığı değişiminin sigara içmeyen gruptaki farktan anlamlı olarak daha fazla olduğu görüldü. Ayrıca, sigara içen grupta operasyondan sonra 3. aydaki damak kalınlığının başlangıç damak kalınlığına göre anlamlı olarak daha az olduğu saptandı. Her iki grupta kapağın altında kalan doku kalınlığının 2. ve 3. aylardaki damak kalınlığı arasındaki korelasyonları genelde pozitif yönde etkilediği belirlendi. Çalışmamızın sonuçları, sigara kullanımının bağ dokusu grefti elde edilmesi sonrası damaktaki epitelizasyona belirgin bir olumsuz etkisi olmadığı, ancak doku dolumunu geciktirdiği yönündedir. Anahtar Kelimeler: Otogreftler; verici bölge; sigara; yan etkiler; yara iyileşmesi

Bağ dokuOtogreflerSigara içme+2
Elif Dilay Ünal
Ege University
2019
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Primer implant stabilitesi ve yerleştirme torkunun ağrı seviyeleri üzerine etkisinin değerlendirilmesi

Primer implant stabilitesi, osseoentegrasyonun sağlanmasında anahtar rol oynamaktadır. İmplantı yüksek tork ile yuvaya yerleştirmek primer stabilitenin yüksek olacağının göstergesidir. Uygulanan yüksek yerleştirme torkunun implant çevresindeki kemikte yüksek kompresif kuvvetlere neden olacağı düşünülmektedir. Buna karşın yerleştirme torku artışının hastaların operasyon sırası ve sonrası ağrı seviyelerine etkisi net bir şekilde ortaya konmamıştır. Günümüze kadar çeşitli primer stabilite ölçüm yöntemleri tanımlanmıştır ve bu ölçüm yöntemlerinden yerleştirme torku, periotest ve rezonans frekans analizi, invaziv olmaması ve kolay uygulanabilmesi gibi nedenlerden dolayı bir çok araştırmacı tarafından tercih edilmiştir. Literatürde stabilite ölçüm yöntemlerinin birbirine göre üstünlüklerini ve tutarlılıklarını değerlendiren çalışmalar bulunmakla birlikte birbiri arasındaki ilişki tam olarak açıklığa kavuşturulmamıştır. Çalışmamızda implant yerleştirme torku ile hastaların ağrı seviyeleri arasındaki ilişkinin Vizüel Analog Skala (VAS) ile değerlendirilmesi ve implant yerleştirme torku, periotest ve rezonans frekans analizi arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya alt çene posterior bölgede bilateral tek diş eksikliği olan 15 hasta dahil edilmiştir. Hastaların operasyon öncesi anksiyete seviyeleri "Modifiye Dental Anksiyete Skalası" (MDAS) ile ölçülmüştür. Operasyon sırasında hastaların bir tarafına yüksek tork ile diğer tarafına düşük tork ile toplamda 30 implant yerleştirilmiştir. İmplantlar yerleştirilirken yerleştirme torku kayıt altına alınmıştır. Daha sonrasında rezonans frekans analizi ve periotest ile primer stabiliteleri ölçülüp operasyon tamamlanmıştır. Hastaların operasyon sırası ve sonrası ağrı seviyelerini her iki bölge için VAS ile değerlendirmeleri istenmiştir. Hastaların operasyon öncesi anksiyetesiyle operasyon sırası ve sonrasındaki ağrı seviyeleri arasında anlamlı ilişki bulunamamıştır. İmplant yerleştirilirken uygulanan yüksek yerleştirme torku hastaların ağrı seviyelerine istatiksel olarak etki etmemiştir. Yerleştirme torku, rezonans frekans analizi ve periotest değerleri arasında anlamlı korelasyon bulunmaktadır.

Ağrı-postoperatifDental implantasyonDental implantasyon-endossöz+2
Mehmet Gümüş Kanmaz
Ege University
2016
00
DoctorateOpen AccessTR

Farklı verici sahalardan alınan bağ dokusu greftinin immediyat implantasyonda peri-implanter dokular üzerine etkisinin değerlendirilmesi

AMAÇ: İmmediyat implant uygulaması ile birlikte uygulanan farklı verici bölgelerden alınan bağ dokusu greftinin implant çevresi sert ve yumuşak dokuların boyutsal değişimine etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. GEREÇ YÖNTEM: Çalışmamıza üst çene 2. premolarlar arası bölgede endodontik ve restoratif nedenlerle çekim endikasyonu konmuş dişe sahip 20 birey dahil edildi. 20 diş eşit sayıda olacak şekilde randomize olarak test ve kontrol gruplarına ayrıldı. Diş atravmatik olarak çekildikten sonra, flep kaldırılmadan implant yuvaları hazırlandı ve implantlar yerleştirildi. İmplant ile vestibül kemik arasında kalan boşluk alloplastik kemik grefti ile dolduruldu. Hastanın çekilen dişinin kuronu ya da kompozit materyal kullanılarak geçici kuron hazırlanıp vidalandı. İmplantların vestibül bölgesinde yarım kalınlıklı flep kaldırılarak kontrol grubunda damaktan alınan bağ dokusu grefti, test grubunda ise tüberden alınan bağ dokusu grefti yerleştirildi. Sert dokularda meydana gelen değişimin değerlendirilmesinde konik ışın hüzmeli bilgisayarlı tomografi (KIBT), yumuşak dokuda meydana gelen değişimlerin değerlendirilmesinde ise 1:1 oranında çekilmiş fotoğraflar ve klinik ölçümlerden yararlanıldı. Fotoğraflar başlangıç ve 6. ayda çekildi. KIBT görüntüleri, 1. hafta ve 6. aylarda alındı. Klinik ölçümler ise başlangıç ve 6. ayda yapıldı. Dişeti kalınlığındaki ölçümler stent kullanılarak dişeti kenarından itibaren apikal yönde 1'er mm aralıklarla 3 noktadan yapıldı. Bukkal kemikteki boyutsal değişimler implant platformundan apikal yönde 0, 2 ve 4. mm'de ölçümler yapılarak hesaplanırken, vertikal kemik seviyesi değişimleri ise implant platformu ile krestal kemik tepe noktası arasındaki dikey mesafe ölçülerek saptandı. Hastaların verici bölgelerindeki ağrı miktarı VAS skalalarıyla değerlendirildi. Grup içi ve gruplar arası değerlendirilmelerin yapılmasında parametrik testler kullanıldı. Veriler α = 0.05 anlamlılık düzeyinde istatistiksel olarak analiz edildi. BULGULAR: 20 adet implantla çalışma tamamlandı. Başlangıç ve 6. ay bukkal kemik kalınlıklarındaki değişim gruplar arasında anlamlı değildir (p>0.05). İmplantın krestal seviyesindeki değişimin başlangıç (2.37mm) ve 6. ay (1.90mm) grup içi kıyaslanmasında kontrol grubunda istatistiksel anlamlı fark bulunmuştur (p<0.05). İmplantın bukkalindeki yumuşak doku kalınlığı her iki grupta da 6. ayda başlangıca göre istatistiksel anlamlı olarak yüksek bulunmuştur (p<0.01). Bu fark gruplar arasında anlamlı değildir (p>0.05). Bukkal ve aproksimal yumuşak doku seviyeleri arasında grup içi ve gruplar arası anlamlı fark bulunmamaktadır (p>0.05). Verici bölgedeki ağrı seviyeleri tüber bölgesinde istatistiksel anlamlı olarak daha az bulunmuştur ve tüber grubunda hissedilen ağrı miktarı daha hızlı azalmıştır. SONUÇ: İmmediyat implantasyon ile birlikte bireyselleştirilmiş geçici kuron ve bağ dokusu uygulaması yapıldığında damak ve tüber bölgesinden alınan bağ dokusu greftlerinin yumuşak ve sert dokular üzerinde benzer etkileri olduğu saptanırken, implantla birlikte uygulanan bağ dokusu tüberden alındığında ilk 6 aylık süreçte implantın krestal seviyesindeki kemik kaybını engellemektedir. Aynı etki damaktan alınan bağ dokusu grefti grubunda görülmemektedir. Ayrıca tüber bölgesinin bağ dokusu verici sahası olarak kullanılması operasyon sonrası hasta konforunu arttırmakta ve hastanın daha az ağrı hissetmesini sağlamaktadır.

Şive Ercan
Ege University · Institute of Health Sciences
2017
00
DoctorateOpen AccessTR

Radyografik olarak tespit edilen peri-implant defektler üzerinde sosyodemografik, sistemik ve lokal faktörlerin ilişkisinin değerlendirilmesi

Bu çalışmanın amacı implant etrafında kemik kaybı olan hastalar üzerinde yapılan anket ve ragyografik inceleme sonucunda kemik kaybına neden olan faktörlerin tespit edilmesi ve peri-implantitisin nedenlerinin araştırılmasıdır. Çalışmanın ilk bölümde peri-implantitise dair teorik bir çerçeve çizilmiş ve literatür taraması yapılmış; ikinci bölümde ise anket çalışması yapılarak sonlandırılmıştır. Anket katılımcıları grafilerde peri-implant defekt tespit edilen hastalar olarak seçilmiştir. Bu çalışmanın veri toplama süreci pandemiden dolayı klinik süreçten yoksun kalmış ve sadece film üzerinden bir değerlendirme ve hastalara anket yapılmıştır. Klinik inceleme kısmı gerçekleştirilmediği için katılımcılar için peri-implantitis ifadesi kullanılmamaktadır ancak radyografta perimplant defekte sahip hastalar şeklinde ifade edilmiştir. Bu nedenle ankete kemik kaybı olan hastalar dahil edilmiştir. Çalışmanın sonucunda kemik kaybı üzerinde istatiksel olarak anlamlı olan faktörlerin yalnızca komplikasyon varlığı, ağrı kesici ve antibiyotik kullanımı, karşıt diş türü faktörlerinin olduğu ve sabit protezlerin kemik kaybı olmayan implantların sayısını artırdığı sonucuna varılmıştır.

Alveolar kemik kaybıDental implantasyonDental implantlar+3
Altuğ Özbeycan
Ankara University · Institute of Health Sciences
2023
00
Medical SpecialtyOpen AccessTR

İnterdental papil kaybı olan hastaların tünel tekniği ile bağ doku grefti ve titanyum destekli trombositten zengin fibrin kombine tedavi sonuçlarının retrospektif olarak değerlendirilmesi

Amaç: Titanyum ile hazırlanan trombositten zengin fibrin (T-TZF), diş hekimliğinde umut verici bir biyomateryal olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışma, Han ve Takei yöntemi kullanılarak gerçekleştirilen papil rekonstrüksiyon cerrahisinde de-epitelize bağ doku grefti (DBDG) ve T-TZF'nin etkinliğini retrospektif olarak değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Bu retrospektif çalışmaya, Han ve Takei yöntemi (DBDG veya T-TZF) kullanılarak tedavi edilen, Sınıf I, II ve III papil kaybına sahip 34 hasta (115 interdental papil) dahil edilmiştir. Demografik veriler (yaş ve cinsiyet), dentogingival parametreler (diş şekli, papil bölgesi, çene tipi ve papil kaybı sınıflandırması) ve klinik değerlendirmeler incelenmiştir. Klinik parametreler arasında sondlama derinliği (SD), gingival indeks (Gİ), plak indeksi (Pİ), doku kalınlığı (DK), keratinize doku genişliği (KDG), siyah boşluk genişliği (SBG), siyah boşluk yüksekliği (SBY), papil dolum yüzdesi (%PD) ve siyah boşluk alanı (SBA) yer almıştır. Bu parametreler, cerrahi öncesi ve cerrahi sonrası 1., 3. ve 6. aylarda kaydedilmiştir. Bulgular: Çalışmamızda, demografik ve dentogingival parametreler açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı. Klinik olarak, DBDG grubunda başlangıçtan 6. aya kadar SD, KDG ve DK'de anlamlı artışlar gözlemlenmedi. Buna karşılık, T-TZF grubunda DK'de daha küçük bir artış ve hem SD hem de KDG'de azalma görüldü. Ayrıca hem DBDG hem de T-TZF gruplarında SBY, SBG, SBA ve %PD değerlerinde cerrahi sonrası 6. aya kadar azalma gözlenmedi. Sonuç: Her iki tekniğin de interdental papil defektlerinin tedavisinde etkili olduğu bulunmuştur. T-TZF, papil rekonstrüksiyonunda bağ dokusu greftinin altın standart kullanımına karşı, benzer sonuçlar sunarak uygulanabilir bir alternatif olarak potansiyelini göstermiştir. Anahtar Kelimeler: De-epitelize bağ doku grefti, Titanyum ile hazırlanmış trombositten zengin fibrin, İnterdental papil kaybı, Han ve Takei tekniği

Makbule Can
Pamukkale University
2024
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Ratlarda oluşturulan kritik boyutlu kalvaryal defektlerde liraglutid kullanımının farklı greft türlerinin iyileşmesine etkisinin incelenmesi

Amaç: Kritik boyutlu kemik defektlerinin tedavisinde greft materyalleri sıklıkla kullanılmakta olup, bu materyallerin rejeneratif etkinliğini artırmaya yönelik farmakolojik destekler giderek önem kazanmaktadır. Bu çalışmada, glukagon benzeri peptid-1 reseptör agonisti olan Liraglutide (LİRA)'ın, farklı greft materyalleri ile birlikte kullanıldığında kemik rejenerasyonu üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Yöntem: Altı ila sekiz haftalık erkek Wistar sıçanlarında, her iki parietal kemikte 5 mm çapında kritik boyutta kalvaryal defektler cerrahi olarak oluşturuldu. Çalışmada sekiz deney grubu belirlendi: kontrol, otojen greft, allogreft, ksenogreft ve bunların LİRA ile tedavi edilen karşılıkları. LİRA, sekiz haftalık iyileşme süresi boyunca günlük 0,3 mg/kg dozunda subkutan olarak uygulandı. Deney sürecinin sonunda hayvanlara ötenazi uygulandı ve elde edilen örnekler histomorfometrik analiz, mikro bilgisayarlı tomografi (mikro-BT) ve immünohistokimyasal incelemeler için kullanıldı. İmmünohistokimyasal analizlerde β-Katenin, KMP-2, osteriks, osteoprotegerin, RANKL ve RUNX2 belirteçleri değerlendirildi. Bulgular: Histomorfometrik veriler, LİRA uygulamasının greftlerin osteojenik etkinliğini anlamlı şekilde artırdığını göstermiştir (p<0,05). LİRA+otojen grubunda yeni kemik oluşumu ve defekt kapanma oranı en yüksek düzeyde saptanmıştır. İmmünohistokimyasal analizlerde ise LİRA'nın osteoblastik aktiviteyi artırdığı, osteoklastik aktiviteyi ise baskıladığı görülmüştür. Mikro-BT bulguları, kemik hacminde, trabeküler kalınlıkta ve yapısal bütünlükte anlamlı artışlara işaret etmiştir. Sonuç: LIRA'nın kemik iyileşmesini artırdığı ve greft materyalleri ile birlikte kullanıldığında sinerjistik etki oluşturduğu belirlenmiştir. Bu bulgular, LIRA'nın kemik doku mühendisliği ve rejeneratif tıp uygulamalarında potansiyel bir yardımcı ajan olarak değerlendirilebileceğini düşündürmektedir. Anahtar Kelimeler: Allogreft, kalvaryal defekt, ksenogreft, liraglutid, otojen greft, rat

Necati Zavrak
Pamukkale University
2025
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Peri-implantitisin cerrahi olmayan tedavisinde titanyum küretler ile kitosan fırçanın klinik etkinliğinin karşılaştırılması

Amaç: Çalışmamızın amacı, peri-implantitis hastalarının cerrahi olmayan tedavisinde kitosan fırça kullanımı ile titanyum küretlerin kullanımının klinik etkinliklerinin karşılaştırılmasıdır. Materyal ve Yöntem: Çalışmamıza, peri-implantitis tanısı konulmuş ve cerrahi olmayan tedavi endikasyonu bulunan sistemik olarak sağlıklı toplam 60 bireye ait 79 implant dahil edilmiştir. Hastalar randomize edilerek her grupta 30 hasta olacak şekilde iki gruba ayrılmıştır. Test grubuna kitosan fırça ile, kontrol grubuna ise titanyum küretler ile cerrahi olmayan tedavi uygulanmıştır. Hastaların başlangıç, 1, 3 ve 6. aylarda Plak indeksi, Gingival indeks, Sondlamada kanama, Sondlanabilir cep derinliği ve Klinik ataşman seviyesi değerleri her implantın altı bölgesinden olmak üzere kaydedilmiştir. Bulgular: Çalışmamızda hem test hem kontrol grubunda başlangıç ile karşılaştırıldığında 1, 3 ve 6. aylarda Pİ, Gİ, SK, SCD ve KAS değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı derecede azalma gözlenmiştir (p<0,001). Her iki grupta da tüm ağız Pİ ve tüm ağız Gİ skorlarında başlangıca göre 6. ayda istatistiksel olarak anlamlı azalma görülmüştür (p<0,001). Başlangıca göre 6. ayda Pİ, SK, SCD ve KAS parametrelerindeki azalma kitosan fırça grubunda, titanyum küret grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha fazla bulunmuştur (p<0,05). Sonuç: Çalışmamızın sonuçları peri-implantitisin cerrahi olmayan tedavisinde kitosan fırça kullanımının, titanyum küretlere oranla klinik olarak daha başarılı sonuçlar gösterdiğine ve peri-implantitis tedavisinde alternatif olarak kullanılabileceğine işaret etmektedir. Uzun dönemli ve biyokimyasal parametreleri içeren klinik çalışmalar, kitosan fırçanın etkinliğine ilişkin verileri artıracaktır.

Çağatay Şahin
Ankara Yıldırım Beyazıt University
2025
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Diş hekimlerinin kemik grefti ve membran uygulama yöntemlerindeki farkındalık düzeylerinin ölçülmesi

Giriş ve Amaç: Bu çalışmada diş hekimlerinin kemik grefti ve membran uygulama yöntemlerinin ve farkındalık düzeylerinin ölçülmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya yaşları 22-68 arasında değişen 208'i (% 57,3) erkek, 155'i (% 42,7) ise kadın olmak üzere toplam 363 diş hekimi dahil edildi. Diş hekimlerinin kemik grefti ve membran uygulama yöntemlerini ve farkındalık düzeylerini belirlemek amacıyla katılımcılara anket uygulandı. Anketin ilk altı sorusu diş hekimlerinin demografik özelliklerini belirlemeye yönelik sorulardan, geri kalan 15'i diş hekimlerinin kemik grefti ve membran uygulama yöntemlerindeki farkındalık ve bilgi düzeylerini belirlemeye yönelik sorulardan oluşmaktaydı. Bulgular: Diş hekimlerinin % 53,4'ünün kemik ogmentasyonunda çoğunlukla otojenik kemik kullandığı, % 50,4'ünün çoğunlukla kollajen membran kullandığı saptandı. Çalışmaya katılan diş hekimlerinin kemik grefti seçiminde dikkat ettikleri faktörler incelendiğinde kemik oluşturma potansiyeli, hasta konforu, hastanın sistemik durumu, greftin rezorpsiyon süresi, greftin partikül büyüklüğü ve greftin kaynağı faktörlerine daha fazla dikkat ettikleri, buna karşın hastanın yaşı, uygulama şekli, güncel literatür gibi faktörlere ise daha az dikkat ettikleri görüldü. Diş hekimlerinin en fazla karşılaştıkları komplikasyonun kemikleşmeyen greft partiküleri olduğu bunu sırasıyla greftin rezorbe olması, membran ekspozu, yara yüzeyinin açılması, enfeksiyon, kanama, yumuşak doku gelişimi ve sinir yaralanması takip ettiği görüldü. Periodontoloji uzmanlarının kemik grefti seçiminde sıklıkla dikkat ettiği faktörler; kemik oluşturma potansiyeli, greftin kaynağı, greftin rezorpsiyon süresi ve greftin partikül boyutu idi. Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi uzmanları ise en sık kemik oluşturma potansiyeli, güncel literatür, greftin rezorpsiyon süresi ve greftin kaynağına dikkat etmekteydi. Bu sayılan faktörlere Periodontoloji ve Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi uzmanlarının, uzmanlığı olmayan diş hekimlerine göre daha fazla dikkat ettiği saptandı. Membran seçiminde Periodontoloji ve Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi uzmanları genellikle rezorpsiyon süresi, uygulama kolaylığı ve güncel literatüre dikkat ederken; uzmanlığı olmayan diş hekimleri sırasıyla uygulama kolaylığı, rezorpsiyon süresi ve maliyet faktörlerine dikkat etmekteydi. Katılımcıların materyal ve membran seçiminde dikkat ettiği faktörlerin uzmanlık alanlarına göre farklılıklar gösterdiği tespit edildi. Sonuç: Çalışma sonucunda elde ettiğimiz verilere göre ogmentasyon işlemi ile ilgili tüm uzmanlık alanları arasında gerek klinik uygulama gerekse bilgi düzeyleri arasında belirgin farklar olduğu ortaya çıktı. Çalışmamız içinde kullanım alışkanlıkları ile ilgili saptanan istatistiksel farklılığın da büyük bir çoğunluğu uzmanlığı olmayan diş hekimlerinin kullanım alışkanlıklarından kaynaklanmaktadır. Bu farkların giderilmesi ve ogmentasyon işlemi sırasında gerekli standardizasyonun sağlanması amacıyla meslek içi eğitimlerin oluşturulması ve diş hekimlerinin her zaman güncel literatüre ulaşabileceği bir ortam oluşturulması önerilmektedir.

AugmentasyonDiş hekimleriDiş hekimliği+4
Abdullah Furkan Köse
Hatay Mustafa Kemal University
2022
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Erken dönem dental implant kaybında diş hekimlerinin farkındalık düzeyinin değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: Araştırmanın amacı, erken dönem implant kayıplarının önüne geçebilmek adına diş hekimlerinin olası risk faktörleri hakkındaki farkındalık düzeylerini saptamaktır. Gereç ve Yöntem: Anket çalışmamıza 26 yaş ve üzeri 342 (124 kadın/218 erkek) diş hekimi katıldı. Katılımcılara; çevrimiçi anket yöntemiyle; instagram, facebook ve mail aracılığı ile anket linki gönderilerek, demografik ve mesleki verilerin de sorgulandığı 23 soruluk anket formu yöneltildi. Verilerin istatistiksel analizleri frekans analizi ve Ki Kare testi ile yapıldı. Bulgular: Katılımcıların % 75,1'i (257) nadiren erken dönem implant kaybı sorunu ile karşılaştıklarını belirtti. Katılımcıların % 70,2'si (240) cinsiyetin, % 46,2'si (158) ise yaşın erken dönem implant kaybında önemli bir faktör olmadığını vurgulamışlardır. Katılımcıların çoğunluğu implant cerrahilerinde hastalara genellikle (% 68,4) amoksisilin (işlem sonrası 1 g 2x1) reçete etmektedirler. İşlem öncesi profilaktik antibiyoterapi uygulayanların oranı ise % 22,5'tir. Profilaktik antibiyoterapi uygulanmasının erken dönem implant kaybında çoğunlukla ve her zaman etkili olduğunu düşünenlerin oranları % 17,6 iken postoperatif antibiyoterapi uygulamaları için bu oran % 42,7 idi. Profilaktik antibiyoterapinin erken dönem implant kaybını önlemede etkili olduğunu düşünme oranı en yüksek Periodontoloji uzmanı (% 20,5) grubunda saptandı. Postoperatif antibiyoterapinin bu konudaki etkinliğinin en az olduğunu düşünen grup yine Periodontoloji uzmanları (% 23,3) idi. Periodontitis öyküsü (% 76,3) ve postoperatif komplikasyon gelişimi (%73,1) erken dönem implant kaybında en fazla etkisi olan faktörler olarak değerlendirilmiştir. Katılımcılar; en sık erken dönem implant kaybına neden olan sistemik faktörlerin sırasıyla diyabet (% 92,4), sigara kullanımı (% 89,8) ve osteoporoza (% 78,7) bağlı geliştiğini düşünmektedir. Ayrıca; spongiyöz kemikte ve maksilla posterior bölgede erken dönem implant kaybının daha sık gözlemlendiği belirtilmiştir. Sonuç: Ankete katılan diş hekimlerinin erken dönem implant kaybı ile ilgili genel bilgi düzeylerinin yeterli olduğu ancak bazı konularda farkındalık düzeylerinin artırılması gerektiği düşünülmektedir. Hastalara dental implant cerrahisi uygulamadan önce sistemik ve genel durumlarının kapsamlı değerlendirilmesi ve periodontal sağlık açısından muayeneleri erken dönem implant kaybının önlemesi açısından önemli yaklaşımlardır. Diş hekimlerinin bilgi düzeyleri arasındaki farklılıkları giderebilmek için mezuniyet sonrası mesleki eğitim programlarının düzenlenmesinin ve güncel literatüre kolaylıkla ulaşılabilecek imkânların sağlanmasının faydalı olabileceği kanaatindeyiz

Dental implantasyonDental implantlarDiş hekimleri+3
Halil İbrahim Şık
Hatay Mustafa Kemal University
2022
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

İmplant çevresi yumuşak doku defekti olan bölgelerde bağ doku greftleriyle ribozla çapraz bağlı kalın kollajen membranların yumuşak doku ve post-operatif hasta konforu üzerine etkilerinin değerlendirilmesi

Amaç: Yumuşak doku yetersizliklerinin tedavisinde peri-implant mukozanın kalınlığını (PİMK) artırmak amacıyla, hastanın kendi dokularından alınan greftlerin yanı sıra biyolojik dokuları taklit eden materyallerle yapılan çeşitli yöntemler kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, horizontal yönde yumuşak doku eksikliği olan implant çevresi bölgelerde ribozla çapraz bağlı kalın kollajen membranın (RÇKM), PİMK üzerindeki etkisini ve altın standart olarak kabul edilen subepitelyal bağ dokusu grefti (SBDG) ile karşılaştırıldığında alternatif bir yöntem olup olamayacağını değerlendirmektir. Materyal ve Metot: Çalışmaya sistemik olarak sağlıklı 20 hasta dahil edilmiştir. Hastalardan 10'una implant operasyonu ile eş zamanlı olarak SBDG, diğer 10'una ise RÇKM uygulanmıştır. Operasyondan önce, PİMK ve peri-implant mukozanın genişliği (PİMG) ölçümleri yapılmıştır. Operasyon sonrası 1., 3. ve 7. günlerde hastaların görsel analog skala (Visual Analog Scale, VAS) ve Ağız Sağlığı Etki Profili (Oral Health Impact Profile-14, OHIP-14) skorları kaydedilmiştir. PİMK ve PİMG ölçümleri 1. ve 3. aylarda tekrar edilmiştir. Bulgular: PİMK açısından, RÇKM grubunda ortalama 1,87 mm, SBDG grubunda ise 1,99 mm'lik bir artış kaydedilmiştir. Her iki grupta da PİMK artış oranlarının benzer olduğu gözlenmiştir. PİMG açısından, RÇKM grubunda başlangıçta 3,35 mm olan değer, 3. ay sonunda 3,30 mm olarak ölçülmüştür. SBDG grubunda ise başlangıçta 3,35 mm olan değer, 3. ay sonunda 4,70 mm'ye ulaşmıştır. Gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (p > 0.05). OHIP-14 skorları, RÇKM grubunda 1. gün 17,5; 7. gün 11,5, SBDG grubunda ise 1. gün 18,5; 7. gün 15,1 olarak hesaplanmıştır. VAS skorları, RÇKM grubunda 1. gün 5,09; 7. gün 1,13, SBDG grubunda ise 1. gün 4,69; 7. gün 2,5 olarak ölçülmüştür. Sonuç: Bu çalışmanın bulguları doğrultusunda, RÇKM'nin, 3 aylık takip süresince PİMK artışı açısından SBDG'ye benzer bir etki gösterdiği belirlenmiştir. Ancak, RÇKM'nin PİMK'yı artırmak için SBDG'ye uzun vadede alternatif bir yöntem olarak değerlendirilmesi için daha uzun takip sürelerine ihtiyaç duyulmaktadır. Anahtar Kelimeler: Dental implant, Subepitelyal bağ dokusu grefti, Kollajen membran, Peri-implant mukoza kalınlığı, Peri-implant mukoza genişliği

Şakir Mervan Kahraman
İnönü University
2024
10
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Kronik periodontitisli hastalarda cerrahi olmayan periodontal tedaviye destek olarak probiyotik kulllanımının klinik, mikrobiyolojik ve biyokimyasal parametrelere etkisinin değerlendirilmesi

Amaç: Periodontitis, dişleri destekleyen dokuların yıkımını uyaran bakterilerin neden olduğu inflamatuar bir hastalıktır. Probiyotiklerin, periodontopatojenlerin kolonizasyonunu önlediği ve inflamatuar bulguları azalttığı düşünülmektedir. Çalışmanın amacı evre 3 periodontitis hastalarında DYT+KYD'ye destek olarak S. salivarius K12 probiyotik tablet kullanımının klinik, mikrobiyolojik ve biyokimyasal etkisini değerlendirmektir. Materyal ve Metot: İnönü Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Periodontoloji kliniğine başvuran sistemik olarak sağlıklı, evre 3 periodontitis 30 hasta çalışmaya dahil edildi. Katılımcılar test (DYT+KYD+Probiyotik) ve kontrol (DYT+KYD) grubu olarak ikiye ayrıldı. Başlangıç, 1. ay ve 3. ayda klinik (Pİ, Gİ, SK, SD, KAS), mikrobiyolojik (A. actinomycetemcomitans, P. gingivalis, T. forsythia, T. denticola, P. intermedia ve F. nucleatum) ve biyokimyasal (IL-6, IL-8, IL-10) ölçümler yapıldı. Elde edilen mikrobiyolojik ve biyokimyasal örnekler İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı'nda analiz edildi. Bulgular: Klinik parametreler, her iki grupta da tedaviden sonraki 1. ve 3. aylarda anlamlı şekilde iyileşmiştir. 3. ayda, test grubunda P. gingivalis ve T. denticola seviyeleri anlamlı şekilde azalırken, F. nucleatum, A. actinomycetemcomitans ve P. intermedia seviyeleri her iki grupta da değişmeden kalmıştır. IL-6 ve IL-8 total seviyeleri her iki grupta da anlamlı şekilde azalırken, IL-6 ve IL-8 total miktarı 1. ay ve 3. ayda; IL-6 ve IL-8 konsantrasyonu ise 1. ayda test grubunda kontrol grubuna kıyasla daha düşük bulunmuştur. Başlangıca göre IL-10 total miktarı (1. ay ve 3. ay) ve konsantrasyonu (1. ay) iki grupta anlamlı düzeyde artmıştır. Sonuç: S. salivarius K12 içeren tabletlerin, DYT+KYD'ye destek kullanımı periodontitisin klinik ve inflamatuar sonuçlarını iyileştirmede ve patojen mikroorganizmaların yeniden kolonizasyonunu yavaşlatmada yararlı bir adjuvan ajan olabilir. Anahtar kelimeler: Mikrobiyoloji, Periodontitis, Probiyotik, Sitokin

Ayşenur Şahin
İnönü University
2024
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Periodontal hastalığın patogenezinde mitokondri-endoplazmik retikulum kontakt proteinlerinin incelenmesi

Amaç: Mitokondri ile endoplazmik retikulum arasındaki kontakt (MERK) kalsiyum sinyalizasyonu ve apoptozun düzenlenmesi gibi birçok önemli olayda görev alır. Bu çalışmanın amacı MERK proteinleri VAPB, PTPIP51, IP3R, GRP75 ve VDAC'ın farklı periodontal duruma sahip bireylerde DOS, tükürük ve dişeti düzeylerini araştırmaktır. Aynı zamanda ROS, Ca ve CASP3 düzeylerini de inceleyerek MERK proteinlerin apoptoz, kalsiyum metabolizması ve oksidatif stres ile ilişkisini de araştırmaktır. Materyal ve Metot: Sistemik açıdan sağlıklı 48 birey periodontal durumlarına göre (periodontal sağlıklı (n=16), gingivitis (n=16) ve periodontitis (n=16)) 3 gruba ayrılmıştır. MERK ile ilişkili yapılardan VAPB, PTPIP51, IP3R, GRP75 ve VDAC ile inflamasyon ile ilişkili yapılar CASP3, kalsiyum ve ROS'un tükürük ve DOS düzeyleri ELISA ile incelenmiştir. Gen ekspresyon analizleri için ise 60 adet farklı katılımcı eşit sayıda ve aynı periodontal hastalık gruplarına ayrılmış ve gen ekspresyon düzeyleri dişeti örneklerinde RT-qPCR ile incelenmiştir. Bulgular: Periodontitisli hastalarda VAPB, GRP75, VDAC, CASP3 ve ROS DOS toplam miktarı artmışken PTPIP51 toplam miktarı azalmış olarak bulundu (p<0.05). VAPB, PTPIP51, IP3R, GRP75, VDAC, CASP3, Ca ve ROS DOS konsantrasyonlarının ise periodontitisli hastalarda azaldığı saptandı (p<0.05). Dişetinde ise perioodontitisin varlığının PTPIP51, IP3R, GRP75, CASP3, ROS ve ATP2B1 gen ekspresyon seviyelerini yukarı yönlü regüle ettiği, VAPB ve VDAC gen ekspresyon seviyelerini ise aşağı yönlü regüle ettiği saptandı (p<0.05). CASP3, Ca ve ROS ile PTPIP51 arasında negatif ve GRP75 ile de pozitif korelasyon gözlendi (p<0.05). Sonuç: MERK proteinleri VAPB, GRP75, VDAC ve PTPIP51 periodontal hastalığın patogenezinde rol oynayabilir. Periodontal hastalığın patogenezinde apoptoz, oksidatif stres ve kalsiyum mekanizması ile PTPIP51 ve GRP75 proteinleri ilişkili olabilir. Anahtar Kelimeler: MERK, Periodontitis, Gingivitis, Mitokondri, ER

Ekin Ezgi Doğan
İnönü University
2025
30
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Periodontoloji kliniğinde implant hastalarının periimplantitis açısından demografik, klinik, radyolojik olarak değerlendirilmesi

Amaç: Periodontoloji kliniğinde implant cerrahisi yapılmış hastaların periimplantitis açısından demografik, klinik, radyolojik olarak değerlendirilmesini yapmak ve periimplatitise neden olan faktörlerin implant üzerine etkisini araştırarak, implant kayıplarını önlemektir. Gereç ve yöntem: Periodontoloji kliniğinde implant cerrahisi yapılmış hastaların cinsiyet, yaş, sistemik durum, sigara kullanımı, oral hijyen, uygulanan implant sayısı, implantın fonksiyonda kalma süresi, implantın uygulandığı bölge, karşıt diş, plak indeksi (Pİ), gingival indeks (Gİ) ve sondalanabilir cep derinliği verileri, yapışık dişeti genişliği ve dişeti kalınlığı verileri alınmış, ortopantomograf üzerinde kemik kaybı miktarı ölçülmüştür. Elde edilen veriler tanımlayıcı istatistiksel yöntemler ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Toplam 199 hasta (111 erkek ve 88 kadın) ve 968 implant üzerinde yapılan çalışmada yaş, sistemik durum, sigara, oral hijyen, implantın fonksiyonda kalma süresi ve dişeti kalınlığı ile periimplant hastalıklar arasında anlamlı ilişki bulunmuştur (p<0.05). Hastaların yaş ortalaması 56.06 ± 9.45'dir. Sonuç: Oral hijyen idamesi periimplant sağlık açısından önemlidir. Hastaların sistemik durumu ve sigara kullanımı periimplant hastalıklar için risk faktörüdür. Dişeti kalınlığı ince olan hastalarda periimplant hastalıkların oluşma riski daha fazladır. Anahtar kelimeler: Dişeti Kalınlığı, Oral Hijyen, Periimplantitis, Sigara, Sistemik Hastalık.

Ulfat Mashadıyev
Eskişehir Osmangazi University
2024
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Hidroksiapatit trombositten zengin fibrinin (HA-TZF) gingiva kaynaklı mezenkimal kök hücreler ve yara iyileşmesi üzerine etkililiğinin değerlendirilmesi

Amaç: Yeni bir biyomateryal olarak elde edilen HA-TZF membranın gingiva kaynaklı mezenkimal kök hücreler üzerindeki etkinliğini L-TZF ve T-TZF membranlarla karşılaştırarak değerlendirmektir. Materyal ve Metot: Gingiva ve kan örnekleri sistemik olarak sağlıklı gönüllü bir erkek bireyden alındı. Kan örnekleri, cam tüpte ve nano boyutta hidroksiapatit kaplı tüpte 2700 rpm hızda 12 dakika boyunca, titanyum tüpte ise 2700 rpm hızda 20 dakika boyunca santrifüj edildiler. Elde edilen TZF pıhtıları metal bir kutuda kompresör ve metal kapak yardımıyla membran haline getirildi. TZF membranları ile 1, 3 ve 7. günlerde önceden izole ve karakterize edilmiş olan gingiva kaynaklı mezenkimal kök hücreler üzerinde canlılık, apoptoz, ELİSA, qRT-PCR deneyleri yapıldı. TZF membranların 1 ve 3 günlük salınımları ile yara iyileşmesine olan etkileri in vitro olarak incelendi. TZF membranlarının 1, 3 ve 7. günlerdeki morfolojisi SEM ile değerlendirildi. Deneyler sonucu elde edilen veriler istatistiksel olarak analiz edildi. Bulgular: MTT analizinde 7. gün L-TZF ve HA-TZF membran içerikli grupta istatistiksel olarak anlamlı olacak bir şekilde en yüksek canlılık değer ortalamaları görüldü. Flow sitometride Anneksin-V/PI analizinde apoptoz ve nekroz yüzdeleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık görülmedi Yara iyileşmesi deneyinde 12. ve 24. saatte pozitif kontrol ve HA-TZF membran içerikli grupta istatistiksel olarak anlamlı olacak şekilde daha küçük bir yara yüzey alanı görüldü. Sonuç: HA-TZF membranın gingiva kaynaklı mezenkimal üzerinde sitotoksik etkisi görülmemiştir. TZF membranlar kök hücrelere karşı anti apoptotik bir etki göstermiştir. HA-TZF membran L-TZF ve T-TZF membranlara göre yara iyileşmesinde daha etkilidir.

İzzet Melih Gürkan
Eskişehir Osmangazi University
2025
00
Master'sOpen AccessEN

Evaluation of gingival crevicular fluid levels of matrix metalloproteinase-8 and tissue inhibitor of metalloproteinase-1 following regenerative therapy in patients with generalized aggressive periodontitis

Ardavan Fateh
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2005
00
DoctorateOpen AccessEN

Effects of Er:YAG and CO2 Lasers With and Without Sodium Fluoride Gel on Dentinal Tubules: An In Vivo Scanning Electron Microscope Analysis

Dentinal hypersensitivity is one of the most disturbing chronic complaints in dentistry; clinicians have been trying to manage this problem for the last century. However, only little progress has been achieved due to the inability to determine the nature of this problem. Dentinal hypersensitivity has been shown to be directly related to the number and size of the exposed dentinal tubules which allow the passage of the stimulus to the pulp. With the recent development of laser technology and their applications in dentistry, the main goal of this study is to evaluate the potential of Er:YAG and CO2 laser with or without fluoride to occlude the open dentinal tubules.Thirty-six teeth indicated for extraction due to severe periodontitis were used in this study. The roots of all teeth were prepared by forceful scaling and 1% citric acid application for 1 min to expose the dentinal tubules. Then teeth were divided into six groups where group I received no further treatment and group II was treated with 2% NaF gel only. Group III received Er:YAG laser (50 mJ, 3 Hz) while group IV received CO2 laser (0.5 W, continuous wave) treatments for the prepared root surface. Groups V and VI received similar laser treatments as groups III and IV, respectively, following the application of 2% NaF gel to the root surface. Then teeth were extracted atraumatically and prepared for scanning electron microscope evaluation of the treated surfaces.Dentinal tubules were successfully exposed in the control group I; the diameters of the tubules had a mean of 1.96 ±0.60 and the number of open dentinal tubules was 1.19 per 100 ?m2. Group II exhibited narrowness of the diameters of the dentinal tubules (mean 1.12 ±0.30) and the number of open dentinal tubules was 0.94 per 100 ?m2. In group III, the surface of the root seemed smooth with the rare presence of open tubules. In group IV, a high melting appearance has caused a change of surface appearance giving a whirl-like structure around each supposed dentinal tubular entry. In group V, closure of dentinal tubular orifices was achieved with the formation of an amorphous surface. In group VI, an irregular but smooth melted surface covering dentinal surface occurred with the absence of open dentinal tubules. For diameters of dentinal tubules, the results from combination groups revealed statistical significant difference compared to the control group (Group I vs group V and group I vs VI). For numbers of open dentinal tubules, group I showed statistical significant difference compared to the groups III, IV, V, and VI, also group II showed statistical significance compared to groups III, IV, V, and VI.All laser treatments gave the photomicrographic image that suggests the reduction of hypersensitivity in the examined teeth. The additional effect of fluoride seems to be beneficial as fluoride might have engaged in the new structure formed after melting of the dentinal surface. However, these effects' reflection on hypersensitivity remain theoretical and need to be supported by further comprehensive clinical studies.

Muhammed Assaf
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2006
00
DoctorateOpen AccessTR

Rejeneratif periodontal tedavide mine matriks proteinlerinin sığır kaynaklı bir greft materyali ile kombine kullanımının klinik ve radyografik olarak değerlendirilmesi

Bu çalısmada, periodontal kemik içi defektlerin tedavisinde mine matriks protein türevlerinin sıgır kaynaklı kemik grefti (SKKG) ile kombinasyonunun klinik ve radyografik etkinligi incelendi. Çalısmaya baslangıç tedavisi tamamlanmıs, yas ortalaması 46.2±10.4 olan 10 kronik periodontitis hastasındaki 1, 2, 1-2 duvarlı 15 genis kemik içi defekt dahil edildi. Baslangıç tedavisinden sonra sondalanabilir cep derinligi (SCD) O6 mm ve 45° egime sahip derinligi O4 mm olan kemik içi defektler tedavi edildi. Klinik olarak plak indeksi, diseti olugu kanama indeksi, SCD, atasman seviyesi ve klinik ve radyografik kemik kazancı, operasyondan önce ve operasyon sonrası 24. ayda kaydedildi. Bütün vakalarda iyilesme sorunsuz gerçeklesti. Plak indeksi degerleri incelendiginde tüm agız ve arayüzlerde sırasıyla çok ileri derecede anlamlı (p<0.0001) ve ileri derecede anlamlı (p<0.01) bir azalma saptandı. Diseti olugu kanama indeksi degerleri incelendiginde ise tüm agız ve arayüzlerde sırasıyla ileri derecede anlamlı (p<0.01) ve anlamlı düzeyde (p<0.05) bir azalma bulundu. Defektin en derin noktasında sırasıyla 4.0 mm SCD'de azalma (p<0.01), 0.81 mm diseti çekilmesi (p<0.05), 3.42 mm atasman kazancı (p<0.01), 2.98 mm klinik ve 3.28 mm radyografik kemik kazancı (p<0.01) saptandı. Bu çalısmadan elde edilen sonuçlar EMD ve SKKG materyali ile kombinasyonunun incelenen parametrelerde baslangıca göre anlamlı klinik ve radyografik iyilesme sagladıgını göstermektedir.

Diş hekimliğiKemik defektleriKemik rejenerasyonu+1
Levent Ahmet Uğurel
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2007
00
DoctorateOpen AccessEN

Evaluation of cell attachment on different air abrasive powders applied root surfaces: An In Vitro study

The aim of this study is in vitro evaluation of the effects of three different air polishing powders (APP) with four different particle sizes for their impact on surface roughness (SR) and periodontal ligament fibroblast (PDLF) attachment. After extraction of impacted third molars 50 dentin specimens randomly divided into 5 groups as control group and other four groups instrumented with 4 different APP; trehalose-based air polishing powder (TPAP) with 30µm grain size, trehalose-based air polishing powder with 65µm grain size, glycine -based air polishing powder (GPAP) with 25µm grain size and erythritol + chlorhexidine 0.3% based air polishing powder (EPAP) with 14µm grain size. The attachment of fibroblasts were evaluated under microphotographic magnification using scanning electron microscope (SEM). The morphology of the obtained fibroblast cells was analyzed. The analysis of the SR following the procedures found statistically significant in all groups, however the Ra values of Group 3 and Group 4 were higher than those of Group 2 (p=0.001) and Group 5 (p=0.001). The Ra values of Group 2 were higher than those of Group 5 (p=0.001). No statistical differences between the groups were found in terms of the cell viability and size of the fibroblast cells size classified as maximum (p>0.05). Significant differences observed between the groups in terms of fibroblasts morphology (p=0.001). To the best of our knowledge, this is the first study comparing 4 different APPs in terms of SR and PDFL attachment. Within the limitations of this in vitro study, although all AP-treated groups exhibited significantly different surface roughness compared to the untreated control group, the induced roughness did not affect fibroblast viability or surface area. The attachment of PDLF cells was superior on fine powder-treated surfaces compared to the untreated group, with the highest attachment observed in the Group 3 and Group 4. This in vitro study warrants further clinical studies supported with microbiological aspects.

Merve Bacgeroğlu
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2025
00
DoctorateOpen AccessEN

Clinical and radiographic comparison of platelet rich fibrin combined with bovine derived xenograft versus bovine derived xenograft alone in the treatment of periodontal intrabony defects

The aim of the present study was to compare the clinical and radiographic effects of platelet rich fibrin (PRF) combined with bovine derived xenograft (BDX) to the use of BDX alone in the treatment of periodontal intrabony defects of advanced chronic periodontitis patients. Twenty advanced chronic periodontitis patients with a mean age of 45.60 ± 10.01 were enrolled in the present study. A total of 92 periodontal intrabony defects with an associated probing depth (PD) of ≥ 5 mm and an intrabony component of ≥ 3 mm were treated with either PRF + BDX or BDX alone. At baseline and 12 months after surgery, plaque and sulcus bleeding indices, PD, marginal soft tissue level, relative attachment level, relative bone level together with radiographic bone level were recorded. Uneventful healing was observed in all cases. At 12 months, both treatment groups revealed significant clinical and radiographic improvements when compared to baseline (p < 0.01). Regarding the deepest site of the defects, following changes in clinical and radiographic parameters were observed at 12 months after surgery for PRF + BDX and BDX groups respectively; a mean PD reduction of 3.35 ± 1.25 (3) mm and 3.0 ± 1.41 (3) mm, attachment gain of 3.02 ± 1.26 (3) mm and 2.15 ± 1.35 (2) mm, gingival recession of 0.33 ± 0.52 (0) mm and 0.79 ± 0.56 (1) mm, clinical bone gain of 2.74 ± 1 (3) mm and 2.10 ± 1.2 (2) mm and radiographic bone gain of 2.63 ± 0.98 (3) mm and 2.24 ± 1.03 (2) mm. Intergroup analysis demonstrated significant attachment gain, gingival recession, clinical bone gain (p < 0.01) and radiographic bone gain (p < 0.05) in favor of the PRF + BDX group. Results obtained in this study revealed that the use of both PRF + BDX combination and BDX alone yields significant improvements in clinical and radiographic parameters compared to baseline and the use of PRF + BDX combination yields better results in regards to attachment gain, clinical and radiographic bone gains.

Bone defectsBone transplantationBone regeneration+3
Doruk Düzenli
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2016
00
DoctorateOpen AccessEN

Clinical evaluation of the plaque inhibitory effect of aloe vera-containing mouth rinse in a 4-day plaque regrowth model

The unveiling of an alternative chemotherapeutic agent to chlorhexidine formulations with same efficacy and less side effects is necessitated for chemical plaque control and treatment of gingivitis. The aim of this study was to evaluate the clinical efficacy and patient perception of a combination mouth rinse containing aloe vera and chlorine dioxide (ALV+ClO2) as active ingredients compared to 0.2% chlorhexidine gluconate (CHX) and distilled water (DW) in a 4-day plaque regrowth model with a crossover design. Total of 33 systemically and periodontally healthy subjects were included and randomly assigned into one of three treatments that have different sequences with a 10-day washout period. Subjects were asked to refrain from mechanical oral hygiene and only rinse with the allocated mouth rinse twice a day during the 4-day period. Plaque index (PI), gingival index (GI), and gingival crevicular fluid (GCF) volume were evaluated at baseline and the fourth day of each period. Satisfaction questionnaire was performed at the end of each treatment period. Regarding the primary outcome, statistically significant changes in PI scores were detected between the treatments (ALV+ClO2), CHX and DW (p˂0.05) in favor of the CHX mouth rinse. Although VAS score of (ALV+ClO2) was less than CHX in terms of mouth cleanliness, it had better taste perception and subject preference with less negative impact on mouth dryness, sensitivity, burning, numbness and no tooth staining compared to CHX. It was concluded that (ALV+ClO2) rinse has a less plaque-inhibitory effect than that of CHX, but has a better patient perception and preference.

Aloe veraMouthDental plaque+4
Nesrın M.abdelwanıs El Naıhoum
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2018
00
DoctorateOpen AccessTR

Bilateral sinüs ogmentasyonunda otojen kemik grefti ve kollajen jel içerikli ksenogreft kombinasyonu ile tek başına kollajen jel içerikli ksenogreft kullanımının histolojik ve histomorfometrik olarak değerlendirilmesi

Bu çalışmada, bilateral posterior maksiller atrofiye sahip hastalarda, sinüs ogmentasyonunda 1:3 oranında otojen kemik grefti (OKG) ve kollajen jel içerikli ksenogreft kombinasyonu ile tek başına kollajen jel içerikli ksenogreft kullanımının histolojik ve histomorfometrik olarak karşılaştırılması amaçlandı.Çalışmamıza, yaş ortalaması 55.00±10.95 ve rezidüel kret yüksekliği en fazla 5 mm olan 2'si kadın, 4'ü erkek toplam 6 hasta dahil edildi. Lateral duvar osteotomisini takiben hastaların maksiller sinüsleri kollajen jel içerikli ksenogreft (Grup 1) veya OKG+kollajen jel içerikli ksenogreft (Grup 2) ile bilateral olarak ogmente edildi. Daha sonra her iki grupta da lateral pencere rezorbe olabilen kollajen membran (KM) ile kapatıldı. Ogmentasyon öncesinde rezidüel kret yüksekliğinin belirlenmesi, ogmentasyondan hemen sonra ve 8 ay sonra ise mevcut greft yüksekliğinin değerlendirilmesi amacıyla Cone Beam Computerized Tomography (CBCT) alındı. Ogmentasyondan 8 ay sonra implant cerrahisi sırasında greft uygulanan bölgelerden kemik biyopsileri elde edilerek histolojik analiz yapıldı.Araştırmaya dahil edilen hastalarda ogmentasyon sonrasındaki iyileşme döneminde herhangi bir komplikasyona rastlanmadı. Sinüs ogmentasyonu öncesinde alınan CBCT'lerde, ortalama rezidüel kret yükseklikleri Grup 1'de 4.14±2.99 mm, Grup 2'de 3.24±1.66 mm olarak ölçüldü. Ogmentasyondan hemen sonra ortalama greft yükseklikleri gruplarda sırasıyla 11.91±5.40 mm ve 11.35±3.45 mm olarak saptanırken, ogmentasyondan 8 ay sonra bu değerler 9.31±4.54 mm ve 10.39±3.70 mm'ye düşüş gösterdi. Grup içi değerlendirmede, her iki grupta da ogmentasyon öncesine göre, ogmentasyondan hemen sonra görülen artış ve ogmentasyonun hemen sonrasına göre, 8 ay sonrasında görülen düşüş istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0.05). Ancak gruplar arasında anlamlı bir farklılık gözlenmedi (p>0.05). Tüm histolojik kesitlerde yeni kemik oluşumu saptanırken, Grup 2'de elde edilen kemikleşmenin Grup 1'den daha yoğun olduğu görüldü. Kesitlerin histomorfometrik değerlendirmesinde yeni oluşan kemik, Grup 1 ve 2'de sırasıyla %29.4 ve %36.6, rezidüel greft partikülleri ise %14.4 ve %14 olarak hesaplandı. Fibröz doku oranı ise sırasıyla %56 ve %49.2 olarak ölçüldü. Grupların yeni kemik oluşumu yüzde ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmedi (p>0.05).Bu çalışmadan elde edilen bulgular, her iki çalışma grubunda 8 aylık iyileşme süresinin kemik oluşumu için yeterli olduğunu, ancak gruplar arasında anlamlı bir farklılığın bulunmadığını göstermektedir.

Alveolar kemik kaybıAlveolar kenar artırılmasıKemik nakli+4
Seda Döner
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2013
00
DoctorateOpen AccessTR

Periodontal kemik içi defektlerin tedavisinde hyaluronik asit ve sığır kaynaklı kemik grefti kombinasyonu ile tek başına sığır kaynaklı kemik grefti uygulamalarının klinik ve radyografik olarak karşılaştırılması

Bu çalışmada, ileri kronik periodontitis teşhisi konmuş hastalarda bulunan periodontal kemik içi defektlerin tedavisinde hyaluronik asit (HA) içeren yeni bir materyal ve sığır kaynaklı kemik grefti (SKKG) kombinasyonu ile tek başına SKKG uygulamalarının klinik ve radyografik olarak karşılaştırılması amaçlandı. Çalışmaya, sondalama derinliği (SD) ≥5 mm ve kemik içi defekt derinliği ≥3 mm olan 20 kronik periodontitis hastasına ait 3+2+1, 3+2, 3+1, 3, 2+1 ve 2 duvarlı toplam 109 kemik içi defekt dahil edildi. Defektlerden 54 tanesi HA+SKKG kombinasyonu (1. grup) ile tedavi edilirken, 55 tanesi sadece SKKG (2. grup) ile tedavi edildi. Operasyondan önce ve 12 ay sonra, plak ve dişeti oluğu kanama indeksleri, rölatif dişeti kenarı seviyesi, SD, rölatif ataşman ve kemik seviyeleri ile radyografik kemik seviyesi ölçümleri yapıldı. Operasyondan sonraki 12. ayda, her iki grupta da incelenen tüm klinik ve radyografik parametrelerde başlangıca göre istatistiksel olarak anlamlı bir iyileşme saptandı (p<0.05). Defektin en derin noktası gözönüne alındığında, 1. ve 2. gruplarda sırasıyla, 3.38±1.29 mm ve 2.99±0.75 mm SD azalması, 2.56±1.26 mm ve 2.33±0.57 mm ataşman kazancı, 0.79±0.88 mm ve 0.66±0.56 mm dişeti çekilmesi, 2.39±1.45 mm ve 2.09±0.65 mm klinik ve 2.28±1.34 mm ve 1.93±0.95 mm radyografik kemik kazancı saptandı. Gruplar arasında incelenen tüm klinik ve radyografik parametreler yönünden anlamlı fark tespit edilmedi (p>0.05). Bu çalışmadan elde edilen bulgular, hem HA+SKKG kombinasyonunun hem de tek başına SKKG uygulamasının ileri kronik periodontitisli hastalarda bulunan periodontal kemik içi defektlerde, 12. ayda anlamlı klinik ve radyografik iyileşme sağladığını, ancak gruplar arasında anlamlı bir farkın bulunmadığını göstermektedir. Anahtar kelimeler: Hyaluronik Asit, Sığır Kaynaklı Kemik Grefti, Kemik İçi Defekt, Kronik Periodontitis

Hyalüronik asitKemik defektleriKemik nakli+5
Dudu Otçuoğlu
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2015
00
DoctorateOpen AccessEN

Clinical evaluation of coronally advanced flap with or without platelet rich fibrin for the treatment of multiple gingival recessions

The objective of this controlled study was to assess the clinical effectiveness of platelet rich fibrin (PRF) in combination with coronally advanced flap on root coverage, aesthetics and patient satisfaction compared to coronally advanced flap (CAF) alone for the treatment of multiple Miller Class I gingival recession defects. A total of 20 patients (10 females and 10 males) with 49 Miller Class I multiple recessions ≥3 mm were included and divided into CAF + PRF and CAF groups. At baseline and 6 months after the surgery, plaque and gingival indices, bleeding on probing, probing depth, clinical attachment level, recession height (RH), keratinized tissue height, gingival thickness (GT), and mean and complete defect coverage were evaluated. Patient satisfaction and root coverage aesthetic scores were also assessed. Baseline RH in CAF+PRF and CAF groups was 3,20 ± 0,26 mm and 3,36 ± 0,34 mm, respectively. Intragroup comparisons revealed statistically significant differences at 6 months for all parameters (p<0.05). Gingival thickness increased from 0,78 ± 0,06 mm to 1,31 ± 0,07 mm in CAF + PRF group, and from 0,73 ± 0,07 mm to 0,8 ± 0,08 mm in CAF group. Mean root coverage was 79,02% (RH reduction: 2,5±0,53 mm) in CAF + PRF group, and 74,63% (RH reduction: 2,51±0,33 mm) in CAF group. Complete root coverage was achieved 36% of the teeth (9 out of 25 sites) for the CAF + PRF group, while it occurred 33.3% of the teeth (8 out of 24 sites) for the CAF group. Intergroup differences were found to be significant only for GT gain (p<0.05). Both techniques were successful in the treatment of multiple Miller Class I gingival recession defects. Tissue thickness significantly increased with the use of PRF graft in CAF + PRF group.

Surgical flapsGingivaGingival diseases+4
Ömür Samed Kuka
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2015
00
DoctorateOpen AccessTR

Periodontal kemik içi defektlerin tedavisinde trombositten zengin plazma ve sığır kaynaklı kemik grefti kombinasyonu uygulamasının klinik ve radyografik olarak uygulanması

Bu çalışmada, periodontal kemik içi defektlerin tedavisinde trombositten zengin plazma (TZP) ve sığır kaynaklı kemik grefti (SKKG) kombinasyonunun etkinliğinin klinik ve radyografik olarak değerlendirilmesi amaçlandı.Çalışmaya, yaşları 37 ile 60 arasında değişen, 20 ileri kronik periodontitis hastasına ait sondalanabilir cep derinliği (SCD) ? 6 mm ve kemik içi defekt derinliği ? 3 mm olan toplam 85 kemik içi defekt dahil edildi. Defektler, TZP+SKKG ile tedavi edildi. Operasyon öncesinde ve operasyondan 12 ay sonra, plak indeksi, dişeti oluğu kanama indeksi, SCD, dişeti kenarı konum değişikliği, rölatif ataşman seviyesi, rölatif kemik seviyesi ve radyografik kemik seviyesi ölçümleri yapıldı.Tüm hastalarda iyileşme sorunsuz gerçekleşti. Operasyondan sonraki 12. ayda klinik ve radyografik parametrelerde başlangıç seviyesine göre anlamlı iyileşme saptandı (p<0.0001). Defektin en derin noktası gözönüne alındığında, 4.78±1.20 mm SCD azalması, 4.24±1.03 mm ataşman kazancı ve 0.54±0.34 mm dişeti çekilmesi gözlendi. Klinik ve radyografik kemik kazancı değerleri sırasıyla 3.75±0.97 mm ve 3.79±1.02 mm olarak bulundu.Bu bulgular, TZP ve SKKG kombinasyonuyla tedavinin kemik içi periodontal defektlerde, tedavi önce ve sonrası kıyaslandığında istatiksel olarak anlamlı klinik ve radyografik iyileşme sağladığını göstermektedir.

Burak Yıldırım
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2008
00
DoctorateOpen AccessTR

Generalize Agresif Periodontitisli hastalarda bulunan periodontal kemik içi defektlerin tedavisinde trombositten zengin plazma ve sığır kaynaklı kemik grefti kombinasyonu uygulamasının klinik ve radyografik olarak değerlendirilmesi

Bu çalışmada, Generalize Agresif Periodontitis'li (AgP) hastalarda bulunanperiodontal kemik içi defektlerin tedavisinde trombositten zengin plazma(TZP) ve sığır kaynaklı kemik grefti (SKKG) kombinasyonunun etkinliğininklinik ve radyografik olarak değerlendirilmesi amaçlandı.Çalışmamızda, yaşları 21 ile 35 arasında değişen, 20 Generalize AgP'lihastaya ait sondalanabilir cep derinliği (SCD) ? 5 mm ve kemik içi defektderinliği ? 3 mm olan toplam 100 kemik içi defekt TZP+SKKG ile tedaviedildi. Operasyon öncesinde ve operasyondan 12 ay sonra, plak ve dişetioluğu kanama indeksi, SCD, dişeti kenarı, ataşman, klinik kemik veradyografik kemik seviyesi ölçümleri yapıldı.Tüm hastalarda iyileşmenin sorunsuz gerçekleştiği gözlendi. Operasyondansonraki 12. ayda klinik ve radyografik parametrelerde başlangıç seviyesinegöre anlamlı iyileşme saptandı (p<0.0001). Defektin en derin noktasıgözönüne alındığında, 4.48±1.01 mm SCD azalması, 3.62±0.77 mm ataşmankazancı ve 0.84±0.54 mm dişeti çekilmesi, 3.11±0.62 mm klinik ve 2.89±1.47mm radyografik kemik kazancı bulundu.Bu bulgular, TZP ve SKKG kombinasyonunun Generalize AgP'li hastalardabulunan kemik içi periodontal defektlerde, tedavi öncesi ve sonrasıkıyaslandığında istatistiksel olarak anlamlı klinik ve radyografik iyileşmesağladığını göstermektedir

Kemik defektleriKemik nakliKemik rejenerasyonu+6
Tonguç Kavasoğlu
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2009
00
DoctorateOpen AccessTR

Kronik periodontitiste başlangıç tedavisine yardımcı olarak kullanılan sistemik antibiyotik ve Er:YAG lazer kullanımının klinik ve mikrobiyolojik olarak kıyaslanması

Bu çalışmada, kronik periodontitisli (KP) hastalarda başlangıç periodontal tedaviye yardımcı olarak kullanılan Er:YAG lazer ve sistemik metronidazol uygulamasının etkinliklerinin klinik ve mikrobiyolojik olarak değerlendirilmesi amaçlandı.Çalışmaya sondalanabilir cep derinliği (SCD)? 5 mm, gingival indeks (Gİ)? 2 olan en az 3 tek köklü dişe sahip, yaşları 35 ile 65 arasında değişen 27 KP hastası dahil edildi. Rastgele 3 gruba ayrılan hastalarda 1. Gruba diş yüzeyi temizliği ve kök yüzeyi düzleştirilmesi (SRP) ve Er:YAG lazer uygulaması (SRP+Lazer), 2. Gruba SRP ve sistemik olarak metronidazol grubu antibiyotik uygulaması (SRP+Ant) ve 3. Gruba sadece SRP uygulaması yapıldı. Subgingival plak örnekleri SCD ? 5 mm olan bölgelerden tedavi öncesi (0. gün) ve tedavi sonrası (90. gün) alındı. Bunu takiben plak indeks (Pİ), Gİ, SCD, rölatif ataşman seviyesi (RAS) içeren klinik ölçümler yapıldı. Mikrobiyolojik değerlendirme için total canlı bakteri sayımı yapıldı. Bunların arasından zorunlu anaerob ve fakültatif anaerob bakterilerin oranları belirlendi.Gözlem süresinin sonunda, tüm ağıza ait klinik parametrelerin hepsinde grup içi değişimlerde (p<0.001) düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı azalmalar tespit edildi. Klinik parametrelere ait fark ortalamalarının gruplar arası karşılaştırmasında sadece Pİ değerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılık görülmezken (p>0.05), Gİ ve SCD değerlerinde (p<0.01) düzeyinde, RAS değerinde ise (p<0.001) düzeyinde anlamlı farklılık tespit edildi. Elde edilen bu farklılığın grupların ikili karşılaştırmasında SRP+Lazer grubu lehine olduğu belirlendi. Klinik iyileşmelere paralel olarak, tüm tedavi gruplarında total bakteri sayısında azalma tespit edildi. Zorunlu anaerob mikroorganizma oranlarının grup içi değişimlerinde, (SRP+Lazer) ve SRP gruplarında (p<0.05) düzeyinde, (SRP+Ant) grubunda ise (p<0.001) düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı azalma elde edildi. Fakültatif anaerob mikroorganizmaların oranlarının grup içi değişimlerinde (SRP+Lazer) ve SRP grubunda (p<0.05) düzeyinde, (SRP+Ant) grubunda ise (p<0.001) düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı artış tespit edildi. Mikrobiyolojik parametrelerin gruplar arası karşılaştırmasında ise istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gözlenmedi (p>0.05).

AntibiyotiklerAntienfektif ajanlarLazer tedavisi+4
Burak Kut
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2010
00
DoctorateOpen AccessTR

Mine matriks protein türevleri ile trombositten zengin plazmanın periodontal kemik içi defektlerin tedavisinde kullanımının klinik olarak karşılaştırılması

Dental mineDental mine proteinleriKan trombositleri+3
Can Yenigün
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2011
00
DoctorateOpen AccessTR

Arginin ve kalsiyum karbonat içeren hassasiyet patı ile Er:YAG lazer kombinasyonunun dentin hassasiyeti üzerindeki etkisinin in vitro olarak incelenmesi

Bu çalışmada, %8 arginin ve kalsiyum karbonat içeren bir hassasiyet patı(Colgate® Sensitive Pro-Relief?) ile Erbium-Doped Yttrium Aluminium Garnet(Er:YAG) lazerin tek başlarına veya kombine bir şekilde, çekilmiş dişlerden elde edilendentin örneklerinde, dentin tübüllerinin kapanması üzerine etkilerinin ScanningElectron Microscope (SEM) kullanılarak incelenmesi amaçlandı.Çalışmaya çekilmiş gömülü 3. molar dişlerinden elde edilen kesitlerdenhazırlanan 40 dentin örneği dahil edildi ve her biri 10 örnekten oluşan 4 farklı grubaayrıldı. Tüm dentin örneklerinin yüzeyine önce %1'lik sitrik asit uygulanarak smeartabakası kaldırıldı ve dentin tübül girişlerinin açığa çıkması sağlandı. Daha sonra I.gruptaki dentin örneklerine herhangi bir işlem uygulanmadı ve bu grup kontrol grubunuoluşturdu. II. gruptaki örneklere Er:YAG lazer (30 Hz, 60 mj/pulse, 10 sn) ve III.gruptaki örneklere %8 arginin ve kalsiyum karbonat kombinasyonu içeren hassasiyetpatı uygulandı. IV. gruptaki örneklere ise %8 arginin-kalsiyum karbonat kombinasyonuiçeren hassasiyet patını takiben Er:YAG lazer tatbik edildi. Tüm dentin örnekleri, dentintübüllerinin tıkanması ve yüzey morfolojisi açısından SEM ile incelendi.Gruplar arası kıyaslamada açıkta kalan dentin tübüllerinin çapı, açıkta kalan tübülsayısı ve 100 ?m2 başına düşen tübül sayısı olarak elde edilen en fazla değerlerinsırasıyla grup I, grup III, grup II ve grup IV'de sıralandığı görüldü. Bu çalışmada eldeedilen sonuçlar uygulanan tüm tedavi seçeneklerinin, dentin tübüllerinin kapanmasındave daralmasında etkili olduğunu, kombine tedavi uygulanan grupta ise daha belirgin birkapanma izlendiğini, tek başına Er:YAG lazer ile kombine tedavinin dentin hassasiyetitedavisinde etkili olabileceğini göstermektedir.

ArjininDentinDentin geçirgenliği+4
Ogül Leman Tunar
Yeditepe University · Institute of Health Sciences
2011
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Poli-laktik-ko-glikolik-asit (PLGA) blok greft ve otojen dentin blok greft ile vertikal ve/veya horizontal olarak augmente edilen atrofik alveoler kretlerdeki alıcı sahaların volumetrik değişimlerinin incelenmesi

Alveoler kretlerde meydana gelen rezorpsiyon, implant destekli protetik rehabilitasyonların planlanmasını zorlaştırmakta ve ek cerrahi işlemleri gerekli kılmaktadır. Kemik augmentasyon teknikleriyle yeterli hacim ve genişlik sağlanması önem arz etmektedir. Bu çalışmada, otojen dentin blok ve PLGA+β-TCP içerikli alloplastik blok greftlerin atrofik alveoler kretlerdeki kemik kazanımına ve volumetrik değişimlerine etkisi retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Çalışmaya, horizontal ve/veya vertikal kemik kaybı bulunan 41 hastaya ait toplam 65 augmentasyon bölgesi dahil edilmiştir. PLGA blok greft (n=32) ve otojen dentin blok greft (n=33) ile yapılan augmentasyon işlemleri sonrası; operasyon öncesi ve operasyon sonrası 6. ay kontrollerinde alınan konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (KIBT) görüntüleri üzerinden hacimsel ve horizontal değerlendirmeler yapılmıştır. Veriler, çene (maksilla/mandibula), bölge (anterior/posterior), yaş ve cinsiyet gibi değişkenler açısından da analiz edilmiştir. Tüm vakalarda t-PRF membranı bariyer olarak kullanılmıştır. Analizler sonucunda, PLGA grubunda ortalama hacim artışı % 48.48; horizontal genişlik artışı ise 1.84±1.04 mm olarak bulunmuştur. Dentin grubunda ise bu değerler sırasıyla % 49.04 ve 2.08±0.96 mm olarak ölçülmüştür. Her iki grupta da augmentasyon öncesine kıyasla anlamlı kazanımlar sağlanmış, ancak gruplar arası fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0.05). Yaş, cinsiyet, çene gibi değişkenlerin kemik kazanımı üzerinde anlamlı etkisi saptanmamıştır. Yalnızca dentin blokta posterior bölgede, anterior bölgeye göre anlamlı düzeyde daha fazla horizontal kemik artışı görülmüştür. Dentin grubunda 2, PLGA grubunda ise 5 hastada komplikasyon görülmüş; her iki grupta da uygulanan ek tedavilerle tüm olgular tamamen iyileşmiştir. Her iki grupta da herhangi bir nörolojik komplikasyon görülmemiştir. Gruplar arasında komplikasyon açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. PLGA blok greftler, biyouyumlu yapıları ve şekillendirilebilir özellikleriyle dikkat çekerken; otojen dentin greftler, ikinci cerrahi sahaya ihtiyaç duyulmaması, osteoindüktif potansiyeli ve düşük rezorpsiyon oranlarıyla avantaj sunmuştur. Literatürde, PLGA blok greftler ile dentin blok greftleri doğrudan karşılaştırmalı olarak değerlendiren çalışmalara ulaşılamamıştır. Bulgular, her iki greftin de minimal invaziv, güvenli ve etkili alternatifler sunduğunu ortaya koymuştur. Gelecekte yapılacak daha geniş örneklemli, uzun dönem takipli çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır. Bu sayede, PLGA ve dentin blok greftlerin uzun dönem stabiliteleri, rezorpsiyon oranları ve implant başarısı üzerindeki etkileri daha güçlü biçimde değerlendirilebilecektir.

Burak Dağtekin
Fırat University
2025
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Denosumab ve bifosfonat grubu ilaçların dental implant osseointegrasyon başarısına etkisinin karşılaştırılması

1. ÖZET DENOSUMAB VE BİFOSFONAT GRUBU İLAÇLARIN DENTAL İMPLANT OSSEOİNTEGRASYON BAŞARISINA ETKİSİNİN KARŞILAŞTIRILMASI Osseointegrasyon, yeni doku oluşumu ile meydana gelen canlı kemik ile implant yüzeyi arasındaki anatomik ve fonksiyonel bağlantı olarak tanımlanır. Osseointegrasyon başarısını etkileyen çeşitli faktörler vardır. Sistemik faktörler, dental implant ile alveol kemik arasında gerçekleşen iyileşme fazlarının biyolojik sürecini etkilemesi sebebiyle implant başarısı açısından dikkatle değerlendirilmelidir. Osteoporoz tedavisinde sıklıkla kullanılan ajanlar olan denosumab ve bifosfonat grubu ilaçlar osseointegrasyon sürecini etkilemektedir. Bu hayvan çalışmasında, denosumab ve bifosfonat grubu ilaçların ve aynı zamanda denosumab yarılanma ömrünün dental implant osseointegrasyonu üzerine etkilerini incelemek amaçlanmıştır. Denekler her birinde 10 rat olacak şekilde 5 eşit gruba ayrılmıştır: 1.Kontrol Grubu (n=10): Genel anestezi altında herhangi bir medikasyon uygulanmamış deneklerin sağ tibia kemiklerinin metafiziyal kısımlarına 2.5 mm çapında, 4 mm uzunluğunda implantlar yerleştirilmiştir. İmplantların cerrahi olarak yerleştirimesini takiben 3. ayın sonunda ratlar sakrifiye edilmiştir. 2.Bifosfonat (Zoledronik asit) medikasyonunun hemen ardından implant yerleştirilen grup (ZA1) (n=10): Genel anestezi altında intaperitoneal 0,1 mg/kg zoledronik asit medikasyonu yapılmış deneklerin sağ tibia kemiklerinin metafiziyal kısımlarına 2.5 mm çapında, 4 mm uzunluğunda implantlar yerleştirilmiştir. İmplant cerrahisini takiben 3. ayın sonunda ratlar sakrifiye edilmiştir. 3.Denosumab medikasyonunun hemen ardından implant yerleştirilen grup (DB1) (n=10): Genel anestezi altında subkutanöz 0,8 mg/kg denosumab enjekte edilen deneklerin sağ tibia kemiklerinin metafiziyal kısımlarına 2.5 mm çapında, 4 mm uzunluğunda implantlar yerleştirilmiştir. İmplant cerrahisini takiben 3. ayın sonunda ratlar sakrifiye edilmiştir. 4. Bifosfonat (Zoledronik asit) medikasyonunu takiben 1 ay sonra implant yerleştirilen grup (ZA2) (n=10): Bifosfonat medikasyonunu takiben 1 ay sonra genel anestezi altında deneklerin sağ tibia kemiklerinin metafiziyal kısımlarına 2.5 mm çapında, 4 mm uzunluğunda implantlar yerleştirilmiştir. İmplantların cerrahi olarak yerleştirilmesini takiben 3. ayın sonunda ratlar sakrifiye edilmiştir. 5. Denosumab medikasyonunu takiben 1 ay sonra implant yerleştirilen grup (DB2) (n=10): Denosumab medikasyonunu takiben 1 ay sonra genel anestezi altında deneklerin sağ tibiya kemiklerinin metafiziyal kısımlarına 2.5 mm çapında, 4 mm uzunluğunda implantlar yerleştirilmiştir. İmplant cerrahisini takiben 3. ayın sonunda ratlar sakrifiye edilmiştir. Bu çalışmanın sonucunda sistemik zoledronik asit uygulamasının kemik implant kaynaşması üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir artış sağladığı gösterilmiştir (p<0.05). Bununla birlikte, DB1, ZA2 ve DB2 gruplarında da kontrol grubuna göre kemik implant kaynaşma değerlerinde numerik olarak artış gözlemlenmiş ancak bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0,05). Anahtar Kelimeler: bifosfonatlar, denosumab, dental implant, osseointegrasyon, zoledronik asit

Elifsu Civan
Fırat University
2025
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Çürüksüz servikal lezyonlarla ilişkili gingival çekilmenin bağ dokusu grefti veya titanyum-trombositten zengin fibrin ile tedavisinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

Çürüksüz servikal lezyonlarla ilişkili diş eti çekilmeleri klinik rutininde karşımıza sıkça çıkmaktadır. Bağ dokusu grefti (BDG), kök yüzeyi örtülmesi için yüksek öngörülebilirliği nedeniyle altın standart olarak kabul edilir. Son yıllarda açık kök yüzeylerinin örtülmesinde trombosit konsantreleri kullanılmaktadır. Trombosit aktivasyonunda silika yerine titanyum kullanılarak daha sıkı bir fibrin ağ yapısının oluştuğu ve bu sıkı fibrin yapısının da Titanyum-Trombositten Zengin Fibrin (T-TZF) membranın doku içindeki rezorbsiyon süresini arttırarak tek başına bir otojen greft materyali olarak kullanılmasını sağladığı çeşitli çalışmalarla desteklenmiştir. Bu çalışmanın amacı çürüksüz servikal lezyonlarda kök kapatma işlemlerinde kullanılan BDG ile T-TZF'nin klinik, estetik ve cerrahi sonrası avantaj ve/veya dezavantajlarını karşılaştırmaktır. Çalışmamızda splith mouth alt veya üst çene kanin veya premolar dişlerinde restorasyon gerektirmeyen çürüksüz servikal lezyonu ve Cairo ve arkadaşlarının Tip-1 gingival çekilme sınıflamasına uyan diş eti çekilmesi olan kök yüzeyinin örtülmesi amacıyla bir çenedeki dişe serbest diş eti greftinin deepitelizasyounuyla elde edilen bağ dokusu grefti ile kombine Tünellenmiş Koronale Kaydırılan Flep (TKKF), diğer çenedeki dişlere ise T-TZF ile kombine TKKF işlemleri uygulanmış olan, 23-55 yaş aralığındaki 6 erkek ve 7 kadın olmak üzere toplam 13 hastaya ait hasta takip formları incelendi. Bu formlarda yer alan, 6. ve 12. aylara ait; klinik parametler (plak indeksi (Pİ), gingival indeks (Gİ), sondalama cep derinliği (SCD), keratinize diş eti miktarı (KDM), İnsizal Marjin-Gingival Marjin Arası Mesafe (İM-GM arası mesafe), Transgingival Sondalama Miktarı (TSM) ve Dentin Hassasiyeti (DH) skorları ile hasta ve hekimin estetik değerlendirmeleri ve her iki operasyon sonrası 1, 3 ve 7. günlerde kaydedilen vizüel analog skala (VAS) ağrı skorları istatistiksel olarak değerlendirildi. Çalışmamızın sonuçları incelendiğinde; gruplar arasında operasyon öncesi ile operasyon sonrası, incelenen tüm parametreler açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0.05). Grup içi yapılan incelemelerde; hem BDG hem de T-TZF grubunda; keratinize diş eti miktarı ile transgingival sondalama miktarında operasyon öncesi değerlere göre, 6.ay (p:0.002) ve 12.aylarda (p:0.002) görülen artışların ve insizal marjin-gingival marjin arası mesafede operasyon öncesine göre, 6.ay (p:0.002) ve 12.aylarda (p:0.002) görülen düşüşlerin, her iki grup için de istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptanmıştır (p<0.05). Dentin hassasiyeti incelendiğinde; BDG grubunda operasyon öncesi olguların %53.8'inde görülürken, 6.ayda ve 12.ayda hiçbir olguda dentin hassasiyeti görülmemiş, T-TZF grubunda operasyon öncesi olguların % 61.5'inde dentin hassasiyeti görülürken, 6.ayda ve 12.ayda 1 olguda (%7.7) dentin hassasiyeti görüldüğü belirlendi. Her iki grupta da 1.gün, 3.gün ve 7.gün ağrı düzeylerinde görülen değişimin istatistiksel olarak anlamalı olduğu tespit edildi (p:0.001; p<0.05). Çalışmamızın klinik ve post operatif parametreleri değerlendirildiğinde, çalışma sonuçlarımız; diş eti çekilmelerinin tedavisinde T-TZF'nin, BDG'ye alternatif olarak kullanılabileceğine dikkat çekmektedir.

Aslı Sağsöz
Fırat University
2024
00
Dentistry SpecialtyOpen AccessTR

Trombositten zengin fibrin ve siyanoakrilatın palatal yara iyileşmesi ve post-operatif ağrı üzerine etkilerinin klinik olarak karşılaştırılması

Amaç: Çalışmamızın amacı, serbest dişeti grefti cerrahisi sonrası palatal yara bölgesine uygulanan trombositten zengin fibrin (TZF) ve siyanoakrilatın post operatif ağrı ve yara iyileşmesi üzerine olan klinik etkisinin karşılaştırılmasıdır. Materyal ve Yöntem: Çalışmamızda mukogingival cerrahi operasyonlarda palatal verici bölgeden alınan serbest dişeti grefti sonrası oluşan yara bölgesine, siyanoakrilat ve trombositten zengin fibrin uygulanmıştır. Çalışmamıza her bir grupta 20 hasta olmak üzere toplam 60 hasta dahil edilmiştir ancak 6 hasta çalışma dışı bırakılarak çalışmamız 54 hasta ile tamamlanmıştır. Hastalar rastgele 3 gruba ayrılmıştır (n=18); Grup 1: Kontrol grubu , Grup 2: Siyanoakrilat grubu ve Grup 3: Trombositten zengin fibrin grubu. Hastalar, 3., 7., 14. ve 21. günlerde Landry yara iyileşme indeksi (LTH), H2O2 köpürme testi ile değerlendirilmiştir. Hastaların ağrı düzeyleri ise 21 gün boyunca görsel ağrı skorlaması (VAS) ile kaydedilmiştir. Bulgular: Çalışmamızda siyanoakrilat ve TZF grubunda postoperatif ağrı, kontrol grubuna göre daha az bulunmuştur ancak gruplar arası fark istatistiksel olarak anlamlı değildi. Operasyon öncesi alınan anksiyete testi sonuçları ile VAS arasında korelasyon tespit edilememiştir. Gruplar arasında 3.gün LTH skorları yönünden istatistiksel olarak anlamlı fark yoktur. 7. ve 14.günde ise TZF grubunun LTH skorlaması kontrol grubuna göre daha fazla artış göstermiştir ve bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Siyanoakrilat grubunda 3.güne göre 7. ve 14. günlerde LTH skorundaki artış kontrol grubuna göre daha fazla olmasına rağmen istatistiksel olarak anlamlı bulunamamıştır. H202 köpürme testinde 7., 14. ve 21. günlerde gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmemiştir. Sonuç: Çalışmamızın sonuçlarına göre H2O2 köpürme testi ve VAS ağrı skorlaması açısından her iki test grubu kontrol grubuna göre daha iyi sonuçlar vermesine rağmen bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildi. LTH skorları 7. ve 14.günlerde TZF grubunda kontrol grubuna göre istatistiki olarak anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur. LTH skorları, siyanoakrilat grubunda kontrol grubuna göre daha yüksek bulunmuş ancak bu istatistiki olarak anlamlı bulunmamıştır.

Ahmed Eren Çıkrık
Ankara Yıldırım Beyazıt University
2024
00