Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi çocuk yoğun bakım ünitesinde ARDS gelişen hastaların değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmada Çocuk Yoğun Bakım Ünitesi'nde Akut Solunum Sıkıntısı Sendromu gelişen hastalarda, mekanik ventilatör uygulamalarını, hastaların primer hastalıklarını, hastalığın insidansını, etyolojik nedenlerini, tanısında kullanılan oksijenizasyon kriterlerinin karşılaştırılmasını, tedavi uygulamalarını ve mortalite oranlarını değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, 1 Ocak 2016 ile 31 Aralık 2017 tarihleri arasında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Yoğun bakım Ünitesinde takipleri sırasında Akut Solunum Sıkıntısı Sendromu gelişen 33 hasta değerlendirildi. Bulgular: Çalışmada değerlendirilen toplam 33 hastanın yaşları 4 ile 204 ay arasında ve ortalama yaş 78,88 ay idi. Hastaların 17'si kadın (% 51,5), 16'sı erkek (% 48,5) idi. Akun Solunum Sıkıntısı Sendromu gelişen hastaların 10'u hafif (% 30,3), 15'i orta (% 45,5) ve 8'i ağır (% 24,2) evre iken, 26'sı pulmoner (% 78,8), 7'si nonpulmoner (% 21,2) kaynaklı idi. Hastalığın evrelendirilmesinde kullanılan Oksijenizasyon İndeksi ve Oksijen Saturasyon İndeksi arasında korelasyon saptandı. 33 hastanın 1 (% 3)'i NİMV'de izlenirken 32 (% 97)'si invaziv mekanik ventilasyona alındı. Takipleri sırasında 3 (% 9,1) hastanın HFOV desteğine ihtiyacı olurken, toplam 4 (% 12,1) hastaya ECMO desteği uygulandı. Tedavi sırasında 4 (% 12,1) hastada pnömotoraks, 10 (% 30,3)'unda enfeksiyon gelişti ve bunların 7 (% 21,2)'si ventilator ilişkili pnömoni idi. Takip edilen 33 hastanın 1 (% 3)'i çoklu organ yetmezliği nedeniyle, 1 (% 3)'i refrakter hipoksemi nedeniyle exitus oldu. Hastaların, ortalama hastanede kalış süresi 38,1 gün, yoğun bakımda kalış süresi 25,9 gün ve entübe kaldıkları ortalama süre 17,0 gün idi. PIM-II, PRISM-III ve PELOD skorlarının yüksek olması durumunda hastaların takibi sırasında gelişebilecek ARDS'nin şiddetinin daha ağır olduğu, ayrıca nonpulmoner nedenli ARDS'lerin daha ileri evrelerde seyrettiği görüldü (p<0.01). Sonuç: ARDS pediatrik yoğun bakım ünitelerinin önemli bir mortalite nedeni olmaya devam etmektedir. Tedavinin en önemli basamağını mekanik ventilasyon oluşturmaktadır. Akciğer koruyucu mekanik ventilasyon stratejisinin mortalite ve morbiditeyi azalttığı artık bilinmektedir. Mekanik ventilasyon dışı tedavilerle ilgili çalışmalar devam etmekte ve kullanımı giderek artmaktadır. Ancak ağır ve tedaviye yanıt vermeyen PARDS'lerde, VV-ECMO mutlaka aklımıza gelmelidir. Anahtar Kelimeler: Akut Solunum Sıkıntısı Sendromu, Çocuk