14-17 yaş arası sporcularda antrenör-sporcu ilişkisi kalitesinin ahlaki karar alma ve saldırgan davranışları belirlemedeki rolü

Amaç: Bu çalışmanın amacı 14-17 yaş arası sporcularda antrenör-sporcu ilişkisi kalitesinin ahlaki karar alma tutumlarını ve saldırgan davranışları belirlemedeki rolünü ve bu değişkenlerin cinsiyet, spor türü, spor deneyimi ve antrenörle çalışma süresine göre değişip değişmediğini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 229 erkek (X̄yaş = 15.24 ± 1.03) ve 54 kız (X̄yaş = 15.83 ± 1.02) olmak üzere toplam 283 sporcu katılmıştır. Katılımcılara kişisel bilgi formu ile birlikte, Antrenör- Sporcu İlişkisi Envanteri, Altyapı Sporlarında Ahlaki Karar Alma Tutumları Ölçeği-2 ve Buss-Perry Saldırganlık Ölçeği uygulanmıştır. Verilerin analizinde çoklu hiyerarşik regresyon ve bağımsız örneklerde t testi kullanılmıştır. Bulgular: Yapılan analiz sonuçlarına göre, antrenör-sporcu ilişkisinin bağlılık alt boyutunun ahlaki karar alma tutumlarının hileyi benimseme alt boyutunun olumlu yordayıcısı, yakınlık alt boyutunun ise hileyi benimsemenin olumsuz yordayıcısı olduğu, ayrıca bağlılık alt boyutunun saldırganlığın sözel saldırganlık, öfke, fiziksel saldırganlık alt boyutlarının ve genel saldırganlığın negatif yordayıcısı olduğu görülmüştür (p<0.05). Bununla birlikte antrenör-sporcu ilişkisi kalitesi ve saldırganlıkta spor deneyimi ve antrenörle çalışma süresine göre anlamlı olarak farklılıklar olduğu bulunmuştur (p< 0.05). Sonuç: Elde edilen sonuçlar, antrenör-sporcu ilişkisi kalitesinin altyapı sporcularında ahlaki karar alma tutumlarını ve saldırganlığı etkilediğini, ayrıca spor deneyimi ve antrenörle çalışma süresinin de antrenör-sporcu ilişkisini ve saldırganlığı etkilediğini göstermektedir. Anahtar Kelimeler: Antrenör-sporcu ilişkisi, ahlaki karar alma, saldırganlık, altyapı sporları.