Arapça yazma becerilerinin geliştirilmesinde edebi tasvirlerin kullanımı

Dört temel dil becerilerinden biri olan yazma becerisi, kişinin duygu ve düşüncelerini belli bir birikimle yazıya aktarmasıdır. Ancak yazma işi sadece herhangi bir konuda bilgi vermekle sınırlı değildir, aynı zamanda karşı tarafta estetik bir zevk uyandırma amacı da vardır. Kişide bu estetik zevki uyandırma amacıyla yazılan metinler, içeriğinde birçok edebi sanat barındırmaktadır. Bu sanatlardan biri ise roman, öykü ve şiir gibi türlerde sık rastlanan tasvir sanatıdır. Tasvir; anlatılanın (kişi, nesne, mekân vb.) karşı tarafın zihninde canlandırmasına fırsat veren bir anlatım türüdür. Yazma becerisi ve yazılı anlatım gibi derslerde genellikle öğrenciler hayal kurmaktan uzak, sade ve basit cümleler yazmakta olup yaratıcılığı öne çıkaran tasvir anlatımlarına yer vermemektedirler. Bu araştırmanın amacı, romanlarda yer alan tasvir öğelerini, tasvirlerin özelliklerini, yapılarını incelemek ve Arapça öğretiminde yazma becerilerinin geliştirilmesine yönelik etkinlik tasarımları hazırlamaktır. Bu bağlamda önde gelen Arap yazarlarından Necîb Mahfûz'un 'Asru'l-Hubb (Aşk Zamanı) ve Bahâ Tâhir'in Vâhatu'l-Gurûb (Sürgünde Günbatımı) adlı romanları tasvir açısından incelenmiştir. Romanlardan elde edilen tasvir öğeleri ışığında yazma becerileri öğretiminde kullanılabilirliğine dair öneriler ve tasvir temelli yazma etkinlikleri tasarımı sunulmuştur. Anahtar Kelimeler: Arap Edebiyatı, Yazma Becerisi, Yaratıcılık, Tasvir, Betimleme