Diyabetik kronik böbrek hastalığı'nda SGLT-2 inhibötürü kullanımının üriner anjiotensinojen düzeyi üzerine etkisinin araştırılması

Giriş ve amaç: Diyabetik nefropati ve RAS arasındaki ilişki önemli çalışmalarla ortaya konulmuş ve RAS aktivasyonunun ilerleyici nefron kaybına yol açtığı görülmüştür. Biz de bu çalışmada daha önce hiç sodyum-glukoz ko-transporter 2 (SGLT-2) inhibörü kullanmayan kronik böbrek hastalığı ve diyabet birlikteliği bulunan hastalarda yeni başlanan SGLT-2 inhibitörlerinin idrar AGT(anjiotensinojen) düzeyi üzerine etkisini araştırmayı planlandık. Gereç ve yöntem: Çalışmaya, diyabet ve kronik böbrek hastalığı bulunan, daha önce hiç Sodyum-glukoz ko-transporter 2 (SGLT-2) inhibitörü grubu ilaç kullanmamış 88 hasta ile yapıldı.. Her hastadan spot idrar örneği alındı. Spot idrar örneğinden ayrılan idrar örnekleri santrifüj edildi. Numuneler -80 derecede saklandı. İdrar AGT düzeyleri ELİSA(Enzyme-Linked ImmunoSorbent Assay) yöntemiyle ölçüldü Bulgular: Çalışmamızda 0.ay ve 6.ay UAGT n/l ve İdrar AGT/İdrar Kreatinin Düzeyi (UAGT/ucre) mcg/g değerlerine baktığımızda anlamlı bir düşüş gözlenmiştir (p=0,000 ve p=0,000). SGLT-2 inhibitörü kullanımı sonrası 0.ay ve 6.ay Hba1c değerlerini karşılaştırdığımızda p<0.001 olmak üzere anlamlı derecede düşüş tespit ettik. Sonuç: RAS inhibitörleri ve SGLT-2 inhibitörlerinin birlikte kullanımının sonucunda glomeruler filtrasyon hızında artış, etkin bir glisemik kontrol, kan basıncı kontrolü sağlanmaktadır. Diyabetik nefropatide RAS inhibitörleri ile SGLT-2 inhibitörlerinin kombinasyonu önerilir. Anahtar kelimeler: Üriner anjiotensinojen, renin anjiotensin sistemi, proteinüri, diyabet, kronik böbrek hastalığı