Burkholderia türlerinin moleküler yöntemlerle tiplendirilmesi, türler arasında biyofilm oluşumu ve antibiyotik direnç farklılığının belirlenmesi

Burkholderia türleri bağışıklığı baskılanmış insanların, özellikle kistik fibrozisli (KF) hastaların solunum yollarında enfeksiyona neden olan önemli patojenlerdir. Bu bakterilerin tedavisinde; konvansiyonel yöntemlerle tanımlanmada sorunların bulunması, çoğunun antibiyotiğe karşı içsel direnç göstermeleri ve biyofilm oluşturmaları nedeniyle güçlüklerle karşılaşılmaktadır. Bu çalışmanın amacı; KF ve KF olmayan hastalardan izole edilen Burkholderia türlerinin rutin mikrobiyolojik yöntemler ve multi-lokus sekans analizi (MLSA) ile tanımlanması, biyofilm oluşumunun değerlendirilmesi, antibiyotik dirençleri ve sinerjilerinin belirlenmesidir. Çalışmada 26 hastadan (13 KF, 13 KF olmayan) izole edilen 38 adet Burkholderia spp. biyokimyasal ve fenotipik testler, matriks ile desteklenmiş lazer desorpsiyon/iyonizasyon uçuş zamanı kütle spektrometresi (MALDI-TOF MS) ve MLSA ile tanımlanmıştır. PubMLST veritabani kullanilarak izolatların sekans tipleri belirlenmiştir. Klinik izolatların biyofilm oluşturma özellikleri mikroplak yöntemi ile çalışılmış, seftazidim, meropenem, trimetoprim / sülfametoksazol (TMP-SXT) ve levofloksasinin duyarlılıkları, CLSI kılavuzuna (2017) göre mikrodilüsyon yöntemi ile değerlendirilmiştir. Sinerji testleri dama tahtası yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Multilokus sekans analizinde çalışılan klinik izolatlar B. cenocepacia (n:16), B. contaminans (n:11), B. gladioli (n: 4), B. dolosa (n:4), B. multivorans (n:2) ve B. seminalis (n:1) olarak belirlenmiştir. Bu izolatların sekans tipleri ST-19, ST-72, ST-102, ST-180, ST-270, ST-482, ST-602, ST-629, ST-740, ST-839 ve ST-1392 olarak saptanmıştır. MALDI-TOF MS ile tür düzeyinde doğru tanımlama yüzdesi B. contaminans haricindeki tüm izolatlar için % 94-100 arasında bulunmuştur. Bu türlerde biyofilm oluşumu % 53 (n = 20) olarak belirlenmiştir. Biyofilm oluşumu Burkholderia türleri ve KF (%56, n:14/25) ve KF olmayan (%46, n:6/13) hastalardan izole edilen Burkholderia izolatları arasında ayrı ayrı incelendiğinde istatistiksel bir fark bulunamamıştır(p>0.05). İzolatların seftazidim, meropenem, TMP-SXT ve levofloksasine karşı direnç yüzdeleri sırasıyla % 34, % 66, % 50 ve % 40 olarak bulunmuştur. Burkholderia türlerine karşı antibiyotik direncinde, KF hastalarından elde edilen izolatlar seftazidime daha duyarlı bulunmuş, diğer antibiyotikler için anlamlı fark saptanmamıştır. İki izolatta meropenem ve TMP-SXT arasında sinerji gözlenmiştir. Onbeş izolatta antagonizma tespit edilmiş, bunun 12'si meropenem ile seftazidim, 3'ü seftazidim ile TMP-SXT arasında bulunmuştur. Bu bakteri grubunda görülen yüksek antibiyotik direncine birçok direnç mekanizması neden olmakla birlikte, bu çalışmada saptanan meropenem ve seftazidim arasındaki antagonizma beta-laktamazların ekspresyonuna bağlanabilir. Bu çalışma KF ve KF olmayan hastalarda izole edilen Burkholderia spp. sekans sonuçlarının farkını, biyofilm oluşumunun bu bakteri ile oluşan enfeksiyonlarda önemli olduğunu ve tedavinin in vitro antibiyotik duyarlılık test sonuçlarına göre değerlendirilmesi gerektiğini göstermiştir.