Flora
98 theses under this subject heading
Kütahya çevresi tek yıllık Silene L. (Caryophyllaceae) türleri üzerinde taksonomik, anatomik ve tıbbi araştırmalar
Bu çalışma Kütahya ve çevresindeki tek yıllık Silene L. türlerini tespit etmek amacıyla 2010-2012 yılları arasında çalışma bölgesinden toplanan örnekler üzerinde yapılmıştır. Yapılan bu araştırmada Silene L. cinsinin tek yıllık türleri belirlenmiş ve bu türlerin morfolojik ve tıbbi özellikleri, kök, gövde ve yaprak anatomisi ile bu türlerin yayılışı hakkında bilgiler verilmiştir. Araştırma sonucunda Kütahya ve çevresinde 4 farklı Silene L. türü tespit edilmiştir. Bunlar; Silene squamigera Boiss. subsp. squamigera, Silene conoidea L., Silene conica L., Silene subconica Friv. türleridir.
Çakırdağı'nın(Karaman)florası
Bu araştırma 2009- 2013 yılları arasında Çakırdağı'nın (Karaman) Florasını tespit etmek için yapılmıştır. Araştırma alanı Karaman ili sınırlan içerisinde olup, Davis'in Türkiye Florasında kullandığı Grid sistemine göre C4 karesine dahildir. Araştırma alanından 61 familya ve 270 cinse ait 516 takson tespit edilmiştir. Toplanan örneklerden 88 tanesi (% 17,1) Türkiye için endemiktir. Taksonların Fitocoğrafik elementlere göre dağılımı aşağıdaki gibidir: Iran-Turan elementi 154 (% 29,8), Akdeniz elementi 62 (%12,1), Avrupa-Sibirya elemeti 13(% 2,5), Geniş yayılışlı ve fitocografik bölgesi bilinmeyenler 287 (% 55,6)'dir. Çalışma alanında 2 takson Pteridophyta, 514 takson Spermatophyta divisiosuna aittir. Gymnospermae alt divisiosundan 4 takson, Angiospermae alt divisiosundan 510 takson tespit edilmiştir. İçerdiği takson sayısı bakımından en büyük familyalar: Asteraceae 76, Fabaceae 49, Brassicaceae 46, Poaceae 37, Lamiaceae 36, Caryophyllaceae 31, Boraginaceae 22, Apiaceae 16, Papaveraceae 15 ve Ranunculaceae 14' tür. En zengin cinsler: Astragalus 17, Medicago 12, Centaurea 11, Alyssum 11, Galium 9, Silene 8, Valerianella 8, Euphorbia 7, Salvia 6 and Veronica 6. Araştırma bölgesinde yayılış gösteren bitkilerin hayat formlarına göre dağılımları aşağıdaki gibidir: Terofitler 201 (% 39), Hemikriptofitler 200 (% 38,8), Geofitler 49 (% 9,5), Kamefitler 34 (% 6,6), Fanerofitler 27 (% 5,1), Vasküler Parazitler % 1.6 ve Hidrofitler 5 (% 1)'dir. Anahtar kelimeler: Flora, Çakırdağı, Karaman, Türkiye.
Şaphane Dağı (Kütahya) florası
ÖZET ŞAPHANE DA?I (KÜTAHYA) FLORASI Ahmet Zefer TEL Yüksek Lisans Tezi, Biyoloji Bölümü Danışman: Prof. Dr. Âdem TATLI Temmuz, 1995 Bu araştırma, Kütahya ili'nin Gediz ve Şaphane ilçeleri arasında yer alan Şaphane Dağı (2120 m.) florası üzerinde yapılmıştır. Sahadan 1994-1995 yılları arasında 458 takson toplanmış ve bunlar ayırım anaharları ile birlikte verilmiştir. Araştırma sonucu bölgeden toplanan bitkilerin 70 'i {% 15,3) B2 karesi için yenidir. Ayrıca 4? 'si {% 10,3) Türkiye için endemiktir. Bu endemiklerden 14 'ü (% 29.8) Akdeniz. 17 'si (% 36.2) İran-Turan elementidir. Fitocoğrafi bölgeleri tesbit edilen taksonlardan 68 'i (%40) Akdeniz. 60 'ı {% 35.1) tran-Turan ve 43 'ü (%25.1) Avrupa-Sibirya bölgesina aittir. Alandan toplanan bitkilerin hayat formlarına göre dağılımda Hemikriptof itler % 38.2 oran ile ilk sırayı almaktadır. Daha sonra sırasıyla Terof itler %31. Geof itler % 12.8, Kamefitler 969,3. Fanerof itler %5, 1, Nanofanerof itler % 3. Hidrof itler % 0.3 ve Vasküler yarıparazitler % 0,3 'dür. İhtiva ettiği tür sayısı bakımından alanda bulunan büyük familyalar Compositae (67). Leguminosae (44), Labia tae (38). Cruci ferae (26). Rosaceae (20). Umbel 1 i ferae (18). Caryophyllaceae (18), Liliaceae (18). Boraginaceae (17)'dir. Cinsler ise; Centaurea (12), Tri folium (9), Salvia (8). An t hem i s (8). Ranunculus (8). Astragalus (7). Bromus (7), Hypericum ( 7 ), Alyssum ( 6 ). Veroni ca ( 6 ), Allium ( 6 ) ' dır. Örnekler Dumlupmar Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi herbaruyumunda bulunmaktadır ve toplayıcı adından (Tel) sonraki numaralar bu her baryuma aittir. Anahtar kelimeler: Flora, Şaphane Dağı, Kütahya.
Demirlik ve Kulaksız dağları (Kütahya)
Bu çalışma Demirlik ve Kulaksız Dağları (Kütahya) florasını kapsamaktadır. Araştırma alanından toplanan bitki örneklerinin değerlendirmesi sonucu 57 familyaya ait 203 cins ve bunlara bağlı 200 tür, 65 alt tür ve 40 varyete tesbit edilmiştir. Bunlardan 41 takson B2 karesi için yeni kayıttır. Endemizm oranı %19'dir. Taksonların fitocoğrafik bölgelere dağılımı şöyledir: Iran-Turan elementleri %22.9, Akdeniz elementleri %7.5, Avrupa- Sibirya elementleri %4. 9' dur. Anahtar Kelimeler : Flora, Demirlik ve Kulaksız Dağları, Kütahya
Doğu Akdeniz bölgesi bitkileri
öz YÜKSEK LİSANS TEZÎ DOĞU AKDENİZ BÖLGESİ BİTKİLERİ DENİZ KARAÖMERLİOĞLU ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ BİYOLOJİ ANABİLİM DALI Danışman:Prof. Dr. Atabay DÜZENLİ Yıl: 1999, Sayfa:203 Jüri:Prof. Dr. Atabay DÜZENLİ Doç. Dr. K. Tuluhan YILMAZ Yrd. Doç. Dr. Necattin TÜRKMEN Bu çalışma; Doğu Akdeniz Bölgesi'nin sahip olduğu bitki türlerini ve bunların botaniksel özelliklerini ortaya koymak amacı ile yürütülmüştür. Doğu Akdeniz Bölgesine ait bitkiler ve bu bitkilere ait bilgiler (sistematik bilgiler, ömürleri, yapılan, hayat formları, kromozom sayılan, ilk ve son çiçeklenme zamanı, spor olgunlaşma zamam, Türkiye'de Grid sisteme göre bulunduğu kareler, Doğu Akdeniz Bölgesinde bulunduğu yerler, Türkiye'deki genel dağılımı, Dünyadaki genel dağılımı, habitat özellikleri, Türkiye'de bulunduklan minimum ve maksimum yükseklikleri, tip örnekleri, tanımlandığı yerler, endemizim durumu, fitocoğrafik bölgeler, Türkiye'deki tehlike sınıflan, Türkçe adlan, zehirli olanlar, tıbbi özelliğe sahip olanlar, sanayide kullanılanlar, gıda olarak değerlendirilenler, süs bitkisi olarak değerlendirilenler, kültürü yapılanlar) bir araya getirilmiş ve bu bilgilerin değerlendirilmesi yapılmıştır. Buna göre; Doğu Akdeniz Bölgesi florasının; 145 familya'ya ait 927 cins ve bu cinslere ait toplam 4106 tür ve tür altı düzeyde taksondan oluştuğu saptanmıştır. Bölge florasının en hakim familyalar olan Legüminosae 472 takson ve Composüae 463 takson içermektedir. En çok tür içeren ilk iki cinsten Astragalus 117 takson ve Verbascum 80 taksona sahiptir. Endemik takson sayısı ise 996 olup endemizm oram %24,4'dür. Bunlardan 933'ü Red Data Book'a göre beş farklı tehlike sınıfı içerisinde yer alır. Araştırma alanında saptanan 4106 bitkiden; 1291'i Akdeniz, 1017'si İran-Turan, 358'i Avrupa-Sibirya elementi ve 107'si kozmopolit taksonlardır. Araştırma alanında bulunan taksonlardan 828 takson tıbbi amaçlı olarak kullamlmaktadır. Saptanan taksonlardan 465 takson zehirli sınıfına girmektedir. 4106 taksondan 238'i gıda, 23'ü süs bitkisi, 78'inin kültürü yapılmakta ve 114'ü sanayi alanlarında kullamlmaktadır. Anahtar Kelimeler: Doğu Akdeniz, Flora, Takson, Fitocoğrafya, Endemizim.
Birecik Baraj Gölü alanı bitkileri, tehlike sınırları ve korunması
öz DOKTORA TEZİ BİRECİK BARAJ GÖLÜ ALANI BİTKİLERİ, TEHLİKE SINIFLARI VE KORUNMASI MUSTAFA ASLAN ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ BİYOLOJİ ANABİLİM DALI Danışman Yrd. Doç. Dr. Necattin TÜRKMEN Yıl : 2002, Sayfa ; 182 Jüri : Yrd. Doç. Dr. Necattin TÜRKMEN Prof. Dr. Atabay DÜZENLİ Prof. Dr. Hasan ÖZÇELİK Doç. Dr. K.Tuluhan YILMAZ Yrd. Doç, Dr. Halil ÇAKAN Bu araştırma; 1997-2001 yıllan arasında C 7 ve C 8 karesinde yer alan Birecik Barajı ve çevresindeki bitkilerin; floristik özelliklerini, tehlike sınıflarını ve tıbbi bitkilerini saptamak amacıyla yapılmıştır. Alandan yaklaşık olarak 1200 bitki örneğinin değerlendirmesi ile 71 familyadan 309 cins ve 621 tür ve türaltı seviyesinde takson saptanmıştır. Bu taksonlardan 107 'si C6 ve C7 karesi için yeni kayıt olarak belirlenmiştir. Tesbit edilen bitkilerin 16'sı (% 2.57) ülkemiz için endemiktir. Physalis ixocarpa Brot. ex Hornem. (Solanaceae) Türkiye florası için yeni bir kayıttır. Toplam 621 taksonun l'i Ptmdophyta, 620'si Spermatophyta divizyonlanna aittir. Gymnospermm alt divizyosu I taksonk, Angiospermae alt 4ivizyosu 619 taksonla temsil edilmiştir. Angiosperm'lerden 71 'i Monocotyledoneae, 548'i Dicotyledoneae sınıfına aittir. İhtiva ettikleri takson sayısına göre, çalışma alanındaki büyük familyalar; Fabaceae (113), Asteraceae (78), Poaceae (48), Brassicaceae (39), Lamiacae (33), Apiaceae (30), Çaryophyllaceae (22), Scrophukmaceae (18), Papaveraceae (14), Rosaceae (14) Ranunculaceae (13), Bomginaceae (13), Euphorbiaceae (12), Solanaceae {11) ve Liliaceae (10)'dır. Araştırma alanında fîtocoğrafik elementlerin dağılımı şöyledir; İran-Turan 138 (% 22.2), Akdeniz 114 (% 18.25), Avrupa-Sibirya 20(% 3.21), Kozmopolit 12 (% 1.93), Saharo- Indıan 1 (% 0,16) ve 336 (% 54.1) taksonun fitoçoğrafik bölgesi bilinmemektedir. IUCN Red Data Booka' göre 33 takson tehlike kategorilerine girmektedir. Bu bitkilerden 16'sı endemik, 17'si de endemik olmayan taksonlardır. Bu araştıma da 41 takson tıbbi bitki olarak tespit edilmiştir. Anahtar kelimeler : Flora, GAP Bölgesi, Birecik Barajı, tehlike altındaki bitkiler, halk ilaçlan.
Çankırı ili kent merkezi ve yakın çevresinin karayosunu (MUSCI) florası
Bu çalışma Çankırı kent merkezi ve yakın çevresinin karayosunu florasının teşhis edilmesi amacıyla yürütülmüştür. Çalışma alanı insan etkisinin durumu dikkate alınarak beş farklı bölgeye (zon) ayrılmış ve 2013-2014 yılları arasında farklı zamanlarda toplanan karayosunu örnekleri teşhis edilmiştir. Karayosunu örneklerinin teşhisi sonucunda 10 familya ve 27 cinse bağlı 66 takson tespit edilmiştir. 11 takson Çankırı ilinden, 1 takson ise A2 karesinden ilk defa rapor edilmiştir. Takson sayısı bakımından en zengin 5 familya sırasıyla; Pottiaceae (28), Brachytheciaceae (8), Grimmiaceae (7), Orthotrichaceae (7) ve Bryaceae (5)' dir. Sözü edilen bu familyaların araştırma alanındaki toplam takson sayısına oranı % 83,3 tir. Takson sayısı bakımından en zengin cinsler ise; Tortula (8), Orthotrichum (7), Syntrichia (7), Grimmia (6) ve Bryum (5) olarak bulunmuştur. Akrokarp taksonlar (52) floranın %78,8 lik bir kısmını temsil ederken, pleurokarp taksonlarda bu oran (14) % 21,2 dir. Tespit edilen taksonlar içerisinde en fazla rastlanan yaşam formu 29 taksonda görülen Tf dir. Bunu 13'er taksonla Cu ve Mr izlemektedir. Tuft 8, Ms ve Ts ise birer taksonla temsil edilmektedir. Araştırma alanında en fazla karayosunu toprak üzerinden toplanmış olup bu substratta Ceratodon purpureus ve Syntrichia ruralis en fazla rastlanan taksonlardır. İkinci sırada ise insan yapımı alanlarda (beton, asfalt, taş duvar, vb.) toplanan karayosunları gelmektedir ve Tortula muralis en çok toplanan taksondur. Bu substratları sırasıyla kaya ve ağaç üzerleri takip etmiştir. Grimmia trichophylla kaya üzerlerinde, Orthotrichum diaphanum ise ağaç üzerlerinden en sık not edilen karayosunu türleridir. Örnek toplanan lokaliteler dikkate alındığında en sık ve bol bulunan karayosunları arasında; Ceratodon purpureus (23), Syntrichia ruralis (17), Grimmia trichophylla ile Bryum argenteum (11), Tortula subulata'nın ise 10 farklı lokaliteden kaydı verilmiştir. Çalışma alanında farklı lokalitelerden toplanan 235 taksondan 104 adetinin (% 44,2) sporofit taşıdığı gözlemlenmiştir. Sporofit taşıyan 104 takson içerisinde 7 pleurokarp ve 97 akrokarpın varlığı söz konusudur. En fazla sporofit taşıyan örnekler; Tortula muralis (13 örnek), Funaria hygrometrica (8 örnek), Grimmia trichophylla (8 örnek), Tortula subulata (7 örnek), Orthotrichum diaphanum (6 örnek) ve Tortula inermis (6 örnek) olarak tespit edilmiştir. Çalışma alanında tespit edilen 235 taksondan 45'i kategorik değişkenlerle %5 önem ile anlamlı ilişkiler belirlenmiştir.
Çankırı Alpsarı Göleti ve civarı karayosunu florası
Yapılan bu çalışmada; Alpsarı Göleti ve Civarından (Çankırı) toplanan 332 karayosunu örneğinin; mikroskop altında teşhis edilmesi sonucunda; 15 familya ve 31 cinse ait 73 takson (tür, alt tür ve varyete seviyesinde) tespit edilmiştir. Takson sayısı bakımından en zengin 5 familya sırasıyla: Pottiaceae (26), Brachytheciaceae (10), Grimmiaceae (7), Orthotrichaceae (6), Bryaceae (5). Takson sayısı bakımından en zengin 7 cins: Grimmia (6), Syntrichia (6), Orthotrichum (6), Bryum (5), Tortula, (4) Brachythecium (4) ve Homalothecium (4) olarak bulunmuştur. Akrokarp taksonlar (54) floranın %75'lik kısmını temsil ederken, pleurokarp taksonlarda bu oran (18) %25'dir. Bu bulgular ışığında; Çankırı ili için ilk defa kaydı verilen taksonlar şunlardır: Funaria hygrometrica (Hedw.), Grimmia alpestris (F.Weber & D.Mohr) Schleich., Bryum pallens (Sw. ex anon.) A2 karesi için ilk defa kaydı verilen taksonlar ise: Ceratodon conicus (Hampe) Lindb., Weissia longifolia (Mitt.), Bryum intermedium (Brid.) Blandow, Grimmia crinita Brid, ve Tomentypnum nitens (Hedw.) Loeske'dir. Pterygoneurum subsessile (Brid.) Jur. Türkiye'den ikinci defa kaydı verilmektedir. Ayrıca, P. crossidioides (W. Frey, Herrnst. & Kurschner) Türkiye'den ilk defa rapor edilmektedir. Dünya üzerinde daha önce İsrail ve Macaristan'da kaydı verilen bu tür, kurak alanlarda yayılış gösteren nadir bir türdür.
Tosya (Kastamonu) ilçesinin florası ve etnobotaniği
Bu çalışma, Tosya (Kastamonu) ilçesinin floristik ve etnobotanik özelliklerini tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Araştırma alanından 2014-2016 yılları arasında farklı vejetasyon periyotlarında yapılan arazi çalışmaları sonucunda 1058 adet bitki örneği toplanmış, teşhis çalışmaları sonucunda 97 familyaya ait 409 cins ve bu cinslere ait 796 tür, 13 alttür ve 7 varyete olmak üzere toplam 816 takson belirlenmiştir. Araştırma alanında saptanan taksonların 5'i Pteridophytha, 811'i Spermatophyta bölümüne aittir. Spermatophyta bölümündeki taksonlardan 10'u Gymnospermae, 801'i Angiospermae alt bölümüne girmektedir. Angiospermae'lerin 713'ü Dicotyledones, 88'i ise Monocotyledones sınıfına aittir. En çok takson içeren familyalar Asteraceae (96 takson, % 11.76), Fabaceae (77 takson, % 9.44), Lamiaceae (49 takson, % 6.0) ve Brassicaceae (49 takson, % 6.0)'dir. En çok takson içeren cinsler ise Astragalus (20), Silene (11) ve Veronica (11)'dır. Alandaki endemik takson sayısı 79 olup endemizm oranı % 10.29'dur. Taksonların bitki coğrafyası bölgelerine göre dağılımı ise şöyledir: Avrupa-Sibirya 143 (% 17.53), İran-Turan 114 (% 13.97), Akdeniz 66 (% 8.09) ve çok bölgeli veya fitocoğrafik bölgesi bilinmeyenler 493 (% 60.41)'dir. A4 karesi için 23, A5 karesi için 24 takson yeni kayıttır. Bu araştırma sonucunda bilim dünyası için Solenanthus abayi Yıld. & G. Tuttu (Boraginaceae) isminde bir yeni tür saptanmış ayrıca Erysimum pseudopurpureum Polatschek (Brassicaceae) türü ülkemizden 123 yıl sonra ikinci kez kaydedilmiştir. Etnobotanik özelliklerin belirlenmesi amacıyla araştırma alanında 200 kaynak kişi ile görüşülmüş, 226 ilköğretim ve lise öğrencisiyle anket yapılmıştır. Çalışmalar sonucunda 46 familya ve 111 cinse ait 135 taksonun yöre halkı tarafından kullanıldığı tespit edilmiştir. Bunların 103'ü tıbbi, 93'ü gıda, 18'i çay, 12'si eşya yapımı, 9'u hayvan yemi, 8'i baharat, 6'sı boya, 5'i süs bitkisi, 4'ü yakacak ve 8'i değişik amaçlarla kullanılmaktadır. Etnobotanik özellikli en fazla takson içeren familyalar sırasıyla; Rosaceae 20 (% 14.81), Asteraceae 15 (% 11.11), Lamiaceae 10 (% 7.40), Fabaceae 8 (% 5.93) ve Brassicaceae, Poaceae, Polygonaceae 5 (% 4.98) olarak belirlenmiştir. Bu çalışmada ayrıca 45 bitkiye ait yöresel isimler sunulmuştur.
Süleymanlı-Ovacık-Aşağıovacık köyleri (Çankırı/merkez) arasındaki jipsli sahanın florası
Bu çalışmada Çankırı ilinin Süleymanlı, Ovacık ve Aşağıovacık köyleri arasındaki bölgenin florası incelenmiştir. Alan Davis'in kareleme sistemine göre A4 karesinde yer almaktadır. 2020-2021 yılları arasında yapılan arazi çalışması sonucunda yaklaşık 600 bitki örneği toplanmıştır. Toplanan örneklerin teşhisi sonucunda 49 familya ve 191 cinse ait 307 tür ve türaltı takson tespit edilmiştir. Taksonların 49 tanesi Türkiye için endemiktir ve endemizm oranı %16'dır. Taksonların fitocoğrafi bölgelere göre dağılımı; 89 (%28,9) İran-Turan elementi, 11 (%3,6) Avrupa-Sibirya elementi, 19 (%6,2) Akdeniz elementi, 189 (%61,3) geniş yayılışlı veya fitocoğrafik bölgesi belli olmayan taksonlardır. En çok takson içeren ilk üç familya Asteraceae, Fabaceae, Poaceae'dir. Bazı dar yayılışlı endemik taksonların yayılışıyla ilgili yeni bilgiler elde edilmiştir. Türkiye florasındaki betimlerine uymayan bazı örnekler açıklanmıştır. Çalışmamızda bilim dünyası için yeni olarak Marrubium sivasense Aytaç ve ark. ve Marrubium trachyticum Boiss.'un yeni bir hibriti tespit edilmiştir.
Gaziantep il merkezi ve çevre köylerinin floristik kompozisyonunun hemerobik açıdan incelenmesi
Bu çalışmada, nüfus bakımından ülkemizdeki en büyük kentlerden biri olan Gaziantep İl merkezi ve çevresindeki köylerin florası incelenerek, hemerobi (doğallık derecesi) açısından değerlendirilmiştir.Çalışma kapsamında İl merkezi ve çevre köylerini kapsayan 215 örnek parsel belirlenmiş ve bu alanlarda bulunan floristik yapı ortaya konulmuştur. Çalışma sonucunda, alanda toplam 87 familya ve 258 cinse ait tür ve tür altı seviyede 395 takson tespit edilmiştir. Bu taksonlardan 18'i endemik olup toplam tür sayısı içerisinde egzotik ve dikili-doğal türlerin sayısı 119'dur. IUCN Tehlike kategorilerine göre endemik taksonların 2'si CR, 4'ü VU, 12'si ise LR kategorisindedir. Örnek parsellerde tespit edilen floristik yapı, TWINSPAN Multivariate istatistik programında, taksonların parsellerde bulunma/bulunmama durumuna göre analize edilmiş ve bunun sonucunda 7 farklı bitki grubu elde edilmiştir. Ayrıca, alandaki floristik içeriğe bağlı olarak 17 farklı biyotop tipi tespit edilmiştir. Tespit edilen taksonların, ait olduğu alanların floristik yapılarının hemerobi skalasındaki yerleri belirlenmiştir. Çalışmada, farklı biyotopları temsil eden örnek parsellerden alınan toprak örneklerinin bazı fiziksel ve kimyasal analizleri yapılmıştır. Elde edilen toprak analiz verileri MVSP (Multi Variate Statistical Package) programı ile istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Toprak örneklerinin,özellikle kent ortamlarında yapı ve içerik yönünden doğallığının kaybolduğu ve alandaki floristik kompozisyonun bu doğrultuda yüksek sinantropik özellik gösterdiği tespit edilmiştir.
Halfeti ve yakın çevresinde kullanılan tıbbi ve aromatik bitkilerin araştırılması
Bu çalışmayla Şanlıurfanın Halfeti ilçesi ve çevresindeki köylerde yetişen tıbbi ve aromatik bitkiler ile, insan sağlığı açısından ve ekonomik olarak değerli, bilinen veya bilinmeyen, halk tarafından kullanılan bitkiler tesbit edilmiştir. Çalışmamızda Şanlıurfa iline bağlı Halfeti İlçesi ve ilçeye bağlı köyler olmak üzere toplam 40 yerleşim bölgesinde yerel halk ile gönüllülük usulüne göre yüz yüze anket çalışması yapılmıştır. Ankete %34 kadın ve %67 erkek olmak üzere toplam 101 kişi katılmıştır. Ankete katılanlara yörelerinde bulunan tıbbi aromatik bitki türlerini ve hangi amaçla kullanıldığı konusunda sorular sorulmuştur. Yapılan çalışmalarda 39 familyaya ait toplam 75 tür tespit edilmiştir. Bu bitkilerin çalışmamızın yöre halkının hangi amaçla kullanıldığı, bitkinin kısımları, kullanım şekli (doğrudan, tek veya karışım) ve sıklığının araştırılması yapılmıştır. Hem gıda hem de tıbbi amaçlı kullanılan bitkiler:40 tür (A. sativum, P. vera, R. coriaria vb.) Tıbbi ve yem amaçlı kullanılan bitkiler:11 tür(S. cerinthifolia, E. orientalis vb.) Sadece tıbbi amaçlı kullanılan bitkiler: 30 tür(A. arabica, A. hyalina vb.) Süs veya nazarlık olarak kullanılan bitkiler: 10 tür (O. Basilicum, R. Officinalis, P. harmala vb.), insan sağlığında doğrudan kullanımı olmayan bitkiler: 2 tür (S. Halepense vb.), en sık kullanılan bitki: T. polium olup 26 ankette,: C. insulare 11 ankette, T. terrestris ise 10 annkette kullanımı tesbit edilmiştir. Ticari amaçlı tarımı yapılan bitkiler ise P. vera, A. sativum, R. Coriaria, V. vinifera, O. europaea vb. türlerdir. Bölgede Yetişmeyip Kullanılan tıbbi amaçlı kullanılan tek tür ise: C. limon dur. Familyaların bulunma oranına göre en sık rastlanan Lamiaceae familyası olup %16 oranında 12 tür ile temsil edilmektedir. Hastalık çeşidine göre iç hastalıklarda: A. Sativum vb, KBB ve Solunum hastalıklarında: S. Libanotica vb. Bazı bitkilerin ise Halfeti yöresine özgü kullanımları olduğu (P. Vera, S. Colorata, A. Striata vb.) tesbit edilmiştir
Ovacık (Karabük) ve çevresinin flora ve etnobotanik özellikleri
Araşırma alanı Karabük ilinin Ovacık ilçesi ve çevre köyleridir. Araştırma alanında Şubat 2015 ve Şubat 2016 yıllarında gerçekleştirilen arazi çalışmaları sonucunda 283 bitki örneği toplanmıştır. Toplanan bitkilerin teşhis edilmesi sonucu 58 familyaya ait 163 cins ve 237 takson tespit edilmiştir. Alanında en fazla taksona sahip familyalar 28 (%11.81) takson ile Fabaceae, 25 (%10.55) takson ile Asteraceae ve 18 (%7.59) takson ile Lamiaceae familyalarıdır. Cins sayısı bakımından en zengin familyalar Asteraceae 17 cins, Fabaceae 15 cins, Lamiaceae 14 cins ve Rosaceae 12 cinstir. Endemik olan 15 adet tür tesit edilmiştir.Araştırma alanından toplanan bitki örneklerinin % 10'u (24 takson) İran-Turan, %12'si (29 takson) Akdeniz ve %18'i (43 takson) Avrupa-Sibirya fitocoğrafik bölgeleri elementi olup %59'u (141 takson) çok bölgeli ve bilinmeyen taksonlardan oluşmaktadır. Etnobotanik açıdan ise bölge halkının çeşitli amaçlarla kullandığı 62 adet tür tespit edilmiştir.Etnobotanik amaçla en çok kullanılan familya 8 tür ile Rosaceae familyasıdır. Daha sonra sırasıyla 5 tür ile 4 tür ile Fabaceae ve Liliaceae familyaları gelmektedir. Asteraceae 3, Corylaceae, Fagaceae, Iridaceae, Poaceae, Polygonaceae ve Primulaceae familyaları 3 tür ile temsil edilmektedir.
Manisa ve yöresi sultani çekirdeksiz üzüm bağlarının genel küf florası ve okratoksijenik küf varlığının saptanması
Bu çalışmada Manisa ili ve çevresindeki 8 ilçe ile merkezlerdeki (Alaşehir- Kavakiıdere- Yeşilyurt, Sarıgöl, Turgutlu, Salihli, Saruhanlı, Ahmetli) toplam 20 çekirdeksiz sultani üzüm bağı istasyon olarak seçilip bağların genel küf florası ve potansiyel okratoksijenik olanların varlığı ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu amaçla bağlardan toprak, ben düşme yaş üzümü, hasat yaş üzümü ve kuru üzüm örnekleri elde edilmiştir. Alınan örneklere öncelikle geleneksel küf izolasyon yöntemleri uygulanarak küf sayımları yapılmış ve sonuçlar şekillere yansıtılmıştır. Bütün örneklerden elde edilen izolatların tanılamaları yapılmıştır. Tanımlanan 9 genusa ait 47 küf türünün 23'ü Aspergillus, 15'i Penicillium, 2'si Altemaria, 2'si Cladosporium Yer tanesi de Dreschlera, Fusarium, Gliocladium, Rhizomucor ve Trichoderma genuslarına aittir. Tanımlanan türler içersinde yeralan A. ochraceus, A. auricomus, A. awamori, A. fumigatus, A. terreus,A.sydowi, A. versicolor, A. candidus, P. funiculosum, P. viridicatum, P. commune potansiyel Okratoksin A üretme yeteneğinde olarak bilinen türlerdir. Çalışmada ayrıca bütün türlerin koloni ve mikroskobik görünümlerine ait fotoğraflarına da yer verilmiştir.Anahtar Kelimeler: Manisa, Küf, Mikotoksin, Okratoksin-A, Aspergillus, Penicillium.
Beydere Köyü (Manisa) florası
Bu çalışma 2005-2007 yılları arasında Batı Anadolu'da Manisa iline bağlı Beydere Köyü'nün florasını tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Çalışma sonucunda araştırma alanında 63 familyaya ait toplam 382 vasküler bitki taksonu belirlenmiştir. Bu taksonların fitocoğrafik bölgelere göre dağılımı şöyledir: Akdeniz %25.91, Avrupa-Sibirya % 3.43 ve İran-Turan %1.85'dir. Bölgede endemizm oranı %1.85'dir. Araştırma bölgesinde en çok türü bulunan familyalar sırasıyla Fabaceae % 13,8 (53 takson), Asteraceae % 11,8 (45 takson), Poaceae % 8,6 (33 takson), Brassicaceae % 5,7(22 takson), Apiaceae % 5,2 (20 takson), Lamiaceae % 4,6 (18 takson), Rosaceae % 4,4 (17 takson), Caryophyllaceae % 3,8 (15 takson), Boraginaceae % 2,8 (11 takson), Liliaceae % 2,8 (11 takson)'dir.
Üçpınar beldesi Manisa florası
ÖZETÜÇPINAR BELDESİ (MANİSA) FLORASISinem CAVLANYüksek Lisans Tezi, Biyoloji Anabilim DalıTez Yöneticisi: Yrd.Doç.Dr. Levent ŞIKAralık 2007Bu çalışma 2005-2007 yılları arasında Batı Anadolu'da Manisa iline bağlı Üçpınar Beldesi'nin florasını tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Çalışma sonucunda araştırma alanında 66 familyaya ait toplam 407 vasküler bitki taksonu belirlenmiştir. Bu taksonların fitocoğrafik bölgelere göre dağılımı şöyledir: Akdeniz %15.97, Avrupa-Sibirya % 3.68 ve İran-Turan %1.71. Bölgede endemizm oranı %1.22'dir. Araştırma bölgesinde yeralan en çok takson içeren familyalar sırasıyla Fabaceae %13.5 (55 takson), Asteraceae % 12.2 (50 takson), Poaceae % 8.5 (35 takson), Brassicaceae %4.6 (19 takson), Apiaceae % 5.1 (21 takson), Lamiaceae % 4.7 (19 takson), Rosaceae %4.1 (17 takson), Caryophyllaceae % 3.6 (15 takson), Boraginaceae % 2.7 (11 takson), Liliaceae % 2.4 (10 takson)'dur. Anahtar kelimeler: Flora, Üçpınar, Manisa, Türkiye
Beylikova ilçesinin (Eskişehir) florası
Çalışma alanı olarak seçilen Beylikova, Eskişehir'in ilçesi olup ilçe merkezinin kuzeydoğusunda yer alır. Davis'in kareleme sistemine göre B3 karesinde yer almaktadır. Beylikova ilçesinin flora tespiti için 2009-2010 yılları arasında ilçe ve çevre köylere periyodik olarak gidilerek 830 vasküler bitki toplanmıştır. Toplanan bitki örnekleri herbaryum tekniklerine uygun olarak preslenip kurutulmuştur. Bitki örneklerinin tayinleri Davis'in ?Flora of Turkey and The East Aegean Islands? adlı eserinden faydalanılarak yapılmıştır. Yapılan tayinler sonucunda; 45 familya, 148 cins, 211 tür ve tür altı takson tespit edilmiştir. Endemizm oranı %9.24'tür. en fazla taksona Asteraceae, Lamiaceae ve Fabaceae familyaları sahiptir. Çalışma alanındaki taksonların fitocoğrafik dağılımlarına bakıldığında; İran-Turan %12.7, Avrupa-Sibirya %6,3 ve Akdeniz %5.2 elementi olduğu belirlenmiştir. Diğerleri ya geniş yayılışlı ya da fitocoğrafik bölgesi belirlenemeyenlerdir.
Baran dağı'nın (Kaman-Kırşehir) florası
Bu çalışma, İç Anadolu Bölgesi'nde Kırşehir ili Kaman ilçesi sınırları içerisinde yer alan Baran Dağı'nın florasını belirleyerek, Türkiye'nin bitki çeşitliliğinin ortaya çıkarılmasına katkı sağlamak amacıyla yapılmıştır. Araştırma alanı P. H. Davis'in grid sistemine göre B5 karesi içerisindedir. Bitki coğrafyası bakımından ise İran-Turan Flora bölgesinde yer almaktadır. 2019-2021 yılları arasında sürdürülen arazi çalışmaları sonucunda 1550 adet bitki örneği toplanmıştır. Teşhisler sonucunda 68 familya ve 232 cinse ait 413 bitki taksonu belirlenmiştir. Teşhis edilen bitkilerden 52 takson B5 karesi için yeni kayıt, 39 takson ise endemik olup endemizm oranı %9,44'dür. Alandaki bitkiler fitocoğrafik bölgelere göre şöyle dağılım göstermektedir: Avrupa-Sibirya elementleri %5,32, İran-Turan elementleri %19,12 Akdeniz elementleri %5,56, geniş yayılışlı ve fitocoğrafik bölgesi bilinmeyenler ise %52,78'dir. Araştırma alanında 28 cinse ait, tür ve tür altı düzeyde 42 taksonla Asteraceae familyası hem en çok cins hem de en çok takson içeren familya olmuştur. En çok taksona sahip cins ise 10 taksonla Medicago L. sp.'dir. Taksonların Raunkiaer (1934)'in hayat formlarına göre dağılımı şöyledir: 83 (%20,09) Fanerofit, 51 (%12,34) Kamefit, 163 (%39,46) Hemikriptofit, 16'sı Geofit olmak üzere 28 (%6,77) Kriptofit ve 88 (%21,3) takson Terofit'tir.
Bardız çayı vadi florası (Şenkaya-Erzurum)
Bu çalışmada, Kuzey Doğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan Erzurum ili Şenkaya ilçesine bağlı Bardız Çayı Vadi florasının incelenmesi sonucunda alanda farklı familyalara ait farklı bitki taksonları belirlenmiştir. Çalışma alanı Sarıkamış Allahuekber Dağları Milli Parkı'nın sınırları içerisinde yer almaktadır. Yükselti 1300-2850 m arasında olup Avrupa-Sibirya ile İran-Turan floristik bölgelerinin kesişiminde yer almakta ve Avrupa-Sibirya floristik alanın etkileşimi altındadır. P. H. Davis'in grid sistemine göre A9 karesi içerisinde yer almaktadır. 2019-2021 yılları arasında yapılan 18 arazi çalışmasında toplam 517 bitki örneği toplanmıştır. Yapılan bitki teşhisleri sonucunda 48 familyaya ait 195 cins ve bu cinslere ait toplam 337 takson tespit edilmiştir. Bu taksonlardan 19'u endemik, 3'ü ise nadir bitki kategorisindedir. Endemizm oranı %5,63 olarak hesaplanmıştır.
Sof dağı (Gaziantep) florası
11 OZ SOF DAĞI (GAZİANTEP) FLORASI ÖZUSLU, Ergün Yüksek Lisans Tezi, Biyoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Elman İSKENDER Ocak 2003, 125 sayfa Bu çalışma 1 999-2002 yılları arasında Sof dağlarının florasını tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Bu çalışma Gaziantep'te yapılan ilk floristik çalışma olması bakımından orijinaldir. Sof Dağı Gaziantep il sınırları içinde olup, grid sistemine göre C6 karesinde ve İran - Turan fitocoğrafik bölgesi içerisinde bulunmaktadır. Araştırma alanından 2088 bitki örneği toplanmış, toplanan bitki örneklerinin değerlendirilmesi sonucunda alanda 65 familya ve 231 cinse ait 420 takson tespit edilmiştir. Bu taksonlann 3'ü Pteridophyta, 417'si Spermatophyta üyesidir. Bu taksonlardan, 36 takson Türkiye için endemiktir. Bitkilerin fitocoğrafik bölgelere dağılım yüzdeleri ise, İran - Turan elementi 122 (% 29 ), Akdeniz elementi 72 ( %17 ), Avrupa - Sibirya elementi 11 (% 3) 'dir. Toplam taksonun % 51 'i ise geniş yayılışlı ve bölgesi kesin karar verilemeyenlerdir. Alanda en çok taksona sahip olan familyalar, Fabaceae 47 (% 11,1), Asteraceae 39 (% 9,2), Lamiaceae 42 (%10), Rosaceae 23 (%5,4), Poaceae 22 (%5,2), Liliaceae 19 (% 4,7)'dir. Alanda en çok türe sahip olan cinsler ise şöyledir; Vicia 11, Salvia 11, Astragalus 8, Trifolium 8 'dir. Anahtar kelimeler: Gaziantep, Sof Dağı, Flora, Sistematik, Türkiye.
Kurtdüzü sırtları ve çevresi(Bitlis) florası
Araştırma alanı, Bitlis ili sınırları içinde yer alan Kurtdüzü Sırtları ve çevresidir. Çalışma alanından Mart 2010 ? Haziran 2012 tarihleri arasında 653 bitki örneği toplanmıştır. 52 familya ve 183 cinse ait, 302 tür ve türaltı takson tespit edilmiştir. 17 takson endemik olup endemizm oranı % 5,6' dır. Taksonların fitocoğrafik bölgelere dağılımı ise şöyledir: İran-Turan elementleri 98 (% 32,4), Akdeniz elementleri 13 (% 4,3), Avrupa-Sibirya elementleri 20 (% 6,62), çok bölgeli ve bölgesi belirlenemeyen 171 (% 56,7) taksonlardır.
Yediler tepesi ve çevresinin(Keskin-Kıkırkkale) florası
Araştırma, Kırıkkale'nin güneyindeki Keskin ilçesinin yaklaşık 8 km kuzeybatısında yer alan bölgede gerçekleştirilmiştir. Çalışma alanından Mart 2011-Eylül 2012 tarihleri arasında 672 bitki örneği toplanmıştır. 46 familya ve 177 cinse ait, 310 tür ve türaltı takson tespit edilmiştir. Toplam 43 takson Türkiye için endemiktir. Endemizm oranı %13,8'tir. Taksonların fitocoğrafik bölgelere göre dağılımı ise şöyledir: 74'ü İran-Turan Elementi (%23,8); 23'ü Akdeniz Elementi (%7,41); 11'i Avrupa-Sibirya Elementi (%3,54); 202'si çok bölgeli ve bölgesi belirlenemeyen (%65,1) taksonlardır.
Hasanlar Baraj Gölü (Düzce) ve çevresinin florası
Bu çalışma Hasanlar Baraj Gölü (Düzce) ve Çevresinin Florası adı altında Düzce Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Orman Mühendisliği Ana Bilim Dalı, Orman Botaniği Programında yüksek lisans tezi olarak hazırlanmıştır.Hasanlar Barajı Düzce'nin kuzey doğusunda, Batı Karadeniz Bölgesi'nde bulunmaktadır. Araştırma alanının toplamı 5000 ha'dır. Yüksekliği 100 ile 1200 m yükseklikler arasında değişmektedir. Araştırma alanı, Avrupa- Sibirya Flora alanı ile Akdeniz Flora alanının geçiş zonunda bulunmaktadır.2007 ve 2008 yıllarında yapılan 48 arazi çalışması sonucunda 1303 adet bitki toplanmıştır. Teşhisler sonucunda 93 familya ve 295 cinse ait 537 takson tespit edilmiştir. Araştırma alanı, Flora of Turkey'in kareleme sistemine göre A3 karesi içerisindedir. Teşhis edilen bitkilerden 62 adedinin A3 karesi için yeni kayıt olduğu saptanmıştır. Toplanan bitkilerden 16 adedi endemik olup, endemizm oranı % 2, 98'dir. Alandaki bitkiler fitocoğrafik bölgelere göre şöyle dağılım göstermektedir: Avrupa-Sibirya elementleri: % 25.33, İran-Turan elementleri: % 1,67 Akdeniz elementleri % 14,15'tür. % 58.85 ise geniş yayılışlı ya da fitocoğrafik bölgesi bilinmeyenlerdir.En çok cins içeren familya 34 cinsle Asteraceae (Compositae), en çok tür içeren familya 66 türle Fabaceae (Leguminosae) , en büyük cins ise 12 taksonla Trifolium olmuştur.Raunkiaer'in hayat formlarına göre dağılım ise şöyledir: 79 (% 14.71 ) Phanerophytes, 19 (% 3.54) Chamaephytes, 232 (% 43.20) Hemicryptophytes, 55 (%10.24) Cryptophytes [48 (% 8.94) Geophytes + 7 (%1.30) Hydrophytes] ve 139 (% 25.88) Therophytes. 13 (% 2.43) taksonun hayat formu ise bilinememektedir.Anahtar kelimeler: Flora, Raunkiaer, Hasanlar Barajı, Yığılca, Düzce
Sülüklügöl (Bolu - Mudurnu, Göynük / Adapazarı - Akyazı) çevresinin florası
Sülüklügöl (Bolu - Mudurnu, Göynük / Adapazarı - Akyazı) Çevresinin Florası adlı çalışma 2009 ve 2010 yılları arasında gerçekleştirilmiştir. Sülüklügöl Batı Karadeniz Bölgesinde, Mudurnu Vadisinde yer almaktadır. Kuzeybatı - Güneydoğu yönünde yer alan araştırma alanı, deniz seviyesinden 200-1650 m arasında yer alır. Araştırma alanı yaklaşık 6200 ha.'dır.Araştırma Alanı, P.H.Davis'in kare sistemine göre A3 karesinde yer almaktadır. Alan, Avrupa-Sibirya ve Akdeniz Fitocoğrafik bölgelerin etkisi altındadır. Ayrıca alanın güney kısımlarında Batı Karadeniz'den İç Anadolu'ya doğru step geçişinde İran-Turan etkisi de görülmektedir.Dere yatağında meydana gelen heyelan sonucu oluşan Sülüklügöl, 1968 yılında tabiatı koruma alanı ilan edilmiştir. Bu çalışma ile gelecekte yazılacak olan Bolu ve Adapazarı floralarına destek olmak, endemik türlerin belirlenmesi, A3 karesi için yeni kayıtların bulunması amaçlanmıştır.Çalışma sonucunda alanda 79 familya, 227 cins altında toplam 406 takson teşhis edilmiştir. 38 bitki taksonu endemik olup, endemizm oranı %9,36`tir. Bitkilerin fitocoğrafik bölgelere göre dağılımı; %26,35 Avrupa-Sibirya, %8,62 Akdeniz, %4,93 Iran-Turan, %60,10 Geniş yayılışlı ve bilinmeyen şeklindedir. Raunkier'in hayat formlarına göre sınıflandırması %16,21 Fanerotif, %13,47 Kamafit, %38,40 Hemikriptofit, %12,22 Geofit, %1,25 Helofit, %18,45 Terofit şekl,nde olmuştur. Toplanan örnekler DUOF Herbaryumu, eş örnekleri ise NGBB Herbaryumu'nda muhafaza edilmektedir.