Fen eğitiminde dijital hikâye ve yazılı hikâye çalışmalarının meta-sentezi: Türkiye örneği

Herkesin severek dinlediği ya da anlattığı hikâyelerin eğitim alanında kullanılması öğrencilerin derse karşı daha istekli olmalarını sağlarken kalıcı öğrenmeleri de beraberinde getirmiştir. Gelişen teknoloji ile bunu dijital platforma taşıma ihtiyacı doğmuş ve böylelikle dijital hikâye hayatımıza girmiştir. Araştırmanın amacı fen eğitiminde dijital hikâye ve yazılı hikâye çalışmalarının Türkiye'deki eğilimini göstermek, benzer ve farklılıklarını oluşturulan temalar çerçevesinde alt problemlerine göre detaylandırmaktır. Araştırmada nitel araştırma modeli seçilmiş meta-sentez yöntemi kullanılmıştır. Verileri toplama amacıyla ERIC, Google Scholar, EBSCO, Dergipark, Ulakbilim, Research Gate, Yüksek Öğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi (YÖKTEZ) gibi veri tabanlarında tarama yapılmıştır. Toplam 49 çalışma incelenmiş ve bu çalışmalar altı tema altında gruplandırılmıştır. Her temanın on bir alt problemine cevap verilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın güvenirliği "Miles ve Huberman" güvenirlik formülü kullanılarak ve geçerlik "Uzman Görüşü" alınarak sağlanmıştır. Son yıllarda dijital hikâye üzerine yapılan çalışmaların sayısı gittikçe artarken yazılı hikâye çalışmalarının ise her zaman derslerde kullanıldığı bulgular arasında yer almıştır. Örneklem grubu olarak da ara sınıf öğrencileriyle çalışmalar yapılması dikkat çekmiştir. Bu araştırma Türkiye'deki dijital hikâye ve yazılı hikâye alanında var olan eğilimi gösterdiği için bundan sonraki çalışmalara da rehber olacağı düşünülmektedir