Akut dönemde başvuran Vogt-Koyanagi-Harada hastalarının uzun dönem sonuçları

Amaç: Akut evrede başvuran Vogt-Koyanagi-Harada (VKH) hastalarının uzun dönem sonuçlarını ve prognozunu değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Ocak 2002 – Ekim 2019 tarihleri arasında İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Kliniği Üvea Birimine VKH hastalığının akut evresinde başvuran ve en az 12 ay takibi olan 34 hastanın 68 gözü çalışmaya dahil edildi. Hastaların dosyaları retrospektif olarak demografik özellikler, oküler ve ekstraoküler şikayetler, muayene bulguları, laser flaremetre ölçümleri, yardımcı görüntüleme yöntemleri bulguları, uygulanan tedaviler ve komplikasyonlar açısından değerlendirildi. Hastalar takipte rekürrens gelişen ve rekürrens gelişmeyenler olmak üzere 2 gruba ayırıldı ve bu gruplar bulgular ve klinik sonuçlar açısından karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmaya alınan 25 kadın 9 erkek hastanın yaş ortalaması 30,06±12,46 yıl idi. Başvuru esnasında hastaların ortalama görme keskinliği 0,61±0,87 logMAR idi ve 49 (%72,06) gözde seröz retina dekolmanı (SRD) mevcuttu. Alt grup analizinde başvuruda ortalama flare değeri 32,59±53,29 ph/ms, santral makula kalınlığı (SMK) 527,83±392,04 µm, subfoveal koroid kalınlığı (SFKK) 687,24±185,63 µm idi. Rekürrens gelişen grupta 22 (%64,7), rekürrens gelişmeyen grupta ise 12 (%35,3) hasta mevcuttu. Alt grup analizinde rekürrens gelişen gözlerin başvuru flare ve SFKK değeri, rekürrens gelişmeyen gözlere göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek saptandı (p<0,05). Tüm hastalar başlangıç tedavisi olarak yüksek doz sistemik kortikosteroid (KS) tedavisi aldı. Toplam takip süresi 77,9±59,1 ay idi ve 32 (%94,1) hastaya takip süresi içinde immünomodulatuar tedavi (İMT) başlandı. Rekürrens gelişmeyen olgulara rekürrens gelişenlere göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha erken İMT başlanmış idi (p<0,05). Takipte hastaların görme keskinliklerinde istatistiksel olarak anlamlı artış saptandı (p<0,01). Alt grup analizinde takiplerde flare, SMK, SFKK değerlerinde istatistiksel anlamlı düşüş saptandı (p<0,01). Alt grup analizinde rekürrens gelişen gözlerde SRD gerileme süresi, rekürrens gelişmeyen gözlere göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek saptandı (p<0,01). Son muayenede en sık gözlenen oküler komplikasyon 49 (%72,1) gözde retina pigment epiteli (RPE) kümelenmesi/göçü idi. Diffüz koroid depigmentasyonu 24 (%35,3), Dalen-Fuchs nodülleri 17 (%25), numuler depigmente skarlar 11 (%16,2), glokom 9 (%13,2), katarakt 4 (%5,9) gözde gelişti. Bir gözde (%1,5) koroidal neovasküler membran gelişti. Rekürrens gelişen olgularda diffüz koroidal depigmentasyon ve Dalen-Fuchs nodülleri görülme oranları, rekürrens gelişmeyen olgulara göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek saptandı (p<0,05). Sonuç: Bu çalışmada, VKH hastalığının akut evresinde başvuran hastalarda erken dönemde yüksek doz KS tedavisine eklenen İMT'nin hastalığın rekürren evresine geçişi ve oküler komplikasyon gelişme oranını azalttığı gösterilmiştir. Ancak, bu bulgulara ek olarak elde edilen sonuçlar, başvuruda oküler enflamasyon ne kadar şiddetli ise kronik rekürren evreye geçiş riskinin de o kadar yüksek olabileceğini düşündürmektedir. Anahtar kelimeler: akut evre, immünomodulator tedavi, kronik rekürren evre, prognoz, Vogt-Koyanagi-Harada hastalığı