Covid-19 salgını döneminde sigara bağımlılığı tedavisine ara verilen hastaların değerlendirilmesi

Giriş ve Amaç: Sigara bırakma poliklinikleri, sigara kullanımını sonlandırmak için önemlidir. Psikososyal destek tedavisi ve farmakolojik tedavi uygun hastalarda kullanıldığında sigara bırakmada ciddi yarar sağlamaktadır. COVID-19 enfeksiyonu ilk kez 19 Aralık 2019'da Çin'in Vuhan kentinde ortaya çıkmıştır. Sigara kullanımı 21. yüzyılın pandemisi olan COVID-19'un prognozu için önemli bir risk faktörüdür. Solunum ve damlacık yoluyla bulaşıyor olması sebebiyle izolasyon önlemleri COVID-19 enfeksiyonunun bulaş ve yayılımının önlenmesinde önemli bir yer almıştır. Hastalık kontrolü açısından alınan izolasyon önlemleri toplu ortamlara giriş, hastanelere ulaşım gibi pek çok sosyal alanda kısıtlayıcı rol oynamaktadır. Bu süreçte sigara bırakma poliklinikleri pek çok yerde kapatılmış olup sağlık politikaları COVID-19 pandemisine karşı yoğunlaştırılmıştır. Bu çalışmada COVID-19 pandemisinde sigara bırakma tedavisine ara verilen hastaların değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma kesitsel-tanımlayıcı bir çalışma olup, Ankara Şehir Hastanesi Aile Hekimliği Anabilim Dalı Sigara Bırakma Polikliniği'ne 17.09.2019 ile 24.03.2020 tarihleri arasında başvurmuş 162 hasta dahil edilmiştir. Çalışmamızda hasta dosyaları incelenip, hastalar telefonla aranıp onamları alınarak 31 soruluk bir anket uygulanmıştır. Veriler, SPSS 23.0 programında oluşturulan veritabanına kaydedilerek analiz edilmiştir, p<0,05 değeri istatistiksel anlamlılık olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmamızda katılımcıların eğitim düzeyleriyle sigara bırakma durumları kıyaslandığında aralarında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptandı (p=0,029). Katılımcılardan lise ve altı eğitim düzeyindekiler, üniversite ve üstü eğitim düzeyinde olanlara göre sigara içme durumları daha yüksek bulundu. Ayrıca çalışmamızda tedavi olarak sadece psikososyal destek tedavisi verilenlerde sigara bırakma durumu anlamlı olarak düşük bulunmuştur. (p=0,027) Tedavi olarak vareniklinle beraber psikososyal destek tedavisi önerilenlerde ise sigara içmiyor olma durumu istatistiki olarak anlamlı bulunmuştur. (p=0,013) Çalışmamızda cinsiyet, medeni hal, çocuk sahibi olup olmama durumu, kimin isteğiyle sigara bırakma polikliniğine başvurulduğu, FNBT puanı, paket-yıl sayıları, günlük içilen sigara sayıları, pandemi döneminde çalışma durumu, evde kendinden başka sigara kullanan birinin varlığı, pandemi döneminde sigara kullanma isteği, pandemi döneminde sigara bırakma motivasyonu ve sigara bırakma polikliniğine tekrar başvurma düşüncesinin sigara bırakmaya bir etkisi olmadığı görülmüştür (p>0,05) Sonuç: Sigara bırakma tedavileri profesyoneller tarafından sigara bırakma polikliniklerinde uygulandığı zaman etkili olmaktadır. COVID-19 pandemisi nedeniyle polikliniklere başvuramayan hastaların tedavilerine başlanamamış veya yarım kalmıştır. Hastaların bilişsel davranış tedavileri ve farmakolojik tedavilerini alması için sigara bırakma polikliniklerinin açılması büyük önem taşımaktadır. Anahtar Kelimeler: COVID-19, Sigara bağımlılığı, sigara bırakma, sigara bırakma polikliniği