Sosyal Güvenlik Kurumu açısından hemodiyaliz tedavisi ekonomik yükü

Uluslararası kabul edilmiş tanımlarda kronik böbrek hastalığı (KBH), böbreklerde üç aydan daha uzun süreli yapısal ve işlevsel anormalliğinin bulunması olarak tanımlanmaktadır (National Kidney Foundation, 2002; Zoccali ve diğerleri, 2010). Kronik böbrek hastalığı, şiddetine göre beş evrede değerlendirilir. Bu evrelere göre; Evre 5 ve Renal Replasman Tedavisi başlanmış ise veya Glomerüler Filtrasyon Hızı 5 ml/dakika altında olması durumunda hastalık, son dönem böbrek yetersizliği (SDBY) olarak değerlendirilir (Zoccali ve diğerleri, 2010; Winearls, 2003). KBH'nın önlenmesi ve/veya erken evrelerde yakalanarak SDBY'ne ilerleyişin yavaşlatılması oldukça önemlidir (McClellan ve diğerleri, 1997; Hsu, Chertow, 2000; Çınkır, 2011). RRT'nin başlanmasının gecikmesi, RRT'den sağlanacak yararları olumsuz etkilemektedir. Dolayısıyla KBH hem hastanın yaşam kalitesine getirdiği yük ile hem de finansal olarak devlete, sağlık kurumlarına ve topluma yük getirmesi ile gündemdedir. Genel sağlık sigortası uygulamasına geçilmesi ile birlikte Sosyal Güvenlik Kurumu tek ödeyici kurum olmuştur. RRT olarak hemodiyaliz tedavisinin Sosyal Güvenlik Kurumuna olan yükünü tespit etmek bu çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. Hastalık Maliyeti Metodolojisi kullanılarak yapılan çalışmada hemodiyaliz tedavisinin ortalama 1 yıllık hasta maliyeti SGK perspektifinden 26.937,70 TL bulunmuştur.AnahtarKelimeler: SDBY, RRT, Hemodiyaliz Hasta Maliyeti, SGK