Atatürk döneminde çocuk eğitimi(1923-1938)

I.Dünya Savaşı'nın sonucunda imzalanan Mondros Ateşkes Antlaşması ile Osmanlı Devleti fiilen sona erdi. İşgallerin ardından Atatürk'ün önderliği ile gerçekleşen Kurtuluş Savaşı, Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşu başarısını getirdi. Bu başarıya rağmen elde kalanlar büyük bir insan kitlesinin kaybı, bitik bir ekonomi, geleneksel kurumlar ile eğitimsiz, ümitsiz, yorgun, pasif, bir toplumu içermekteydi. Çağdaş medeniyetler seviyesine ulaşmak için, kaybedilen sürenin bir an önce bertaraf edilip modern toplumlara ayak uydurulması gerekliydi. Buda sadece toplumun zihniyetini değiştirerek ve Türk toplumuna, kendi karakterine uygun özgüveni kazandırarak mümkün olabilirdi. Bu hedefe ulaşmak için ülkenin strateji ve politikalarını yeni kuşaklara aktarmada en etkin yöntem eğitimdi. Atatürk'ün çağdaşlaşmak hedefiyle gerçekleştirdiği devrimlerin temelinde en önemli unsur çocuk eğitimidir. Çünkü ''Yarın'' olarak adlandırılan çocuğa bugün verilen şekil, geleceğin resmi olacaktı. Bu çalışmada, Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan 1938'e kadarki dönemde, çocuğun ülkede algılanış biçimi ve çocuk sorunları ele alınarak, oluşturulmak istenen ''Gürbüz Çocuk'' modeli ile sağlıklı, güçlü, zeki, dinamik, çalışkan, modern, vatanına bağlı, vatan için mücadele eden çocuk modeli yaratma faaliyetleri yer almaktadır. Bu faaliyetler toplumda, çocuk unsurunun geleceğin teminatı olduğu konusunda bilinç yarattı. Toplumun bu faaliyetlere duyarlılık ve milli bilinç ile v destek olmaları sağlandı. Atatürk döneminde çocuk eğitiminin geçirdiği gelişim süreci ve çocuk eğitimine etki eden faktörler dönemin okul kitapları, gazeteleri, dergileri ve arşiv belgeleri taranarak irdelenmiştir.