Çocuk servislerinde yatan akut flask paralizili tanısıyla takip ve tedavi edilen hastaların retrospektif olarak değerlendirilmesi

ÖZET Çocuk Servislerinde Yatan Akut Flask Paralizili Tanısıyla Takip ve Tedavi Edilen Hastaların Retrospektif Olarak Değerlendirilmesi Amaç: Bu retrospektif çalışmada, Akut flask paralizi tanısıyla takip ve tedavi edilen hastaların klinik ve radyolojik bulguların, komplikasyonların, tedavi şekillerinin ve prognozu etkileyen faktörlerin tanımlanması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları servislerinde 2006 - 2016 yılları arasında akut flask paralizi tanısıyla takip ve tedavi edilen toplam 64 hasta değerlendirildi. Bulgular: Toplam 64 hastanın 47 (%73,4)'si Guillain-Barre sendromu, 17 (%26,6)'si Transvers miyelit tanısı almıştı. Çalışma gurubundaki hastaların, 38'i erkek (%59,4), 26'sı kız (%40,6) ve K/E:1/1,46 olarak bulundu. Yaş ortalaması 8,28 ± 4,41 yıl idi. Guillain-Barre sendromlu ve Transvers miyelitli hastalar ayrı ayrı incelendi. Guillain-Barre sendromlu hastaların 29 (%61,7)'u erkek, 18 (%38,3)'i kız ve yaş ortalaması 7,94±4,49 yıl idi. Transvers miyelit hastalarının, 9 (%52,9)'u erkek, 8 (%47,1)'i kız ve yaş ortalamaları 9,24±4,16 yıl idi. Taburculuktan iki ay sonraki muayenelerinde hastaların 41(%64)'i tamamen düzelmişti veya minor semptomları vardı. Guillain-Barre sendromu ve Transvers miyelit hastalarında solunum desteği gereksinimi ve Guillain-Barre sendromu hastalarında sadece immunglobulin tedavisinin prognoza etkisi anlamlı bulunmasına rağmen cinsiyet, önceside geçirilen enfeksiyon varlığı, enfeksiyonun tipi, kranial sinir tutulumu, otonom semptom varlığı ve Guillain-Barre sendromlu hastalarında subtip, prognozda etkisiz faktörlerdi. Guillain-Barre sendromlu hastalarının, yoğun bakımda kalış süresi 9,43±14,88 gün ve hastanede toplam kalış süresi 19,32±21,64 iken, Transvers miyelit hastalarının yoğun bakımda kalış süresi 4,47±6,79 gün ve hastanede toplam kalış süresi 17,59±12,01 gün idi. Otonomik semptom gelişimi Guillain-Barre sendromu hastalarında, hastanede kalış süresini arttırırken, solunum desteği gereksinimi hem Guillain-Barre sendromu hemde Transvers miyelit hastalarında, yoğun bakımda ve hastanede toplam kalış süresini arttırdığı görüldü. Guillain-Barre sendromu hastalarında sadecce immunglobulin tedavisi alanlarda hastanede ve yoğun bakımda kalış süresinin daha az olduğu görüldü (p<0.01). Sonuç: Guillain-Barre sendromu ve Transvers miyelit hastalarında solunum desteği gereksinimi kötü prognostik faktörken, Guillain-Barre sendromu hastalarında sadece immunglobulin tedavisi iyi prognoz ile ilişkili olabilir. Aynı zamanda otonomik semptom gelişiminin ve solunum desteği gerksiniminin hastanede kalış süresini arttırdığı söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Akut flask paralizi, Guillain-çBarre Sendromu, Prognoz, Transvers Miyelit, Tedavi