Theses supervised by Doç. Dr. Tülay Sağkal Midilli
11 theses · Manisa Celal Bayar University
Hemşirelik öğrencilerinde manevi bakım eğitiminde kullanılan reflekşın (yansıtma) yönteminin manevi bakım algısı ve manevi iyi oluş üzerine etkisi
Amaç: Bu çalışmanın amacı hemşirelik öğrencilerinde manevi bakım eğitiminde uygulanan reflekşın (yansıtma) yönteminin öğrencilerde manevi bakım algısı ve manevi iyi oluş üzerine etkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Araştırma randomize kontrollü ön test-son test düzeninde deneysel bir çalışmadır. Araştırmanın örneklemi Manisa ilinde bulunan bir devlet üniversitesinde hemşirelik bölümünde eğitim gören 2.sınıf (müdahale grubu=31, kontrol grubu=32) 63 öğrenci oluşturdu. Müdahale grubuna online manevi bakım eğitimi verildi ve yüz yüze reflekşın öğretim yöntemi uygulandı. Kontrol grubuna herhangi bir eğitim verilmedi. Veriler ön test, müdahale ve son test sonucunda toplandı. Verilerin toplanmasında Kişisel Bilgi Formu, Spiritüel İyi Oluş Ölçeği, Maneviyat ve Manevi Bakım Derecelendirme Ölçeği ve Reflekşın Yöntemine İlişkin Öğrencilerin Algılarını Değerlendirme Formu kullanıldı. Bulgular: Araştırmaya katılan öğrencilerin yaş ortalamasının 20,35±1,27 olduğu ve girişim ve kontrol grubunun tanımlayıcı istatistikleri karşılaştırıldığında, iki grup arasında anlamlı fark olmadığı belirlendi (p>0,05). Müdahale grubunun spiritüel iyi oluş ölçeği toplam puanı ve aşkınlık, doğayla uyum alt boyutlarında anlamlı fark olduğu (p<0,05), müdahale grubunda eğitim sonrası spiritüel iyi oluş ölçeği toplam puanı arttığı bulundu. Müdahale grubunda manevi bakım dereceleme ölçeği toplam puanında eğitim sonrası artış saptanmış olup istatiksel olarak anlamlı bulundu (p<0,05). Ayrıca gruplar arasında manevi bakım dereceleme ölçeği son testi istatiksel olarak anlamlı bulundu (p<0,05). Müdahale grubunda reflekşın yöntemine ilişkin öğrencilerin algılarını değerlendirme formuna göre öğrencilerin reflekşın yöntemi hakkında olumlu düşünceleri olduğu saptandı. Sonuç: Hemşirelik öğrencilerinde reflekşın yöntemi kullanılarak verilen manevi bakım eğitiminin manevi iyi oluş ve manevi bakım algısı düzeyleri üzerinde etkisi olduğu ve reflekşın yönteminin manevi bakım eğitiminde etkili bir yöntem olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Kronik obstruktif akciğer hastalığı olan bireylere uygulanan manevi bakım girişimlerinin manevi iyi oluş üzerine etkisi
Amaç: Bu çalışmanın amacı, kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH) tanısı almış bireylerin spiritüel bakım gereksinimlerini tespit etmek ve gereksinimleri doğrultusunda verilen manevi bakım girişimlerinin bireylerin manevi iyi oluşları üzerindeki etkiyi incelemektir. Gereç ve Yöntem: Bu araştırma randomize kontrollü deneysel tipte bir çalışmadır. Örneklemi Manisa ilinde bir devlet hastanesinin Göğüs Hastalıkları Servisinde KOAH tanısı ile yatan 66 hasta (33 girişim-33 kontrol) oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında Hastalara Yönelik Kişisel Bilgi Formu, Spiritüel Bakım Gereksinim Ölçeği ve Manevi İyi Oluş Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan hastaların yaş ortalamasının 65,77±7,82, KOAH süresi ortalamasının 6,61±4,16 yıl, girişim grubundaki hastaların yaş ortalamasının 66,30±7,79, KOAH süresi ortalamasının 7,43±4,92 yıl, kontrol grubundaki hastaların ise yaş ortalamasının 65,24±7,93, KOAH süresi ortalamasının 5,79±3,09 yıl olduğu ve girişim ve kontrol grubunun tanımlayıcı istatistikleri karşılaştırıldığında, iki grup arasında anlamlı fark olmadığı belirlendi (p>0,05). Girişim ve kontrol gruplarındaki hastaların gruplar arası anlam, barış, inanç alt boyutları ve manevi iyi oluş ölçeği son test ortalama puanları arasında anlamlı fark olduğu (p<0,05), girişim grubundaki hastaların ortalama puanlarının kontrol grubundaki hastaların ortalama puanlarından daha yüksek olduğu bulundu. Girişim ve kontrol gruplarındaki hastaların gruplar arası anlam ve umut, önemsenme ve saygı alt boyutları ve spiritüel bakım gereksinimleri ölçeği son test ortalama puanları arasında anlamlı fark olduğu (p<0,05), girişim grubundaki hastaların ortalama puanlarının kontrol grubundaki hastaların ortalama puanlarından daha düşük olduğu saptandı. Sonuçlar: Araştırma sonuçları KOAH'lı hastaların spiritüel bakım gereksinimleri belirlenerek hemşireler tarafından uygulanan manevi bakım girişimlerinin KOAH'lı hastaların manevi iyi oluşu üzerine olumlu etkisi olduğunu göstermiştir. Anahtar Kelimeler: KOAH, manevi iyi oluş, spiritüel bakım gereksinimleri
Hemşirelik öğrencilerinde hasta bakım sürecinin uygulanmasında kaçış odasının etkisi
Amaç: Bu çalışma, hemşirelik öğrencilerinde hasta bakım sürecinin uygulanmasında kaçış odası yönteminin etkisini değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırmanın tipi son-test tek gruplu araştırma tasarımı şeklinde gerçekleştirildi. Araştırma, Temmuz-Aralık 2023 tarihlerinde Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi'nde 2. sınıf hemşirelik bölümünde öğrenim gören 60 öğrenciyle gerçekleştirildi. Veriler, Birey Tanılama Formu, Zaman, İpuçları ve Puan Çizelgesi ve Memnuniyet Anketi ile toplandı. Kaçış odası 6 kişiden oluşan toplam 10 grup ile gerçekleştirildi ve her grup sadece bir defa aktiviteye katıldı. V erilerin değerlendirilmesinde, SPSS 21.0 paket programı kullanıldı. V erilerin analizinde, demografik özellikleri tanımlamak için sayı yüzde dağılımı ve tanımlayıcı istatistikler yapıldı. Gruplardaki n sayısı 30'un altında olduğundan Mann Whitney U, Kruskal Wallis testi ve Spearman korelasyon analizi kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya katılan öğrencilerin memnuniyet puanlarını incelendiğinde, çoğunun (%85,2) kaçış odası yönteminin uygulanmasından memnun olduğu saptandı. Grupların toplam işlem süresi ortalaması 20,85±5,15, toplam puan ortalaması ise 56,80±2,50 olarak saptandı. Öğrencilerin gruplara göre toplam işlem süresi ve toplam puanları karşılaştırıldığında, gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olmadığı belirlendi (p>0,05). Grupların hepsi (%100) 1-3 ipucu kullandı. Öğrencilerin toplam işlem süreleri ile toplam puanları arasında pozitif yönde zayıf korelasyon olduğu belirlendi. Öğrencilerin kaçış odası yönteminin uygulanması sırasında kullandıkları süre, toplam puanları ve memnuniyet düzeyleri arasında ilişki olmadığı saptandıSonuç: Öğrencilerin hepsi verilen süre içerisinde oyunu tamamladı. Çoğu yüksek puan aldı, çok az ipucu kullandı ve çoğu oyundan memnun kaldılar. Öğrenciler kaçış odası yönteminin uygulanmasında kendilerini motive ettiğini, öğrenmelerine, el becerilerinin ve problem çözme becerilerinin gelişmesine yardımcı olduğunu, uygulamadan keyif aldıklarını, teori bilgilerini pratiğe aktardıklarını bildirdiler ve bu tür uygulamalara hemşirelik eğitiminde yer verilmesini önerdiler. Anahtar Kelimeler: Kaçış odası, oyunlaştırma, hemşirelik eğitimi, öğrenci, bakım 2024, 76 sayfa
Hemşirelik öğrencilerinin yenilikçilik özellikleri ile tıbbi yapay zekâ hazırbulunuşlukları arasındaki ilişki ve etkileyen faktörler
Amaç: Bu çalışmanın amacı hemşirelik öğrencilerinin yenilikçilik özellikleri ile tıbbi yapay zekâ hazırbulunuşlukları arasındaki ilişki ve etkileyen faktörlerin incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Bu araştırma tanımlayıcı nitelikte bir çalışmadır. Çalışma örneklemini Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesinde eğitim gören 616 hemşirelik bölümü öğrencisi oluşturdu. Veriler Öğrenci Tanıtım Formu, Bireysel Yenilikçilik Ölçeği ve Tıbbi Yapay Zekâ Hazırbulunuşluk Ölçeği ile toplandı. Verilerin analizinde, sayı, yüzde dağılımı, tanımlayıcı istatistikler, Mann Whitney U, Kruskal Wallis testi ve Spearman korelasyon analizi kullanıldı. Bulgular: Tıbbi yapay zekâ hazırbulunuşluk ölçeği ortalama puanı 75,77±12,63 ve öğrencilerin tıbbi yapay zekâ hazırbulunuşluk düzeyleri orta düzeyin üzerinde saptandı. Bireysel yenilikçilik ölçeği ortalama puanı 64,23±8,47, öğrencilerin bireysel yenilikçilik düzeylerinin düşük seviyede yer aldığı ve bireysel yenilikçilik ölçeği puanına göre değerlendirildiğinde ise 'kuşkucu' ve 'sorgulayıcı' grupta yer aldıkları saptandı. Öğrencilerin bireysel yenilikçilik ölçeği sınıflandırılmasına göre, %35,5'inin sorgulayıcılar ve kuşkucular, %18,6'sının gelenekçiler, %8,9'unun öncüler, %1,5'inin ise yenilikçiler grubunda yer aldıkları belirlendi. Öğrencilerin bireysel yenilikçilik sınıflaması ile tıbbi yapay zekâ hazırbulunuşluk ölçeği ortalama puanı arasında anlamlı fark olduğu bulundu (p <0,05). Sonuç: Öğrencilerin tıbbi yapay zekâ hazırbulunuşluk düzeylerinin orta düzeyin üzerinde olduğu, bireysel yenilikçilik düzeylerinin düşük seviyede yer aldığı ve bireysel yenilikçilik ölçeği puanına göre değerlendirildiğinde ise düşük düzeyde yenilikçiler, yüksek düzeyde sorgulayıcılar ve kuşkucular grubunda yer aldığı saptandı. Bireysel yenilikçilik ölçeği ile tıbbi yapay zekâ hazırbulunuşluk ölçeği arasında pozitif yönde zayıf korelasyon olduğu bulundu. Anahtar Kelimeler: Hazırbulunuşluk, hemşirelik, öğrenci, yapay zekâ, yenilikçilik
Onkoloji hastalarının manevi bakım gereksinimleri ile onkoloji hemşirelerinin manevi bakım yeterliliklerinin incelenmesi
Amaç: Onkoloji hastalarının manevi bakım gereksinimlerini ve onkoloji hemşirelerinin manevi bakım yeterliliklerini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma tanımlayıcı nitelikte olup araştırmanın örneklemini oluşturan hasta sayısı 324, hemşire sayısı 17'dir. Çalışmaya katılan hastalar Manevi Gereksinimler Ölçeği, çalışmaya katılan hemşireler ise Manevi Bakım Yeterlilik Ölçeği ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Hastalara uygulanan Manevi Gereksinimler Ölçeği'nde; Tanrısal alt boyutu altında olan "birinin kendi için dua etme" ihtiyacına duyduğu gereksinim (%56,8) olduğu belirlendi. Ölçeğin alt boyutlarından ikincisi olan Sanat ve Güzelliğin Değerini Bilme alt boyutunun altında olan "güzellikleri yaşamaya veya değer vermeye" ihtiyacının (%64,8) olduğu belirlendi. Ölçeğin alt boyutlarından üçüncüsü olan Anlam ve Amaç alt boyutunun altında yer alan "bu hastalık/tıbbi durumumun niçin meydana geldiğini anlamaya" (%43,8) ihtiyacının olduğu belirlenmiştir. Ölçeğin alt boyutlarından dördüncüsü olan Sevgi ve Ait Olma alt boyutunun altında yer alan "sevmek ve sevilmeye" (%71,3) gereksinim duyduğu belirlenmiştir. Ölçeğin alt boyutlarından beşincisi olan Ölüm ve Kararlılık alt boyutunun altında yer alan "hayatınızı gözden geçirmeye" (%49,2) ihtiyacının olduğu belirlenmiştir. Ölçeğin alt boyutlarından altıncısı olan Olumluluk/Minnettarlık/Umut/Barış alt boyutunun altında yer alan "olumlu bir bakış açısı sağlamaya" (%59,9) gereksinim duyduğu belirlenmiştir. Hemşirelere uygulanan; Manevi Bakım Yeterlilik Ölçeği'nin genel madde puan ortalaması 3,77 ± 0,45 olarak bulundu. Sonuçlar: Onkoloji hastalarının yarıdan fazlasının manevi bakım gereksinimi vardır. Bu hastalara manevi bakım hizmeti sunacak olan hemşirelerin manevi bakım yeterlilikleri orta düzeyde olup istenilen düzeyde olmadığı sonucuna varılmıştır.
Tip 2 diyabetes mellitus'lu hastalarda üç farklı şekilde alınan kan örneklerinde kan glukoz değerlerinin karşılaştırılması
Amaç: Bu çalışma Tip 2 Diyabetes Mellitus'lu hastalarda üç farklı şekilde alınmış kan örneklerindeki glukoz değerlerini karşılaştırmak amacıyla yapıldı. Gereç ve Yöntem: Araştırma Ocak 2018-Mayıs 2018 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi erişkin dahili kliniklerde yatmakta olan Tip 2 DM'li 100 hasta üzerinde yapıldı. Verilerin toplanmasında "Birey Tanıtım Formu" ve "Veri Kayıt Formu" kullanıldı. Bulgular: Açlık kapiller ilk kan damlaları ve venöz kan glukozu ölçüm değerleri arasında fark bulundu (p<0,05). Kapiller kandaki glukoz, venöz kandaki glukozdan %5 daha yüksek olduğu, yıkanmayan sağ elin kapiller ilk ve ikinci kan damlaları ile sabunla yıkanan sol elin kapiller ilk ve ikinci damlaları arasında farkın olmadığı bulundu (p>0,05). Sonuç: Tip 2 DM olan hastaların açlık kan glukoz değeri için hastaların yıkanmamış veya yıkanmış elin ilk veya ikinci kan değerini kullanabileceği sonucuna varıldı.
Hemşirelerin manevi bakım algıları ile manevi bakım yeterlilikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi
Amaç: Araştırma; hemşirelerin manevi bakım algıları ile manevi bakım yeterlilikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Araştırma, gerekli izinlerin alındığı tarihten itibaren Aralık 2017-Mart 2018 tarihleri arasında yürütülmüştür. Araştırma tanımlayıcı ve ilişkisel tipte olup, araştırmanın örneklemini 700 hemşire oluşturmuştur. Hemşirelerin maneviyat ve manevi bakım algılarını değerlendirmek için Maneviyat Manevi Bakım Dereceleme Ölçeği(MMBDÖ), hemşirelerin manevi bakım yeterliliklerini değerlendirmek için Manevi Bakım Yeterlilik Ölçeği(MBYÖ) kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde ortalama ve standart sapma, yüzde-frekans, Kruskall-Wallis, Mann-Whitney U, Spearman Korelasyon testleri ve Çoklu Regresyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan hemşirelerin yaş ortalaması 31,29±7,30 Min= 18 Max= 59'dur.MMBDÖ toplam puanı; 58,00±5,76 ve madde puan ortalaması ise 3,41±,33 olarak bulunurken, MBYÖ genel toplam puanı 91,52±,05 ve MBYÖ madde puan ortalaması ise 3,51±,50 bulunmuştur. Hemşirelerin yanıt verdikleri genel MMBDÖ ile MBYÖ arasında anlamlı bir ilişki belirlenmiş (r=-0,264, p<0,01), ayrıca MBYÖ'nün tüm alt boyutlar ile MMBDÖ arasında anlamlı ilişki bulundu (p<0,001). Sonuç: Elde edilen veriler sonucunda hemşirelerin manevi bakımla ilgili bilgi ve eğitim gereksinimlerinin olduğu, algılarının istenen düzeyde yüksek olduğu fakat yeterliliklerinin istenen düzeyde olmadığı belirlendi.
İntramüsküler enjeksiyon uygulama sonrası hastaların ağrı şiddeti ve memnuniyet düzeyleri açısından dorsogluteal ve ventrogluteal bölgelerinin karşılaştırılması
Amaç: Araştırma intramüsküler enjeksiyon uygulama sonrası hastaların ağrı şiddeti ve memnuniyet düzeyleri açısından dorsogluteal ve ventrogluteal bölgelerinin karşılaştırılmasını amaçlamıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırmanın örneklemini, Eylül-Aralık 2018 tarihleri arasında Manisa Şehir Hastanesi enjeksiyon polikliniğine sefalosporin etken maddeli antibiyotik gruplarından 2*1 gr dozuyla İM enjeksiyon yaptırmaya gelen 60 hasta oluşturmuştur. Araştırma tek gruplu yarı deneysel olarak yapılmıştır. Bulgular: DG bölgenin ağrı şiddeti puan ortalaması ort±ss=4,61±1,65, VG bölgenin ağrı şiddeti puan ortalaması ort±ss= 3,25±1,51'dir. VG bölgenin ağrı şiddeti ortalaması ile DG bölgenin ağrı şiddeti ortalaması arasında anlamlı fark bulunmuştur (t=5,900, p=0,000). Hastaların DG bölgede memnuniyet düzeyine yönelik seçeneklerde 'çok iyi' cevabı hiç alınamazken VG bölgede hastaların %21,7 si 'çok iyi' cevabını verdiği görülmüştür. Memnuniyet düzeyi arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (x2=12,551, p= 0.051). Sonuçlar: VG bölgede DG bölgeye göre daha az ağrı hissedilmiştir. VG bölgeden memnun kalma düzeyi DG bölgeye göre daha fazladır. Anahtar Kelimeler: ventrogluteal bölge, dorsogluteal bölge, ağrı şiddeti, memnuniyetlik düzeyi
Baş ağrısı ile acil servise başvuran hipertansiyonlu hastaların tedaviye uyumları ağrı ve hemodinamik parametreleri etkiler mi?
Amaç: Çalışmada baş ağrısı şikayeti ile acil servise başvuran hipertansiyonlu hastaların, mevcut hipertansiyon tedavisine uyumları neticesinde gözlemlenen hemodinamik parametreleri ve ağrıları üzerindeki etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel nitelikteki bu çalışma, baş ağrısı ile başvuran hipertansiyon tanısı almış 295 hasta ile yapıldı. Hastaların hemodinamik parametreleri ve ağrı şiddeti değerlendirildi. Hastaların tedaviye uyumu değerlendirmek için Hill- Bone Hipertansiyon Tedavisine Uyum Ölçeği kullanıldı. Bulgular: Hastaların sistolik kan basıncı puan ortalaması 184,97 ± 20,02, diyastolik kan basıncı puan ortalaması 92,97 ± 14,11, nabız hızı puan ortalaması 79,05 ± 15,18, O2 saturasyon değeri puan ortalaması 97,24 ± 1,51, vücut sıcaklığı değeri puan ortalaması 36,57 ± 0,35, solunum sayısı puan ortalaması 15,50 ± 2,67, ağrı şiddeti puan ortalaması 7,14 ± 1,11 olarak bulundu. Hastaların HT tedavisine uyum ölçeği ve alt boyutları değerlendirildiğinde; medikal alt boyutu 63 ± 2,53, beslenme alt boyutu 5,54 ± 1,70, görüşme alt boyutu 5,30 ± 1,64, tedaviye uyumu 21,48 ± 4,32 olduğu belirlendi. Hastaların tedaviye uyumun solunum sayısını etkilediği (p=0,027) ve solunum sayısı hipertansiyon tedavisine uyumun %17' sini tek başına açıkladığı saptandı (R2 =0,017). Sonuçlar: Hastaların sistolik kan basıncı ve diyastolik kan basıncı yüksek değerlerde, nabız hızı, O₂ saturasyonu, vücut sıcaklığı ve solunum sayısı da normal olduğu görüldü. Ağrı şiddetinin ise çok şiddetli sınıfında yer aldığı tespit edildi. Baş ağrısı ile acil servise başvuran hipertansiyonlu hastaların tedaviye uyumları ağrıyı ve kan basıncını etkilemedi ancak nabız hızını ve solunum sayısını etkiledi. Hastaların hipertansiyon tedavisine uyumsuz olduğu belirlendi.
Hemşirelerin subkutan heparin enjeksiyon uygulamasına ilişkin bilgi ve becerilerine eğitimin etkisi
Amaç: Bu çalışmanın amacı hemşirelerin SC enjeksiyon uygulaması konusunda bilgi eksikliklerini tespit etmek ve bu yönde bilgi, becerilerini artırmak için verilen eğitimin etkinliğini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Araştırma randomize kontrollü ön test-son test düzeninde deneysel bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini Afyonkarahisar ilinde bulunan bir devlet hastanesinde görev yapan (girişim grubu=21, kontrol grubu=21) 42 hemşire oluşturdu. Girişim grubuna SC enjeksiyon uygulaması konusunda eğitim verildi, kontrol grubuna bir girişim yapılmadı. Veriler üç izlem sonucunda toplandı. İzlemler iki gözlemci tarafından yapıldı. Birinci izlemde hemşirelerin SC enjeksiyon uygulamalarının bilgi önermeleri içeren soru formu, İkinci izlemde hemşirelere SC enjeksiyon uygulama hakkında verilen eğitim sonrası beceri kontrol listesi ve bilgi önermeleri içeren soru formu ve üçüncü izlemde beceri kontrol listesi ve bilgi önermelerini içeren formlar kullanıldı. Bulgular: Girişim ve kontrol grubundaki hemşirelerin eğitim öncesi (Z=-2,231, p=0,026), eğitim sonrası (Z=-5,590, p=0,000) ve eğitimden 1 ay sonrası (Z=-4,712, p=0,000) bilgi puanları ortalaması arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulundu. Girişim ve kontrol grubundaki hemşirelerin eğitim zamanlarına göre bilgi puanlarının istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulundu (p<0.05). Sonuç: SC enjeksiyon uygulaması konusunda eğitim alan hemşirelerin eğitim sonrasında bilgileri ve becerileri artmıştır.
Hemşirelerin yenilikçilik davranışlarının örgütsel yaratıcılığa etkisi
Amaç: Araştırma, hemşirelerin yenilikçilik davranışlarının örgütsel yaratıcılığa etkisinin belirlenmesi amacıyla planlandı. Gereç ve Yöntem: Araştırma tanımlayıcı ve kesitsel niteliktedir. Eylül-Kasım 2021 tarihleri arasında T.C Sağlık Bakanlığı Manisa İl Sağlık Müdürlüğü'ne bağlı Manisa Merkez Efendi Devlet Hastanesi ve Turgutlu Devlet Hastanesi kliniklerinde çalışan hemşirelerle yapıldı (n=510). Araştırma verileri, 'Hemşire Tanıtım Formu', 'Bireysel Yenilikçilik Ölçeği' ve 'Örgütsel Yaratıcılık Ölçeği' kullanılarak elde edildi. Veri analizinde SPSS 15. 0 paket programı kullanıldı. Veri analizi sürecinde, demografik özellikleri irdelemek için sayı yüzde dağılımı ve tanımlayıcı istatistikler kullanıldı. Kolmogorov Simirnov normallik testi ile verilerin normal dağılım gösterip göstermediği incelendi. Kolmogorov Simirnov testi sonucunda normal dağılım göstermediği belirlenen verilerin analizinde Mann Whitney U, Spearman korelasyon analizi ve Kruskal Wallis testi kullanıldı. Bulgular: Araştırmaya dâhil olan hemşirelerin yaş ortalamasının 33,39±7,81 olarak belirlenmiştir. Hemşirelerin bireysel yenilikçilik ölçeği ortalama puanı 64,21±8,87 dir. Hemşirelerin bireysel yenilikçilik ölçeği puanın ortalamanın altında bulunmuştur. Bireysel yenilikçilik kategorisi açısından hemşirelerin %37,5'unun kuşkucular kategorisinde olduğu saptanmıştır. Hemşirelerin çalışılan kurum, yaş, cinsiyet, hastanedeki yetki durumu, eğitim durumu, toplamda kurumda ve meslekte çalışma süresi, mesleği isteyerek seçme ve sevme durumları, mesleği yaparken meslektaşları tarafından desteklemeleri tutumlarını bireysel yenilikçi özelliklerini etkilediği belirlenmiştir (p<0,05). Hemşirelerin örgütsel yaratıcılık ölçeği ortalama orta düzey bulunmuştur (2,95±0,59). Hemşirelerin bireysel yenilikçilik özellikleri ile örgütsel yaratıcılık düzeyleri arasındaki ilişki incelendiğinde bireysel yenilikçilik ile örgütsel yaratıcılık düzeyleri arasında pozitif yönlü, zayıf ve istatistiksel olarak anlamlı ilişkilerin olduğu belirlendi Sonuç: Araştırmada hemşirelerin bireysel yenilikçilik ile örgütsel yaratıcılıkları arasında pozitif yönlü, zayıf, anlamlı ilişkilerin olduğu belirlendi. Hemşirelikte yenilikçi davranışların arttırılmasında inovasyonla ilgili eğitim programları ve yönetim desteğinin sağlanması önerilir. Anahtar Kelimeler: İnovasyon, yaratıcılık, örgütsel yaratıcılık, hemşirelikte yenilikçilik.