Tip 2 diabetes mellituslu bireylerde görsel işitsel reaksiyon hızlarının saptanması

Çalışmamızın amacı Tip 2 Diabetes Mellitus (DM) hastalarında kronik hipergliseminin uzun vadede periferik sinirlere verdiği hasarın reaksiyon hızlarına etkisini incelemektir. Çalışmamıza 64 tip 2 diyabet ve 64 sağlıklı kontrol olmak üzere toplam 128 gönüllü kişi katıldı. Hastalar Başkent Hastanesi Endokrin Polikliniği'nde takip edilen Tip 2 DM tanılı kişilerden oluştu. Bütün gönüllülerin baskın hemisfer sebebiyle sağlak, renk körlüğü bulunmayan, nörolojik fonksiyonları etkileyecek hastalığı bulunmayan ve bu fonksiyonları etkileyebilecek ilaç, alkol, uyuşturucu vb. madde kullanmayan bireyler olmalarına dikkat edildi. Gönüllülerin test öncesi kan şekerleri ölçülüp, Hastane Bilgi Yönetim Sistemi'nden (Nükleus v23) HbA1c değerleri kaydedilerek parmak vuru testi (PVT), görsel ve son olarak da işitsel reaksiyon testi uygulandı. Veriler SPSS ile analiz edildi. Analiz için Kruskall Wallis ve Mann Whitney U testleri kullanıldı. P<0.05 anlamlı kabul edildi. Diyabetli bireylerde yaş ve HbA1c değerleri arttıkça reaksiyon hızlarında anlamlı bir düşüş görüldü. Ancak cinsiyet ve açlık kan şekeri (AKŞ) ile reaksiyon hızları arasında anlamlı bir ilişki görülmedi. Aynı zamanda diyabet ve kontrol grubuyla yapılan karşılaştırmada 18-34 yaş aralığı için her testte, 35-49 yaş aralığı içinse sadece görsel reaksiyon testinde diyabetlilerde kontrol grubuna göre uzamış reaksiyon süreleri bulundu. Sonuç olarak kronik hipergliseminin periferik sinir hasarına yol açarak ilerde bilişsel performansı ve reaksiyon hızlarını negatif yönde etkileyebileceği düşünülmektedir. Bu nedenle hastalık öncesi ve süresinde glikoz kontrolü sağlanması ve yaşam tarzı değişikliğinin önemi vurgulanabilir. Anahtar Kelimeler: Diyabet, bilişsel fonksiyon, reaksiyon hızı, hiperglisemi, nöropati Bu çalışma, Başkent Üniversitesi Tıp ve Sağlık Bilimleri Araştırma Kurulu ve Etik Kurulu tarafından onaylanmıştır. (Proje no: KA21/245, karar sayısı: 21/96 karar tarihi: 26.05.2021)