Benign prostat hiperplazili bireylerde evlilik uyumunu etkileyen faktörlerin incelenmesi

Benign Prostat Hiperplazili Bireylerde Evlilik Uyumunu Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi Bu çalışma BPH'li bireylerde demografik değişkenlerin ve semptomlarının evlilik uyumu üzerine etkisinin değerlendirilmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın evrenini, Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 2015 yılı ilk altı ayı üroloji kliniğine yatışı yapılmış BPH tanılı 687 hasta oluşturmuştur. Yapılan hesaplama sonucunda araştırma için %95 güvenle alınması gereken minimum örneklem sayısı 247 olarak tespit edilmiştir. Çalışma Ocak- Haziran 2017 tarihleri arasında yürütülmüştür. Verilerin toplanmasında; 'Evlilik Uyum Ölçeği', 'International Prostate Symptom Score' – 'Uluslararası Prostat Semptom Skoru (IPSS)' ve veri toplama formu kullanılmıştır. İki grup karşılaştırmalarında Mann Whitney U testi İkiden fazla Grup karşılaştırmalarında ise Kruskall Wallis testi kullanılmıştır. Kruskall Wallis H testi sonucunun anlamlı çıkması halinde ikili karşılaştırmalar için Benforroni düzeltmeli Dunn Çoklu karşılaştırmalar testi kullanılmıştır. IPSS ve evlilik uyumu arasındaki ilişki için Spearman rho korelasyon katsayısı hesaplanmıştır. Katılımcıların çoğunluğunun 61 yaş ve üzerinde olduğu, % 96.36'sının evlilik uyumu olmadığı tespit edilmiştir. Hastaların IPSS skor ortalamaları sonucuna göre büyük çoğunluğunun ileri derece semptomatik kategorisinde yer aldığı belirlenmiştir. Araştırmaya katılan BPH'li bireylerde prostat semptom skoru ile evlilik uyumu düzeyi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olmadığı görülmüştür. Bu çalışmada evlilik uyumu düzeyi ile prostat semptom skoru arasında anlamlı bir ilişki yoktur (p<0.05). Bu sonuçların örneklem grubumuzun yaklaşık %66'sının 60 yaş ve üstü olduğundan kaynaklı düzenli cinsel yaşamı olmadığı varsayımından olabileceği düşünülmüştür. Anahtar Kelimeler: Benign prostat hiperplazisi (BPH), evlilik uyumu, hemşirelik bakımı