Erdem Bayazıt şiirinde direniş ve diriliş

Yakın dönem Türk şiirinin önemli isimlerinden Âdil Erdem Bayazıt, sadece sanatsal faaliyetleriyle adından söz ettiren bir şair değildir. Erdem Bayazıt, aynı zamanda siyasal, sosyal ve kültürel birçok alanda gösterdiği hasletleriyle de dikkate değer entelektüel bir düşünce insanıdır. Erdem Bayazıt, şiirlerinde modern hayatın karşısındadır. Modern hayatın yozlaştırdığı, kendine dahi yabancılaştırdığı insana yaratılış gayesini hatırlatmak ister. Bayazıt'ın şiirlerinde modern kent ve yabancılaşma temelinde insanın "İslam Medeniyeti" mefkûresine daveti söz konusudur. Bayazıt'ın şiiri Zarifoğlu gibi geçmişe değil, geleceğe dönüktür. Bayazıt, Âkif İnan gibi yerleşik ve memnun olduğu bir dünya üzerinden konuşmaz ve sürekli yeni düzen aramanın peşindedir. Bu çalışma, Erdem Bayazıt'ın şiirlerindeki "Direniş" ve "Diriliş" temleri üzerinde yapılmıştır. Direniş ve diriliş mefkûrelerinin Erdem Bayazıt'ın şiirlerinde nasıl işlendiği incelenmiştir. Çalışma esnasında sadece Bayazıt'ın eserleri değil, onun üzerinde etkili olan, ilham kaynağını teşkil eden çocukluğu, sanat hayatı ve entelektüel biyografisine de ana hatlarıyla temas edilmiştir. Erdem Bayazıt şiirleri üzerinde yapılan bu araştırma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde şairin çocukluktan başlayarak şiirine ilham olan, sanat hayatını özellikle aktif dergi süreçlerini de kapsayan biyografisine yer verilmiştir. İkinci bölümde Bayazıt'ın şiirleri "Direniş" ve "Diriliş" temleri çerçevesinde tahlil edilmiştir. Üçüncü bölümde ise Bayazıt'ın şiiri, İslam medeniyeti çerçevesinde edindiği estetik ile "Diriliş Estetiği" yaklaşımında değerlendirilmiştir. Anahtar Kelimeler: Erdem Bayazıt, direniş şiiri, diriliş şiiri, yabancılaşma, diriliş estetiği.