Prof. Dr. Fisun Koç danışmanlığındaki tezler
13 tez · Tekirdağ Namık Kemal University
Kefir ilavesinin yonca silajlarının fermantasyonözellikleri ve aerobik stabilitesi üzerineetkileri
Bu araştırmada, farklı dozlarda kefir ilavesinin yonca silajlarında fermantasyon geli-şimi ve aerobik stabilitesi üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Yonca, haziran ayında çiçeklenme başlangıcında hasad edilmiş ve yaklaşık 24 saat süreyle soldurulmuştur. Çalışmada katkı maddesi olarak ticari (MY starter KF) ve ev yapımı kefir kültürü kullanılmıştır. Araştırma, katkı maddesi ilave edilmeyen kontrol, 1X105, 5x105 ve 1x106 kob/g düzeyinde kefir ilave edilerek oluşturulan 7 grupta yürütülmüştür. Kontrol ve katkı maddeleriyle muamele edilen yonca her uygulama için 10'ar tekerrür olarak 500 g kapasiteli plastik torbalara silolanmıştır. Silolamadan 45 gün sonra açılan tüm silajlarda kimyasal ve mikrobiyolojik analizler yapılmıştır. Silolama döneminin sonunda (45. gün) tüm silajlara 7 gün süre ile aerobik stabilite testi uygulanmıştır. Sonuç olarak kefir yonca silajlarının fermantasyon özelliklerini ve aerobik stabilitelerini geliştirmiştir.
Sodyum diasetat ilavesinin yonca silajlarının fermantasyon özellikleri ve aerobik stabilitesi üzerine etkileri
Bu araştırma, sodyum diasetat kullanımının yonca silajlarında fermantasyon gelişimi ve aerobik stabiliteleri üzerindeki etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada katkı maddesi olarak bileşiminde (asetat ve asetik asit içeren) sodyum diasetat (E262) kullanılmıştır. Araştırma, katkı maddesi ilave edilmeyen kontrol, 3, 5 ve 7 g/kg sodyum diasetat ilave edilerek oluşturulan 4 grupta yürütülmüştür. Kontrol grubuna diğer muamele gruplarına eşdeğer 20 ml çeşme suyu ilave edilmiştir. Katkı maddelerinin ilavesinden sonra, yaklaşık 500g örnek plastik torbalara konularak sıkıştırılmış ve vakumla içindeki hava alınmıştır. Her grup için 10'ar tane olmak üzere toplam 40 paket silaj laboratuvar şartlarında (25-30 °C) 45 gün fermantasyona bırakılmıştır. Silolamadan 45 gün sonra açılan tüm silajlarda kimyasal ve mikrobiyolojik analizler yapılmıştır. Silolama döneminin sonunda (45. gün) tüm silajlara 7 gün süre ile aerobik stabilite testi uygulanmıştır. Ayrıca silajlarda fermantasyonun 45. gün ve aerobik stabilite dönemi sonrası laktik asit bakterilerinin tanımlaması yapılmıştır. Sonuç olarak, yonca silajına ilave edilen sodyum diasetat silajlardaki laktik ve asetik asit içeriklerini artırırken, proteolizi de önlemiştir. Ayrıca sodyum diasetat yüksek anti bakteriyel aktivite göstererek silajların 7 günlük aerobik dönem boyunca maya ve küf populasyonları ile CO2 üretimlerini düşürmüş ve aerobik stabilitelerini geliştirmiştir.
Silaj inokulantları kullanarak yapılan araştırmaların meta analitik değerlendirilmesi
Bu çalışmada, silaj inokulantlarının in vivo ve in vitro koşularda hayvanlarda verim ve performans üzerine olan etkileri ile ilgili yayınlanmış makale ve bildiriler arasından tam metin erişimli 70 araştırma makalesi incelenmiştir. Araştırmalar, silaj yapılan ana materyal, kullanılan silaj inokulantlarının fermantasyon parametreleri, sindirilebilirlik ve hayvan per-formansı üzerine etkilerine göre sınıflandırılarak her bir araştırmacının yaptıkları analizler ile değerlendirilip detaylandırılmıştır. Araştırma sonucunda silaj inokulantlarının silaj fermantasyonunu açısından sadece pH ve BA değerlerinde, sindirilebilirlik ve hayvan performans verilerine ilişkin ise istatistiki anlamda herhangi bir etkisi olmadığı sonucuna varılmıştır.
Saha şartlarında aerobik stabilite süresince mikrobiyal kompozisyondaki değişikliklerin termal kamera görüntüleme tekniği ile değerlendirilmesi
Araştırmanın ana amacı; Termal Kamera Görüntüleme Tekniğinin, silajdaki aerobik dönemde meydana gelen bozulmanın boyutları hakkında güvenilir ve pratik bir ölçü aracı olarak kullanılıp kullanılamayacağını tespit etmektir. Aerobik stabilite (silo ömrü), açılan bir silajın ısınmadan ve bozulmadan kaldığı sürenin uzunluğu olarak tanımlanmaktadır. Aerobik stabilite kompleks bir süreç olup, silolanan ürünün mikrobiyal bileşimi, fermantasyon özellikleri, silaj kütlesinin sıcaklığı ve silaj yoğunluğu oluşabilecek kayıpları etkilemektedir. Yemleme döneminde silaj kalitesinin mikrobiyolojik ve kimyasal analizlerle değerlendirilmesi kalifiye personel, ekipman ve laboratuar gerektirirken, aynı zamanda pahalı ve zaman alıcıdır. Fiziksel analizler de çoğu zaman yemdeki bozulmanın boyutlarının saptanması için yeterli değildir. Araştırma Tekirdağ ilinde mısır silajı yapan bir işletmede yürütülmüştür. Bu amaçla toprak üstü silonun yüzey alanı (sağ, orta ve sol bölge) olmak üzere 3 örnekleme bölgesine ayrılmıştır. Her bir bölgedeki sıcaklık değerleri ve ortam sıcaklığı 40 gün süreyle sıcaklık sensörleri ile ölçülüp kaydedilmiştir. Araştırmanın 0., 7., 14., 21. 30. ve 40. günlerinde silonun belirlenen 3 farklı noktasından 5 tekerrür olmak üzere alınan silaj örneklerinde kimyasal ve mikrobiyolojik parametrelere ilişkin analizler yürütülmüştür. Aynı zamanda, Fluke Ti9 IR (160x120) marka termal kamera ile 1 m mesafeden silo yüzeyinin belirlenen bölgelerinden görüntüleme yapılarak değerlendirme sonuçları kaydedilmiştir. Daha sonra elde edilen veriler SmartView®software programında değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda, termal kamera görüntüleme tekniği ve sıcaklık sensörlerine ilişkin değerlerin paralellik gösterdiği tespit edilmiştir. Ayrıca termal kameranın, aerobik stabilitenin erken döneminde bozulmanın boyutlarını belirleyebilmek ve silaj amenajmanını geliştirmek amacı ile saha şartlarında pratik bir yöntem olarak kullanılabileceği sonucuna varılmıştır.
Silaj katkı maddelerinin yüksek nemli mısırın aerobik stabilite özellikleri üzerine etkileri
Araştırma materyalini yaklaşık 3 ay süre ile depolanmış yüksek nemli fermente mısır oluşturmuştur. Fermantasyon süresi sonunda açılan silajlardan yaklaşık 60 kg'lık örnek laboratuvar ortamına getirilerek aerobik stabilite başlangıcı için örnek alınmıştır. Daha sonra materyaller 3 muamele grubuna bölünmüştür. Araştırma grupları kontrol (katkısız), sodyum diasetat ve sodyum benzoat ve bunların farklı (%0,5, %1 ve %2) oranlardaki dozlarından oluşmaktadır. Katkı maddesi ilavesinden sonra silaj örnekleri her muamele grubunda 3'er tekerrür olmak üzere 25-26oC ve 36-37oC sıcaklıklarda aerobik stabilite testine tabi tutulmuşlardır. Aerobik stabilitenin 0, 4., 7. ve 12. günlerinde örnekler üzerinde pH, kuru madde (KM), laktik asit (LA), suda çözünebilir karbonhidrat (SÇK), amonyağa bağlı nitrojen (NH3-N), LAB, maya ve küf sayımları gerçekleştirilmiştir. Aynı zamanda, T200 IR marka termal kamera ile 1 m mesafeden silaj örneklerinde her muamele grubunda görüntüleme yapılarak değerlendirme sonuçları kaydedilmiştir. Daha sonra elde edilen veriler ThermaCAM software programında değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda, katkı maddesi ilavesi silajların pH, NH3-N ve maya içeriklerini düşürmüş, SÇK ve LA içeriklerini ise yükseltmiş, küf gelişimini ise önlemiştir. Sodyum diasetat ve sodyum benzoat silajların aerobik stabilite özelliklerini kontrol grubu silajlara göre olumlu yönde etkilemiştir.
Toplam rasyon karışımı kullanılan bir süt sığırı işletmesinin besleme açısından değerlendirilmesi
Bu çalışmanın amacı, hayvan beslemede toplam rasyon karışımı (TRK) kullanılan özel bir süt sığırcılığı işletmesindeki mevcut durumu ortaya koymak ve aynı zamanda uygulamanın başarısını etkileyen faktörleri değerlendirmektir. Araştırma Kırklareli İlinde özel bir süt sığırcılığı işletmesinde yürütülmüştür. Araştırmada veri toplama süreci Kasım 2018 ile Ocak 2019 dönemlerini kapsamaktadır. Araştırma kapsamnda işletmede TRK'nın hazırlanması ve sunumu, karıştırma süresi, dolum sırası ve boşaltma hızı gibi parametreler ölçülmüştür. TRK yemlerine ilişkin kimyasal ve fiziksel analizler için örnekler her bir yemleme öncesinde yemliğin üç farklı bölümünden alınarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, işletmede artan TRK'nın partikül büyüklüğü ile kimyasal kompozisyonunda gözlenen değişim işletmede yem seçiminin olduğunu göstermiştir. İşletmede yem dağıtım römorkunun (YDR) etkin bir şekilde kullanılamaması, gerek kaba yemin partikül büyüklüğü gerekse karıştırma işlemlerinin tam olarak yapılamaması sonucu, yem seçimi ve kalan yem oranında artış sözkonusu olmaktadır. İşletmedeki hazırlanan rasyonlar besleme açısından değerlendirildiğinde özellikle bilgisayar programında hazırlanan ve yemliğe dökülen rasyonlar arasında (rutubet, HP, NDF, HY, HK) farklar istatistiki anlamda önemli bulunmuştur (P<0,05). Özellikle HP ve HY oranları düşük buna karşılık HS, NDF, ADF ve HK değerlerinin oldukça yüksek olması dikkat çekicidir. Sonuç olarak, işletmede takip edilen yemleme yönetiminin TRK sisteminin katkılarını arttırabilmek açısından yeniden gözden geçirilmesinin gerektiği söylenebilir.
Süt sığırcılık işletmelerinde kullanılan toplam rasyon karışımı (TMR) yemlerin kimyasal ve mikrobiyolojik özelliklerinin belirlenmesi
Araştırma toplam rasyon karışımı (TMR) sistemi uygulanan bir süt sığırcılığı işletmesinde 10 aylık dönemde yürütülmüştür. Araştırmanın materyalini işletmede hazırlanan TMR yemlerinden mikser vagon ve yemliklerden alınan örnekler oluşturmuştur. Araştırmanın yürütüldüğü işletmenin mikser vagon kapasitesi ortalama 1 ton olup TMR kompozisyonunu ise çayır otu, saman, tritikale, ayçiçeği küspesi, mısır silajı, melas, tuz, vitamin mineral karması ve süt yemi oluşturmaktadır. TMR örneklerinde pH, kuru madde (KM), suda çözünebilir karbonhidrat (SÇK) mikrobiyolojik analizler laktik asit, maya ve küf analizleri yapılmıştır. Her numune alım döneminde ortam sıcaklığı, yemliklerdeki sıcaklık değişimleri de kaydedilmiştir. Araştırma sonucunda özellikle çevre sıcaklığının yüksek olduğu dönemlerde yemlik kontrollerinin çok daha önemli olduğunu ortaya koymaktadır.
Propiyonik asit ilavesinin toplam rasyon karışımı yemlerin kimyasal ve mikrobiyolojik özellikleri üzerine etkileri
Bu araştırmada, farklı düzeylerde propiyonik asit ilavesinin toplam rasyon karışımı yemin kimyasal ve mikrobiyolojik özellikleri üzerine etkileri araştırılmıştır. Çalışmada, propiyonik asit temeline dayalı katkı maddesinin (%0, 1,5, 3,0 ve 4,5) dört farklı dozunun, 26 oC ve 30 oC depolama koşullarında etkisi araştırılmıştır. Yem örnekleri her muamele grubunda 3'er tekerrür olmak üzere aerobik stabilite testine tabi tutulmuştur. Aerobik stabilitenin 0, 2., 4. ve 7. günlerinde yem örneklerinde kimyasal ve mikrobiyolojik parametrelere ilişkin analizler yürütülmüştür. Bunlara ilaveten, T200IR marka termal kamera ile yem örneklerinde görüntüleme yapılmış ve elde edilen veriler ThermaCAM software programında değerlendirilmiştir. Araştırmada katkı maddesi ilavesi toplam rasyon karışımı yemin pH, kuru madde (KM), nötral çözücülerde çözünmeyen karbonhidrat (NDF) ve maya içeriklerini düşürmüş, ham protein (HP), ham yağ (HY), suda çözünebilir karbonhidrat (SÇK), laktik asit (LA) ve laktik asit bakteri (LAB) içeriklerini yükseltmiş, küf gelişimini ise önlemiştir. Araştırma sonucunda, toplam rasyon karışımına farklı oranlarda propiyonik asit ilave edilmesinin aerobik stabiliteyi iyileştirdiği sonucuna varılmıştır.
Toplam rasyon karışımına su ilavesinin yemin sıcaklığı ve mikrobiyal kompozisyonu üzerine etkileri
Bu araştırmada, toplam rasyon karışımına (TRK) su ilavesinin yemin sıcaklığı ve mikrobiyal kompozisyonu üzerine etkileri araştırılmıştır. TRK'dan yaklaşık 90 kg laboratuvar ortamına getirilerek deneme başlangıcı için örnek alınmıştır. Daha sonra materyaller 4 muamele grubuna bölünmüştür. 1. grup (%60 KM), 2. grup (%55 KM, 1,81 litre su), 3. grup (%50 KM, 4,0 litre su), 4. grup (%45 KM, 6,66 litre) su ilavesi yapılmıştır. Su ilavesinden sonra yem örnekleri her muamele grubunda 3'er tekerrür olmak üzere 24 oC ve 30 oC sıcaklıklarda 48 saat süre ile aerobik stabilite testine tabi tutulmuşlardır. Aerobik stabilitenin 0., 2., 6., 12., 24. ve 48. saatlerinde örnekler üzerinde pH, kuru madde (KM), laktik asit (LA), suda çözünebilir karbonhidrat (SÇK), laktik asit bakterileri (LAB), maya ve küf sayımları gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın 0. ve 48. saatlerinde yemlerin besin madde kompozisyonuna ilişkin ham protein (HP), ham kül (HK), hemi selüloz (HSel), ham yağ (HY), nötral çözücülerde çözünmeyen lif (NDF) ve asit çözücülerde çözünmeyen lif (ADF) analizleri yapılmıştır. Bunlara ilaveten, T200IR marka termal kamera ile TRK örneklerinde görüntüleme yapılmış ve elde edilen veriler ThermaCAM software programında değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda TRK'nın KM içeriğinin aerobik stabilite üzerinde etkili bir faktör olduğu, %45 ve %50 KM içeren TRK'larda sıcaklık artışının ve maya içeriğinin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.
Mısır silajının fermantasyon, aerobik stabilite özellikleri üzerine aktifleştirilen Lactobacillus buchneri ve üre ilavesinin etkileri
Bu çalışma, silolama öncesi aktifleştirilen Lactobacillus buchneri (LB CNCM I-4323, Lallemand) inokulantının mısır silajına üre ile ilavesinin fermantasyon ve aerobik stabilite üzerine etkilerini belirlemek amacıyla düzenlenmiştir. Mısır süt olum döneminde hasat edilmiştir. Hasat sonrası materyaller 6 muamele grubuna bölünmüştür. Muamele grupları 1- Kontrol 2- Lactobacillus buchneri (LB) at 1×105 kob/g TM 3-Üre %1 KM 4- Lactobacillus buchneri + Üre (LB+Üre), 5-Aktive edilen Lactobacillus buchneri (ALB) 1×105 kob/g TM 6- Aktive edilen Lactobacillus buchneri + Üre (ALB+Üre)'den oluşmaktadır. Katkı maddesi ilavesinden sonra silaj örnekleri her muamele grubunda 3'er tekerrür olmak üzere plastik torbalara vakumlanarak doldurulmuştur. Fermantasyonun 1., 3.,7., 14. ve 75. günü açılan silaj örneklerinde kimyasal ve mikrobiyolojik analizler yapılmıştır. Yetmiş beşinci gün açılan silajlara 7 gün süre ile aerobik stabilite testi uygulanmıştır. Bu çalışmada silolama öncesi aktifleştirilen Lactobacillus buchneri inokulantı ve üre ilavesi mısır silajlarının fermantasyonun ve aerobik stabilitesini olumlu yönde etkilemiştir. ALB grubundaki silajların HP, LA değerlerini arttırırken, AA, PA, pH, NDF, ADF ve maya içeriklerinin düşmesine sebep olmuştur. Silajlara ALB+ Üre ilave edilmesi silajların aerobik stabilitelerinin gelişmesini sağlamıştır. Sonuç olarak aktifleştirilen Lactobacillus buchneri'nin aktifleştirilmesi ve üre ile kullanılması mısırın fermantasyon profili, kimyasal bileşimini ve aerobik stabilitesini iyileştirmek amacı ile kullanılabilir
Bakteriyel inokulant ve organik asit ilavesi ile yeniden silolamanın mısır silajının aerobik stabilitesi üzerine etkileri
Bu çalışmada, mısır silajının, inokulant ve organik asit ilave edilerek yeniden silolanmasının silaj kalitesine etkisinin belirlenmesi amaçlamıştır. Araştırma materyalini Nisan ayında biçilmiş 2. ürün mısır (DKC6777) oluşturmaktadır. Fermantasyon süresinin 150. gününde açılan mısır silajı 3 muamele grubuna ayrılmıştır. Muamele grupları; 1-Kontrol, 2- Lactobacillus buchneri (LB) 3- Organik Asit (OA)'tir. Katkı maddelerinin ilavesinden sonra silajlar 0, 6, 12 ve 24 saat süre ile oksijene maruz bırakılmıştır. Bu işlemden sonra yaklaşık 500 g numune plastik poşetlere konularak tekrar silolanmıştır. Her grup için beşer adet olmak üzere toplam 60 paket silaj, laboratuvar koşullarında 60 gün süreyle fermantasyona bırakılmıştır. Silajların tamamında silolamadan sonraki 60. günde kimyasal ve mikrobiyolojik analizler yapılmıştır. Silolama periyodunun sonunda silajlar 7 gün boyunca aerobik stabilite testine tabi tutulmuştur. Sonuç olarak, organik asit ilavesi yeniden silolanan mısır silajlarının pH, suda çözünebilir karbonhidrat, amonyak azotu, bütirik asit ve propiyonik asit değerlerini arttırmş, kuru madde ve kuru madde kayıplarını azaltmıştır. Ayrıca organik asit yüksek anti bakteriyel aktivite göstererek silajların 7 günlük aerobik dönem boyunca maya sayıları ile CO2 üretimlerini düşürmüş ve aerobik stabilitelerini geliştirmiştir.
Silolama süresinin toplam rasyon karışımının mikrobiyal kompozisyonu ve aerobik stabilitesi üzerine etkisi
Bu araştırmada, toplam rasyon karışımı (TRK)'nın silolanmasının aerobik stabilite özellikleri üzerine etkileri araştırılmıştır. Araştırmada %55 KM içeriğine sahip TRK'nın yarısı taze olarak, diğer yarısı 30, 60, 90 gün silolandıktan sonra, aerobik stabilite testine tabi tutulmuşlardır. Aerobik stabilitenin 0., 24., 48., 72. ve 96. saatlerinde örnekler üzerinde kimyasal ve mikrobiyolojik analizler yapılmıştır. Yem örneklerinde aerobik stabilite süresince termal kamera ile görüntüleme yapılmış ve elde edilen veriler ThermaCAM software programında değerlendirilmiştir. Araştırma verileri ışığında %55 KM TRK'nın gerek silolanmış gerekse silolanmamış şekilde aerobik stabilite açısından uygun olduğu söylenebilir. Araştırmada aerobik stabilite değerlendirme yöntemi olarak sensör verileri, termal kamera, kimyasal ve mikrobiyolojik parametrelerden yararlanılmıştır. Saha şartlarında kimyasal ve mikobiyolojik analiz yapma olanağı her zaman mümkün olmamaktadır. Bu açıdan bakıldığında termal kamera ve sıcaklık sensörleri bu amaçla kullanılabilir.
Toplam rasyon karışımına (TRK) aronya posası ilavesinin in vitro gaz üretim parametreleri üzerine etkisi
Bu çalışmada, süt sığırı rasyonlarına bira posası yerine aronya posası ilavesinin in vitro gaz üretim parametrelerine olan etkisi incelenmiştir. Toplam rasyon karışımına % 1 ve % 2 oranında aronya posası katılmıştır. In vitro gaz üretim tekniğinin kullanıldığı çalışmada, grupların gaz üretimi (GÜ), metan (CH4), karbon dioksit (CO2), amonyak (NH3) ve sülfür üretimi (H2S) belirlenmiştir. İnkübasyonun 24. saatinde elde edilen GÜ miktarları ile organik madde sindirilebilirligi (OMS), metabolik enerji (ME) ve net enerji laktasyon (NEL) değerleri hesaplanmıştır. Rumen sıvısına ilişkin parametreler olarak, protozoa sayısı, pH değerleri ve viskozitesi belirlenmiştir. Rasyonların OMS değerleri 67,79-77,06 g/100g, KM; ME değerleri 14,63-16,11 MJ/kg, KM; NEL değerleri 5.51-6.57 MJ/kg, KM arasında değişmiştir. En yüksek değerler % 2 bira posası katkılı grupta görülürken, en düşük değerler %1 aronya posası ve %1 bira posası katkılı grupta bulunmuştur (P < 0,05). Rasyona aronya posası ilavesi GÜ, CH4, H2S miktarını düşürmüş ancak CO2 ve NH3 değerini artırmıştır (P<0,05). Rumen sıvısının pH değeri başlangıçta 7,20 olarak ölçülürken, inkübasyonun 48. saatinde 6,82-7,15 arasında değişmiştir. Rasyonda aronya posasının oranı arttıkça rumen pH değeride artmıştır (P<0,012). İnkübasyonun başlangıcında, rumen sıvısındaki protozoa sayısı 0,63 x105 olarak bulunurken, inkübasyonun 48. saatinde protozoa sayıları 0,94-1,25 x105 arasında değişmiştir. En yüksek prototoza sayısı aronya posası katkılı gruplarda görülmüştür. İnkübasyonun başlangıcında rumen sıvısı viskozite değeri 0,206 mm2/s olarak tespit edilmiştir. İnkübasyonun 48. saatinde bu değer 0,370-0,436 mm2/s olarak belirlenmiştir. Gruplar arasında rumen sıvısı viskozitesi bakımından istatistiksel olarak fark bulunmamıştır(P>0,05). Sonuç olarak, rasyona aronya posası ilavesinin yem sindirebilirliğini artırdığı ve rumen mikrobiyatına ise olumlu katkı sağladığı belirlenmiştir.