Sanal eğitim
Bu konu başlığı altında 65 tez
Aydınlatma tasarımı eğitiminde artırılmış gerçeklik uygulamaları ile aydınlatma tasarımlarının incelenmesi
Aydınlatma tasarımı eğitim süreçleri mekân tasarımı eğitiminde önemli bir rol oynamaktadır. Lisans düzeyinde incelendiğinde, mekân tasarımı öğrencilerine yönelik standartlaştırılmış bir eğitim modeli görülememiştir hatta bazı üniversitelerin aydınlatma eğitimi konusunda ders önerileri dahi mevcut değildir. Bu durum meslek sahibi olarak mezun olacak olan öğrencilerin fiziksel çevre kontrolleri hakkında edindikleri bilgilerin farklı düzeylerde olduğunu göstermektedir. Zaman içinde dijital teknolojiler geliştikçe, boyut malzeme ve renk hissi veren birçok yeni ifade aracı da ortaya çıkmıştır. Bu yeni teknolojilerin aydınlatma tasarımı eğitiminde öğrencileri destekleyeceği düşünülmüş ve bir araştırma planlanıp yürütülmüştür. Bu çalışmada bilgisayar destekli tasarım araçlarının sahneyi görüntüleme biçimlerine göre öğrencilerin aydınlatma ürünü yerleşim kararları üzerinde etkisinin olup olmadığı araştırılmış ve gerçeklik araçlarının tasarım sürecine dâhil edildiği durumdaki adaptasyonları ölçülmüştür. Sonuç olarak bilgisayar destekli tasarım araçlarının farklılaşmasının aydınlatma kararları üzerinde etkili olduğu ve artırılmış gerçeklik destekli teknolojilerin aydınlatma tasarımı eğitimi sürecine öğrencilerin adaptasyonunun olumlu yönde olduğu bulunmuştur.
Covid-19 / pandemi sürecinde online psikoeğitim programının üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi oluş ve algılanan sosyal destek düzeylerine etkisi
Bu çalışmada, üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi oluş ve algılanan sosyal destek düzeylerine, çevrimiçi psikoeğitim programının etkisinin incelenmesi hedeflenmiştir. Çalışmanın örneklemini; 2019-2020 eğitim öğretim yılında, İbn Haldun Üniversitesi'nde öğrenimlerine devam eden, 7'si (%70) kadın, 3'ü (%30) erkek, toplam 10 öğrenci oluşturmaktadır. Öğrencilerin 7'si yerli, 3'ü yabancı uyrukludur. Öğrenciler, okulun mail sistemi üzerinden yayımlanan araştırma duyurusuna müracaatta bulunanlar arasından seçilmiştir. Öğrenciler, dokuz hafta boyunca, haftada bir gün, 60 dakika boyunca; çeşitli konuları içeren çevrim içi psikoeğitim programına dahil edilmiştir. Araştırmada, Diener ve ark (2009) tarafından geliştirilen ve Telef(2013) tarafından Türkçe uyarlaması yapılan Psikolojik İyi Oluş Ölçeği; Zimet, Dahlem, Zimet ve Farley (1988) tarafından geliştirilen ve Eker, Arkar ve Yaldız (2001) tarafından Türkçeye uyarlanan Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği (ÇBASDÖ) ve araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel Bilgi Formu veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Ölçekler, psikoeğitim programı; başlamadan önce, bittikten hemen sonra ön test-son test olarak ve bittikten üç ay sonra ise izleme testi olarak katılımcılar tarafından cevaplandırılmıştır. Araştırmada; frekans analizi, betimleyici istatistik, Wilcoxon işaretli sıralar testi kullanılmıştır. Bulgular, psikolojik iyi oluş puanının, program öncesi ve sonrası karşılaştırmalarda demografik değişkenlere göre farklılaştığını; ÇBASDÖ'den elde edilen aile alt boyutundaki ön ve son test puanının ise, eğitim alınan bölüme ve katılımcıların kendilerini ilişkisel olarak tanımlamalarına göre farklılaştığını göstermektedir. Son test ve izleme testi arasındaki karşılaştırmalarda, anlamlı bir farklılık olmadığı dolayısıyla programın etkisinin devam etmediği anlaşılmaktadır. Genel olarak bakıldığında, katılımcıların ön, son ve izleme testinden elde ettikleri algılanan sosyal destek ve psikolojik iyi oluş puanları arasında anlamlı bir fark olmadığı anlaşılmıştır bu alanda yapılacak çalışmalarda kullanılacak ölçeklerin konuyla daha yakından ilişkili olması veya programın daha uzun vadede uygulanması tavsiye edilmektedir. Ölçek sonuçlarına ek olarak uygulanan, araştırmacının, katılımcılardan araştırmacıyı ve programı değerlendirmelerini istediği ek formda, katılımcıların bu programa katılmış olmaktan memnun olduğu, arkadaşlarına tavsiye edeceği özellikle iletişim ve hedef belirleme gibi konularda, içeriklerden çok faydalandıkları bilgisine ulaşılmıştır.
Future in higher education: Digital university
Currently, higher education institutions are facing the necessity to adapt their educational delivery methods and operate in a globalized marketplace. Universities must reconsider how they provide access to their courses anywhere and at any time. Not only do they need to meet the increasing digital expectations of Generation Z students, but they also have to be prepared for the upcoming Generation Alpha. The concept of higher education and the evaluation of its main actors, universities, have been widely discussed since the Medieval age. The first-generation University 1.0 emerged as information transfer centers in the 11th Century. Following that, the second-generation University 2.0 appeared as information transfer and research centers in the 19th Century. The 1970s witnessed the emergence of the third-generation University 3.0, which encompassed information transfer, research, and application (university-industry) centers. Subsequently, the fourth-generation University 4.0 flourished as a digitalized university, relying on technological and social innovations during the digital transformation era of the 2000s. The aim of this thesis is to provide a forward-looking perspective on the upcoming fifth-generation University 5.0, particularly its projected rise by the 2030s as a digital university targeting the global market and conducting education activities in a translocal and transtemporal manner worldwide. Through an extensive literature review, this prediction was confirmed, considering the growing impact of digital transformation, technological innovations, and the attitudes and expectations of the existing Generation Z university students and their successors, Generation Alpha. To further investigate this, a research survey was conducted with three different groups: university students, academics, and employers/managers, comprising a total of 346 participants. The survey questionnaire was designed based on four main pillars of questions, employing a composite approach to clarify the eight hypotheses of this study. The findings revealed a significant and linear relationship between the participants' importance assigned to digital education and their importance placed on digitalization. Additionally, a significant and linear relationship was observed between the importance given to digital education and the importance given to university education. Both students' preferences and university strategies currently exhibit a positive approach towards the hybrid education model. Furthermore, a similar attitude is projected for the future prevalence of virtual education models after the 2030s. As a result, this study anticipates that universities will increasingly offer hybrid model education based on market demand until 2030, with varying adoption rates across different disciplines such as medicine, engineering, social sciences, and others. Beyond 2030, traditional universities will continue to utilize blended learning, while digital higher education institutions of University 5.0 will experience inevitable growth. Keywords: Digital Transformation, University 5.0, Digital University, Hybrid Education, Virtual Education
A conversation analytic study on critical intercultural awareness in task enhanced virtual exchange
Advances in online communication technologies offer many opportunities for language learning and intercultural exchange.Through these advancements, telecollaboration has been a recent focus in educational settings and itsimplications have come into prominence in language teaching. However, the social actions and cultural practices performed in these settings and opportunities for critical intercultural awareness (CIA) have been investigated only to a limited extent. From this point of view, drawing upon the 10 hours of screen recordings of over a 4-weeks period of video-mediated task-oriented interactions in eleven tasks in a virtual exchange project between two universities from Turkey and Tunisia, this study contributes to the emergence of opportunities for interactants' critical intercultural awareness (CIA) through a telecollaborative exchange project. By applying the principles of Conversation Analysis methodology, this study aims to describe how an assessment sequence is identified and how assessments are constructed sequentially, and how the first assessment makes the second assessment relevant in and through intercultural tasks. The findings present various uses of lexical and grammatical items and positive or negative assessing responses towards cultural behaviors. The result from analyzing the study suggested that proffering assessments is closely embedded within the enhancement of critical intercultural awareness (CIA). As a CA study to explore critical intercultural awareness (CIA), the findings of this study are expected to bring a new perspective to interculturality and highlight significant implications interactional organization of assessments with its contribution to the online language learning and telecollaboration.
Ağaç türlerinin öğretiminde üç boyutlu çok kullanıcılı sanal ortamların kullanılması
Bu araştırmanın temel amacı, yeryüzünde yaşam için büyük bir öneme sahip ağaçların özelliklerinin öğretiminde üç boyutlu (3B) çok kullanıcılı sanal ortamların kullanılabilirliğinin sorgulanmasıdır.Bu temel odak noktasına göre araştırmanın amacı ise, 3B çok kullanıcılı sanal ortamların biyoloji eğitimin aktörleri olan biyoloji öğretmenlerinin yakın çevrelerindeki ağaçları tanımasına yönelik etkililiğinin incelenmesidir. Karma araştırma yöntemi kullanılan araştırmada nicel araştırma yöntemi olarak öntest sontest kontrol gruplu yarı deneysel model, nitel araştırma modeli olarak tematik deseni kullanılmıştır. Tasarım temelli öğrenme modellerinden ADDIE modeli kullanılarak geliştirilen 3B sanal ortam Unity3D platformunda geliştirilmiştir. Araştırma pilot uygulama uygulama olmak üzere iki aşamada gerçekleştirilmiştir. Araştırmada uzman görüşlerine göre gerekli düzeltmeler yapıldıktan sonra 24 üniversite öğrencisi ile pilot uygulama ve 70 biyoloji öğretmeni (kontrol grubu: sunuş yoluyla öğretim, deney grubu: üç boyutlu sanal öğrenme ortamı uygulaması) ile uygulama yapılmıştır. Araştırmanın nicel veri toplama araçları; Uzman Görüş Formu, 3B Sanal Öğrenme Ortamları Değerlendirme Ölçeği ve Modifiye Edilmiş Verilen Ağacı Tanı Testi olup nitel veri toplama araçları ise Kullanıcı Görüşme Formu'dur. Araştırmanın nicel verilerinin analizinde eşleştirilmiş örneklemler t-testi ve ANCOVA analiz tekniği, nitel verilerin analizinde ise tematik analiz kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; kullanılan araştırma modellerinin katılımcıların ağaçları tanıma düzeylerinde etkili olduğu belirlenmiştir. Ancak 3B sanal öğrenme ortamının katılımcıların ağaçları tanımalarında sunuş yoluyla öğretim modeline göre daha fazla etkili olduğu saptanmıştır. Bu sonuçlara göre ADDIE öğretim tasarımı modeli kullanılarak ağaç türlerinin öğretimine yönelik geliştirilen 3B sanal öğrenme ortamı ağaç eğitimine yönelik etkili bir ortam olarak kullanılabileceği söylenebilir.
Çevrimiçi proje tabanlı infografik tasarlama etkinliklerinin özdüzenleme ve paylaşımlı üstbiliş becerilerine etkisi
Çevrimiçi derslerin yoğun bir şekilde kullanıldığı günümüzde, öğrencilerin özdüzenleme ve paylaşımlı üstbiliş becerilerinin gelişimi büyük önem taşımaktadır. Öte yandan bu becerilerin gelişimiyle ilgili olarak alanyazında proje tabanlı öğrenme etkinliklerine vurgu yapılmaktadır. Öğrenciler web 2.0 araçlarını kullanarak kolaylıkla infografik tasarım projeleri gerçekleştirebilmektedirler. Bu doğrultuda bu çalışmanın amacı çevrimiçi proje tabanlı infografik tasarlama (ÇePTİT) sürecinin öğrencilerin özdüzenleme ve paylaşımlı üstbiliş gelişimlerine etkisini belirlemektir. Araştırma 2021-2022 öğretim yılı güz döneminde 34 meslek yüksekokulu öğrencisi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın amacı doğrultusunda öncelikle bir pilot çalışma yapılmış ve kazanılan deneyimler ışığında haftada 3 saatlik çevrimiçi dersler şeklinde 3 aşamadan oluşan 12 haftalık bir araştırma süreci tasarlanmıştır. Karma desen kullanılan araştırmanın nicel bölümünde ölçek verileri tek gruplu ön test–son test deneysel desen ile toplanarak analiz edilmiştir. Nitel bölümde ise katılımcılara bir gözlem formu uygulanmıştır. Daha sonra bir süreç değerlendirme formu ile öğrencilerin görüşleri alınmıştır. Verilere yönelik tematik analizler yapılmıştır. Gerçekleştirilen uygulamalardan sonra öğrenciler etkileşime yönelik özdüzenleme becerilerini anlamlı derecede geliştirmişlerdir. Ayrıca oluşturulan yakınsal gelişim alanı ile birlikte öğrencilerin paylaşımlı üstbiliş becerileri de gelişim göstermiştir.
Kronik obstrüktif akciğer hastalarında sanal gerçeklik gözlüğü ile desteklenmiş hasta eğitim programının hasta sonuçlarına etkisi
Giriş: Dijital dünyanın yeni teknolojilerinden sanal gerçeklik gözlüğü, hastalıkların yönetimi açısından alternatif yeni bir yaklaşım olarak önerilmektedir. Amaç: Bu çalışmayla KOAH hastalarına sanal gerçeklik gözlüğü destekli inhaler kullanma, solunum ve havayolunu temizleme egzersizleri uygulanarak hasta sonuçlarına etkisi değerlendirilmiştir. Yöntem: Ön ve son test randomize kontrollü tasarlanmıştır. Mayıs 2024-Nisan 2025 tarihleri arasında İstanbul da bulunan Şehir Hastanesi ve Eğitim Araştırma Hastanesinin Göğüs Hastalıkları Polikliniğinde KOAH hastalarında yürütülmüştür. Dahil edilme kriterlerine uyan 69 hasta (VR=23, Video=23, Broşür=23) çalışmaya alınmıştır. VR grubuna 6 hafta boyunca haftada 3 kez sanal gerçeklik gözlüğü ile egzersizler uygulatılmıştır. Girişim öncesi hastalara KOAH Hasta Tanıtım Formu, Solunum Fonksiyon Testi, Borg Dispne ve Modifiye Medical Research Council (mMRC) Dispne Skalası, St. George Solunum Anketi (SGRQ), KOAH Öz-Etkililik Ölçeği, KOAH ve Astım Uyku Ölçeği (CASIS), İnhaler Kullanma Beceri Çizelgesi uygulanmıştır. Girişim sonrası aynı testler ve Sanal Gerçeklik Deneyimi Değerlendirme Formu kullanılarak hastalar tekrar değerlendirilmiştir. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 65,52±7,07, KOAH tanı yılı ortalaması 8,52±6,01'dır. Son testte VR grubunun FVC (p=0,013), FEV1 (p=0,016), CASIS (p=0,009) ve İnhaler Kullanma Becerisi'nde (p=0,035) istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu tespit edilmiştir. Girişim öncesine göre VR grubu hastaların mMRC, Borg değerinde anlamlı iyileşmeler olduğu (p<0,05), öz-etkililik değerinde ise anlamlı bir iyileşme olmadığı (p>0,05) bulunmuştur. Video ve broşür grubu hastalarının SGRQ değerinde girişim öncesine göre anlamlı iyileşmeler olmasına rağmen en yüksek değişim farkının VR grubunda olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Sonuç: Sanal gerçeklik gözlüğü ile uygulanan egzersizlerin solunum parametreleri ve CASIS değerini istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşürdüğü, yaşam kalitesi ve İnhaler Kullanma Becerisini anlamlı şekilde arttırdığı tespit edilmiştir.
Milli Eğitim Bakanlığı Eğitim Bilişim Ağı'nda bulunan biyoloji dersi elektronik içeriklerinin değerlendirilmesi
Millî Eğitim Bakanlığı'nın eğitim yaşantılarını ve öğrenme ortamlarını teknolojiyle desteklemek adına başlattığı FATİH Projesinin en önemli bileşenlerinden biri de e-içeriklerin yayımlandığı EBA platformudur. Bu platformda EBA Ders başlığı altında güncellenen eğitim programlarına uygun, ders akışları şeklinde e-içerikler yer almaktadır. Bu çalışmada EBA Ders platformunda Biyoloji dersinde bulunan e-içerikler öğretmen görüşleri ile değerlendirilmiştir. Bu çalışma özü itibariyle tarama modelindedir. Örneklem, seçkisiz olmayan örnekleme yöntemlerinden amaçsal örnekleme ile belirlenmiştir. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen 'EBA Ders Biyoloji e-içerikleri Kullanım Anketi' adında elektronik anket kullanılmıştır. EBA Ders platformu Biyoloji dersi e-içeriklerinin; farklı sınıf düzeylerinde ve farklı içerik türlerinde kullanımı ile kullanımını etkileyen etmenler öğretmenlere uygulanan anket ile değerlendirilmiştir. Veriler yüzde, frekans ve temel istatistikler yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırmada üç alt probleme yönelik olarak anket soruları gruplanmıştır. EBA Ders biyoloji içeriklerinin kullanım durumu, ihtiyaç durumu, eğitsel açıdan fayda durumu, öğrenciler için ilgi çekici/ motivasyon arttırıcı olma durumu ile konuyu açıklamadaki yeterlik durumu 9. ve 10. sınıflarda yüzde olarak yüksek değerlerdeyken, 11. ve 12. sınıflarda yüzde olarak oldukça düşük çıkmıştır. Video ve soru çözümü içeriklerinde kullanma sıklığı ve ihtiyaç durumu oldukça yüksek iken, ilgi çekici /motivasyon arttırıcı olma durumunda soru çözümü son sırada yer almıştır. EBA Ders kullanımına etki eden etmenlerin başında internet alt yapı sorunları, ders süresinin yetersizliği, internet hızı yer almaktadır. Bu veriler ışığında 11. ve 12. sınıf biyoloji dersi e-içeriklerinde farklı içerik türlerinde üretim yapılması, ayrıca etkileşimli uygulamalar, sanal deneyler, 3D görseller ile desteklenmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Donanımsal problemlerin tüm illerde giderilerek internet alt yapı ve hız sorunlarının giderilmesi önerilmektedir.
Teknolojinin öğrenme-öğretme süreçlerine entegrasyonuna ilişkin tasarlanan çevrimiçi bir derse yönelik öğretmen görüşleri
Bu çalışmanın amacı; öğretmenlerin öğrenme-öğretme süreçlerine BİT entegrasyonuna yönelik mesleki gelişimlerini desteklemek amacıyla tasarlanmış çevrimiçi bir derse ait katılımcı görüşlerini incelemektir. Çalışmada betimsel araştırma modeli kullanılmıştır. Çevrimiçi derste öğretmen yeterlilikleriyle, eğitime teknoloji entegrasyonu modeli olan Tech-PACK temele alınmıştır. Çevrimiçi ders "Eğitime BİT Entegrasyonu", "Entegrasyon için Planlama", Entegrasyon için Geliştirme" ve "Öğretim ve Yansıma" olmak üzere dört modülden oluşmaktadır. Çevrimiçi dersin içeriğinin geliştirilmesinde Hacettepe Üniversitesi BÖTE Bölümünde görev yapan altı akademisyenin desteği vardır. Çevrimiçi derse Avrupa'nın dört farklı ülkesinden 171 kişi kayıt yapmış, 36'sı dersi tamamlayarak sertifika almıştır. Çalışmada sertifika alan katılımcıların verilerine odaklanılmıştır. Araştırmada "Çevrimiçi Ders Katılımcı Bilgi Formu" katılımcıların özelliklerini betimlemek, "Teknoloji Etkisi Kontrol Listesi" öğretmenlerin çevrimiçi derste geliştirip uyguladıkları teknoloji destekli derse ilişkin özdeğerlendirmelerini belirlemek ve "Çevrimiçi Ders Değerlendirme Anketi" öğretmenlerin çevrimiçi derse ilişkin görüşlerini öğrenmek amacıyla olmak üzere üç veri toplama aracı kullanılmıştır. Katılımcıların çevrimiçi dersin gereği olarak, sınıflarında uygulamış oldukları teknoloji destekli dersi değerlendirdiklerinde; kendilerini planlamada güçlü buldukları, uygulamada ise bazı zorluklar yaşadıkları görülmektedir. Katılımcıların çevrimiçi dersi değerlendirmeleri için yedili likert düzeyinde ölçeklendirilmiş maddelere verdikleri puanların ortancalarının altı ve yedi olmasıyla aldıkları derse dair değerlendirmelerinin olumlu olduğunu söylemek mümkündür. Buna göre katılımcılar eğitimin amaçlarının açıkça belirtildiğini; eğitimde yer alan görevlerin ve öğrenme materyallerinin öğrenmelerine olumlu etkisi olduğunu; eğitimle teknoloji entegrasyonuna yönelik yeterliliklerini geliştirmek açısından katkı sağladığını ve derste kazandıkları bilgi ve becerileri ortaya koyabilmek için yeterli fırsatın sunulduğunu belirtmiştir. Katılımcıların %97'si dersi meslektaşlarına tavsiye edeceklerini bildirmiştir. Bu sonuçlara göre çevrimiçi dersin katılımcılarına teknoloji entegrasyonuna yönelik katkıda bulunduğu söylenebilir.
Fen eğitiminde sanal gerçeklik temelli sanal müze tasarımı uygulamasının öğrenci başarısına etkisi
Bu araştırmanın amacı 7. Sınıf "Saf Madde ve Karışımlar" ünitesi "Maddenin Tanecikli Yapısı" konusuna ilişkin bir sanal gerçeklik temelli sanal müze tasarlamak ve bu tasarımın öğrencilerin fen bilimleri dersindeki akademik başarılarına etkisini gözlemlemektir. Araştırmanın uygun örnekleme yöntemi ile seçilen çalışma grubunu, 2021-2022 eğitim-öğretim yılında Konya ilinde bulunan bir ortaokulun yedinci sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Toplamda 46 öğrencinin yer aldığı çalışmada deney grubunda 23 öğrenci (17 kız, 6 erkek), kontrol grubunda ise 23 öğrenci (9 kız, 14 erkek) bulunmaktadır. Yöntem olarak ön test – son test kontrol gruplu yarı deneysel desenin kullanıldığı araştırmada, veri toplama aracı olarak "Maddenin Tanecikli Yapısı Başarı Testi (MTYBT)" kullanılmıştır. MTYBT'deki sorular 2013 yılının öğretim programı kazanımlarına göre düzenlendiği için ve 2018 yılında fen bilimleri dersi öğretim programı yenilendiği için güncel programda yer almayan bir kazanımı ölçen dört soru başarı testinden çıkarılmış böylece 110 ortaokul 7. Sınıf öğrencisine güncel başarı testi uygulanmıştır. Başarı testinden elde edilen verilerin güvenilirlik katsayısı (KR-20) .63 olarak bulunmuş ve başarı testinin güvenilir olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmanın uygulama sürecinde öncelikle kazanımlara uygun şekilde sanal müze ortamı tasarlanmış ardından dört hafta boyunca deney grubunda sanal gerçeklik temelli sanal müze tasarımı kullanılarak, kontrol grubunda ise fen bilimleri dersi öğretim programındaki haliyle öğretim gerçekleştirilmiştir. Ön test ve son test olarak uygulanan MTYBT'den elde edilen veriler SPSS 21 paket programı kullanılarak analiz edilmiş ve tablolaştırılmıştır. Elde edilen bulgular sonucunda sanal gerçeklik temelli sanal müze tasarımı uygulanan deney grubu öğrencilerinin fen bilimleri dersinde gösterdikleri akademik başarılarının kontrol grubu öğrencilerinin fen bilimleri dersinde gösterdikleri akademik başarıdan anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.
Mimarlık eğitiminde maketin etkin kullanımı için etkileşimli artırılmış gerçekliğin irdelenmesi
Mimari düşüncenin anlaşılması için etkin bir yol olan maketler, mimari tasarım stüdyosunda kullanılan teknoloji, araç ve malzemelere göre farklı şekillerde üretilebilmektedir. Günümüzde bilgisayar destekli modeller, sanal ve artırılmış gerçeklik teknikleri ise eğitimin her aşamasında etkin bir şekilde kullanılmaktadır. Son yıllarda, mimarlık eğitiminde maket kullanımının, artırılmış gerçeklik ortamında daha etkin hale getirilmesi konusunda çalışmalar yapılmaktadır. Bu nedenle, mimari tasarım stüdyosundaki öğrencilerin ürettikleri projelerin üç boyutlu maketlerini, artırılmış gerçeklik kullanarak oluşturmaları ve sonrasında bu sistemin avantaj ile dezavantajlarının değerlendirilmesi bu tezin amacını oluşturmuştur. Mimarlık eğitiminde proje geliştirme süreci ile maket yapımını paralel yürütmenin zorluğu nedeniyle öğrenciler tarafından makete gereken önemin verilmediği düşünülmektedir. Tam tersi olduğu durumlarda ise maket üretim süreci, tasarım sürecinin önüne geçebilmekte ve bazı durumlarda maket altlığın hazırlanması da tasarım süresini etkileyebilmektedir. Mimari tasarıma ağırlık verilen proje sürecinde, maket yapımının, tasarıma yetişmesi için maket üretim maliyetini artırarak bilgisayar destekli üretim, hazır modeller veya üç boyutlu baskı imkanlarından yararlanılmaktadır. Projede yapılacak herhangi bir revizyonun makete yansıtılması ise sürenin ve maliyetin daha da artmasına neden olmaktadır. Maliyetten ödün verilen çalışmalarda ise istenilen kalite yakalanamadığı için mimari proje maketinin kalitesi azalabilmektedir. Her şeyin yolunda gittiği projeler ve maketlerde ise maketin depolanması ve bir noktadan bir başka yere taşınmasında güçlükler sorunlar ortaya çıkabilmektedir. Artırılmış gerçeklik ortamında yaratılan ve bulut bilişim ile sonradan erişim sağlanan sanal maketlerin kullanımı, fiziki maketlerin yetersiz kaldığı noktalarda avantaj sağlayabilmektedir. Arşiv ve taşıma gibi engeli olmadığı için ise geçmişteki projelere bulut bilişim ile kolaylıkla erişim imkanı sağlanabilmektedir. Bu tez çalışmasında mimarlık eğitimi gören öğrencilere, mimari tasarım stüdyosunda üretilen geleneksel fiziki mimari maketlerin yapımından önce, artırılmış gerçeklik ortamında sanal maketler yapmaları önerilmiştir. Fiziki maket yapımı ardından, maketin sayısal ortama aktarılma sürecinin uzun olması, yapılan değişikliklerin her aşaması maketin üzerine yansıtılamayabilmektedir. Bu çalışmada, mimari tasarım stüdyosunda proje üreten öğrencilerin ürettikleri projelerin üç boyutlu maketlerini, artırılmış gerçeklik kullanarak oluşturmaları sonrasında öğrenciler tarafından yapılan başlangıç ve bitim anketleri ile bu sistemin avantaj ve dezavantajları değerlendirilmiştir. Tez kapsamında üç farklı çalıştay gerçekleştirilmiş olup, çalıştay katılımcılarının artırılmış gerçeklik ortamını deneyimlemeleri sağlanmıştır. Çalıştayların başında ve sonunda, katılan katılımcılara yöneltilen ilk ve son anket sorularından alınan cevaplar kaydedilmiştir. Sonuçlar değerlendirildiğinde artırılmış gerçeklik ile yapılan maketlerin sonrasında nihai fiziksel maketler yapıldığında zaman ve emek kaybının azalacağı bu tez sonucunda vurgulanmaktadır. Sonuç olarak, artırılmış gerçekliğin bir çok eğitim alanında kullanılmaya başlandığı göz önünde bulundurulduğunda, mimarlık eğitimi alanında etkin olarak kullanılabileceğinin gerekliliği vurgulanmaktadır.
Lise öğrencileri için sanal ortamla desteklenen görsel sanatlar eğitimi
Araştırmanın problemi sanat eğitimi alanını destekleyen konulara erişilebilecek eğitim amaçlı bir web sayfasının olmamasıdır. Araştırmanın genel amacı ise ortaöğretim Görsel Sanatlar dersi öğretim programına destek sağlayacak bir web sayfası içeriğinin oluşturulmasıdır. Bu amaç doğrultusunda www.gorselsanatlaregitimi.com web sayfası hazırlanmıştır. Araştırmanın modeli, tarama modelinde betimsel bir araştırmadır. Araştırmada üç farklı çalışma grubu yer almıştır. Ankara'da yer alan Anadolu Lisesi, Meslek Lisesi, Güzel Sanatlar Lisesi ve Özel Liseler olarak belirlenen okullar içerisinden her bir okulu temsilen bir okul belirlenmiştir. Bu okullarda görev yapan Görsel Sanatlar öğretmenleri, bu dersi alan öğrenciler ve Görsel Sanatlar alanında uzmanlar çalışma gruplarını oluşturmuştur. Araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan anket yoluyla hazırlanan web sayfasının çalışma grubu tarafından değerlendirilmesi istenmiştir. Öğrencilerden elde edilen nicel veriler genel olarak değerlendirildiğinde; ortaöğretim öğrencileri tasarlanan web sayfasını birçok özelliği açısından yeterli, iyi ve mükemmel bulma oranlarının %90'ın üzerinde olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Web sayfasını kötü bulma oranları genel olarak %2 ile %4 arasında değişmektedir. Nitel veri analizleri sonucunda ise öğretmenler ve uzmanlarla yapılan görüşmeler sonucunda, yeni çağın, pandemi sürecinin ve teknolojinin getirmiş olduğu yenilikler çerçevesinde görsel sanatlar eğitiminin sanal ortamlarla desteklenebileceği ve ayrıca bu dersin hibrit bir şekilde işlenebileceği sonucuna varılmıştır. Araştırmacı tarafından yapılan web sayfası uzmanlar tarafından da uygun bulunarak hem ortaöğretim programlarındaki görsel sanatlar dersinde hem de bu alanda öğretmenlik mesleğini icra edecek olan öğrencilerin yetiştirildiği lisans programlarının derslerinde de aktif olarak kullanılabileceği tespit edilmiştir. Araştırma ile ortaöğretim Görsel Sanatlar dersi öğretim programına destek sağlayacak bir web sayfası içeriğinin öğrencilerin bu dersteki başarılarını arttıracağına, bu derse ilgi ve tutumlarını geliştireceğine dair sonuçlarda elde edilmiştir. Anahtar Sözcükler: Görsel Sanatlar, Görsel Sanatlar Eğitimi, Ortaöğretim, Sanal Ortam.
Yenilik transferi bağlamında sınıf öğretmenlerinin Web 2.0 araçlarına dayalı dijital öğretim materyali geliştirme öz yeterliliklerinin incelenmesi
Araştırmanın amacı, yenilik transferi bağlamında sınıf öğretmenlerinin web 2.0 araçlarına dayalı dijital öğretim materyali tasarlama öz yeterliklerinin incelenmesidir. Araştırmanın çalışma gurubu Muğla İli menteşe ilçesindeki resmi ve özel eğitim kurumlarında görev yapmakta olan sınıf öğretmenlerinden oluşmaktadır. Verilerin kolay toplanması ve ulaşılabilir olması için amaca uygun örneklem yöntemiyle çalışma grubu oluşturulmuştur. Araştırmanın yöntemi karma yöntemdir. Araştırmanın nicel veriler için; veri toplama aracı olarak Korkmaz, Arıkaya ve Altıntaş, (2019) tarafından geliştirilen "Öğretmenlerin Dijital Öğretim Materyali Geliştirme Öz-Yeterlikleri Ölçeği", nitel veriler için ise; araştırmacı tarafından geliştiren yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak veriler toplanıp uygun istatistiki analizler yapılmıştır. Araştırma sonucunda yenilik transferi bağlamında sınıf öğretmenlerin web 2.0 araçlarına dayalı dijital öğretim materyali geliştirme, tasarlama öz yeterlikleri ve olumsuz bakış durumları tespit edilerek; kıdem(hizmet yılı), cinsiyet, okuttukları sınıflar ile özel ve resmî kurumlarda çalışma durumları açısından aralarında anlamlı fark olup olmadığı belirlenmiş uygun tartışma ve önerilerde bulunulmuştur.
Çevrim içi öğretim sürecinde ilkokul öğrencilerinin istenmeyen davranış düzeylerinin belirlenmesi ve farklı değişkenler açısından incelenmesi
Sınıf ortamında düzeni bozarak öğrenme sürecini olumsuz etkileyen davranışlar istenmeyen öğrenci davranışlarıdır. Tüm dünyayı etkileyen COVID-19'un 2020 yılının mart ayında Türkiye'de de görülmesiyle birlikte yeni bir süreç başlamış olup getirilen kısıtlamalarda yüz yüze eğitim faaliyetleri durdurulmuş ve çevrim içi öğretime geçilmiştir. Bu çalışmada sınıf öğretmenlerinin, COVID-19 küresel salgını dönemindeki çevrim içi öğretim sürecinde, sanal sınıflarında gözlemledikleri, ilkokul öğrencilerinin istenmeyen davranış düzeylerinin belirlenerek farklı değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda ölçek geliştirme yöntemi izlenerek, kapsam geçerliliği sağlamak için uzman ve öğretmen görüşleri alınarak 46 soruluk bir taslak ölçek hazırlanmıştır. Taslak ölçek, 2020-2021 eğitim-öğretim yılında MEB'e bağlı ilkokullarda görev yapan 262 sınıf öğretmenine uygulanmıştır. Açıklayıcı Faktör Analizi (AFA) sırasında Varimax döndürme yöntemi kullanılmıştır. Maddelerin faktör yükleri incelenmiş, aynı anda birden fazla faktörde yüklenen veya faktör yükü .30'un altında kalan maddeler ölçekten sırasıyla çıkarılmıştır. Bu işlemler sonrasında 15 maddelik ve 5 alt boyutlu bir ölçek oluşturulmuştur. Ölçüt geçerliğinin belirlenmesi için uygulanan birinci ve ikinci düzey Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) sonucunda uyum indekslerinin ölçüt geçerliliğini sağladığı tespit edilmiştir. Güvenirlik analizi sonuçlarına göre ölçeğin toplamı için Cronbach's alfa katsayısı .849 olarak bulunurken, alt boyutlar için .688 ile .841 arasında değiştiği tespit edilmiştir. Analizler sonucunda, 15 maddelik, "Çevrim İçi Öğretimde İstenmeyen Davranış Düzeylerini Belirleme Ölçeği"nin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu belirlenmiştir. Gelişen teknolojiyle birlikte ileriki yıllarda, çevrim içi derslerin devam edebileceği, yaşamın ayrılmaz bir parçası olacağı ön görüldüğü için çevrim içi öğretim sürecindeki istenmeyen öğrenci davranışlarını belirlemek ve farklı değişkenler açısından incelemek literatüre katkı sağlayacaktır. Anahtar Sözcükler: COVID-19, çevrim içi ders, istenmeyen öğrenci davranışı
Sanal sınıf yönetiminde görev alacak öğretim elemanlarının eğitim gereksinimlerinin belirlenmesi
Bilişim teknolojilerinin ucuzlaması ve yaygınlaşması sonucunda hızlanan bilgi akışı zaman, mekân, mesafe algılarını değiştirmiştir. Diğer yandan, hızla artan nüfus ve ekonomik koşullar nedeniyle eğitim sistemine olan talep de artmıştır. Bu gelişmeler doğrultusunda, zaman ve mekânda sınırlılıkları olan örgün sınıf öğretimine ek olarak uzaktan öğretim yaklaşımı gündeme gelmiştir. Yapılan çalışmalar, uzaktan eğitim kapsamında sanal sınıfların giderek yaygınlaşacağına ve uzaktan eğitimdeki eğilimin bu alanda yoğunlaşacağına işaret etmektedir. Küresel eğilimlerden etkilenen Türk Eğitim Sisteminde de bu alandaki girişimlere önem ve ağırlık verilmesi gerekmektedir. Sanal sınıflarda erişim için kullanılan araç ve yöntemlerin etkili kullanımı ve öğrencimemnuniyeti büyük oranda öğretim elemanın bilgi, becerileri ve yeterlilikleri ile ilişkilendirilmektedir. Sanal sınıf uygulamalarının yaygınlaştırılması ve daha etkili hale getirilmesinde en önemli faktör, öğretim elemanlarına sanal sınıf yönetimi becerilerinin kazandırılması ve uygulama öncesinde eğitim verilmesidir. Bu araştırma ile sınıf yönetiminin boyutları açısından, sanal sınıf yönetiminde görev alacak öğretimelemanlarının eğitim gereksinimlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır.Genel tarama modelinde desenlenen araştırmada nitel ve nicel araştırma tekniklerinden yararlanılmıştır. Araştırma kapsamında, nitel araştırma tekniklerinden odak grup görüşmesi sonucunda elde edilen verilerden yola çıkılarak, öğretim elemanlarının sanal sınıf yönetimine ilişkin eğitim gereksinimlerini belirlemek amacıyla bir anket formu geliştirilmiştir. Yedi öğretim elemanının katılımı ile gerçekleştirilen odak grupgörüşmesi verilerinden yola çıkarak hazırlanan anket formu, çalışma evreni olarak belirlenen 480 öğretim elemanına gönderilmiş; anketlerden 228'i geri dönmüştür. Formların kontrolü sonucunda toplam 215 anket formu değerlendirmeye alınmıştır. Araştırma verilerinin analizinde öncelikle anket formunda yer alan her madde için frekans ve yüzde değerleri hesaplanmış ve yorumlanmıştır. Anket formuyla ulaşılan veriler ile belirlenen değişkenler arasındaki ilişki ise, kestirimsel istatistiklerden Kay-Kare testi kullanılarak analiz edilmiştir. Anket formunda yer alan açık uçlu soruya verilen yanıtlar kavramlaştırılmış, daha sonra da ortaya çıkan kavramlara göre mantıklı bir biçimde düzenlenip, çıktılar üzerinde elle kodlama yapılarak tema ve alt temalar belirlenmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara dayalı olarak ulaşılansonuçlar alt amaçlara uygun olarak aşağıdaki gibi özetlenebilir:? Öğretim elemanlarının sanal sınıf yönetimi boyutlarına ilişkin görüşleri, sanal sınıfların örgün sınıflardan ayrılan özelliklerine ilişkin eğitim gereksinimleri olduğunu göstermektedir. Eğitim gereksinimleri, özellikle bu boyutların düzenlenmesindeki teknik özelliklere ve becerilere ilişkindir.? Öğretim elemanlarının sanal sınıf yönetimi boyutlarına ilişkin görüşleri ile eğitim alma durumları arasındaki ilişkiyi sorgulayan analizler, eğitim alan öğretim elemanlarının sanal sınıf yönetimi boyutlarına ilişkin temel özellikleri eğitim almayan öğretim elemanlarına oranla daha fazla göz önünde bulundurduklarını göstermektedir.? Öğretim elemanlarının sanal sınıf uygulamalarına ilişkin görüşlerinin olumlu olduğu belirlenmiştir.? Öğretim elemanlarının sanal sınıf uygulamalarına ilişkin görüşleri ile eğitim alma durumları arasındaki ilişki sorgulandığında, eğitim alan öğretim elemanlarının sanal sınıf uygulamalarını daha olumlu karşıladığı görülmektedir.? Öğretim elemanları, sanal sınıfların yaygınlaştırılmasının erişim imkânları, kişisel gelişim, eğitim faaliyetleri, işbirlikleri, teknik altyapı ve beceriler, ekonomik özellikler ve gelecekteki uygulamalara uyum açısından Türk Eğitim Sistemine katkı sağlayacağını düşünmektedir.Sonuç olarak öğretim elemanlarına sanal sınıfların yönetimi konusunda verilecek eğitimlerin, uygulamaların iyileştirilmesi ve yaygınlaştırılması açısından etkili olacağı düşünülmektedir. Bu bağlamda gelecekte yapılacak araştırmalara ve uygulayıcılara öneriler geliştirilmiştir.
Online kurs satınalma davranışı ve bu davranışı etkileyen faktörler üzerine bir araştırma
Teknolojik gelişmelerle birlikte insanlar, ihtiyaç duydukları çeşitli eğitim ve kursları online platformlardan satın alma imkanına sahip olmuşlardır. Geçmiş zamanda bu imkandan birçok insan haberdar değilken, pandemi sebebiyle yüzyüze yapılan eğitimlerin birçoğu online ortama taşınmıştır ve bu durumun online kurs alımlarını da sıklaştırdığı öngörülmektedir. Bu bağlamda insanların online kurs satın alma davranışları ve bu davranışı etkileyen faktörler incelenmiştir. Bu araştırmanın amacı, öğrencilerin yüzyüze ya da uzaktan eğitimler yerine neden online kursları tercih edebildikleri sorusuna cevap bulabilmektir. Bu amaçla öğrencilerin online kurs almasını etkileyen faktörler belirlenmiş ve bu faktörlerin online kurs siteleri üzerinden online kurs satınalma niyeti ile ilişkisi test edilmiştir. Tüketicilerin online kurs satınalma niyetlerini hangi faktörlerin etkileyebileceği, ilgili literatür kapsamında incelenmiştir. Bu bağlamda "Tüketici Satınalma Davranışı", "Eğitim ve Online Eğitim kavramları" ve "Teknoloji Kabul Modeli" konuları detaylı olarak irdelenmiştir. Antalya Bilim Üniversitesi bünyesinde gözlemler yapılmış ve uzman görüşleri alınmıştır. Çalışmanın kantitatif bölümünde ise anket oluşturulmuş ve seçilmiş öğrenciler ile pilot çalışma yapılmıştır. Sonrasında bilişim teknolojileri yardımıyla 427 öğrenci tarafından doldurulan anket verileri kullanılarak, online kurs satınalma niyetini etkileyen faktörler belirlenmiştir. Belirlenen faktörler ile satınalma davranışı arasındaki ilişki regresyon analizi yöntemiyle belirlenmiştir. Araştırma sürecinde, bağımsız değişkenlerin her bir satınalma boyutuna etkisi dört farklı modelde incelenmiş; bu bağımsız değişkenlerin "Online Kurs Satınalma Niyeti" bağımlı değişkenine etkisini ölçmek için ise ayrı bir model kurulmuştur. İstatistik sonuçlarına göre online kurs satınalma niyeti değişkeninde oluşan değişimin %52 si bağımsız değişkenler tarafından açıklanmaktadır ve bu değerin yüksek olması kurulan modelin güçlü bir model olduğunu göstermektedir. Kurulan on beş adet hipotezin on tanesinin desteklendiği görülmüştür. Desteklenen hipotezlere göre üniversite öğrencilerinin online kurs alışverişi konusunda algılanan kullanım kolaylığı faktörüne önem verdikleri, güvenlik faktörüne dikkat ettikleri fakat fayda faktörüne anlamlı bir değer vermedikleri sonucuna ulaşılmıştır.
A retrospective look towards the success of online education during Covid-19 shutdown in the eyes of the teachers
During the pandemic of 2020-2021 period face-to-face education was halted and a distance education period had started. Distance education was mainly conducted with computers, smartphones and tablets utilizing internet connections while being assisted by television. Research conducted during this era pointed out that while this distance education period had some problems like technological device accessibility or internet connection issues and some more, it overall achieved a satisfactory success. The next education year of 2021-2022 that followed this distance education period marked a return to face-to-face education. During this face-to-face education period, some teachers have expressed that they faced some issues that were not present in previous face-to-face education periods. Purpose of this research is to gather retrospective perspectives of teachers to assess their satisfaction regarding online education, to learn the problems they faced during distance education and to learn what kind of problems they have faced in post-pandemic face-to-face education period that they think was stemming from distance education period. It is also aimed to learn if there is a difference between problems participants expressed regarding regions they work, their ages, their experience in terms of years, their gender and school level they work at. This research was conducted by a 29-question quantitative questionnaire that was applied to 146 participants from all regions of Turkey, who had all features this research involved in different combinations, and a 6-question qualitative structured written interview form that was applied to 30 participants who again had different demographics that fit for aims of the research. Therefore, as a combination of qualitative and quantitative methods, this work is considered mixed-method research. According to results of this work, teachers have noted that there were technological issues like device availability and internet connections and overall, it was hard to conduct distance education, also teachers were not particularly satisfied of distance education. They also expressed that there were academic and behavioural problems that they think as based on distance education period and lockdowns.
Türkiye'deki uzaktan eğitim uygulamaları ve öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumları ile dijital okuryazarlıkları arasındaki ilişkinin incelenmesi
Çalışmada, Gaziantep ili Şahinbey ve Şehitkamil ilçelerindeki kamu ilköğretim ve ortaöğretim kurumlarında görev yapan 407 öğretmenin uzaktan eğitim tutumları ve dijital okuryazarlık düzeyleri arasındaki ilişkinin boyutu ele alınmıştır. Küme örneklem yöntemi kullanılarak her okulda 30 öğretmen olduğu varsayılmış ve rastgele olarak seçilen 13 okul kümeler olarak belirlenmiş ve belirlenen okullarda görev yapan tüm öğretmenlere Google Forms ile hazırlanan anketler mail ve WhatsApp iletişim uygulaması ile gönderilmiştir. Küme örnekleme yöntemi, evrenin basit rastgele seçim yöntemi ile değil, birimlerden oluşturulan gruplardan rastgele seçim yapılarak kümelere ayrıldığı yöntemdir (Kılıç, 2012) Öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumları ve dijital okuryazarlık düzeyleri ile çeşitli değişkenler (cinsiyet, görev yapılan ilçe, görev yapılan branş vb.) arasında anlamlı farklılığın olup olmadığı t-testi ve ANOVA analizi ile Öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumları ile dijital okuryazarlık düzeyleri arasındaki ilişki olup–olmadığı pearson korelasyon analizi ile Öğretmenlerin dijital okuryazarlık düzeyine ilişkin puanların uzaktan eğitim tutumlarını yordayıp yordamadığına ise regresyon analizi ile bakılmıştır. Çalışma sonunda Öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumları ve dijital okuryazarlık düzeyleri ile demografik değişkenler arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Öğretmenlerin uzaktan eğitime yönelik tutumları ile dijital okuryazarlık düzeyleri arasında pozitif yönde ve orta seviyede bir ilişki bulunmuştur. Öğretmenlerin dijital okuryazarlık düzeyine ilişkin puanların uzaktan eğitim tutumlarını anlamlı olarak yordadığı gözlemlenmiştir.
Sosyal bilgiler öğretmenlerinin Facebook öğretmen gruplarında paylaşım yapma motivasyonları: Bir netnografik durum çalışması
Bu araştırmanın amacı, sosyal bilgiler öğretmenlerinin Facebook'taki çevrim içi öğrenme topluluğu gruplarına katılımının ve bu gruplarda paylaşım yapma motivasyonlarının arkasında yatan nedenleri ortaya koymaktır. Çalışmada nitel araştırma yöntemleri arasında yer alan etnografinin sanal ortama uyarlanmış hali olan netnografi deseni temel alınmıştır. Araştırmanın birinci aşamasında en çok üye sayısına sahip "Türkiye Sosyal Bilgiler Zümresi", "Sosyal Bilgiler Bilgi ve Görsel Arşivi" ve "Sosyal Bilgiler Öğretmenleri" gruplarında Kasım 2020-Mart 2021 tarihleri aralığında yapılan toplam 2402 paylaşım incelenmiştir. Çalışmanın ikinci aşamasında "Facebook'ta paylaşım yapıyorum; çünkü …………" gönderisi paylaşılarak sosyal bilgiler öğretmenlerinin yorum yapmaları sağlanarak bu gruplardaki paylaşım yapma nedenlerine yönelik görüşleri tespit edilmiştir. Üçüncü aşamada ölçüt örnekleme yöntemiyle seçilmiş bu gruplarda aktif şekilde paylaşım yapan 16 katılımcıyla yarı yapılandırılmış görüşmeler aracılığıyla gruplardaki paylaşım yapma gerekçelerine yönelik derinlemesine mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Birinci aşamada elde edilen verilere içerik analizi yapılmıştır. Araştırmanın ikinci ve üçüncü aşamasında elde edilen veriler içerik analizine tabi tutulmuştur. Bulgular, sosyal bilgiler öğretmenlerinin en çok ders materyalleri, dayanışma, kişisel gelişim, gündem ve genel kültür temalarına yönelik paylaşımlar yaptıklarını ortaya koymuştur. Sosyal bilgiler öğretmenlerinin Facebook gruplarında paylaşım yapma motivasyonlarının arkasında yatan motifler; zümrelerine faydalı olmak, dayanışma, aile ortamında hissederek yardımlaşma, mesleki gelişime katkı sağlamak, paylaştıkça mutlu hissetmek, zümreleri arasında popüler olmak, iletişim kurarak yeni arkadaşlar edinmek, zümrelerine model olarak yol gösterme ve ufuk açıcı fikirler vermek şeklinde sıralanmıştır. Araştırma sonuçları öğretmenlerin; grupları ait hissettikleri bir aile ortamı gibi görerek yaptıkları farklı çalışmaları, dokümanları, güncel bilgi ve haberleri, kişisel gelişime yönelik paylaşımları yaparak zümrelerine yararlı olmak, her konuda tavsiyelerde bulunmak, birlik ve beraberlik içinde olmak ve zümrelerine ilham kaynağı olarak tanınmak istediklerini ortaya çıkarmıştır. Araştırmanın genel sonuçları ışığında Facebook gruplarına dair sosyal bilgiler öğretmenlerine ve gelecekte yapılacak çalışmalara yönelik araştırmacılara önerilerde bulunulmuştur.
Effects of social constructivist virtual learning environmenst on speaking skills from the perspective of university students
Speaking is among the most important skills aimed at in English as a foreign language classes, and yet it seems to be ignored since many students complain about failing to express themselves although they have some adequate knowledge in English to do this. Reasons vary; focus of lessons, lack of speaking evaluation, lack of time devoted to speaking can be counted among others. Moreover, traditional approaches that explain how students learn have had enormous influence on the way teachers handle their lessons for many years. As a result of this perspective, there are many teacher?centred classrooms today where teachers strive to transfer English-related knowledge and skills to minds of students with almost no interaction in the target language. The result, however, is not always favourable in terms of speaking skill.Social constructivist principles in foreign language teaching, on the other hand, may serve to constitute more convenient environments where students as well as the teacher can interact with each other in a real life-like and meaningful manner. Various studies show that virtual learning environments and such applications as web 2.0 tools facilitate the use of social constructivist principles (McLoughlin & Lee, 2007; Woo & Reeves, 2007). The use of technology, in turn, has significant effects on student motivation.In the light of these discussions, our aim in this study is to find out the effects of virtual learning environments, with an emphasis on social constructivism, on speaking skills of university level non-English major students. The participants of the study, 51 non-English major university students, who had three hours of compulsory English education per week, used a virtual learning environment named `Moodle? for 1 hour each week, spending the other 2 hours in classroom-based courses.In order to investigate the effects, the participants were administered a computer readiness scale at the beginning of the study. At the end, two questionnaires were distributed, and to support the data fifteen participants were interviewed. The results show that the social constructivist virtual learning environment has, in the participants? opinions, significant positive effects not only on speaking skills but also on various language skills and areas. In addition to these findings, the results also reveal the benefits of integrating virtual learning environments into classroom-based foreign language education.Keywords: Speaking skill, social constructivism, virtual learning environments, blended learning.
Ortaokul öğretmenlerinin ve öğrencilerinin eğitim bilişim ağı (EBA) platformu hakkındaki görüşleri: Hatay ili örneği
Bu araştırmanın amacı, Fırsatları Arttırma İyileştirme Hareketi (FATİH) Projesi ana bileşenlerinden olan eğitsel e-içerik sağlanması ve yönetilmesi amacıyla Yenilik Eğitim Teknolojileri Müdürlüğü (YEĞİTEK) tarafından geliştirilen öğretmen ve öğrencilerin ücretsiz kullanımına sunulan Eğitim Bilişim Ağı (EBA) eğitim platformunun yenilenen ve zenginleştirilen içeriğiyle ilgili öğretmen ve öğrenci görüşlerini tespit etmektir. Araştırmanın evrenini; 2017-2018 eğitim-öğretim yılında Hatay'da Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı ortaokullarda görev yapan öğretmenler ve öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise Fatih Projesi altyapısı yer alan okullarda çalışan 180 öğretmen ve 1219 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak anket formu kullanılmıştır. EBA'yı kullanım amaçları ve EBA hakkındaki görüşlerini belirlemek için "Öğretmenlerin Eğitim Bilişim Ağı'nı (EBA) Kullanım Amacı ve EBA Hakkındaki Görüşleri Anketi"; öğrencilerin EBA'yı kullanım amaçları ve EBA hakkındaki görüşlerini belirlemek için ise "Öğrencilerin Eğitim Bilişim Ağı'nı (EBA) Kullanım Amacı ve EBA Hakkındaki Görüşleri Anketi" kullanılmıştır. Araştırmaya katılan öğretmen ve öğrencilerden, hazırlanan anketler yoluyla elde edilen verilerin tümü SPSS 20 for Windows paket programı ile analize tabi tutulmuştur. Betimsel istatistiklerde frekans, yüzde ve farklı değişkenlerin birbiriyle ilişkilerini göstermek için çapraz tablo kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına genel olarak bakıldığında, öğretmenlerin EBA'yı sık kullanmadığı, EBA'da içerik üretme, paylaşmadan ziyade var olan içeriği kullandığı, EBA'yı bilgisayar, akıllı tahtada en çok kullandığı, EBA kullanım süresi, eğitim türü, cinsiyetin EBA kullanımını pek etkilemediği, özellikle ders içeriği olan branşların EBA'yı kullandığı, EBA'da içerik, ders, kurs bölümlerinin en sık kullanıldığı EBA'nın yararlı, gerekli ancak yetersiz olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin EBA'yı bilgisayarda daha çok kullandığı, EBA Ders, İçerik, E-Kurs bölümlerinin en sık kullanıldığı, sınıflar arasında kullanımda belirgin fark varken, cinsiyetler arasında farkın olmadığı tespit edilmiştir. Eğitsel oyun, çizgi film gibi değişik uygulamaların artması gerektiğini, konu anlatım videolarının sıkıcı olduğunu, EBA duvarım ve mobil uygulamanın geliştirilmesi gerektiğini belirtmişlerdir. Öğrenciler ve öğretmenler yeni versiyon EBA'nın eskiye nazaran daha iyi olduğunu ancak yeni geliştirilen uygulamaların istenen düzeyde olmadığını belirtmişlerdir. EBA'da e-sınav, not değerlendirme, e-devlet gibi EBA'nın e-okul, mebbis vb. eğitimle ilgili uygulama yazılımlarının EBA'ya entegre edilmesi, kişilerin EBA'da dijital kimlik gibi resmi okul e-posta hesaplarının olması, EBA'nın öğrenciler ve öğretmenlerin erişmesi için internet bağlantısı gerektirmemesi EBA kullanımını arttırabileceği konusunda tavsiyelerde bulunulmuştur.
Öğretim elemanlarının çevrim içi öğretim becerileri ve stratejileri bağlamında çevrim içi öğretim süreçlerinin değerlendirilmesi: Bir meslek yüksekokulu örneği
Son yıllarda birçok ülkede olduğu gibi Türkiye'de de yükseköğretim düzeyinde çevrim içi öğretime hızlı bir geçiş gerçekleşmiştir. Bu süreçte, çevrim içi öğretimin başarılı bir şekilde yürütülebilmesi için öğretim elemanlarının etkili çevrim içi öğretim becerilerine ve stratejilerine sahip olmaları gerekmektedir. Öğretim elemanlarının çevrim içi öğretim becerileri ve stratejileri öğrencilerin çevrim içi öğretime yönelik tutumlarını ve motivasyonlarını da etkileyerek öğrenci başarısı açısından belirleyici bir unsur olmaktadır. Bu nedenle bu araştırmanın ana amacı, öğretim elemanlarının çevrim içi öğretim becerilerinin ve stratejilerinin çevrim içi öğretim süreçlerinin işleyişine nasıl yön verdiğinin bir başka deyişle, çevrim içi öğretim süreçlerine yönelik katkılarının belirlenmesidir. Öğretim elemanlarının çevrim içi öğretim becerilerinin ve stratejilerinin gerek kendi uygulamalarından ve performanslarından gerekse çevrim içi öğretim süreçlerinin teknik ve niteliksel özelliklerinden etkilenebileceği öngörülerek öğrencilerin çevrim içi öğretimden ve öğretim elemanlarından beklentileri, öğretim elemanlarının performansları ve çevrim içi öğretimde karşılaşılan zorluklar da araştırma kapsamında incelenmiştir. Son olarak, çevrim içi öğretim süreçlerinin niteliğinin geliştirilebilmesi için öğretim elemanlarının çevrim içi öğretim becerilerinin geliştirilmesi amacıyla neler yapılabileceği incelenmiştir. Araştırma, 2017-2018 akademik yılında Çukurova Üniversitesine bağlı bir Meslek Yüksekokulunda (MYO) gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın yürütüldüğü MYO, farklı programlarda çevrim içi öğretim gerçekleştirilmesi ve çoğunlukla geleneksel olmayan (24 yaş üzeri) öğrencilerin çevrim içi öğretim programlarına katılması ölçütleri doğrultusunda ölçüt örnekleme yöntemi aracılığıyla belirlenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu, MYO bünyesinde yürütülen çevrim içi öğretim programlarına kayıtlı 10 öğrenci ve MYO'da görev yapan 5 öğretim elemanı oluşturmaktadır. Öğretim elemanları ve öğrenciler araştırmaya gönüllülük esasıyla katılım göstermiştir. Çalışma grubunda yer alan katılımcı sayısına araştırma boyunca toplanan verilerin doygunluğa ulaşması sonucunda karar verilmiştir. Araştırma verileri, öğretim elemanları ve öğrenciler ile gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla toplanmıştır. Yarı yapılandırılmış görüşmelerde kullanılmak üzere araştırmacı tarafından "öğretim elemanı görüşme formu" ve "öğrenci görüşme formu" hazırlanmıştır. Görüşmelere başlamadan önce öğretim elemanlarına ve öğrencilere çevrim içi öğretim becerileri ve stratejileri hakkında detaylı bilgilendirme yapılmıştır. Bu amaçla araştırmacı tarafından ilgili alanyazın doğrultusunda "teknik, kolaylaştırıcı ve yönetim becerileri ve stratejileri" olmak üzere üç boyutta toplanan çevrim içi öğretim becerileri ve stratejileri listeleri hazırlanmıştır. Yarı yapılandırılmış görüşmeler öncesinde öğretim elemanlarına ve öğrencilere hazırlanan listelerde yer alan çevrim içi öğretim becerileri ve stratejileri hakkında ilgili oldukları beceri ve strateji alanı bağlamında bilgi verilmiştir. Öğretim elemanları ile yapılan görüşmeler, öğretim elemanlarının çevrim içi öğretimde önemli görerek kullandıkları beceri ve stratejilere karar vermelerinden sonra gerçekleştirilmiştir. Öğrenciler ile yapılan görüşmeler de öğretim elemanlarının kullandıkları çevrim içi öğretim stratejilerinden faydalı gördüklerine karar vermelerinden sonra yürütülmüştür. Görüşmeler sonucunda elde edilen nitel veriler, MaxQda18 nitel yazılım programı aracılığıyla gerçekleştirilen içerik analizi ile çözümlenmiştir. Araştırmanın sonucunda, öğretim elemanlarının ve öğrencilerin çevrim içi öğretim becerilerinin ve stratejilerinin katkılarına ve çevrim içi öğretim sürecinde karşılaşılan zorluklara yönelik görüşleri, çevrim içi öğretimin niteliği açısından en önemli görülen beceri ve stratejileri de açığa çıkarmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, çevrim içi öğretimde teknik becerilere kıyasla kolaylaştırıcı beceriler daha önemli bir beceri alanı olarak değerlendirilmektedir. Yönetim becerileri bağlamında öğretim elemanlarından öğretim süreçlerinde daha fazla yönlendirici olmaları beklenmektedir. Çevrim içi öğretim süreçlerinde sık ve ayrıntılı geri bildirim verilmesi en etkili çevrim içi öğretim stratejilerinin başında gelmektedir. Kolaylaştırıcı stratejiler kapsamında yer alan geri bildirim verme öğrencilerin derse yönelik ilgisinin artırılmasında aktif rol oynamaktadır. Öğretim elemanlarının proje ve ödev temelli değerlendirme uygulamaları, öğrenciler tarafından öğrenme süreçlerine en fazla katkı sağlayan uygulamalar olarak değerlendirilmektedir. Öğrenciler, öğretim elemanlarına kıyasla çevrim içi öğretim süreçlerinde daha fazla sorun ile karşı karşıya gelmektedirler. Öğretim elemanlarının karşılaştıkları sorunlar çoğunlukla derslere öğrenci katılımının sağlanamaması yönündedir. Araştırmanın sonucunda, öğretim elemanlarına çevrim içi öğretim becerileri ve stratejileri ile ilgili örgütsel düzeyde tasarlanmış eğitimlerin verilmesinin ve öğretim elemanlarının kullandıkları stratejilere ilişkin performans değerlendirmeleri sonucunda teşvik mekanizmalarının işletilmesinin çevrim içi öğretimin etkililiğini artırabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına dayalı olarak, çevrim içi öğretim becerileri ve stratejileri bağlamında çevrim içi öğretimde karşılaşılan sorunların çözümüne ve öğretim elemanlarının performansının geliştirilmesine yönelik öneriler sunulmuştur. Anahtar kelimeler: Çevrim içi öğretim, çevrim içi öğretim becerileri, çevrim içi öğretim stratejileri, çevrim içi öğretimde karşılaşılan sorunlar, yükseköğretim.
Ortaokul öğrencilerinin uzaktan eğitime yönelik tutumları ile öz-düzenleme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi
Daha önceki yıllarda kurumlarından ve öğretmenlerinden coğrafi olarak ayrılmış öğrencilerin ders kaynaklarından yararlanmalarını sağlayan uzaktan eğitim, daha sonraki yıllarda özellikle yükseköğretimde, eğitim programlarına yoğun bir şekilde dâhil edilen öğrenme deneyimi olarak karşımıza çıkmaktadır. 2019 yılının sonlarında tüm dünyayı etkisi altına alan salgın süreci ise bu öğrenme ortamını eğitimin tüm kademelerinde öğrenim gören öğrenciler için adeta zorunluluk haline getirmiştir. Bu süreçte uzaktan eğitimi daha önce deneyimlememiş olan ilköğretim ve ortaöğretim öğrencileri için bazı önemli noktalar gündeme gelmiştir. Öğrencilerin tutumları ve öz-düzenleme becerileri bu hususlardandır ve öğrencilerin akademik başarılarını etkiledikleri bilinmektedir. Bu nedenle uzaktan eğitimi ilk defa deneyimleyen öğrenciler için tutum ile öz-düzenleme becerisi arasındaki ilişkiyi ortaya koymayı amaçlayan çalışmaların önemli olduğu düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı da ortaokul öğrencilerinin uzaktan eğitime ilişkin tutumları ile öz-düzenleme becerileri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden biri olan tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini, 2020 – 2021 yılları arasında Türkiye'nin 63 ilinde toplam 144 şubesi olan bir özel okul ağındaki farklı sınıf seviyelerinde öğrenim gören ortaokul öğrencileri oluşturmaktadır. Çalışmada demografik bilgilerin yer aldığı kişisel bilgi formu, öğrencilerin uzaktan eğitime yönelik tutumlarını ölçmek amacıyla araştırmacılar tarafından geliştirilen "Ortaokul Öğrencileri için Uzaktan Eğitim Tutum Ölçeği", öz-değerlendirme becerilerini değerlendirmek için ise geçerlilik ve güvenilirlik çalışmaları Arslan ve Gelişli (2015) tarafından yapılmış olan "Algılanan Öz-Düzenleme Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırma sonucunda kız öğrencilerin uzaktan eğitime ilişkin tutumlarının erkek öğrencilere göre daha olumlu olduğu görülürken öğrencilerin öz-düzenleme beceri düzeyleri ile cinsiyet arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığı belirlenmiştir. Sınıf seviyesi değişkenine göre hem uzaktan eğitime ilişkin tutumlarda hem de öğrencilerin öz-düzenleme becerileri arasında anlamlı farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Öğrencilerin uzaktan eğitime yönelik tutumları ile öz-düzenleme becerileri arasında ise pozitif yönlü anlamlı bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir. Bu çalışmanın, ortaokul kademesinde uzaktan eğitim süreci ile ilgili yapılacak yeni çalışmalar için kaynak niteliği taşıyacağı düşünülmektedir.
Sınıf öğretmeni adaylarının uzaktan eğitime yönelik görüşlerinin incelenmesi
Araştırmada sınıf öğretmeni adaylarının uzaktan eğitime yönelik görüşlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada çalışma grubunu Fırat Üniversitesinde 2020-2021 eğitim-öğretim döneminde öğrenim görmekte olan Sınıf Öğretmenliği 1., 2., 3. ve 4. sınıflarından 10'ar kişi olmak üzere toplamda 40 öğretmen adayı oluşturmuştur. Nitel araştırma yaklaşımının tercih edildiği bu araştırmada olgubilim deseni kullanılmıştır. Araştırmada katılımcılar amaçsal örnekleme yöntemlerinden biri olan ölçüt örnekleme ile belirlenmiştir. Araştırmanın daha verimli olması düşüncesiyle belirlenen ölçütler ise araştırmaya katılan öğretmen adaylarının, uzaktan eğitim sistemiyle verilen ders içerik ve uygulamalarının en az %50'sini tamamlamış olmaları ve araştırmaya gönüllü olarak katılmalarıdır. Bu çalışmada araştırmacının hazırladığı yarı yapılandırılmış görüşme formu doğrultusunda yapılan görüşmeler aracılığı ile veriler toplanmıştır. İçerik analizi ile aday öğretmenlerden alınan görüşler doğrultusunda toplanan veriler değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda öğretmen adayları senkron derslerin, aktif katılım imkânı, etkileşim olanağı, düzenli ders takibi gerçekleştirme fırsatı verdiğini ancak derslerde öğretim elemanının farklı yöntem ve teknik kullanmaması, derslerde öğrenci aktifliğinin yeterli derecede sağlanmaması senkron derslerin sıkıcı olmasına ve yüz yüze eğitim kadar etkili olmamasına sebebiyet verdiğini ifade etmişlerdir. Asenkron derslerin tekrar tekrar ve istenilen zamanda izlenebildiğini ve canlı dersleri telafi ettiğini ancak farklı yöntem ve teknik kullanılmadığını belirten katılımcılar bu derslerin sıkıcı ve verimsiz olduğunu ifade etmişlerdir. Öğretmen adaylarının büyük bir çoğunluğu içeriklerin yeterli, derslerde kullanılan kaynakların açıklayıcı ve ders kaynaklarının bilgi verme durumunun yeterli olduğunu belirtmiştir. Öğretmen adayları ödevleri öğrenci gelişimine katkıda bulunduğunu ve verimli olduğunu ancak ödev yükünün fazla olduğunu, sınavların ödevlerden daha adil olduğunu ancak soru havuzunun adil olmadığını ve sınavların kopya çekmeye yatkın olduğunu belirtmişlerdir. Öğretmen adaylarının yarısının öğretim elemanlarıyla kurulan iletişimden memnun olduğu yarısının ise memnun olmadığı ancak neredeyse tamamının sınıf arkadaşlarıyla kurdukları iletişimden memnun olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Öğretmen adaylarının büyük bir çoğunluğunun sistemsel ve teknik sorun yaşadığını belirtmiş ve sorunların temel kaynağının internet sorunu olduğu anlaşılmıştır. Öğretmen adaylarının büyük çoğunluğunun motivasyonunda uzaktan eğitim sürecinde bir düşüş olduğu sonucu ortaya çıkmıştır.