Babaların psikolojik iyi oluş düzeyleri ile ilköğretim düzeyinde eğitim gören çocuklarının problem çözme becerilerinin karşılaştırılması

Bu çalışmada babaların psikolojik iyi oluş düzeyleri ile ilköğretim düzeyinde eğitim gören çocuklarının problem çözme becerilerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Bununla birlikte çalışılan bu kavramlar ile bazı demografik değişkenler de karşılaştırılarakaralarındaki fark saptanmaya çalışılmıştır. Araştırmanın evrenini 2019-2020 eğitim öğretim yılında Mersin ili Yenişehir ilçesinde bulunan Toros Koleji'ne devam eden öğrenciler ve bu öğrencilerin babaları oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi, uygunluk örneklemesi (convenience) yöntemi ile belirlenmiştir. Bu çalışmanın verileri İlköğretim kademesi 4,5,6,7 ve 8. Sınıfa devam eden 161 öğrenci ve bu öğrencilerin babaları olmak üzere toplam 322 kişiden elde edilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak babalara, kişisel bilgi formu ve 'Evli Kadınlar ve Erkekler İçin Psikolojik İyi Oluş Ölçeği (PİOÖ)', çocuklara 'İlköğretim Düzeyindeki Çocuklar İçin Problem Çözme Envanteri (ÇPÇE)' uygulanmıştır. Çalışmada değişkenler arasında anlamlı fark olup olmadığını tespit etmek amacı ile Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U testleri uygulanmıştır. Çalışmada babaların psikolojik iyi oluş alt boyut puanları ve çocuklarının problem çözme becerileri alt boyut puanları, bazı demografik değişkenler açısından karşılaştırılmıştır. Araştırma sonucunda, gelir durumu düşük olan babaların memnuniyetinin daha düşük olduğu, evlilik yılı 0-10 yıl arası olan babaların, evlilik yılı daha fazla olanlara göre daha çok negatif duyguya sahip yani daha az memnun oldukları, çalışan babaların ev dışı aktiviteleri sürdürebilme puanlarının çalışmayan babalara göre daha yüksek olduğu ve üç çocuğa sahip babaların daha az çocuğa sahip babalara göre daha memnun oldukları görülmektedir. Ayrıca çalışan babaya sahip çocukların öz denetim puanlarının çalışmayan babaya sahip olanlara göre daha yüksek olduğu ve evlilik yılı 16 yılın üzerinde olan babaların çocuklarının, evlilik yılı daha az olan babaların çocuklarına göre güven puanlarının da yüksek olduğu görülmüştür.