1923-1938 Türkiye, 1918-1941 Japonya dış politikalarının karşılaştırmalı analizi

Bir ülkenin dış politikasını belirleyen temel unsurlar; o ülkenin dünya siyasetindeki yeri, diğer ülkelerle işbirliği, askeri kaygılar, kamuoyu, dış politikayı yönlendiren kişi ve kurumların konumu ve görüşleri ile karşılıklı menfaatlerdir.Büyük devletlerin, I.Dünya Savaşı sonrasındaki bozuk dünya düzenini yeniden oluşturma çabaları karşısında Atatürk, yeni ve milli bir Türk devleti kurmak için kendi dış politikasını oluşturmuştur. Bu dönemde Türkiye Cumhuriyeti, bir taraftan Lozan Barış Anlaşmasında çözemediği konuları çözmek için çaba gösterirken diğer yandan modernleşmek için büyük bir hareket başlatmıştır. Bu dönemde Türk Dış Politikası, Mustafa Kemal'in ?Yurtta Sulh Cihanda Sulh? ilkesi temel alınarak belirlenmiştir. Yeni kurulmuş bir devlet olmasına rağmen Türkiye, bulunduğu bölgede komşu devletler ile işbirlikleri kurmuş ve Milletler Cemiyetine üye olarak dünyada barışın sağlanması için alınan kararlara katılmıştır.Aynı dönemde gücünün sınırlarını I. Dünya Savaşı'nda deneyen ve savaşın sonunda galiplerin safında yer almayı başaran Japonya, gözlerini Asya kıtasına dikmiş, değişen güç dengeleri içinde Asya-Pasifik bölgesinde İngiltere'den boşalan koltuğa Amerikalılardan önce oturma planları yapmaktadır. Bu yüzden Japonya, Güney Asya'ya kadar uzanan sınırlarla büyük bir imparatorluk haline gelmek için Çin başta olmak üzere Asyalı ırkdaşlarına saldırmıştır. II. Dünya Savaşı'nın sonuna kadar izlediği saldırgan dış politika ve askeri ihtiraslar savaşın sonunda kayıtsız şartsız teslim olmasıyla bir son bulmuştur.İki dünya savaşı arası dönemde Asya kıtasının en Batısı'nda bulunan Türkiye ve en Doğusu'nda bulunan Japonya'nın aynı zaman dilimi içerisinde birbirlerinden bağımsız olarak geliştirdikleri dış politikalar büyük farklılık göstermiş, Türkiye yıkılan bir imparatorluktan milli bir devlet olarak uluslar arası ilişkiler sahnesine çıkmış ve bu alanda kendini kabul ettirme çabasına girmişken, Japonya bunun tam aksine büyük bir imparatorluk haline dönüşmek için emperyalist bir dış politika izlemeye başlamış ve uluslar arası işbirliklerinden ayrılmıştır.