Auteur kuram çerçevesinde Tolga Karaçelik sineması

Ortaya çıktığı ilk yıllarda yalnızca bir eğlence aracı olarak konumlandırılan sinemanın, bir sanat ve dil olduğunun kabulünden sonra sanatçının yani filmlerin yaratıcısının kim olduğu sorusu gündeme gelmeye başlamıştır. Bu soruya cevap vermek amacıyla ortaya çıkan sinema kuramlarından bir tanesi Auteur kuramdır. Auteur kuramın ilk kıvılcımları, Alexandre Astruc'un kamera-kalem makalesi ile ortaya çıkmıştır. Andre Bazin, François Truffaut gibi Fransız Yeni Dalga Sinemasının öncülerinin görüşleri ile bir politika haline dönüşmüştür. 1962 yılında Andrew Sarris, Auteur politikayı bir kurama dönüştürmeye çalışmıştır. Sarris, auteur bir yönetmen olmanın üç öncülünü belirlemiştir. Peter Wollen ise kurama yapısalcı bir bakış açısı kazandırmıştır. Filmin yaratıcısı unvanını yönetmene veren Auteur kuram, günümüzde bir yönetmen ve film eleştiri yöntemi olarak ele alınmaktadır. Yönetmenin filmleri arasındaki bağları ve bütünlüğü ortaya koymak amacıyla kullanılmaktadır. Bu çalışmada bağımsız Türk yönetmen Tolga Karaçelik'in uzun metrajlı sinema filmleri Auteur kuram çerçevesinde ele alınmıştır. Filmlerinde tercih ettiği temalar, filmleri arasında kurduğu bağlantılar, kullandığı metaforlar aracılığıyla kendine has bir sinema üslubu geliştirmiş olan yönetmenin auteur olup olmadığı çalışmanın temel sorunsalını oluşturmaktadır. Auteur kuram çerçevesinde Karaçelik'in filmleri ele alınırken, Sarris tarafından ortaya konulan öncüller ve Wollen'ın yapısalcı yaklaşımı temel alınmış, yönetmenin sinema birikimi, kişiliği, içinde yaşadığı dönemin ve toplumun özellikleri de göz önünde bulundurulmuştur.