Flora
Bu konu başlığı altında 103 tez
Lalapaşa (Edirne) ilçesinin florasının tespiti
Edirne ili Lalapaşa ilçesi sınırları içinde yer alan bölgenin florasının tespit edilmesi amaçlanmaktadır. Araştırma alanı, Edirne ilinin en kuzey kısmını ve Bulgaristan sınırını kaplamakta, bölgenin en iyi gelişmiş meşe ormanlarına sahip olmakla birlikte büyük bir kısmı Antropojen step karakterindedir. Ayrıca alan bazı bölümlerinin kalker anakayası olması ve bölgenin yükseltisi, alanda yaygın olmamakla birlikte maden ocakları ve RES sahası olarak cazibe merkezi haline getirmektedir. Bu bölgede yapılan floristik çalışmalar oldukça azdır. Yapılacak olan bu çalışmada, belirlenecek olan çalışma alanlarına, 2 yıl içerisinde, ayda en az bir kez olacak şekilde arazi çalışmaları yapılacaktır. Böylece bölgede bulunan bitkilerin toplanarak teşhis edilmesi ve alanın florasının tespiti ve floristik analizinin yapılması planlanmaktadır. Yapılacak bu çalışma ile alanda bulunan türlerin listesi, yayılış alanları, fitocoğrafik elemanları, bitkilerin yerel isimleri ve yöre halkı tarafından kullanışları, endemik ve nadir türler ve bu türler üzerindeki tehditlerin ortaya konulması amaçlanmaktadır. Ayrıca arazi gözlemlerine dayanarak alanın vejetasyon tipleri belirlenecek ve önemli habitatların sınırları belirlenecektir.
Sultandağı yöresi (Afyonkarahisar) meşe ormanlarında alfa bitki tür çeşitliliği ve çevre ilişkileri
Bu tezde, Afyonkarahisar-Sultandağı yöresindeki meşe (Quercus sp.) ormanlarında alfa düzeyinde bitki tür çeşitliliğinin nicel olarak belirlenmesi ve bu çeşitliliğin başlıca çevresel etmenlerle ilişkilerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışma, Sultandağı Orman İşletme Şefliği sınırlarında, çevresel varyasyonu temsil edecek biçimde seçilen 40 ana örnek alanda (100 × 100 m) gerçekleştirilmiş, her ana alanda iki alt örnek alan (20 × 20 m) kurulmuştur. Alt örnek alanlarda Braun-Blanquet metoduna göre örtme dereceleri kaydedilmiş, veriler Westhoff & Van Der Maarel ile Fontaine ölçeklerine dönüştürülerek tür zenginliği (S), Shannon-Wiener (H′), Simpson (1-λ) ve Pielou eşitlik (E) indisleri hesaplanmıştır. Çalışmada kullanılan topografik değişkenler, WorldClim 2.1 veri tabanından temin edilen iklim verileri ve 1/250 000 jeoloji haritaları CBS ortamında çalışma alanı sınırları için hazırlanmıştır. Arazi envanterinde 53 familya, 192 cins ve 326 takson saptanmış olup, bunların 40'ı endemik bitkidir. Tür zenginliği 12–58 (x̄ = 26.2) arasında; Westhoff-Van Der Maarel ölçekli H′ 2.34–3.94, Simpson (1-λ) 0.88–0.98; Fontaine ölçekli H′ 1.19–3.56, Simpson 0.42–0.96 aralığında bulunmuştur. Pearson korelasyonu, alfa çeşitliliğinin yükselti (r = -0.22) ve yıllık toplam yağışla (r = -0.29) negatif, solar radyasyon (r = 0.24) ve yıllık ortalama sıcaklıkla (r = 0.24) pozitif ilişkili olduğunu göstermiştir. Regresyon ağacı modeli (R²_eğitim = 0.226; R²_test = 0.204) çeşitliliği en iyi açıklayan değişkenlerin arazi pürüzlülüğü ve yıllık toplam yağış olduğunu ortaya koymuştur. Alanda 558 mm yağış eşiğinin altında kalan ve bu eşik değerin üzerinde pürüzlülüğü yüksek (> 66.373) mikro-topografik alanlarda çeşitlilik en yüksek bulunmuştur. Sonuçlar, Sultandağı meşe ormanlarının bitki tür çeşitliliği ve endemizm bakımından önemli ekosistemler olduğunu göstermektedir. Bu meşe ormanlarına ait yetişme ortamlarında alfa çeşitliliği bakımından göreceli minimal farklar bulunmakla birlikte, yetişme ortamları arası beta çeşitliliğini temsilen benzemezlik değerlerinde de farkların olduğu tespit edilmiştir.
The bryophyte flora of Sorgun Valley ((Mersin/İçel)
As a biodiversity element, bryophytes, like other plants, maintain the balance of the ecosystem and ensure the continuation of life on earth. Therefore, it is necessary to understand bryophyte diversity well in order to protect biodiversity in the world. In this study, bryophyte samples were collected from Sorgun Valley located on the southern slope of the Bolkar Mountains between 2023 and 2024. 548 bryophyte samples collected from 38 different localities in Sorgun Valley located in Erdemli district of Mersin province were identified. As a result, 15 taxa belonging to 11 families and 12 genera belonging to Marchantiophyta (Liverworts) divisio and 114 taxa belonging to 20 families and 55 genera belonging to Bryophyta (leaved mosses) divisio were found. It was determined that 34 of these were new records for Mersin province. In addition, ecological analyses were performed for 4 vegetation layers (SAVK, AAVK, ÜAVK and ADVK) determined depending on the altitude, climate and vegetation in the research area and indicator bryophyte taxa were determined for each layer. For this purpose, the "Indicator Species" analysis in the Mutivariete analyses was used in the PAST 4.17c program. In this study, Didymodon acutus (Brid.) K. Saito, Didymodon vinealis (Brid.) R.H.Zander, Grimmia pulvinata (Hedw.) Sm., Homalothecium sericeum (Hedw.) Schimp., Ptychostomum capillare (Hedw.) Holyoak & N.Pedersen, Tortula muralis Hedw. and Trichostomum crispulum Bruch taxa were suggested as indicator taxa.
Gürün (Sivas)'de halk arasında kullanılan bazı bitkilerin etnobotanik özellikleri
Bu çalışma ile Gürün (Sivas) ilçe merkezi ve bazı köylerinde, halkın kullandığı bitkiler etnobotanik açıdan araştırılmıştır. Çalışma ile farklı kullanım özelliklerine sahip bitki taksonları belirlenmiş ve bu özellikler ile yapılan bazı uygulamalar kayıt altına alınmıştır. Çalışma, Eylül 2022 ve Mayıs 2024 tarihleri arasında, Gürün ilçesine bağlı 12 köy ve 6 mahallede yürütülmüştür. Araştırma sırasında 110 kaynak kişi ile yapılandırılmış ve yarı yapılandırılmış iki yöntem ile görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Yarı yapılandırılmış görüşmelerde yöre halkına, bitkilerle ilgili önceden belirlenen sorular yöneltilmiş ve alınan cevaplarla bağlantılı, sonuç alınabilecek farklı sorular da o an belirlenip sorulmuştur. Yapılandırılmış görüşmelerde ise çevrimiçi anket yöntemi uygulanmıştır. Önceden belirlenen sorulardan oluşan anket, 172 kaynak kişi tarafından cevaplanmıştır. İncelemeler ve araştırmalar sonucunda, Gürün'de 37 familyaya ait 91 taksonun geleneksel kullanımı tespit edilmiştir. Bu taksonların etnobotanik özellikleri kayıt altına alınmıştır. Latince adları ve yöresel adları ile birlikte listelenen taksonların, familyaları, Türkçe adları, niçin kullanıldığı, hangi kısımlarının kullanıldığı, nasıl kullanıldığı, bölgede yetiştiği yer ve özellikleri ile literatürdeki diğer kullanımları belirtilmiştir. Bölgede geleneksel kullanım özellikleri kayıt altına alınan, halkın en çok kullandığı görülen taksonların ait oldukları familyalar sıralandığında, ilk 5 sırada; Asteraceae (13 takson) Rosaceae (11 takson), Lamiaceae (9 takson), Fabaceae (5 takson), Polygonaceae (4 takson) familyaları yer almıştır. Halkın geleneksel olarak kullandığı taksonların sayısal verileri; Tıbbi (55; insan sağlığı 50, hayvan sağlığı 5), gıda (46), el sanatları (11), yakacak (6), hayvan yemi (11), oyuncak (1), nazarlık (3), mobilya / eşya (1) ve kök boyamacılık (4) olarak belirlenmiştir.
Yenidoğan yoğun bakım ünitesinde tedavi gören yenidoğanların cilt florasında üreyen malassezia türleri ve etki eden faktörler
Malassezia mayaları hem yetişkinlerin hem de yenidoğanların normal cilt florasında bulunan, üremesi lipide bağımlı olan lipofilik kommensal maya mantarlarıdır. Hem yetişkinlerde hem de yenidoğanlarda fırsatçı enfeksiyonlara neden olmaktadır. Yenidoğan döneminde birçok farklı nedenle yüksek Malassezia kolonizasyonu görülmektedir. Çalışmamızda yenidoğan yoğun bakım ünitesindeki yenidoğanlarda Malassezia kolonizasyonu araştırılmıştır. Çalışmamız; 1 Ocak 2021- 1 Ocak 2022 tarihleri arasında Pamukkale Üniversitesi Hastanesi Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesin'de takip edilen 150 yenidoğan üzerinde yapılmıştır. Yenidoğanlardan Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesine yatışlarından sonraki 24-48 saat içinde örnekler alınmıştır. 150 yenidoğanın alın, yanak ve göğüslerinden steril pamuklu eküvyonla cilt sürüntü örnekleri alınmıştır. Alınan örnekler mDixon agar besiyesine ekilerek iki hafta 32C'de, nemli etüvde inkübasyona bırakılmıştır. Üreme görülen koloniler nativ mikrokopik inceleme ile maya olarak doğrulandıktan sonra Sabouraud'un dektrozlu agar (SDA) besiyerine ekilmiştir. Bir hafta süre ile aynı şartlarda inkübe edilen örnekler, SDA besiyerinde üremenin olmamasını takiben, tween asimilasyonları (%10 Tween 20, %0.5 Tween 40, %0.5 Tween 60, %0.1 Tween 80) ile tiplendirilmiştir. Örnek alınan 150 yenidoğanın 50'sinde (%33,3) hem alın hem yanak hem de göğsünde üreme olmuştur. Malassezia üremesi olan yenidoğanların her 3 vücut bölgesinden aynı tür Malassezia izole edilmiştir. Malassezia üremesi saptanan 50 yenidoğanda 16 (%32) Malassezia furfur, 13 (%26) Malassezia sympodialis, 9 (%18) Malassezia restricta, 6 (%12) Malassezia obtusa, 6 (%12) Malassezia globosa izole edildi. 150 yenidoğanın 50'sinde (%33,3) kolonizasyon bulundu. Örnek alınan 150 yenidoğandan 30'u (%20) flukonazol profilaksisi almaktaydı. Flukonazol profilaksisi alan 30 yenidoğanın 3'ünde (%10) Malassezia üremesi oldu. Flukonazol profilaksisi almayan 120 yenidoğanın 47'sinde (%39,1) Malassezia üremesi oldu. Çalışmamız sonucunda flukonazol profilaksisi ve örnek alım yaşı yenidoğan kolonizasyonunda istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0,05). Flukonazol profilaksisi alan yenidoğanlarda kolonizasyon oranı düşük bulundu. Örnek alımındaki yaşı büyük olan yenidoğanlarda kolonizasyon oranı yüksek bulundu. Yenidoğanın cinsiyeti, örnek alındığı zamanki ağırlığı, örnek alındığı zaman total parenteral nütrisyon alıp almadığı, doğum şekli kolonizasyon açısından istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0,05). Yenidoğanlarda flukonazol profilaksisi alımının Malassezia kolonizasyonu açısından koruyucu olduğu bulundu. Ayrıca yenidoğanların yaşla beraber cilt kolonizasyonlarının arttığı bulundu.
Şap dağ ve Karadağ (Çanakkale) liken florası
Bu çalışma Çanakkale il sınırları içinde yer alan Şap Dağ ve Karadağ (Çanakkale) liken florasının belirlenmesini amaçlamıştır. 38 değişik lokaliteden toplanan likenlerden 127 liken türünün taksonomik özellikleri incelenmiş, ayrıca türlerin Türkiye ve dünyadaki yayılış alanları verilmiştir. Türlerin tamamı çalışma alanı için yeni kayıttır. Türkiye için Aspicilia mastrucata (Wahlenb.) Th.Fr., Calicium quercinum Pers., Chaenotheca phaeocephala (Turner) Th.Fr., Fuscidea praemptorum (Du Kietz & ILMagn.) V.Wirth & VSzda, Psüolechia îuciâa (Ach.) M.Choisy, Rhizocarpon badioatrum (Flörke ex Sprengeî) Th.Fr., Trapelia obîogens (Th.Fr.) Hertel olmak üzere 7 tane yeni kayıt tespit edilmiştir. Anahtar kelimeler: Liken, Flora, Şap Dağ, Karadağ
Lapseki (Çanakkale) dağları karayosunları florası
Amaç: Mevcut çalışmanın temel amacı, daha önce karayosunları bakımından bilinmeyen, Lapseki (Çanakkale) Dağları'nın karayosunları (Yapraklı Karayosunları, Ciğerotları ve Boynuzluotlar) florasını belirlemektir. Materyal Yöntem: Çalışma materyalini 2022-2023 yılları arasında, farklı vejetasyon dönemlerinde ziyaret edilen 78 lokaliteden toplanan karayosunları oluşturmuştur. Toplamda 3000 zarf örnek karayosunu toplanmış, ilgili flora ve revizyonel çalışmalardan teşhisleri gerçekleştirilmiş ve herbaryum materyaline dönüştürülmüştür. Bulgular: Çalışma sonucunda, 52 familya ve 103 cinse ait 200 takson belirlenmiştir. Bunlar, Yapraklı Karayosunlarında (Bryophyta) 30 familya ve 80 cinse ait 162 takson, Ciğerotlarında (Marchantiophyta) 21 familya ve 22 cinse ait 37 takson ve Boynuzluotlarda (Anthocerotophyta) 1 familya ve 1 cinse ait 1 takson olarak karşımıza çıkmaktadır. Ciğerotlarından Riccia cavernosa, karayosunlarından ise Codonoblepharon forsteri 3 toplanma lokalitesi olarak araştırma alanımızdan tespit edilmiştir. Her iki taksonun da habitatları oldukça ilginç ve türlere özgüdür. Çok sayıda farklı habitata sahip, araştırma alanında görülen farklı iki iklime bağlı olarak şekillenen florada erişilen sayının daha da yukarıları çıkmasının önündeki en büyük engel araştırma alanın maksimum yüksekliğinin ancak 720m'lere ulaşması olduğu düşünülmektedir. Ciğerotlarından Riccia, karayosunlarından ise Brachythecium, Orthotrichum, Lewinskya, Grimmia, Tortula, Syntrichia, Didymodon ve Fissidens en kalabalık cinler olarak kaydedilmiştir. Sonuç: Ülkemiz karayosunları üzerine gerçekleştirilen yoğun floristik çalışmalara rağmen, hala çalışılmayı bekleyen çok sayıda alan mevcuttur. Bu çalışma ile florası daha önceden bilinmeyen Lapseki Dağları'nın karayosunları çeşitliliği ortaya konulmuştur. İçerisinde çok sayıda kırılgan habitat da barındıran çalışma alanda gerçekleştirilecek her türlü olumsuz faaliyet (madencilik vb.), alandaki bu habitatların ve beraberinde içerisinde yaşayan organizmaların ortadan kalkmasına neden olabilecektir. Anahtar Kelimeler: Çanakkale, Bryofit, Yapraklı karayosunları, Ciğerotları, Boynuzlu otlar
Doğa gözlemi ve eğitsel kartlarla ortaokul öğrencilerinde flora okuryazarlığı edinimi
İnsanoğlunun Dünya'da sadece kendi varmış gibi bencilce bir yaşam sürmesi çevreye zarar vermektedir. Bu durum devam ettikçe çevre sorunları artması ve bizim hayatlarımızı etkilemesinin yanı sıra diğer canlıları da etkilemesi kaçınılmazdır. Bu davranışların önüne geçilmesi için çevre ile ilgili eğitim verilmesi gereklidir. Bugünün çocukları yarının yetişkinleri olacağı için çocuklara verilecek eğitim ile gelecekte çevre sorunları ile ilgili yaşanan durumda iyileştirmeler sağlanabilir. Çevre eğitimi sadece teorik olarak öğrenilecek bilgilerden ibaret olmamalıdır. Doğa gözlemi ve okul dışı çevre etkinlikleri ile yaparak yaşayarak edinilen bilgiler daha kalıcı olmaktadır. Çevre ile ilgili bu etkinlikler flora, fauna, geri dönüşüm, çevre sorunları gibi konularda gerçekleştirilebilir. Bu çalışmada, öğrencilere doğa gözlemi ve eğitsel kartlarla gerçekleştirilen duyusal ve zihinsel keşif etkinlikleriyle flora okuryazarlığı kazandırılması amaçlanmıştır. Araştırmanın deseni eylem araştırma yöntemidir. Çalışma 2019-2020 Eğitim Öğretim yılında Muğla ili Dalaman ilçesinde bir ortaokulda 6-A sınıfı öğrencilerinin (n=20) katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma öncesinde flora okuryazarlığı testi, gözlem formu, çalışma yaprakları, okul dışı çevre eğitimi etkinlikleri oluşturulmuştur. Etkinlik öncesi, sonrası ve süresi boyunca flora okuryazarlık testi, etkinlik günlüğü, gözlem formu, çalışma yaprakları ve eğitsel kart etkinlikleriyle veri toplanmıştır. Ortaokul öğrencileri ile gerçekleştirilen okul dışı çevre eğitimi etkinlikleri sonucunda öğrenciler ile birlikte bitki kartları ve bitki takvimi oluşturulmuştur. Veriler Wilcoxon işaretli sıralar testi (Wilcoxon eşleştirilmiş çiftler testi) ile toplanmış ve betimsel analizler yoluyla çözümlenmiştir. Etkinlikler sonrasında öğrencilerin flora okuryazarlık test genelinde ve bilgi testinde son test lehinde anlamlı bir fark bulunmuştur. Bunun yanı sıra öğrencilerin Flora okuryazarlık tutum ve davranış testlerinde ise anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Betimsel analizler ise etkinlikler sonrasında flora hakkında olumlu tutum ve davranışlara sahip öğrenciler bulunduğunu göstermektedir. Araştırmada gerçekleştirilen doğa gözlemi etkinlikleriyle öğrencilerin flora okuryazarlıklarının geliştiği ortaya konmuştur. Anahtar kelimeler: çevre eğitimi, flora okuryazarlığı (botanik okuryazarlığı), doğa gözlemi, eğitsel kart
Tohma vadisi (Gürün-Darende) florası
Bu çalışmada, Tohma vadisi (Gürün-Darende) florası araştırılmıştır. Araştırma alanından 2007-2009 yıllarında 1466 bitki örneği toplanmış, çalışmalar sonunda 80 familya, 312 cinse ait 680 tür saptanmıştır.Alanda bulunan türlerin 128'i ( %18,82) endemiktir. Toplanan türler arasından sadece 237 türün fitocoğrafik bölgesi tespit edilmiş olup, bunların fitocoğrafik bölgelere dağılımı ve oranları sırasıyla şöyledir: Iran-Turan elementleri 189 (%27,80), Akdeniz elementleri 27 (%3,97), Avrupa-Sibirya elementleri 21 (%3,09), çok bölgeli veya fitocoğrafik bölgesi bilinmeyenler ise 443 (% 65,14)'tür.Alandaki taksonlardan 5 tür Pteridophyta divizyosuna, 675 tür ise Spermatophyta divizyosuna aittir. Gymnospermae altdivizyosu 7 türe, Angiospermae altdivizyosu 668 türe sahiptir. Angiospermlerden 574 tür Dicotyledone ve 94 tür Monocotyledone sınıfına aittir.Tür zenginliği bakımından büyük familyaların ilk beşi aşağıdaki gibidir: Asteraceae 86 (% 12,64), Brassicaceae 62 (% 9,12), Fabaceae 56 (% 8,23), Poaceae 56 (% 8,23), Lamiaceae 43 (% 6,32). Tür zenginliği bakımından büyük cinslerin ilk beşi aşağıdaki gibidir: Astragalus 20 (%2, 94), Centaurea 14 (% 2,06), Hypericum 12 (%1,76), Alyssum 11 (%1,62) ve Salvia 10 (%1,47).Araştırma alanının içinde yer aldığı B6 karesi için 62 bitki türü yeni kayıt olarak bulunmuştur.
Aydın'ın petaloid geofitleri
Bu çalışma Aydın'ın petaloid geofitlerini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Arazi çalışmaları, AYDN, EGE, ISTE'de yürütülen herbaryum çalışmaları ve literatür çalışmaları sonucunda Aydın il sınırları içerisinde 10 petaloid geofit familyasına ait 56 cins ve bu cinslere ait toplam 174 taksonun varlığı saptanmıştır. Bu 174 taksondan sekizi (% 4,5) endemik, Ornithogalum exaratum Zahar. Türkiye için, altı takson C1 karesi için ve altı takson ise Aydın ili için yeni kayıttır. Türkiye'deki varlıkları doğrulama gerektiren Narcissus serotinus L. ve Tulipa clusiana DC.'nın ülkemizdeki varlıkları doğrulanmıştır. Araştırma alanından kayıt edilen altı taksonun Türkiye Bitkileri Listesi'nde listelenmediği belirlenmiştir. Egzotik 12 petaloid geofitin Aydın'da var olduğu ve bunların yaygın bir şekilde kültüre alındığı rapor edilmiştir. Öte yandan 14 doğal petaloid geofitin de yaygın bir şekilde kültüre alındığı ve semt pazarlarında satıldığı belirlenmiştir. Araştırma alanın floristik analizi en fazla petaloid geofit cinsi ve taksonuna sahip iki familyanın Orchidaceae (14 cins, 57 takson) ve Asparagaceae (11 cins, 32 takson) olduğunu göstermiştir. Cinslerin içerdiği takson sayısı baz alındığında petaloid geofit cinslerinden en yüksek taksona sahip cinslerin Ophrys (22 takson) ve Orchis (19 takson) olduğu belirlenmiştir. Vejetasyon tipleri içerisinde sırasıyla maki ve orman vejetasyonu en fazla petaloid geofitlere sahip vejetasyon tipleridir. Floristik listenin korotip analizi taksonlardan 86'sının (% 54,08) Akdeniz veya Doğu Akdeniz, 5'inin (% 3,14) Avrupa-Sibirya, 6'sının (% 3,77) İran-Turan veya İran-Anadolu, 46'sının (% 28,91) iki bölgeli ve 16'sının (% 10,06) üç bölgeli olduğunu göstermiştir. Aydın'ın 174 petaloid geofit taksonundan, 23'ü tehlike altındadır. Bu taksonların tehlike kategorileri şöyledir: LC (13 takson), VU (5 takson), EN (2 takson), NT (1 takson), NE (1 takson) ve CR (1 takson). Aydın'ın 164 petaloid geofit türünün 70'i soğanlı (% 42,68), 48'i (% 29,26) tuberli, 24'ü (% 14,63) rizomlu ve 22'si (%13,41) ise kormludur. Alanda, petaloid geofitlerin % 90'ının ilkbahar döneminde, % 10'unun ise sonbahar döneminde çiçeklendikleri belirlenmiştir. Araştırma alanından tespit edilen petaloid geofit türlerinden 45'i sadece kalker kayaçlarda, 44'ü sadece metamorfik kayaçlarda ve 75'i her iki kayaç tipinde de yetişmektedir.
Ağı dağı (B1, Çanakkale) ve çevresinin florası
ÖZET Çalışma bölgemiz olan Ağı Dağı ve çevresi, Çanakkale ilinin Çan ilçesine bağlı olup, bitki coğrafyası yönünden Akdeniz ve Avrupa-Sibirya floristik bölgeleri arasında yer almaktadır. Türkiye florasındaki kareleme sistemine göre Bl karesine girmektedir. Flora çalışmaları sonucunda yaklaşık 900 bitki örneği toplanmıştır. Bu örneklerin teşhis edilmesiyle 93 familyaya ait 300 cins, tür ve türaltı düzeyde 518 vasküler bitki taksonu tespit edilmiştir. Bu taksonların 1 tanesi (% 0,19) Equisetophyta'ya, 10 tanesi (% 1,93) Polypodiophyta'ya, 5 tanesi (% 0,97) Pinophyta'ya ve 502 tanesi (% 96,91) Magnoliophyta (Magnoliopsida, 1 takson; Liliopsida, 115 takson; Ranunculopsida, 22 takson; Rosopsida, 363 takson)'ya aittir. Ağı Dağı ve çevresi, Akdeniz ve Avrupa Sibirya fitocoğrafya bölgeleri arasında yer almaktadır. Bitki taksonlarının fitocoğrafik bölgelere göre dağılımı; Akdeniz elementleri 122 takson (% 23,55), Avrupa-Sibirya elementleri 88 takson (% 16,99), Doğu Akdeniz elementleri 61 takson (% 11,78), Öksin elementler 8 takson (% 1,54), İran-Turan elementleri 6 takson (% 1,16), geniş yayılışlılar 76 takson (% 14,67) ve kozmopolit 12 takson (% 2,32) şeklindedir. Ağı Dağı florasında 17 endemik tür (% 3,28) belirlenmiştir. Endemik taksonlardan, 12 taksonun LR(lc), 1 taksonun LR(nt), 3 taksonun VU ve 1 taksonun EN koruma statüsünde olduğu görülmektedir. 113
Çanakkale (Türkiye)'de önemli kumul ve tuzcul alanların florası ve eklojisi
Önemli doğa koruma alanları kapsamında seçilen, Çanakkale İli'ne bağlı, 13 adet kumul ve tuzcul alanda arazi çalışması yapılmıştır. Yapılan çalışmalar sonucunda 712 adet bitki örneği toplanmış ve teşhisi yapılmıştır. Araştırma sonucunda 13 bölgeden toplam 51 familya, 164 cins ve 257 takson tespit edilmiştir. Takson sayısına göre sıralandığında ilk üç familyayı 43 adet taksonla Poaceae, 33 adet taksonla Asteraceae ve 29 adet taksonla Fabaceae familyaları oluşturmaktadır.Tespit edilen bitki taksonlarından % 35'lik kısmı (89 adet) Akdeniz, % 16 (40 adet) geniş yayılışlı, % 5 (13 adet) Avrupa- Sibirya fitocoğrafik bölgesine ve % 1'lik (4 adet) kısmı da kozmopolit türlerden oluşmaktadır. % 43'lük kısmı ise fitocoğrafik bölgesi tespit edilemeyen türlerdir.Araştırma alanları içerisinde bulunan 5 adet tuzcul alandan toprak örnekleri alınmış ve sonuçlarla, tespit edilen bitki çeşitliliği karşılaştırılmıştır. Chenopodiaceae familyasının belirlenen bu beş alan içerisindeki diğer türlere oranları verilmiş ve karşılaştırmaları yapılmıştır.Anahtar Sözcükler: Flora, Ekoloji, Psammofit, Halofit, Kumul, Tuzcul.
Kütahya çevresi tek yıllık Silene L. (Caryophyllaceae) türleri üzerinde taksonomik, anatomik ve tıbbi araştırmalar
Bu çalışma Kütahya ve çevresindeki tek yıllık Silene L. türlerini tespit etmek amacıyla 2010-2012 yılları arasında çalışma bölgesinden toplanan örnekler üzerinde yapılmıştır. Yapılan bu araştırmada Silene L. cinsinin tek yıllık türleri belirlenmiş ve bu türlerin morfolojik ve tıbbi özellikleri, kök, gövde ve yaprak anatomisi ile bu türlerin yayılışı hakkında bilgiler verilmiştir. Araştırma sonucunda Kütahya ve çevresinde 4 farklı Silene L. türü tespit edilmiştir. Bunlar; Silene squamigera Boiss. subsp. squamigera, Silene conoidea L., Silene conica L., Silene subconica Friv. türleridir.
Çakırdağı'nın(Karaman)florası
Bu araştırma 2009- 2013 yılları arasında Çakırdağı'nın (Karaman) Florasını tespit etmek için yapılmıştır. Araştırma alanı Karaman ili sınırlan içerisinde olup, Davis'in Türkiye Florasında kullandığı Grid sistemine göre C4 karesine dahildir. Araştırma alanından 61 familya ve 270 cinse ait 516 takson tespit edilmiştir. Toplanan örneklerden 88 tanesi (% 17,1) Türkiye için endemiktir. Taksonların Fitocoğrafik elementlere göre dağılımı aşağıdaki gibidir: Iran-Turan elementi 154 (% 29,8), Akdeniz elementi 62 (%12,1), Avrupa-Sibirya elemeti 13(% 2,5), Geniş yayılışlı ve fitocografik bölgesi bilinmeyenler 287 (% 55,6)'dir. Çalışma alanında 2 takson Pteridophyta, 514 takson Spermatophyta divisiosuna aittir. Gymnospermae alt divisiosundan 4 takson, Angiospermae alt divisiosundan 510 takson tespit edilmiştir. İçerdiği takson sayısı bakımından en büyük familyalar: Asteraceae 76, Fabaceae 49, Brassicaceae 46, Poaceae 37, Lamiaceae 36, Caryophyllaceae 31, Boraginaceae 22, Apiaceae 16, Papaveraceae 15 ve Ranunculaceae 14' tür. En zengin cinsler: Astragalus 17, Medicago 12, Centaurea 11, Alyssum 11, Galium 9, Silene 8, Valerianella 8, Euphorbia 7, Salvia 6 and Veronica 6. Araştırma bölgesinde yayılış gösteren bitkilerin hayat formlarına göre dağılımları aşağıdaki gibidir: Terofitler 201 (% 39), Hemikriptofitler 200 (% 38,8), Geofitler 49 (% 9,5), Kamefitler 34 (% 6,6), Fanerofitler 27 (% 5,1), Vasküler Parazitler % 1.6 ve Hidrofitler 5 (% 1)'dir. Anahtar kelimeler: Flora, Çakırdağı, Karaman, Türkiye.
Şaphane Dağı (Kütahya) florası
ÖZET ŞAPHANE DA?I (KÜTAHYA) FLORASI Ahmet Zefer TEL Yüksek Lisans Tezi, Biyoloji Bölümü Danışman: Prof. Dr. Âdem TATLI Temmuz, 1995 Bu araştırma, Kütahya ili'nin Gediz ve Şaphane ilçeleri arasında yer alan Şaphane Dağı (2120 m.) florası üzerinde yapılmıştır. Sahadan 1994-1995 yılları arasında 458 takson toplanmış ve bunlar ayırım anaharları ile birlikte verilmiştir. Araştırma sonucu bölgeden toplanan bitkilerin 70 'i {% 15,3) B2 karesi için yenidir. Ayrıca 4? 'si {% 10,3) Türkiye için endemiktir. Bu endemiklerden 14 'ü (% 29.8) Akdeniz. 17 'si (% 36.2) İran-Turan elementidir. Fitocoğrafi bölgeleri tesbit edilen taksonlardan 68 'i (%40) Akdeniz. 60 'ı {% 35.1) tran-Turan ve 43 'ü (%25.1) Avrupa-Sibirya bölgesina aittir. Alandan toplanan bitkilerin hayat formlarına göre dağılımda Hemikriptof itler % 38.2 oran ile ilk sırayı almaktadır. Daha sonra sırasıyla Terof itler %31. Geof itler % 12.8, Kamefitler 969,3. Fanerof itler %5, 1, Nanofanerof itler % 3. Hidrof itler % 0.3 ve Vasküler yarıparazitler % 0,3 'dür. İhtiva ettiği tür sayısı bakımından alanda bulunan büyük familyalar Compositae (67). Leguminosae (44), Labia tae (38). Cruci ferae (26). Rosaceae (20). Umbel 1 i ferae (18). Caryophyllaceae (18), Liliaceae (18). Boraginaceae (17)'dir. Cinsler ise; Centaurea (12), Tri folium (9), Salvia (8). An t hem i s (8). Ranunculus (8). Astragalus (7). Bromus (7), Hypericum ( 7 ), Alyssum ( 6 ). Veroni ca ( 6 ), Allium ( 6 ) ' dır. Örnekler Dumlupmar Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi herbaruyumunda bulunmaktadır ve toplayıcı adından (Tel) sonraki numaralar bu her baryuma aittir. Anahtar kelimeler: Flora, Şaphane Dağı, Kütahya.
Demirlik ve Kulaksız dağları (Kütahya)
Bu çalışma Demirlik ve Kulaksız Dağları (Kütahya) florasını kapsamaktadır. Araştırma alanından toplanan bitki örneklerinin değerlendirmesi sonucu 57 familyaya ait 203 cins ve bunlara bağlı 200 tür, 65 alt tür ve 40 varyete tesbit edilmiştir. Bunlardan 41 takson B2 karesi için yeni kayıttır. Endemizm oranı %19'dir. Taksonların fitocoğrafik bölgelere dağılımı şöyledir: Iran-Turan elementleri %22.9, Akdeniz elementleri %7.5, Avrupa- Sibirya elementleri %4. 9' dur. Anahtar Kelimeler : Flora, Demirlik ve Kulaksız Dağları, Kütahya
Doğu Akdeniz bölgesi bitkileri
öz YÜKSEK LİSANS TEZÎ DOĞU AKDENİZ BÖLGESİ BİTKİLERİ DENİZ KARAÖMERLİOĞLU ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ BİYOLOJİ ANABİLİM DALI Danışman:Prof. Dr. Atabay DÜZENLİ Yıl: 1999, Sayfa:203 Jüri:Prof. Dr. Atabay DÜZENLİ Doç. Dr. K. Tuluhan YILMAZ Yrd. Doç. Dr. Necattin TÜRKMEN Bu çalışma; Doğu Akdeniz Bölgesi'nin sahip olduğu bitki türlerini ve bunların botaniksel özelliklerini ortaya koymak amacı ile yürütülmüştür. Doğu Akdeniz Bölgesine ait bitkiler ve bu bitkilere ait bilgiler (sistematik bilgiler, ömürleri, yapılan, hayat formları, kromozom sayılan, ilk ve son çiçeklenme zamanı, spor olgunlaşma zamam, Türkiye'de Grid sisteme göre bulunduğu kareler, Doğu Akdeniz Bölgesinde bulunduğu yerler, Türkiye'deki genel dağılımı, Dünyadaki genel dağılımı, habitat özellikleri, Türkiye'de bulunduklan minimum ve maksimum yükseklikleri, tip örnekleri, tanımlandığı yerler, endemizim durumu, fitocoğrafik bölgeler, Türkiye'deki tehlike sınıflan, Türkçe adlan, zehirli olanlar, tıbbi özelliğe sahip olanlar, sanayide kullanılanlar, gıda olarak değerlendirilenler, süs bitkisi olarak değerlendirilenler, kültürü yapılanlar) bir araya getirilmiş ve bu bilgilerin değerlendirilmesi yapılmıştır. Buna göre; Doğu Akdeniz Bölgesi florasının; 145 familya'ya ait 927 cins ve bu cinslere ait toplam 4106 tür ve tür altı düzeyde taksondan oluştuğu saptanmıştır. Bölge florasının en hakim familyalar olan Legüminosae 472 takson ve Composüae 463 takson içermektedir. En çok tür içeren ilk iki cinsten Astragalus 117 takson ve Verbascum 80 taksona sahiptir. Endemik takson sayısı ise 996 olup endemizm oram %24,4'dür. Bunlardan 933'ü Red Data Book'a göre beş farklı tehlike sınıfı içerisinde yer alır. Araştırma alanında saptanan 4106 bitkiden; 1291'i Akdeniz, 1017'si İran-Turan, 358'i Avrupa-Sibirya elementi ve 107'si kozmopolit taksonlardır. Araştırma alanında bulunan taksonlardan 828 takson tıbbi amaçlı olarak kullamlmaktadır. Saptanan taksonlardan 465 takson zehirli sınıfına girmektedir. 4106 taksondan 238'i gıda, 23'ü süs bitkisi, 78'inin kültürü yapılmakta ve 114'ü sanayi alanlarında kullamlmaktadır. Anahtar Kelimeler: Doğu Akdeniz, Flora, Takson, Fitocoğrafya, Endemizim.
Birecik Baraj Gölü alanı bitkileri, tehlike sınırları ve korunması
öz DOKTORA TEZİ BİRECİK BARAJ GÖLÜ ALANI BİTKİLERİ, TEHLİKE SINIFLARI VE KORUNMASI MUSTAFA ASLAN ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ BİYOLOJİ ANABİLİM DALI Danışman Yrd. Doç. Dr. Necattin TÜRKMEN Yıl : 2002, Sayfa ; 182 Jüri : Yrd. Doç. Dr. Necattin TÜRKMEN Prof. Dr. Atabay DÜZENLİ Prof. Dr. Hasan ÖZÇELİK Doç. Dr. K.Tuluhan YILMAZ Yrd. Doç, Dr. Halil ÇAKAN Bu araştırma; 1997-2001 yıllan arasında C 7 ve C 8 karesinde yer alan Birecik Barajı ve çevresindeki bitkilerin; floristik özelliklerini, tehlike sınıflarını ve tıbbi bitkilerini saptamak amacıyla yapılmıştır. Alandan yaklaşık olarak 1200 bitki örneğinin değerlendirmesi ile 71 familyadan 309 cins ve 621 tür ve türaltı seviyesinde takson saptanmıştır. Bu taksonlardan 107 'si C6 ve C7 karesi için yeni kayıt olarak belirlenmiştir. Tesbit edilen bitkilerin 16'sı (% 2.57) ülkemiz için endemiktir. Physalis ixocarpa Brot. ex Hornem. (Solanaceae) Türkiye florası için yeni bir kayıttır. Toplam 621 taksonun l'i Ptmdophyta, 620'si Spermatophyta divizyonlanna aittir. Gymnospermm alt divizyosu I taksonk, Angiospermae alt 4ivizyosu 619 taksonla temsil edilmiştir. Angiosperm'lerden 71 'i Monocotyledoneae, 548'i Dicotyledoneae sınıfına aittir. İhtiva ettikleri takson sayısına göre, çalışma alanındaki büyük familyalar; Fabaceae (113), Asteraceae (78), Poaceae (48), Brassicaceae (39), Lamiacae (33), Apiaceae (30), Çaryophyllaceae (22), Scrophukmaceae (18), Papaveraceae (14), Rosaceae (14) Ranunculaceae (13), Bomginaceae (13), Euphorbiaceae (12), Solanaceae {11) ve Liliaceae (10)'dır. Araştırma alanında fîtocoğrafik elementlerin dağılımı şöyledir; İran-Turan 138 (% 22.2), Akdeniz 114 (% 18.25), Avrupa-Sibirya 20(% 3.21), Kozmopolit 12 (% 1.93), Saharo- Indıan 1 (% 0,16) ve 336 (% 54.1) taksonun fitoçoğrafik bölgesi bilinmemektedir. IUCN Red Data Booka' göre 33 takson tehlike kategorilerine girmektedir. Bu bitkilerden 16'sı endemik, 17'si de endemik olmayan taksonlardır. Bu araştıma da 41 takson tıbbi bitki olarak tespit edilmiştir. Anahtar kelimeler : Flora, GAP Bölgesi, Birecik Barajı, tehlike altındaki bitkiler, halk ilaçlan.
Çankırı ili kent merkezi ve yakın çevresinin karayosunu (MUSCI) florası
Bu çalışma Çankırı kent merkezi ve yakın çevresinin karayosunu florasının teşhis edilmesi amacıyla yürütülmüştür. Çalışma alanı insan etkisinin durumu dikkate alınarak beş farklı bölgeye (zon) ayrılmış ve 2013-2014 yılları arasında farklı zamanlarda toplanan karayosunu örnekleri teşhis edilmiştir. Karayosunu örneklerinin teşhisi sonucunda 10 familya ve 27 cinse bağlı 66 takson tespit edilmiştir. 11 takson Çankırı ilinden, 1 takson ise A2 karesinden ilk defa rapor edilmiştir. Takson sayısı bakımından en zengin 5 familya sırasıyla; Pottiaceae (28), Brachytheciaceae (8), Grimmiaceae (7), Orthotrichaceae (7) ve Bryaceae (5)' dir. Sözü edilen bu familyaların araştırma alanındaki toplam takson sayısına oranı % 83,3 tir. Takson sayısı bakımından en zengin cinsler ise; Tortula (8), Orthotrichum (7), Syntrichia (7), Grimmia (6) ve Bryum (5) olarak bulunmuştur. Akrokarp taksonlar (52) floranın %78,8 lik bir kısmını temsil ederken, pleurokarp taksonlarda bu oran (14) % 21,2 dir. Tespit edilen taksonlar içerisinde en fazla rastlanan yaşam formu 29 taksonda görülen Tf dir. Bunu 13'er taksonla Cu ve Mr izlemektedir. Tuft 8, Ms ve Ts ise birer taksonla temsil edilmektedir. Araştırma alanında en fazla karayosunu toprak üzerinden toplanmış olup bu substratta Ceratodon purpureus ve Syntrichia ruralis en fazla rastlanan taksonlardır. İkinci sırada ise insan yapımı alanlarda (beton, asfalt, taş duvar, vb.) toplanan karayosunları gelmektedir ve Tortula muralis en çok toplanan taksondur. Bu substratları sırasıyla kaya ve ağaç üzerleri takip etmiştir. Grimmia trichophylla kaya üzerlerinde, Orthotrichum diaphanum ise ağaç üzerlerinden en sık not edilen karayosunu türleridir. Örnek toplanan lokaliteler dikkate alındığında en sık ve bol bulunan karayosunları arasında; Ceratodon purpureus (23), Syntrichia ruralis (17), Grimmia trichophylla ile Bryum argenteum (11), Tortula subulata'nın ise 10 farklı lokaliteden kaydı verilmiştir. Çalışma alanında farklı lokalitelerden toplanan 235 taksondan 104 adetinin (% 44,2) sporofit taşıdığı gözlemlenmiştir. Sporofit taşıyan 104 takson içerisinde 7 pleurokarp ve 97 akrokarpın varlığı söz konusudur. En fazla sporofit taşıyan örnekler; Tortula muralis (13 örnek), Funaria hygrometrica (8 örnek), Grimmia trichophylla (8 örnek), Tortula subulata (7 örnek), Orthotrichum diaphanum (6 örnek) ve Tortula inermis (6 örnek) olarak tespit edilmiştir. Çalışma alanında tespit edilen 235 taksondan 45'i kategorik değişkenlerle %5 önem ile anlamlı ilişkiler belirlenmiştir.
Çankırı Alpsarı Göleti ve civarı karayosunu florası
Yapılan bu çalışmada; Alpsarı Göleti ve Civarından (Çankırı) toplanan 332 karayosunu örneğinin; mikroskop altında teşhis edilmesi sonucunda; 15 familya ve 31 cinse ait 73 takson (tür, alt tür ve varyete seviyesinde) tespit edilmiştir. Takson sayısı bakımından en zengin 5 familya sırasıyla: Pottiaceae (26), Brachytheciaceae (10), Grimmiaceae (7), Orthotrichaceae (6), Bryaceae (5). Takson sayısı bakımından en zengin 7 cins: Grimmia (6), Syntrichia (6), Orthotrichum (6), Bryum (5), Tortula, (4) Brachythecium (4) ve Homalothecium (4) olarak bulunmuştur. Akrokarp taksonlar (54) floranın %75'lik kısmını temsil ederken, pleurokarp taksonlarda bu oran (18) %25'dir. Bu bulgular ışığında; Çankırı ili için ilk defa kaydı verilen taksonlar şunlardır: Funaria hygrometrica (Hedw.), Grimmia alpestris (F.Weber & D.Mohr) Schleich., Bryum pallens (Sw. ex anon.) A2 karesi için ilk defa kaydı verilen taksonlar ise: Ceratodon conicus (Hampe) Lindb., Weissia longifolia (Mitt.), Bryum intermedium (Brid.) Blandow, Grimmia crinita Brid, ve Tomentypnum nitens (Hedw.) Loeske'dir. Pterygoneurum subsessile (Brid.) Jur. Türkiye'den ikinci defa kaydı verilmektedir. Ayrıca, P. crossidioides (W. Frey, Herrnst. & Kurschner) Türkiye'den ilk defa rapor edilmektedir. Dünya üzerinde daha önce İsrail ve Macaristan'da kaydı verilen bu tür, kurak alanlarda yayılış gösteren nadir bir türdür.
Tosya (Kastamonu) ilçesinin florası ve etnobotaniği
Bu çalışma, Tosya (Kastamonu) ilçesinin floristik ve etnobotanik özelliklerini tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Araştırma alanından 2014-2016 yılları arasında farklı vejetasyon periyotlarında yapılan arazi çalışmaları sonucunda 1058 adet bitki örneği toplanmış, teşhis çalışmaları sonucunda 97 familyaya ait 409 cins ve bu cinslere ait 796 tür, 13 alttür ve 7 varyete olmak üzere toplam 816 takson belirlenmiştir. Araştırma alanında saptanan taksonların 5'i Pteridophytha, 811'i Spermatophyta bölümüne aittir. Spermatophyta bölümündeki taksonlardan 10'u Gymnospermae, 801'i Angiospermae alt bölümüne girmektedir. Angiospermae'lerin 713'ü Dicotyledones, 88'i ise Monocotyledones sınıfına aittir. En çok takson içeren familyalar Asteraceae (96 takson, % 11.76), Fabaceae (77 takson, % 9.44), Lamiaceae (49 takson, % 6.0) ve Brassicaceae (49 takson, % 6.0)'dir. En çok takson içeren cinsler ise Astragalus (20), Silene (11) ve Veronica (11)'dır. Alandaki endemik takson sayısı 79 olup endemizm oranı % 10.29'dur. Taksonların bitki coğrafyası bölgelerine göre dağılımı ise şöyledir: Avrupa-Sibirya 143 (% 17.53), İran-Turan 114 (% 13.97), Akdeniz 66 (% 8.09) ve çok bölgeli veya fitocoğrafik bölgesi bilinmeyenler 493 (% 60.41)'dir. A4 karesi için 23, A5 karesi için 24 takson yeni kayıttır. Bu araştırma sonucunda bilim dünyası için Solenanthus abayi Yıld. & G. Tuttu (Boraginaceae) isminde bir yeni tür saptanmış ayrıca Erysimum pseudopurpureum Polatschek (Brassicaceae) türü ülkemizden 123 yıl sonra ikinci kez kaydedilmiştir. Etnobotanik özelliklerin belirlenmesi amacıyla araştırma alanında 200 kaynak kişi ile görüşülmüş, 226 ilköğretim ve lise öğrencisiyle anket yapılmıştır. Çalışmalar sonucunda 46 familya ve 111 cinse ait 135 taksonun yöre halkı tarafından kullanıldığı tespit edilmiştir. Bunların 103'ü tıbbi, 93'ü gıda, 18'i çay, 12'si eşya yapımı, 9'u hayvan yemi, 8'i baharat, 6'sı boya, 5'i süs bitkisi, 4'ü yakacak ve 8'i değişik amaçlarla kullanılmaktadır. Etnobotanik özellikli en fazla takson içeren familyalar sırasıyla; Rosaceae 20 (% 14.81), Asteraceae 15 (% 11.11), Lamiaceae 10 (% 7.40), Fabaceae 8 (% 5.93) ve Brassicaceae, Poaceae, Polygonaceae 5 (% 4.98) olarak belirlenmiştir. Bu çalışmada ayrıca 45 bitkiye ait yöresel isimler sunulmuştur.
Süleymanlı-Ovacık-Aşağıovacık köyleri (Çankırı/merkez) arasındaki jipsli sahanın florası
Bu çalışmada Çankırı ilinin Süleymanlı, Ovacık ve Aşağıovacık köyleri arasındaki bölgenin florası incelenmiştir. Alan Davis'in kareleme sistemine göre A4 karesinde yer almaktadır. 2020-2021 yılları arasında yapılan arazi çalışması sonucunda yaklaşık 600 bitki örneği toplanmıştır. Toplanan örneklerin teşhisi sonucunda 49 familya ve 191 cinse ait 307 tür ve türaltı takson tespit edilmiştir. Taksonların 49 tanesi Türkiye için endemiktir ve endemizm oranı %16'dır. Taksonların fitocoğrafi bölgelere göre dağılımı; 89 (%28,9) İran-Turan elementi, 11 (%3,6) Avrupa-Sibirya elementi, 19 (%6,2) Akdeniz elementi, 189 (%61,3) geniş yayılışlı veya fitocoğrafik bölgesi belli olmayan taksonlardır. En çok takson içeren ilk üç familya Asteraceae, Fabaceae, Poaceae'dir. Bazı dar yayılışlı endemik taksonların yayılışıyla ilgili yeni bilgiler elde edilmiştir. Türkiye florasındaki betimlerine uymayan bazı örnekler açıklanmıştır. Çalışmamızda bilim dünyası için yeni olarak Marrubium sivasense Aytaç ve ark. ve Marrubium trachyticum Boiss.'un yeni bir hibriti tespit edilmiştir.
Gaziantep il merkezi ve çevre köylerinin floristik kompozisyonunun hemerobik açıdan incelenmesi
Bu çalışmada, nüfus bakımından ülkemizdeki en büyük kentlerden biri olan Gaziantep İl merkezi ve çevresindeki köylerin florası incelenerek, hemerobi (doğallık derecesi) açısından değerlendirilmiştir.Çalışma kapsamında İl merkezi ve çevre köylerini kapsayan 215 örnek parsel belirlenmiş ve bu alanlarda bulunan floristik yapı ortaya konulmuştur. Çalışma sonucunda, alanda toplam 87 familya ve 258 cinse ait tür ve tür altı seviyede 395 takson tespit edilmiştir. Bu taksonlardan 18'i endemik olup toplam tür sayısı içerisinde egzotik ve dikili-doğal türlerin sayısı 119'dur. IUCN Tehlike kategorilerine göre endemik taksonların 2'si CR, 4'ü VU, 12'si ise LR kategorisindedir. Örnek parsellerde tespit edilen floristik yapı, TWINSPAN Multivariate istatistik programında, taksonların parsellerde bulunma/bulunmama durumuna göre analize edilmiş ve bunun sonucunda 7 farklı bitki grubu elde edilmiştir. Ayrıca, alandaki floristik içeriğe bağlı olarak 17 farklı biyotop tipi tespit edilmiştir. Tespit edilen taksonların, ait olduğu alanların floristik yapılarının hemerobi skalasındaki yerleri belirlenmiştir. Çalışmada, farklı biyotopları temsil eden örnek parsellerden alınan toprak örneklerinin bazı fiziksel ve kimyasal analizleri yapılmıştır. Elde edilen toprak analiz verileri MVSP (Multi Variate Statistical Package) programı ile istatistiksel olarak analiz edilmiştir. Toprak örneklerinin,özellikle kent ortamlarında yapı ve içerik yönünden doğallığının kaybolduğu ve alandaki floristik kompozisyonun bu doğrultuda yüksek sinantropik özellik gösterdiği tespit edilmiştir.
Halfeti ve yakın çevresinde kullanılan tıbbi ve aromatik bitkilerin araştırılması
Bu çalışmayla Şanlıurfanın Halfeti ilçesi ve çevresindeki köylerde yetişen tıbbi ve aromatik bitkiler ile, insan sağlığı açısından ve ekonomik olarak değerli, bilinen veya bilinmeyen, halk tarafından kullanılan bitkiler tesbit edilmiştir. Çalışmamızda Şanlıurfa iline bağlı Halfeti İlçesi ve ilçeye bağlı köyler olmak üzere toplam 40 yerleşim bölgesinde yerel halk ile gönüllülük usulüne göre yüz yüze anket çalışması yapılmıştır. Ankete %34 kadın ve %67 erkek olmak üzere toplam 101 kişi katılmıştır. Ankete katılanlara yörelerinde bulunan tıbbi aromatik bitki türlerini ve hangi amaçla kullanıldığı konusunda sorular sorulmuştur. Yapılan çalışmalarda 39 familyaya ait toplam 75 tür tespit edilmiştir. Bu bitkilerin çalışmamızın yöre halkının hangi amaçla kullanıldığı, bitkinin kısımları, kullanım şekli (doğrudan, tek veya karışım) ve sıklığının araştırılması yapılmıştır. Hem gıda hem de tıbbi amaçlı kullanılan bitkiler:40 tür (A. sativum, P. vera, R. coriaria vb.) Tıbbi ve yem amaçlı kullanılan bitkiler:11 tür(S. cerinthifolia, E. orientalis vb.) Sadece tıbbi amaçlı kullanılan bitkiler: 30 tür(A. arabica, A. hyalina vb.) Süs veya nazarlık olarak kullanılan bitkiler: 10 tür (O. Basilicum, R. Officinalis, P. harmala vb.), insan sağlığında doğrudan kullanımı olmayan bitkiler: 2 tür (S. Halepense vb.), en sık kullanılan bitki: T. polium olup 26 ankette,: C. insulare 11 ankette, T. terrestris ise 10 annkette kullanımı tesbit edilmiştir. Ticari amaçlı tarımı yapılan bitkiler ise P. vera, A. sativum, R. Coriaria, V. vinifera, O. europaea vb. türlerdir. Bölgede Yetişmeyip Kullanılan tıbbi amaçlı kullanılan tek tür ise: C. limon dur. Familyaların bulunma oranına göre en sık rastlanan Lamiaceae familyası olup %16 oranında 12 tür ile temsil edilmektedir. Hastalık çeşidine göre iç hastalıklarda: A. Sativum vb, KBB ve Solunum hastalıklarında: S. Libanotica vb. Bazı bitkilerin ise Halfeti yöresine özgü kullanımları olduğu (P. Vera, S. Colorata, A. Striata vb.) tesbit edilmiştir