Deneysel aşil tendon hasarı oluşturulmuş tavşanlarda pentoksifilinin etkisi

üzerinde daha önce çalışılmamış olan pentoksifilin'in tendon iyileşmesi üzerine etkisini hem biyomekanik hemde histopatolojik olarak araştırmayı amaçladık. Çalışmamız, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Deney Hayvanları Uygulama ve Araştırma Merkezi'nde 36 adet tavşan üzerinde yapılmıştır. Tendon hasarı şu şekilde yapıldı. Tavşanlar, A ve B grubu olarak iki gruba ayrıldı. A grubundaki tavşanlara tendon tamiri sonrasında serum fizyolojik (SF) 0,5cc/kg/gün, B grubundaki tavşanlara ise 100mg/kg/gün pentoksifilin (PTX, Trental® ampul 100mg, Sanofi Aventis, İstanbul, Türkiye) her gün intramüsküler olarak uygulandı. Her bir grupta bulunan 18 adet tavşan arasından randomize olarak seçilen 9 adet tavşan 4. haftada histopatolojik ve biyomekanik olarak değerlendirmeye alındı. 6. haftanın sonunda A grubunda kalan 9 adet, B grubunda kalan 9 adet tavşan değerlendirildi. Histopatolojik olarak kıyaslandığında, 4 ve 6. haftada inflamasyon açısından gruplar arasında anlamlı bir fark saptanmadı (p>0.05). Neovaskülarizasyon açısından çalışma grubumuzda hem 4. hafta (p=0.03) hemde 6. haftada (p=0.004) damarlanma oranının daha fazla olduğu ve bunun istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptandı. Yine kollajen lif diziliminin düzenliliği açısından yapılan değerlendirmede çalışma grubumuzda hem 4.hafta (p=0.007) hemde 6.haftada (p=0.01) lif diziliminin daha düzenli olduğu ve bunun istatistiksel olarak anlamlı olduğu bulundu. İnflamasyon derecelerinin değerlendirilmesinde 4. haftada her iki grup arasında anlamlı bir farka rastlanmadı (p>0.05). Fakat 6. haftada kontrol grubunda istatistiksel olarak inflamasyonun daha fazla olduğu saptandı (p=0.04). Biyomekanik değerlendirmede, 4. haftada çalışma grubumuzun maksimum deplasman ve maksimum kopma kuvveti kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derece yüksek bulunmuş olup, 2 mm gap oluşma kuvvetlerinde her iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farka rastlanmadı (p>0.05). 6. haftada ise maksimum kopma kuvveti parametresinde çalışma grubuna göre kontrol grubunda istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Diğer iki parametre olan maksimum deplasman ve 2 mm gap oluşma kuvvetlerinde ise istatistiksel olarak anlamlı bir farka rastlanmadı (p>0.05). Sonuç olarak; yaptığımız çalışmada pentoksifilin erken dönemde hem histopatolojik hemde biyomekanik olarak tendon iyileşme ve mukavemetini arttırdığı için klinikte tendon yaralanmalarının cerrahi tamirinde kullanılabileceğini ve pentoksifilin kullanılan tendon iyileşmelerinde erken dönemde rehabilitasyona daha güvenli bir şekilde başlanabileceğini düşünmekteyiz.